ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 469 / 737

ธรรมะเพื่อประชาชน เป็นใหญ่ด้ว ด้วยธรรม วิชาในโลกนี้มีอยู่มากมาย และสามารถศึกษาได้ไม่มีวัน หมดสิ้น ส่วนบุคคลใดจะเลือกศึกษาวิชาใด หรือจะศึกษามาก น้อยแค่ไหน ก็ย่อมแล้วแต่บุคคลนั้นๆ เพราะขึ้นชื่อว่า การศึ

ในชีวิตมีวิชาให้เรียนรู้มากมาย แต่มีวิชาหนึ่งที่ทุกคนจำเป็นต้องศึกษา นั่นคือวิชาความจริงของชีวิตซึ่งพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงค้นพบ วิชานี้นำไปสู่ความเจริญรุ่งเรืองและความปลอดภัยทั้งในภพนี้และภพหน้า หากไม

ธรรมะเพื่อประชาช เป็นใหญ่ด้วยธรรม ๔๒๕ *เมื่อพระเทวทัตทําให้พระเจ้าอชาตศัตรูเกิดความ เลื่อมใสแล้ว ก็ไม่สามารถรักษาลาภสักการะที่เกิดขึ้นให้ตั้งอยู่ ได้นาน ลาภสักการะของพระเทวทัตได้เสื่อมไป ตั้งแต่ครั้งท

เนื้อหาเกี่ยวกับการเสื่อมสลายของลาภสักการะที่พระเทวทัตได้รับเมื่อประชาชนเห็นปาฏิหาริย์ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่ทรงปราบช้างนาฬาคิรี เหล่าภิกษุได้สนทนาเรื่องนี้และพระพุทธองค์ได้ตรัสถึงการทำลายลาภสักการ

ธรรมะเพื่อประชาชน เป็นใหญ่ด้วยธรรม พากันปิดประตูเมืองทั้งหมด ๔๒๗ พระโพธิสัตว์ได้ไปเข้าเฝ้าพระราชาพลางกราบทูลว่า “ข้าแต่มหาราช ขอพระองค์อย่ากลัวเลย การต่อสู้ด้วยการรบ กับสุนัขจิ้งจอก เป็นภาระของข้าพระอ

บทนี้เล่าถึงเหตุการณ์ที่พระโพธิสัตว์ได้เข้าเฝ้าพระราชาและกล่าวถึงการต่อสู้กับสุนัขจิ้งจอก โดยพระโพธิสัตว์ได้แสดงให้เห็นถึงความเฉลียวฉลาดในการปกป้องราชสมบัติ โดยใช้แผนการทำให้ประชาชนและสัตว์เลี้ยงไม่สา

ธรรมะเพื่อประชา เป็นใหญ่ด้วยธรรม ៤២៩ บริวาร ได้บรรลุถึงสมบัติใหญ่ ได้เป็นราชาแห่งสัตว์มีเขี้ยวงา ทั้งปวง ฉันใด ในหมู่มนุษย์ผู้ใดมีบริวารมาก ผู้นั้นชื่อว่าเป็นใหญ่ ในบริวารเหล่านั้น ดุจสุนัขจิ้งจอกได้เ

ในบทความนี้เน้นความสำคัญของการเป็นผู้นำที่มีความดีและปัญญา การใช้อำนาจในการทำความดีเป็นประโยชน์ต่อส่วนรวม โดยยกตัวอย่างสุนัขจิ้งจอกที่เป็นใหญ่แต่หากขาดการใฝ่ดีจะนำไปสู่ความพินาศ การทำความดี เช่น การให

ธรรมะเพื่อประชาช ผู้มีความเที่ยงธรรม ဇကာ “นิกกุหา นิลลปา ธีรา อถทฺธา สุสมาหิตา เต เว ธมฺเม วิรูหนฺติ สมมาสมฺพุทธเทสเต ชนทั้งหลาย ผู้ไม่คดโกง ไม่พูดเพ้อ มีปรีชาสามารถ ไม่เย่อหยิ่ง มีใจมั่นคง ย่อมงดงามใ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของความซื่อสัตย์ในทุกวงการอาชีพ โดยอ้างถึงหลักธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้สอนไว้ ผู้ที่มีความซื่อสัตย์จะได้รับความไว้วางใจ ในขณะที่ผู้ที่คดโกงทำให้ชื่อเสียงและเกียรติยศเสื่อ

ธรรมะเพื่อประชาช ผู้มีความเที่ยงธรรม ๔๓๕ อาจเป็นสิ่งที่ไม่ถูกใจ หรือขัดใจคนพาล ผู้มองเห็นแต่ประโยชน์ ส่วนตน จนเป็นเหตุทำให้เกิดเรื่องราวขึ้น หากไม่ได้บัณฑิตผู้มี ปัญญามาช่วยแก้ไข เหตุการณ์นั้นคงจะต้อง

เรื่องราวเกี่ยวกับพระทัพพมัลลบุตรเถระที่มีบทบาทในการจัดการภัตตาหารสำหรับภิกษุในสมัยพุทธกาล โดยเล่าถึงความไม่พอใจของภิกษุอุทายีและการจัดการที่ไม่สมบูรณ์ของเขา ซึ่งนำไปสู่ความวุ่นวาย แต่แสดงให้เห็นถึงปร

ธรรมะเพื่อประชาช ผู้มีความเที่ยงธรรม ๔๓๗ แต่เพราะเขาดำรงอยู่ในตำแหน่งนั้น เมื่อเขาพูดคำไหนก็ต้อง เป็นค่านั้น ต่อมามีพ่อค้าน่าม้ามา ๕๐๐ ตัว จากแคว้นอุตตราปถะ เพื่อขายแก่พระเจ้าพรหมทัต พระเจ้าพรหมทัตตรั

ในเรื่องนี้ พระโพธิสัตว์ได้ช่วยพ่อค้าในการเจรจาราคาม้าจากบุรุษที่ตีราคาไม่สอดคล้อง โดยแนะนำให้พ่อค้าใช้วิธีการติดสินบนเพื่อให้ได้ราคาที่เป็นธรรมและสร้างความยุติธรรมในการซื้อขาย ในที่สุด พระราชาได้เข้า

ผู้มีความเที่ยง ยงธรรม ៤៣៨ เพื่อคล้อยตามพระราชา แต่ครั้งนี้เขาได้รับสินบนจากพ่อค้าม้า จึงตีข้าวสาร ๑ ทะนานเท่ากับเมืองพาราณสี อำมาตย์ทั้งหลาย ได้ฟังต่างพากันตบมือหัวเราะเยาะเย้ยว่า “เมื่อก่อนพวกเราคิด

เรื่องราวเกี่ยวกับความสำคัญของความเที่ยงธรรมในการตัดสินโดยเฉพาะในหน้าที่ในการรักษากฎหมาย โดยกล่าวถึงผู้มีความรับผิดชอบและการขจัดอคติที่มีผลต่อการตัดสินใจ เช่น ความลำเอียงเพราะรัก ชัง หลง หรือกลัว เพื่

ธรรมะเพื่อประชาช โกรธกันไปทำไม ๔๔๑ ความสามัคคี คือพลังของหมู่คณะที่จะนำพาไปสู่ความ สำเร็จ คนเราแม้ว่าต่างคนจะต่างที่มา ต่างวิถีชีวิต ต่างความคิด จิตใจ แต่เมื่อมีความสามัคคีรวมเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน ย่

บทความนี้เน้นความสำคัญของความสามัคคีในหมู่คณะ โดยเฉพาะเมื่อเผชิญกับอุปสรรคต่างๆ ความสามัคคีทำให้เกิดพลังอันยิ่งใหญ่และสามารถสร้างความดี ส่งผลให้เกิดสันติสุขในโลก การมีจิตใจที่เป็นหนึ่งเดียวและการมุ่งส

ธรรมะเพื่อประชาช โกรธกันไปทำไม ๔๔๓ ร่วมเจ็บ ร่วมตายกันทั้งนั้น เรื่องไม่ให้มีความโกรธอาฆาต พยาบาทต่อกันนี้ พระพุทธองค์ได้ตรัสสอน ดังเรื่องที่เกิดขึ้น ในอดีตกาลดังนี้ *มหาอำมาตย์สองคน เป็นหัวหน้าทหารขอ

เรื่องเล่าถึงความขัดแย้งระหว่างมหาอำมาตย์สองคนในยุคพระเจ้าโกศล ซึ่งแม้จะมีการทะเลาะกันตลอดเวลา แต่พระพุทธองค์สามารถช่วยให้พวกเขามีความสงบและเห็นคุณค่าของการมีเมตตาต่อกันได้ ด้วยการสอนอริยสัจจนเกิดการเ

ธรรมะเพื่อประชาช โกรธกันไปทำไม ๔๔๕ กันได้ในวันเดียวเท่านั้น” พระบรมศาสดาได้เสด็จมาตรัสถามว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บัดนี้พวกเธอนั่งประชุมสนทนากันด้วย เรื่องอะไร” เมื่อพระองค์ทรงรู้เรื่องราว จึงตรัสว่า

บทนี้เสนอเรื่องราวเกี่ยวกับการสร้างสันติภาพในสังคม โดยยกตัวอย่างเหตุการณ์ในอดีตที่พระพุทธเจ้าทรงช่วยให้สองฝ่ายมาสามัคคีกันผ่านการตรัสรู้และเล่าเรื่องราวต่างๆ เพื่อเป็นแง่คิดให้ประชาชนสามารถทำความเข้าใ

ธรรมะเพื่อประชาช โกรธกันไปทำไม ៤៤៧ ครั้นพระศาสดาทรงนำพระธรรมเทศนานี้มากล่าวแล้ว ทรงประชุมชาดกว่า “พญานาคและพญาครุฑในครั้งนั้น ได้มา เป็นอำมาตย์ผู้ใหญ่ทั้งสองในบัดนี้ ส่วนดาบสได้เป็นเราตถาคต” ความโกรธเ

ในพระธรรมเทศนานี้ พระศาสดาได้สอนเกี่ยวกับความโกรธซึ่งเป็นสิ่งที่ทำร้ายทั้งตนเองและผู้อื่น โดยเน้นที่การเจริญเมตตาและการไม่โกรธแค้นต่อกัน พระองค์ทรงยกตัวอย่างผู้ที่ไม่มีความโกรธในชาติที่แล้วและอานิสงส์

ธรรมะเพื่อประชาช ระแวงภัยที่ควรระแวง ๔๕๑ หากบุคคลใดไม่รู้ว่า เกิดมาเพื่ออะไร หรือเกิดมาจากไหน มาทำไม อะไรคือเป้าหมายของชีวิต และจะเข้าถึงเป้าหมายนั้น ด้วยวิธีการใด บุคคลนั้นถือว่าเป็นผู้ประมาทในชีวิต

ในชีวิตนี้ หากบุคคลไม่มีความเข้าใจในเป้าหมายการเกิดมาหรือไม่มีความรู้ในต้นทางและปลายทางของการใช้ชีวิต ถือว่าประมาทเพราะเมื่ออยากปลอดภัยจากภัยต่างๆ ในสังสารวัฏ ต้องสั่งสมบุญและยึดพระรัตนตรัยเป็นหลัก โด

ระแวงภัยที่ควรระแวง ๔๕๒ บัณฑิตนักปราชญ์ในกาลก่อน แม้จะเกิดเป็นปุถุชนคน ธรรมดา ท่านก็ไม่ประมาทในการใช้ชีวิต ด้วยท่านมองเห็นโลกไป ตามความเป็นจริง อีกทั้งเป็นผู้เห็นภัยในเรื่องที่ควรระแวดระวัง แม้บางทีดู

บทความนี้กล่าวถึงการที่บัณฑิตนักปราชญ์ในอดีตไม่ประมาทในการใช้ชีวิต แม้ในอนาคตอันไม่แน่นอน พวกเขามีการใช้ปัญญาพิจารณาอย่างรอบคอบเพื่อเห็นภัยที่ควรระแวดระวัง แม้จะเป็นเรื่องเล็กน้อยก็ไม่ควรละเลย สิ่งนี้

ธรรมะเพื่อประชา ระแวงภัยที่ควรระแวง ๔๕๓ ทําให้เกิดพลังแห่งการเห็นแจ้งรู้แจ้ง และนําความสุขความ สําเร็จให้บังเกิดขึ้นได้ หลังจากที่กุลบุตรเหล่านั้นบรรพชาอุปสมบทแล้ว ได้ทูล ถามวิธีการปฏิบัติธรรม และรับโ

ในบทนี้พระบรมศาสดาได้แนะนำกุลบุตรหลังการบรรพชาให้มีการปฏิบัติธรรมเพื่อพัฒนาจิตใจและสร้างความเห็นแจ้งรู้แจ้ง โดยจัดให้มีการประชุมสงฆ์เพื่อเตือนสติสานุศิษย์ให้ระแวงอุปสรรคและกิเลสต่างๆ ที่จะขัดขวางการบร

ธรรมะเพื่อประชา ระแวงภัยที่ควรระแวง ๔๕๕ หางนาคเช่นอย่างนี้ทุกครั้ง และวิธีที่นาคจะหนีรอดจากการจับ ก็คือ ถ้านาคตนไหนรู้ว่ากำลังถูกพญาครุฑตามจับ จะรีบกลืน ก้อนหินหนักๆ ไว้ในท้อง เพื่อพญาครุฑจะได้ยกไม่ขึ

เรื่องราวเกี่ยวกับพญานาคที่ถูกพญาครุฑตามจับ และกลวิธีในการเอาตัวรอดของพญานาค โดยการกลืนก้อนหิน แต่ท้ายที่สุดยังถูกจับได้และถูกกินโดยพญาครุฑ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการหลีกเลี่ยงภัยและวิธีการจัดการกับอันตราย

ธรรมะเพื่อประช ระแวงภัยที่ควรระแวง ๔๕๗ พระศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงสรุปว่า “ดูก่อน ภิกษุ ทั้งหลาย เธอทั้งหลายเป็นสาวกของเรา ก็ควรที่จะระแวง สิ่งที่ควรระแวง ระวังสิ่งที่ควรระวัง ป้องกันสิ่งที่ควรป้องกั

พระพุทธองค์ได้เตือนให้ระมัดระวังสิ่งที่ควรระวังและไม่มองข้ามแม้สิ่งเล็กน้อย โดยเฉพาะอาสวกิเลสที่ขัดขวางการบรรลุธรรม พระองค์ทรงมีปัญญาอันบริสุทธิ์และให้ลูกศิษย์ปฏิบัติธรรมให้มาก เพื่อชำระกาย วาจา ใจให้

ธรรมะเพื่อประช อย่าให้เกิดอาการน้อยใจ ๔๖ เป็นอุทาหรณ์ที่สําคัญสำหรับทุกท่าน โดยเฉพาะท่านที่จําเป็น ต้องร่วมงานกับผู้คนจํานวนมาก การวางตัวของเรากับบุคคล เหล่านั้นเป็นสิ่งสําคัญมาก ผู้ใต้บังคับบัญชาย่อม

การวางตัวในองค์กรมีความสำคัญ เพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ใต้บังคับบัญชาเกิดความน้อยเนื้อต่ำใจหรือเข้าใจคลาดเคลื่อน ซึ่งอาจนำไปสู่อาการเช่นนี้และส่งผลเสียต่อโครงการ อุทาหรณ์จากพระเจ้าโกศลสอนให้เรารู้ว่าการไม่

ธรรมะเพื่อประชาช อย่าให้เกิดอาการน้อยใจ ៤៦៥ เป็นผู้พ่ายแพ้อย่างราบคาบ เมื่อเป็นเช่นนี้พระองค์ทรงกลับมา ตรึกตรองหาสาเหตุก็รู้ว่า พระองค์เองมีความผิดอย่างมากที่ วางตนไม่เหมาะสมกับทหารผู้จงรักภักดี วันหน

ในบทความนี้พระราชาถูกเตือนโดยพระโพธิสัตว์เกี่ยวกับการเกิดความเศร้าโศกเมื่อเกิดความผิดพลาด พระองค์ได้พบกับวิธูรบัณฑิตเพื่อเรียนรู้ทางที่จะมองเห็นปัญหา จากนั้นได้ยกตัวอย่างของพราหมณ์ที่เลี้ยงแพะชื่อว่า

ธรรมะเพื่อประชา ความอัศจรรย์แห่งมนต์ (๑) ๔๗๑ จึงตรัสถามว่า “มีอะไรกันหรืออุบาสก” กุฎมพีจึงเล่าความ สามารถพิเศษของบุตรชายตน พระผู้มีพระภาคเจ้าสดับดังนี้แล้ว จึงตรัสว่า “อุบาสก การที่เด็กจ่ารอยเท้าบนพื้

ในเรื่องนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสถึงความสามารถพิเศษของบุตรชายของกุฎมพี โดยมีการเล่าถึงอดีตนิทานเกี่ยวกับพระเทวีที่ประพฤตินอกใจและกลายเป็นยักษิณีที่มีหน้าเหมือนม้า โดยนางมีอำนาจในการจับมนุษย์เป็นอาหาร