ข้าพเจ้า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 55 / 80

…นุญาต ให้นำคำว่าดุจ กล่าวคือความเป็นผู้พล ต้นผู้ไม่ลำลาด ดังนี้แแล้ว ในกรรมทั้งปวงมียืนเหมือนกัน ข้าพเจ้าอรรถถาวะวัดญาณาว่าความประพฤติชอบ ๑๘ อย่าง ในปริวาสิกขาขั้นเคร สองบทว่า โโลม ปาณุตติ มีความว่า เป็นผ…

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการวิเคราะห์ธรรมและวินัยในพระพุทธศาสนา โดยอภิปรายเกี่ยวกับประพฤติชอบ ๑๘ อย่างในปริวาสิกขา และความสัมพันธ์ระหว่างกิฏฐิกับการออกจากนิสสรรณะ ตลอดจนคำอธิบายศัพท์เฉพาะในบริบทของธรรม. ข้อ

…พิ วา ได้แก่ จากข้างในดีกรี จากข้างนอกดีดีแห่งคูู่ทีอยู่ สามบท มิมว่า น ตุติยา เป็นต้น ตั้งนั้นนั่น ข้าพเจ้าเจ้าพรรษานบทย์ที่เหลือทั้งหมด ในปรารภลักษณ์นะ คำที่เหลือมันยังคำกล่าวแล้วในอัชชนียกรรมนันแหล [๒๕] อุ…

เนื้อหาเกี่ยวกับประโยคอานิสงส์ของพระฉันนะที่มีวัตร ๔๙ ข้อ โดยเน้นข้อที่สำคัญเกี่ยวกับการปฏิบัติที่ไม่พึงทำและคุณค่าของการปฏิบัติตามวินัย ซึ่งจะส่งผลดีต่อผู้ปฏิบัติ ในการสร้างสรรค์บุญกุศลและลดโทษภัยที่

…นึ่ง ในสมมติ ๑๓. บทว่า น โอกาส มีความว่า "ไม่พึงทำโอกาสแก่ภิกษุผู้ ปกติอย่างนี้ว่า "ท่านจงทำโอกาสแก้ข้าพเจ้า, ข้าพเจ้าอยากจะ

เนื้อหานี้สำรวจเกี่ยวกับการทำกรรมและบทบาทของภิกษุในพระวินัย โดยพูดถึงความหมายของคำต่างๆ ในการทำกรรมและการไม่ทำกรรมที่มิได้มาตรฐาน ผู้เขียนเน้นว่าภิกษุไม่ควรทำการเนื่องจากประโยชน์ส่วนตัว และต้องปฏิบัติ

…ัด นั้น ๆ ถึงความผิดสารเกินไปเหมือนในบังส์ ทั้งเป็นวิจัยที่ใคร ๆ ไม่อาจกำหนดได้โดยง่าย เพราะเหตุนัน ข้าพเจ้ายอมปลวาส และมานัดนั้นแสดงในอธิธิกรนี้ที่เดียว. ก็แล้ว ขึ้นชื่อวรายสั้นี ที่ประสงค์ในพระบาลีนี้ มี๑ อ…

บทความนี้สำรวจการตีความในพระบาลีเกี่ยวกับอาบัติและอำนาจของพระสงฆ์ในการกำหนดระเบียบเกี่ยวกับการเก็บวัด รวมถึงการวินิจฉัยที่มีความซับซ้อนและเข้าใจยาก ในอดีตมีการกล่าวถึงความสำคัญของถูกต้องและความรับผิดช

…ระภาคตรัสในบทนี้ ด้วยกรรมวาจา สำหรับประกอบเป็นตัวอย่างเดียวเท่านั้น (ด้วยอำนาจแห่งอาบัติ ตัวเดี่ยว) ข้าพเจ้ากล่าวถึงปฏิมมนาคและสมมมนมานต์ ในที่สุดแห่ง ปริวาสกาที่เหลือ [สุขติปริวาส] ปริวาสที่เหลือ ๒ อย่าง คือ…

บทความนี้กล่าวถึงการแต่งกรรมวาจาในพระพุทธศาสนา เพื่อให้เหมาะสมกับบทที่ได้กล่าวถึง โดยเฉพาะในเรื่องสุขัณฑปริวาสและสมโภนปริวาส ซึ่งมีความสำคัญในกระบวนการฝึกฝนทางจิตใจและวินัยของพระภิกษุในพุทธศาสนา รวมถึ

…ง พึงทราบตามนี้ก่อนนั้นแล. รีอสกทาง จบ. [ปัจฉิมนัด] บัดนี้ยังโอกาสแห่งคำที่ขาเข้าได้กล่าวไว้ว่า "ข้าพเจ้าก็กล่าว ปัญมาณ ค และสมโภนามนต์ ในที่สุดแห่งบริวาสกาที่เหลือ" เพราะฉะนั้น มานัด ๒ อย่างนั้น ข้าพเจ้…

เนื้อหานี้กล่าวถึงการจัดการปัญหาทางสังคมในพระพุทธศาสนา โดยเน้นถึงหลักการและแนวทางในการดำเนินชีวิตที่สามารถช่วยลดปัญหาสังคมได้อย่างมีประสิทธิภาพ ผ่านการอ้างอิงถึงคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเฉพาะในเ

…ัมรังรีวิวา โดยยบึกว่า อมินา อุตตาร กุมานี กัณฑาการี วิปุชฌติ เป็นนั้น. ก็ในนนั้น บทใดยังไม่ชัดเจน, ข้าพเจ้าจักพรรณนานั้นในกรรมวรรธันนี้แล. จริงอยู่ เมื่อเป็นเช่นนี้ การพรรณนาในอัญธนบักไม่มี. อันง วินิจฉัยก็เ…

บทความนี้อภิปรายเกี่ยวกับอัญติฤทธิ์ในพระวินัย ที่ชี้ให้เห็นถึงการไม่ใช้อำนาจโลกนฤมในการกระทำต่างๆ นอกจากนี้ยังมีการอภิปรายเกี่ยวกับกรรมในหลายมิติและความสำคัญของการวางกรรมในวิธีการที่ถูกต้อง โดยข้อมูลจ

…าทนเป็นต้นที่เหลือ อาบิบฏิกุฏฏุ ชื่อว่า เถิดปราชิก บทว่า นิวนรุต มีความว่า ผู้อาพรางอยู่ด้วยคำว่า "ข้าพเจ้า ระลึกไม่ได้" ดังนี้ บทว่า ติโวร พ มีความว่า เธอยาดคันด้วยคำว่า อัญญาสุมมา เป็นอทิ ข้อว่า สรราม โอ…

บทความนี้นำเสนอการวิจินฉัยในคำว่า ปราชิกสมุท โดยอธิบายความหมายของคำต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้อง ซึ่งรวมถึงการปฏิญญาและความสำคัญของศีลในชีวิตของภิกษุ นอกจากนี้ ยังชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างการจำและความปร

…สกนั้น พิงถามถึงคับ ๓ ครั้ง ถ้าไม่มีใคร ๆ ทราบคำ คับ พิงให้เอาที่เธออทนี่ แต่ถ้ากิณบารุงปกกล่าวว่า "ข้าพเจ้า รบกิณู ๑๐ พรรษา ได้" พิงถามว่า "ผู้มีอายุ ภูกิณ ๑๐ พรรษาไหม ?" ถ้ากิณูได้ ฟังคำของเธอจึงบอกว่า "เรา…

บทความนี้เน้นความสำคัญของการอุปฐากและศีลในพระพุทธศาสนา การที่จะให้บาตรจากสงฆ์เป็นสิ่งสำคัญ เนื้อหาแสดงให้เห็นถึงการกระทำที่ถูกต้องในพระพุทธศาสนา และการอยู่ร่วมกันในสังคมด้วยความเมตตา หากปราศจากการเข้า

…อเขานำมาแล้วว่า "สงมาทั้งปวงจงบริโภค" ดังนี้ พึงแบ่งกันฉัน อันนี้ ทายผู้บริวัตรนำด้วยคาถาหนึ่งว่า "ข้าพเจ้าวางฎิกเฉพาะสงม" อย่าให้รุปละคำ พึงให้กะให้พอจดภาพให้เป็นไปตามกฎรูปแห่งตามลำดับ [๕๐๖] หากว่า เขานำฎิ…

เนื้อหามุ่งเน้นไปที่วิธีการแบ่งปันอาหารในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการนำอาหารมาเพื่อถวายและการถาม-ตอบที่เกี่ยวข้องกับการถวายอาหาร เพื่อให้เกิดความเข้าใจในหลักการปฏิบัติที่ถูกต้องตามกฎรูปที่ตั้งไว้ในพระอภิธ

…พื่อใคร, ท่านประสงค์จะถวายใคร ?" และถ้ามีอีกถามว่า "ท่านจะไปไหน ? ท่านเที่ยวทำอะไร ?" เขาจึงตอบว่า "ข้าพเจ้าบำเพ็ญตบะเพื่อสงฆ์ ข้าพเจ้าบำเพ็ญตบะเพื่อพระเณร" ดังนี้, พึงรับแล้วแบ่งให้ตามลำดับแห่ง ยาโลปัด. ก็ค…

เนื้อหาในบทที่กล่าวถึงการถามถึงวัตถุประสงค์ของการเข้าร่วมในการถวายบาตร การแบ่งปันอย่างเป็นลำดับ และการนิมนต์ภิกษุในอาราม พระวินัยเกี่ยวข้องกับการทำเพื่อสงฆ์และการจัดลำดับตามที่ทายกส่งข่าวไปถึงพระสงฆ์แ

…จสิงตนไป เที่ยว ไปสู่โครามตามลำดับ อย่าให้พี่วัดในเมื่ออยากกล่าวว่า "ท่าน ผู้เจริญ จงมอบบาตรให้เถิด ข้าพเจ้านำสลากยาคูเป็นต้นมาววาย." เมื่อถามว่า "เหตุไรจึงไม่ให้ลา ท่านผู้เจริญ ?" พึงตอบ เขาว่า "วัดที่เจาะจ…

ในบทความนี้มีการพูดถึงการปฏิบัติที่เหมาะสมของพระภิกษุในการทำอุโบสถ รวมถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในสำนักงานและคำถามที่เกิดขึ้นเกี่ยวกับการมอบบาตรและสลากยาที่เกี่ยวข้อง อธิบายถึงวิธีการและกำหนดการที่เกี่ยว

…า, จงรับภิฤูของข้าท่าน” ย่อมควรแม้ภิฤูอันนี้เป็น ๆ-- ปฏิจกถงค์. แต่ถ้าเป็นของที่เขาถวายอย่างนี้ว่า “ข้าพเจ้าอำนวยให้ เป็นประจำ เพื่อภิฤูอันคุณะเป็น ๆ-–” ก็ภิฤูอันคุณะเป็นจริงย่อม กัดของข้าท่าน” “ไม่มีรแก่ภิฤู…

เนื้อหานี้อธิบายเกี่ยวกับการคลานภัตและปฏิญาณในพระพุทธศาสนา โดยมีการกล่าวถึงรูปแบบพระสงฆ์ที่มีความสำคัญในการถวายอาพาแก่ภิฤู และการอธิฐานสนับสนุนในการแจกจ่ายอานาของผู้ถวาย ซึ่งมีขั้นตอนและรายละเอียดที่ช

…์... อรรถถาวพระวันจันทร์ วราฎรา - หน้าที่ 619 ใน ๒ อย่างนั้น ธรรมดาใจ อนุญาตกวาดให้เป็นประจำนักว่า "ข้าพเจ้าอายุวัฏสงสาร" ดังนี้ ธรรมดานั้น มีติอย่างสลากภัณฑ์ เหมือนกัน ก็แłe ธรรมดานั้น อนุญาตออกวาจว่า "ท่านผ…

เนื้อหาในส่วนนี้กล่าวถึงการอนุญาตในการกล่าวคำภิกษาโดยมีการพิจารณาเกี่ยวกับประเด็นการอยู่ในอาวุธสงสารและเงื่อนไขในการกล่าวถึงภิกษุ เพื่อให้เกิดความสมดุลในคำพูดและการรับสิ่งต่างๆ จากผู้ที่มีอายุทั้งหลาย

…บุคคลนั้นไปในที่นา ๆ เสีย พาณิชิตพิงฉันเทน ที่ชื่อว่ากภักษ คือดัททายกเว้าดาวำแต่เรือนใกล้ไปว่า "พวก ข้าพเจ้าจักเปลี่ยนวาระกันบำรุงภักษทั้งหลาย ในสัมที่ภักษาหายาก," แม้วารภักษนั้น ที่ทายกถอนออกชื่อภักษา ก็จะก…

เอกสารนี้นำเสนอการปรับเปลี่ยนวาระการบำรุงภักษาให้กับพระภิกษุ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการดำเนินการของทายกที่สร้างที่อยู่อาศัยและภักษาที่เหมาะสม โดยภาษาที่ใช้มีการอธิบายถึงกระบวนการถวายข้าวสารให้ตรงตามหลักฐานใ

…แล้ว อย่างที่เป็นภาคันธิกะแม่สั่งอัปปิทานุปชัยฏิความสามารถฉันได้ ส่วนด้านที่ทายกาถวายอย่างนี้ว่า “ข้าพเจ้าอายแก่กะกอง ๙ รูป, ข้าพเจ้า ถอดยกแก้กษัต" ฯูป" คงนี้ ข้ออัญฤทธิ์กัต และข้ออัญฤทธิ์ อัญฤทธิ์กัตแล…

เนื้อหาประกอบด้วยข้อสังเกตเกี่ยวกับการถวายอาหารและสิ่งของแก่พระสงฆ์ในพระพุทธศาสนา อธิบายถึงการถวายบาตรและสิ่งที่จำเป็นโดยยึดความเหมาะสม เช่น ขนมที่มีรสอร่อยและการแจกรับฟังธรรม โดยยกตัวอย่างการถวายของแ

…ปางเทาใกรุงศ์. ถ่าว่า พระมหาเถระทั้งหลายเป็นผู้มากา มาภายหลัง อย่า พิ้งกล่าวว่าท่านว่า “ท่านผูเจริญ ข้าพเจ้ากำลังแจกแก่ภิกษุผู้มีพรรษา 20, ลำดับของพวกท่านเลยไปเสียแล้ว,” พิ้งกล่าวดับไว้ ถวายแก่ พระเถระเหล่านั…

เนื้อหาเกี่ยวกับวิธีการให้ส่วนต่าง ๆ แก่ภิกษุผู้มีพรรษาและความสำคัญในการรักษาความเป็นระเบียบในพระวินัย ซึ่งอธิบายถึงขั้นตอนการถวายและการจัดลำดับตามความเหมาะสมแก่พระมหาเถระและภิกษุในสังกัดต่าง ๆ เพื่อใ

…อกรอง แก่กฤษมีความต้องการด้วยกระบอกรอง ถ้าไม่มีผ้า พึงให้กระบอกรองพร้อมทั้งผ้า เมื่ออภิเษกอยู่ว่า "ข้าพเจ้าถูกเพิ่มผ้าผนผ้าคาด" พึงให้พอ แก้กฤษและอทกฤษ เมื่ออภิญา (บอกว่า "ผ้ามณทลไม่พอ" พึงให้ผ้ามณทล ผืนหนึ…

บทความนี้สรุปถึงการให้กระบอกรองและผ้าในพิธีอภิเษก โดยมีคำแนะนำเกี่ยวกับการจัดให้ผ้าตามความต้องการของบุคคลที่เกี่ยวข้อง เช่น การให้ผ้าพอเพียงกับจำนวนที่ขอ โดยไม่ให้มากเกินไป และการจัดเตรียมผ้าในระยะเวล

…่ว่า "เรา มา trước" แล้วถือเอาสิ่งใด ๆ ไม่ได้. การถือเอาดตามลำดับผู้แน่นั้นแ จึงควร. กว่าด้วยอาปรมา ข้าพเจ้าได้กล่าวไว้แล้ว. ยานทุประเภท อันพระผู้มีพระภาคทรงอนุญาตแล้ว ด้วยคำว่า "อิติญุตติ" เป็นคำ. บทว่า ปาญญ…

บทความนี้สำรวจการบอกกล่าวเกี่ยวกับการนั่งในที่ใกล้ของภิกษุณีและการที่ต้องรักษาลำดับในการนั่งรวมถึงข้อกำหนดต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง การอภิปรายยังกำลังวิเคราะห์ถึงแนวทางที่อนุญาตทางจิตใจในสถานการณ์เมื่อมีภิก

… กล่าวหมายถึงความประสงค์ว่า "ท่านจงปฏิญาณมิ ถูกถามนั้นว่า เป็นการทําเสีย อย่างนี้ว่า "ท่านผู้เจริญ ข้าพเจ้าทํา ไม่จริง" จงกล่าวหมายถึงการแสดงอาบัติ หมิได้. ฝายพระเถระไม่ถามถามแล้ว เพราะละก็ไม่ได้ หาใช่พระ …

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการบัญญัติสิกขาบทโดยพระผูมิพระภาค และการที่สงฆ์ไม่นำสิกขาขนที่ไม่ได้บัญญัติที่พระองค์เก็บไว้มาใช้ นอกจากนี้ยังมีการอภิปรายเกี่ยวกับการแสดงความเคารพต่อพระเถระ และความเชื่อในคำสั่ง