ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 509 / 737

ประโยค- วิญญาณธาตุ และแห่งธรรมทั้งหลายอันสัมปุญกับจักรวัญธาตุ นั้น สังทายตนะ ---- คันธายตนะ ---- สายตนะ ---- โผฏฐัพพายตนะ เป็น ปัจจัยโดยเป็นปัจจัยแป็นแห่งกิจกิรณ์ธาตุ และแห่งธรรมทั้งหลาย อันสัมปุญกับก

เนื้อหานี้กล่าวถึงวิญญาณธาตุและปัจจัยต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง ทั้งสังทายตนะ คันธายตนะ และมโนธาตุ ซึ่งมีส่วนสำคัญในการดำเนินชีวิตและการประพฤติตามหลักธรรมในพุทธศาสนา การศึกษาปัจจัยเหล่านี้ช่วยให้เราเข้าใจการ

ประโยค - วิถีธรรมวรรครแปลก ด ตอน ๑ - หน้าที่ 278 [แก่อเสวนาปัญญา] ธรรมผู้อุทิศโดยความหมายคืออาเสวนา (เสพมาก คือประพฤติ จนคุ้น) เพื่อความกล่อมเกลี้ยงและมีพลังแห่งอำนันธรรรม (ธรรมเป็น ลำดับ) ทั้งหลา ช

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงความสำคัญของอาเสวนาปัญญาที่เกี่ยวข้องกับการเรียนรู้คัมภีร์และกรรมปัญญา ซึ่งรวมถึงการทำความเข้าใจธรรมชาติของจิตและการกระทำที่เกิดจากเจตนา โดยเน้นว่ากุศลธรรมเป็นปัจจัยที่สนับสนุนทั้ง

ประโยค - วิถีธรรมรแปลง ภาค ๑ ตอนที่ ๑ หน้า ๒๘๓ แห่งรูปทั้งหลายที่มีจิตเป็นสมุฎฐาน กุศลขันธ์ทั้งหลายที่เป็นปัจจาจฉา เป็นปัจจัยโดยเป็นวิบูฏปัจจัยแห่งกายนี้ซึ่งเป็นปฏิสรฺฯ แต่ในสหชาติ- วิ่งคำแห่งงอพยากฤต

ในเอกสารนี้กล่าวถึงขันธ์และความสัมพันธ์ระหว่างจิตและวัตถุที่เป็นปัจจัยตามหลักธรรม โดยเน้นที่การทำความเข้าใจปัจจัยต่างๆ ที่มีผลกระทบต่อการดำรงอยู่ของชีวิต นอกจากนี้ยังระบุถึงแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับวิบูฏ

ประโยค- วิชาธรรมบาลเปล่า ภาค ๓ ตตอน ๑ หน้า ที่ 290 ทั้งหลาย เพราะความทีอธิษฐานั้นเป็นสังเกตุที่เป็นประธานแห่ง สังเกตุอื่น ๆ มันตั้งแต่เป็นต้น โดยพระบาลว่า "ตันกบ่อพอ- พูนแก่อกผู้คอยดูแลส่วนที่น่าอิฐด

ในบทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของวิชาธรรมบาลเปล่าและการอธิษฐานที่เป็นประธานในการสร้างบุญญาธิษฐาน โดยมีการยกตัวอย่างข้อธรรมที่เกี่ยวข้องเพื่อแสดงถึงความเชื่อมโยงระหว่างอาสะและการเกิดขึ้นของอุปสรรค ในการเ

ประโยค - วิถีธรรมรเปลภาค ๑ ตอนที่ ๑ หน้า ๒๙๑ เหมือนกัน (กับผล) ก็ชนะกัน ย่อมเป็นเหตุสำเร็จ (คือให้เกิดผล) ได้ แต่ธรรมล่านั้น มีได้เป็น วิบาก (แก่บุคคลนั้น) โดย จริงอยู่ ปัจจัยผิดกันโดยฐาน (ตำแหน่งที่

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของปัจจัยต่างๆ ในการทำให้เกิดเหตุสำเร็จ โดยเน้นการวิเคราะห์ปัจจัยที่อาจแตกต่างกันหรือเหมือนกันในลักษณะต่างๆ รวมถึงการเข้าใจถึงพื้นฐานที่มีผลต่อธรรมทั้งหลาย และความสัมพันธ์ระห

ประโยค - วิชาธรรมมะภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ๒๙๒ เขาสัตว์ นมส้ม งา แป้งเป็นดิน ซึ่งไม่เหมือนกันก็เป็นปัจจัยแห่งหญิง แพรกและตะใคร่เป็นดิน แต่ปัจจัยธรรมเหล่านั้นเป็นปัจจัยที่ผิดกัน ไม่ผิดกันและเหมือนกันไม่เห

เนื้อหาเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของปัจจัยต่างๆ ที่มีผลต่อความรู้และการอยู่ในสงสาร เพื่อให้เห็นถึงโครงสร้างและความหมายของธรรมะ ขณะเดียวกันยังเน้นถึงปัจจัยที่ก่อให้เกิดความรู้และความเข้าใจในทุกข์，以及如何避免一些错误

ปะโยค๙ - วิทยาธรรมเปก ๓ ตอนที่ ๑๗๑ เคมด้วย ได้ท้อกษัยใหม่อัณฑรมสร้างขึ้นบ้าง ไม่ได้บ้าง เป็นไปด้วย ปัจจัยทั้งหลายมีอารมณ์เป็นต้นนั้นด้วย จุดคนหนุ่มเชื่อซึ่งผูกพัน ไม่ที่ฝืนใจไหวับคงไว้ซึ่งนั้นแลอง ก็

บทความนี้พูดถึงการเปรียบเทียบระหว่างวิญญาณกับสถานะต่าง ๆ ที่เกิดจากปัจจัยและกรรม รวมถึงการตระหนักในจิตวิญญาณที่มีการปรับเปลี่ยนตลอดเวลา ตลอดจนการมองความเป็นอันเดียวซึ่งไม่มีการยึดติด และการศึกษาผลกระท

ความต่างกันก็ไม่มีสิ่งด้วย [ขยายความ] แท้จริง ธรรมทั้งหมดมีประการคือเสียงสะท้อน ประปีบ ตรา และรูปสะท้อน (คือเงา) พึงเป็นนิกายนะในวันนี้ คือในความมิได้มา ณ ภพนี้ แต่อพก่อน และในความเกิดขึ้นด้วยเหตุที่เ

บทความนี้สำรวจถึงธรรมทั้งหมดซึ่งมีลักษณะเช่นเสียงสะท้อน และความเป็นหนึ่งเดียวในจิตใจ ไม่ว่ามันจะอยู่ในสถานะใด ความแตกต่างไม่อาจมีได้จริง เมื่อสิ่งต่างๆ ล้วนเกิดจากการสืบต่อและกรรมที่เชื่อมโยงกัน ความเ

ประโยค- วิญญาณมรรคเปล่ากด คาถา ๑ หน้าที่ 337 เป็นปัจจัย ๘ อย่างโดยเป็นสหชาตปัจจัย อัญญะปัจจัย นิสสยะปัจจัย สัมปฏิปัจจัย วิปปปัจจัย อาหารปัจจัย อินทรีย์ปัจจัย และอวิกจก- ปัจจัย แห่งมนั้น อันผสมกับรูปห

บทความนี้สำรวจถึงปัจจัย ๘ ที่เกี่ยวข้องกับวิญญาณและการเกิดขึ้นของนามรูปในบริบทของพระสูตรต่าง ๆ ซึ่งมีการอธิบายว่าหากมีการถามถึงความสัมพันธ์ดังกล่าว สามารถทราบได้จากพระสูตรและการอนุมานที่ชอบด้วยเหตุ เช

ประโยค - วิทยาธรรมนคราเปล่า ภาค ๓ หน้าที่ ๓๔๘ ธรรมด้วยทีเดียวย่อหมายว่า นี่เป็นการกล่าวถึงความเป็นไปแห่งสิ่งที่เป็นอุปนิสัย อาจารย์เหล่านั้นย่อมปรารถนาอว๋า สายตนะ ภายในมีอุปนิสัยในดังนี้กัน กับอัญญาณ

เนื้อหาในบทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างธรรมและอุปนิสัย โดยมีการอธิบายว่าธรรมมาจากสายตนะและอัญญาณะเป็นปัจจัยในการสัมผัส และอ้างถึงการเรียนรู้ผ่านคำสอนของอาจารย์ที่เข้าใจธรรมในลักษณะที่ส

ประโยค- วิถีมิมรณาเปิด กาด ตอน ๑ - หน้าที่ 351 สัมปฏิ---อัตติ---และอวิธิปัจฉา เหมอโมสัมผัสที่เป็นวิบากหลายประเภท ส่วนในอายตนะภายนอกหลาย รูปฌานเป็นปัจจัย ๔ อย่างโดยเป็นอริยาบท---ปรุษฐาน---อัตติ---และอ

เนื้อหานี้สำรวจเกี่ยวกับสัมปฏิอัตติและอวิธิปัจฉา ซึ่งเกี่ยวข้องกับวิบากของสัมผัสเป็นประเภทต่างๆ ในอายตนะภายนอก โดยเน้นถึงรูปฌานและปัจจัยที่ส่งผลต่อผัสสะ รวมถึงการวิเคราะห์เวทนาในมุมมองทางธรรมและการใช้

ประโยค - วิทยาธรรมกรเปล่าภ ค ตอนที่ 353 ซึ่งนั่นเหมือนกัน แห่งเวลานี้เป็นกามาภวิบาก อันเป็นไปด้วย อำนาจตาทรามมนิทิต และแม้แห่งเวลานี้เป็นกามาภวิบากอันเป็นไปด้วย อำนาจปฏิสันทิจิตและวัฏฏุกิจิต ส่วนกามา

เนื้อหานี้อธิบายเกี่ยวกับกามาภวิบากซึ่งเป็นการดำเนินไปโดยอำนาจของตาทรามมนิทิต รวมถึงการอธิบายถึงตันหาที่แบ่งได้เป็น 3 ประเภท ตามอาการที่เป็นไป เช่น รูปตันหา, สัททตันหา, และอื่น ๆ โดยมีการเชื่อมโยงกับก

ประโยค - วิทยาภิรมย์เปล ภาค ๓ ตอนที่ ๓๕๗ [แก่นแท คณาหาปัจจยา อุปาทาน] ในบทว่า คณาหาปัจจยา อุปาทาน อุปาทานมี ๔ บัณฑิตพิธิธิอุปาทาน ๔ นั้น โดยอรรถภูภาค (จำแนกความ) โดยสังเขป และโดยผิดธรรมแห่งอุปาทาน แ

อุปาทาน มี ๔ ประเภท คือ กุมาหาปัจจยา, ทิฐุปาทาน, สีพุทธุปาทาน และ อัตตวาทุปาทาน ซึ่งถูกอธิบายเพื่อทำความเข้าใจว่าบุคคลมักมีความรักต่อวัตถุโดยอิงกับกามปุปปาน เพื่อให้เห็นถึงธรรมชาติของอุปาทานและการยึดม

ประโยค- วิถีธรรมชาติภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า 361 ปัจจัย นั่นเอง ชื่อ ต้นหาย พัทยาตะ แต่ อาจารย์ ลำเหล่ากว่า "ความปรารถนาอารมณ์ที่ยังไม่มา ถึง เป็น ต้นเหตุ อุปมา ดั่ง การยืนเมืองของ โจร (ความหิวของ) ใน ที่

เนื้อหานี้กล่าวถึง ปัจจัยที่เป็นต้นเหตุของการมีอารมณ์และทุกข์ โดยการเปรียบเทียบกับการยึดเอาอารมณ์และผลที่ตามมา ซึ่งนำไปสู่การเข้าใจเกี่ยวกับอุปาทาน ทั้งนี้ยังมีการพูดถึงชนิดและประเภทของอุปาทานที่เกิดจ

ประโยค - วิชาธรรมะเล่ม ๓ ตอนที่ ๑๗๖ โดยภะ (คือ แบ่งออก) และโดยสังฆะ (คือ รวมเข้า) โดยสิ่งไรเป็นปัจจัยของสิ่งไร [วิจินฉัยโดยอรรถ] วิจินฉัยโดยอรรถในบทนี้ว่า ธรรมโดย้อมเป็น เหตุนี้ ธรรม命นั้น จึงชื่อว่า ภ

ในวิชาธรรมเล่ม ๓ ตอนที่ ๑๗๖ เนื้อหาได้อธิบายถึงการแบ่งออกและการรวมของธรรมา โดยการวิจินฉัยโดยอรรถและโดยธรรมในเรื่องภาพซึ่งประกอบด้วยกรรมภาพและอุปปติภาพ คำว่า 'ภาพ' มีการแบ่งออกเป็น ๒ ประเภท ได้แก่ กรรม

ประโยค - วิชาความรู้เบื้องต้น ตอนที่ ๑ หน้า 368 อรูปภาพ แปลว่า ภาพนี้นับว่าอรูป ภาพของสัตว์ทั้งหลายมีสัญญา ชื่อสัญญา นัยหนึ่ง สัญญา มีอยู่ในพ นัน เหตุนี้ ภาพนี้จึงชื่อ สัญญา (แปลว่า ภาพที่มีสัญญา) อัญ

ในเนื้อหาบทนี้กล่าวถึงความหมายของอรูปภาพและอัญญภาพ โดยมีการศึกษาเกี่ยวกับสัญญาและการจำแนกรูปภาพเป็นประเภทต่าง ๆ เช่น เนวสัญญาและเอกโวการภาพ ซึ่งเกี่ยวข้องกับอุปาทานขันธ์ ๕ และแสดงถึงการเข้าใจในธรรมชาต

ประโยค - วิทยาธรรมภาค 3 ตอนที่ 370 [วิจัยฉัยโดยแบ่งออกและรวมเข้า] ข้อว่า 'โดยแยก และสังฺคะ' คือโดยแยกออกและโดยรวมเข้า ซึ่งกล่าวมีเพราะปัจจัยคืออุปทาน [โดยแบ่งออก] ความว่า กรรมที่ยังสัตว์ให้เกิดในภาพ

บทความนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับกรรมและอุปทานที่ทำให้สัตว์เกิดในภาพ โดยแบ่งออกเป็นความเข้าใจเกี่ยวกับกรรมภาพและอุปัตภาพที่มีอิทธิพลต่อการเกิดภาพในรูปแบบต่างๆ ทั้งในทางสัญญาภาพและอรูปภาพ การวิเคราะห์นี้แส

ประโยค - วิถีธรรมกรมเปลาค ๑ หน้า ๑ 378 ผู้ทรามและเป็นผู้ประณีตเป็นต้นได้ จริงอยู่ แม้ความเสมอภาคแห่ง ปัจจัยภายนอกทั้งหลายสุภาณิช (เลือดขาว) ของชนชนนี และ อาหารเป็นต้นมีอยู่ ความแปลกก็มีความเป็นผู้ทราม

บทความนี้สำรวจความสำคัญของกรรมในการกำหนดลักษณะและความเป็นของสัตว์และมนุษย์ โดยเน้นว่าแม้ว่าจะมีกรรมที่แตกต่างกัน แต่สิ่งนี้ไม่ได้มีผลกระทบต่อธรรมชาติของการเกิดและการตาย รวมถึงการที่กรรมเป็นปัจจัยสำคัญ

ประโยค - วิชาธรรมะภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ๓๙๐ [อวิชชามีเพราะโลกเป็นต้นได้] คำวิสัชนา ก็พึงว่า "กีโนปฏิสมุททธรรมทั้งหลายนี้ โลก ทุกข์ โทมนัส อุปายาส ย่อมมีแก่บุคคลผู้อยู่ ไม่รากจาก อวิชชา อันปราเทวนะเล่า ก

เนื้อหาในบทนี้พิจารณาถึงอวิชชาที่เป็นต้นเหตุแห่งความทุกข์ในชีวิต โดยเหตุผลจากพื้นฐานการเข้าถึงธรรมะและคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ว่าด้วยการเกิดขึ้นของวิทวาสที่เกิดจากอาสวะ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงความสัมพันธ

ประโยคช 3 วิชามีกรมเปล่า ภาค ๑ ตอนที่ 381 อันนี้ ธรรมเหล่านั้นเกิดขึ้นเพราะความเกิดขึ้นแห่งภูติสวาสะได้ ฉันใด ก็ย่อมเกิดขึ้นเพราะความเกิดขึ้นแห่งภาวะสวาสะก็ได้ฉันนั้น ดัง พระบาลว่า "แม้ภาวะเหล่านั้น

บทความนี้สำรวจธรรมที่เกิดจากความเกิดขึ้นแห่งภูติสวาสะ และวิปสาสะ โดยอ้างอิงถึงพระบาลี เพื่ออธิบายความสัมพันธ์ระหว่างธรรมเหล่านี้กับอาสวะและอวิชชา การมีอยู่ของธรรมเหล่านี้ส่งผลกระทบต่อเทวาที่อาศัยอยู่ใ