หยุดโลก หยุดวุ่นวาย หยุดได้ด้วยสติ : หน้า 58/131

๒. บุคคลผู้ถือเอาสิ่งของของเราที่เราไม่ให้ด้วยอาการขโมยนั้น ไม่มีเป็นที่รัก ไม่มีเป็นที่พอใจของเรา แม้เราเอาของของผู้อื่นที่เขาไม่ให้ด้วยอาการขโมยนั้น ก็ไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่พอใจแม้ของผู้อื่นเหมือนกัน จึงเว้นขาดจากการลักทรัพย์เองด้วย ชักชวนผู้อื่นให้ด่วนจากการลักทรัพย์ด้วย กล่าวสรรเสริญการงดเว้นจากการลักทรัพย์ด้วย ๓. บุคคลผู้ประพฤติล่วงละเมรรคของเรา นั้น ไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่พอใจของเรา แม้เราประพฤติล่วงละเมรรของผู้อื่นนั้น ก็ไม่เป็นที่รัก ไม่เป็นที่พอใจแม้ของผู้อื่นเหมือนกัน จึงเว้นขาดจากการประพฤติผิดในกามด้วย ชักชวนผู้อื่นให้ด่วนจากการประพฤติผิดในกามด้วย กล่าวสรรเสริญการงดเว้นจากการประพฤติผิดในกามด้วย