ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 510 / 737

ประโยค - วิชาธรรมาภิบาล ๓ ตอนที่ ๓ หน้า ๓๘๔ มีความเป็นไปเนื่องด้วยปัจจัย องค์ความทั้งหลายมีลักษณะเป็นต้น ก็คงอย่างนั้น เหตุใด นั่นหนึ่ง อวิชชา มิใช่ของ มิใช่ของตน มิใช่ของตน ตน มิใช่ตน แม้งังทั้งหลายม

บทความนี้เน้นการวิเคราะห์ปัจจัยต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับวัฏจักร โดยเจาะลึกถึงความสำคัญของอวิชชาและตันหาในการพาความคิดและพฤติกรรมของบุคคลเข้าสู่การเวียนว่ายตายเกิด ซึ่งมีทั้งแง่มุมที่มืดมนและประกายแห่งควา

ทรายอาทิตย์ - วิถีธรรมณรณแกลล์ ๓ ตอน ๑ - หน้าที่ 387 【คาถาสังเขปอาาร ๒๐】 เหตุในกาลล่วงแล้ว ๕ ผลในกาลบัดนี้ ๕ เหตุในกาลบัดนี้ ๕ ผลในกาลต่อไป ๕ [ขยายความ] [อดีตเหตุ ๕] ในสี่อันนั้น ข้อว่า “เหตุในกา

ในบทนี้กล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างเหตุและผลในธรรม โดยเฉพาะในบริบทของอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ในการเข้าใจธรรมะและการดำเนินชีวิต โดยอ้างอิงถึงคาถาสังเขปที่เกี่ยวข้องกับบุรกรรมภาพที่เป็นปัจจัยต่อการเกิดผลใ

ประโยค- วิสุทธิมรรคแปลก คำ ตอน ๑ หน้า ۳۸۸ กรรมภาพที่ได้ทำมาในชาติที่ล่วงแล้ว คำว่า "ความหลงเป็นวิชชา" คำว่า ความหลงในธรรมเป็น ที่ตั้งแห่งความหลงทั้งหลายทั้งปวงเป็นต้นในตอนนั้นนั่นเอง บุคคลผู้หลง แล้ว

เนื้อหาเกี่ยวกับการทำกรรมและความหลงในธรรม ซึ่งเป็นที่มาของวิชชาและผลกระทบต่างๆ ที่เกิดจากจิตอันเป็นสังขาร มีการอธิบายถึงเขตของความใคร่และกรรมที่เกิดขึ้นในชีวิต การเตรียมความพร้อมในการทำกรรมต่างๆ เช่น

ประโยค - วิทยาธีรรมเปล ภาค ๓ ตอนที่ ๓๙๙ คำว่า "ความอ่อนแอจะเป็นอุปาทาน" ความว่าการทํารมมอ้วน เป็นปัจจัยแห่งกรรมพนี้แล้ว ของแวะคือถือเอาอัตตา อันเป็นไป โดยนั้นว่า "เรา Gl" ไปเกิด) เสพมาจั้งหลายในที่ชื

บทความนี้ว่าด้วยความอ่อนแอที่ถือว่าเป็นอุปาทานที่เกิดจากการเข้าถึงตัวตน อธิบายถึงการมีอยู่ของวิญญาณในปัจจุบัน รวมถึงรายละเอียดเกี่ยวกับผลกรรมที่ทำในภพก่อนและการมีประสบการณ์ในปัจจุบันนี้, ความหมายของวิ

ประโยค - วิชาธรรมประกะ ตอน ๑ หน้า 390 กล่าวว่า "ความก้าวลงเป็นนามรูป" ความว่าความก้าวลงแห่งรูปธรรมและอรูปธรรมในครรภ์ และที่อื่น ๆ แล้วเข้าไป (ในครรภ์) อันนี้เป็นนามรูป กล่าวว่า "ประสาทเป็นอายตนะ" ที

บทนี้พูดถึงหลักธรรมที่เกี่ยวข้องกับนามรูปและอายตนะ โดยเริ่มจากการอธิบายความหมายของนามรูปและประสาท รวมถึงการสืบค้นถึงผัสสะและเวทนาในการเกิดขึ้นของอารมณ์และความรู้สึกที่เกิดจากการกระทบในชีวิตประจำวัน ทั

ประโยค - วิถีธรรมรวมเป็น 3 ภาค คำตอบ 1 - หน้าที่ 398 ปัจจัยคือ ฯ ฯ ฯ อรรถคือความสิ่งขงเกิดขึ้นเป็นไปพร้อมเพราะ ปัจจัยคือวิชา (ล้วน) เป็นธรรมลึก... เหตุนี้ ภาวะนี้จึงชื่อว่า ลักโดยอรรถฯ นี่เป็นความลึก

เนื้อหานี้ อธิบายถึงความลึกซึ้งของวิชาความรู้ ซึ่งนำเสนอว่าปัจจัยและอรรถสัมพันธ์ซึ่งกันและกันในการใช้ชีวิตและปฏิบัติธรรม โดยมีการยกตัวอย่างการแสดงปฏิสุขุมานถึงความพอใจและการมีสติ ซึ่งถ่ายทอดโดยพระสัพพ

ประโยค- วิญญาณครแปล กาด ค ตอน ๑- หน้าที่ 399 โดยปฏิโลม ลางสูตรทรงแสดงทั้งโดยอธิโลมและปฏิโลม ลางสูตรทรง แสดงตั้งแต่ตอนกลางไปโดยอธิโลมบ้างโดยปฏิโลมบ้าง ลางสูตรทรง แสดงทั้ง ๑ สังฆป ลางสูตรทรงแสดง ๒ สั

เนื้อหานี้นำเสนอการรับรู้และการวิเคราะห์ธรรมอิทธิพลในวิญญาณ โดยการใช้ลิกและปฏิโลมในการแสดงธรรมเพื่อเข้าใจความจริงของความไม่รู้และความไม่เห็น ความว่างเปล่า พร้อมการอธิบายเกี่ยวกับความรุ่งแจ้งและการแย่ง

ประโยค - วิชาธรรมะเบื้องต้น ๓ ตอน ๑ - หน้าที่ 402 [nานัตนัย] ส่วนการกำหนดลักษณะของใครของมัน แห่งธรรมทั้งหลายมี อวิชาเป็นต้น ชื่อว่านานัตนัย ซึ่งเป็นนิยามที่เมื่อเห็นโดยถูกต้องอ่อน ละสัสถกฎรู้ได้ เพร

บทนี้ว่าด้วยหลักการของอวิชาและการตีความธรรมะที่เกี่ยวข้องกับการเกิดขึ้นและความเป็นอยู่ของสิ่งต่าง ๆ. เริ่มจากการอธิบายความหมายของนานัตนัยที่กล่าวถึงการมองเห็นสิ่งใหม่ ๆ และอภัยาปานัยที่เกี่ยวข้องกับคว

ประโยค - วิชาธรรมะเบิกภาค ๓ ตอนที่ 404 ธรรมลึก อันต่อกันยาก เพราะถือเอาได้โดยนัยต่าง ๆ นี้เสี้ยวด้วยคาบ คืออาณันอันดีดีที่หินอย่างประเสริฐจิตอาสามิ แล้วแสดงสังสารภัยอัน บันดาลอยู่ในนิพนธ์ จุดสนิทวิชา

ในตอนนี้กล่าวถึงความลึกซึ้งของธรรมและความเข้าใจที่ยากลำบากในธรรมะ โดยอ้างอิงคำของพระพุทธเจ้าที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติธรรมเพื่อให้เป็นผู้มีสติและเข้าใจความจริง ตรวจสอบความหมายของธรรมในชีวิตและการทำเพื

ประโยค - วิภัชวิธีแห่งสมภาพิกะ พระโภคาวารผู้เจริญทำกุริวิภัชวิถีนี้ให้ถึงพร้อม (ว่าวด้วย) ผู้ ที่เป็นสมภาพิกะก่อน ออกจากรูปวาจาสัญญา และอารมณ์ภาวนาที่เหลือ อันใดนั้นหนึ่ง ยกเว้นแนวสัญญาสัญญาณตีแล้วพิธ

บทความนี้ว่าด้วยวิภัชวิธีแห่งสมภาพิกะ โดยกล่าวถึงการทำกุริวิภัชวิถีของพระโภคาวาร ซึ่งเป็นการแยกแยะรูปวาจาสัญญาและอารมณ์ภาวนา เพื่อให้เข้าใจถึงนามและรูปในทางพระธรรม พระโภคาวารที่เจริญสมภาพิกะจะค้นหาควา

ประโยค ~ วิภัชธรรรมแปล ภาค 3 (ตอนจบ) - หน้าที่ 7 จิรพิพัฒนา เป็นธาตุ ๑๐ รูปที่เหลือ นับเป็นธรรมธาตุอย่างเดียว ส่วน หัวใจวิญญาณบูรณะว่า "จิตอาศัยอุจจาระรูปเป็นไป ชื่อว่าจักบูญ วิญญาณธาตุ" ดังนี้เป็นต้

ในตอนจบของวิภัชธรรม แสดงถึงการพิจารณาธาตุ ๑๘ ที่ประกอบด้วยวิญญาณธาตุและจิตโนธาตุต่าง ๆ โดยแบ่งแยกตามลักษณะของกายและนาม รวมถึงการใช้ปรัชญาในการวิเคราะห์เหตุและผล เพื่อเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างธาตุกับวิ

ประโยค - วิชาธรรมรงแปล ภาค 3 (ตอนจบ) - หน้าที่ 9 หลาย รูป ทั้งมันนั้น (รวม) ๒๑ เป็นรูปปัจจุบัน เวลากำเนิดขึ้น พร้อมกับโลภิจิต ๘๙ เป็นเวลากำเนิด สัญญาณอันสัมพันธ์กับโลภิจิต นั้นเป็นสัญญาณ นอกจากนี้...

ในบทนี้จะกล่าวถึงการกำหนดนามรูปและความสัมพันธ์กับโลภิจิต โดยอ้างอิงถึงการกำหนดอายุนปัด และการศึกษาเรื่องธรรมะในบริบทของการแยกแยะรูปและอรูป รวมถึงการตั้งจิตและการใช้ปัญญาในการศึกษา นอกจากนี้ยังมีการพูด

ประโยค - วิสุทธิมรรคเปล কาฏ ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 14 ในหัวข้อกำหนดรูป (ที่กล่าวแล้ว) เกิด อันจิ เพราะเหตุที่อรูปธรรมทั้งหลาย ย่อมปรากฏโดยอาการ 3 แก่มิกผู็บริกาณกำหนดรูปที่หมดคดดี อย่างนี้เท่านั้น

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการกำหนดรูปที่หมดคดดีและการทำโยคะเพื่อกำหนดอรูปธรรม โดยมีการเปรียบเทียบกับภาพของโคที่พลัดตกเหว เพื่อเตือนให้เข้าใจถึงการกำหนดที่ไม่ถูกต้อง และเมื่อทำตามวิธีที่ถูกต้อง ธรรมะจึงจะเจร

ประโยค - วิสุทธิมรรคเปน ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้า ๒๒ กินไปของเขาทั้งสองนั้นเป็นไปไม่ได้ก็ไม่ใช่ ฉันใด แม้นามก็ไม่มีเดช เกิดขึ้นด้วยเดชของตนก็หาไม่ เป็นไปในกรนี้ ๆ ก็หาไม่ รูปล่า ก็ไม่มีเดชเกิดขึ้นด้วยเดชข

บทความนี้กล่าวถึงการเข้าใจธรรมทั้งหลายที่เกี่ยวข้องกับนามและรูป โดยเสนอว่าทั้งคู่มีการอาศัยกันและกัน การเกิดขึ้นของนามและรูปไม่สามารถเป็นไปได้ด้วยตนเอง แต่ต้องพึ่งพาธรรมอื่นเป็นปัจจัย ข้อความยังยกตัวอ

ปรากฏปัจจุบันกล่า บังนี้ว่า เรามีอยู่เป็นอยู่รึหรนอ เราไม่มีอยู่รึหรอ้น เราเป็นอะไรอยู่หรอ เราเป็นอย่างไรอยู่หรอ สัตว์ชนิดนี้มาแต่ไหนหรอ สัตว์ชนิดนี้จึงเป็นผู้ใด่ไหน (หนอ)" ดังนี้่นใด ความสงสัยทั้งปว

เนื้อหานี้มีการตั้งคำถามเกี่ยวกับการดำรงอยู่ของสิ่งต่างๆ และการวิเคราะห์ปัจจัยของนามและรูป โดยมีการแบ่งปัจจัยของนามออกเป็นสองประเภท คือ สารธาระ และอาราธนณะ รวมถึงการอภิปรายเรื่ององค์ประกอบของรูปและนาม

ประโยค- วิษณุกรรมแปล กถ ค ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 28 ธรรมมีโโยโสมสิกาและสันทัมมสวนะเป็นต้น เป็นปัจจัยของนาม ที่เป็นกุศลอย่างเดียว ธรรมฝ่ายที่ตรงกันข้ามมีกิเลสเป็นปัจจัยของนามที่เป็น อุกูล ธรรมม

บทความนี้กล่าวถึงการวิเคราะห์ปัจจัยของนามและรูปในแนวทางพุทธศาสนา โดยเน้นที่ธรรมที่มีบทบาทสำคัญในนามรูป เช่น กรรม จิต และอาหาร ซึ่งมีการอธิบายถึงกระบวนการเกิดและสลายของนามรูป เช่นเดียวกับความเชื่อมโยงร

ประโยค - วิถีธรรมรวมเปล ภาค 3 (ตอนจบ) - หน้าที่ 30 ความกว้างลึก (ในครรภ์) ใน (อุปฏิ) ภาพนี้ เป็นนามรูป ประสาท ใน (อุปฏิ) ภาพนี้ เป็นอายตนะ ภาวะที่กระทบ (อารมณ์) ใน (อุปฏิ) ภาพนี้ เป็นสัสสะ ความสวย (ผ

บทความนี้นำเสนอความสำคัญของกรรมและวิบาก โดยเฉพาะในบริบทของอุปฏิบัติและเทวนา ซึ่งมีผลต่อการเกิดในภพต่อไป โดยอธิบายถึงกรรมต่างๆ ที่ก่อให้เกิดผลในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต พร้อมทั้งการพิจารณาอำนาจของกรรมที่

ประโยค - วิสัชชาธรรมบท คาถา ที 2 (ตอนจบ) - หน้า 35 อันชอบว่า "เมื่อเหตุมีอยู่ มันติ ทังหลาย ก็กล่าวโดยคำเพียงเป็น สมญา ว่า "ผู้สร้าง" เมื่อความเป็นไปแห่งวิบากมีอยู่ มันติ ทังหลาย ก็กล่าวโดยคำเพียงเป็

เนื้อหานี้พูดถึงวิสัชชาธรรมบท คาถา ที 2 ว่าเมื่อต้นเหตุและกรรมมีอยู่ การตีความในความเป็น 'ผู้สร้าง' หรือ 'ผู้สร้างผล' เป็นเพียงการตั้งสมญาเท่านั้น นอกจากนี้ยังมีการวิจารณ์พวกเดียรถีย์ที่ไม่เข้าใจความน

ประโยค - วิสุทธิมรรคเปล่า กด ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 36 ลอยไปตามกระแสน้ำก็อต้นตายอยู่ จึงไม่พันจาก ทุกปังได้ วิญญุพุทธสาวรุ้วปัญญาออนึ่ง ซึ่งความ ดังกล่าวดังนี้แล้ว จึงแทงตลอดปัจจัย (ของ นามรูป) อันลั

ในบทความนี้กล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างกรรมและวิบากว่าทั้งสองนั้นไม่สามารถแยกออกจากกันได้ โดยกรรมไม่มีอยู่ในวิมานและวิบากก็ไม่มีอยู่ในกรรม ทั้งสองปัจจัยนี้สำคัญต่อการดำเนินการในสังสาระ ไม่ว่าจะเป็นเทวด

ประโยค- วิสุทธิมรรคแปล กำ ด ตอน ๒(ตอนจบ) - หน้าที่ 37 เมื่ออธิบันนั้นทำการกำหนดจับปัจจัยของนามรูปทางธรรมวัฏ และวิปากวัฏวนะความสงสัยในกาลทั้ง ๓ ได้อย่างแล้ว ธรรมนี้เป็นอิฏฐิด อนาคตและปัจจุบันทั้งปวง ก

เรื่องราวในบทนี้เกี่ยวกับการวิเคราะห์กำหนดจับปัจจัยของนามรูปทางธรรมวัฏ และประเด็นต่างๆ เกี่ยวกับกรรมในอดีตและปัจจุบัน โดยมีการ ถ่ายทอดแนวคิดเกี่ยวกับความเกิดดับของสิ่งต่างๆ ผ่านการดึงนำตัวอย่างที่ชัดเ