ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 686 / 749

อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๑. สถานที่เป็นที่สบาย ๑.๑ ธรรมดาน่าเคี้ย่อยอ่อนตัวอย่างดี ฉันใด ภิกษุผูปราถนา ความเพียร ก็ควรซ่อมตัวไว้อย่างดีด้วย การยินดีในที่สงัด ฉันนั้น มิลิน. ๔๔๒ ๑.๒ ธรรมดาพึ่งเมื่อถูกห

บทความนี้อธิบายการใช้อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก เพื่อแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของความเพียรและการปฏิบัติในที่สงัด โดยยกตัวอย่างประโยคที่เปรียบเทียบธรรมชาติของการเรียนรู้และการเข้าถึงธรรม โดยเฉพาะการฝึกฝนจิ

๕ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๑.๕ ธรรมดาอยู่เมื่อติดความหอมแห่งดอกไม้ป่าที่บ้านแล้วให้หยุดไป ฉันใด ฤทธิ์ผูปรารถนาความเพียรควรยึดอยู่ในขัดดอกไม้ คือ วิฑูติเป็นอารมณ์ ฉันนั้น. มิลิน.

เนื้อหาในพระไตรปิฎกมีการนำเสนออุปมาอุปไมยเพื่ออธิบายธรรมชาติของความเพียรและการตั้งใจในการดำเนินชีวิต โดยยกตัวอย่างตามธรรมชาติและวิถีชีวิต เช่น ความเป็นอยู่ของสัตว์ต่าง ๆ และการใช้ชีวิตอย่างมีสติ หรือก

อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๒.๒๓ บรรทายาที่แผลลึกเพียงเพื่อดึงเนื้อขึ้นมา หรือบรรทายหยดยาน้ำมันเพลาละก็เพียงเพื่อกาส่งของไปได้ ฉันใด คุฬ่อนภู่หลาย ภิกษุจารจากโดยแยกๆ บริโภคอาหารด้วยมนสิการว่า เราไม่มีบร

บทความนี้สำรวจการใช้ภาษาที่มีอุปมาอุปไมยในพระไตรปิฎกที่เกี่ยวข้องกับการบริโภคอาหารของภิกษุ ซึ่งมีการเปรียบเปรยถึงการดำรงอยู่ของร่างกายอย่างมีระเบียบ โดยการบริโภคสิ่งจำเป็นเพื่อช่วยให้การมีชีวิตมีความห

๗๐ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๒.๘ ธรรมดาราชสีห์อย่าไม่สะสมอาหาร กินคราวหนึ่งแล้วไม่เก็บไว้อีก ฉันใด ภิกษุผู้ปรารถนาความเพียรไม่ควรสะสมอาหาร ฉันนั้น. ม.ม. (พฤษภ) มค. ๑๘/๑๓๓ ๒.๑๐ ความโลภด้วยอำนาจความพอใจ

บทเรียนจากพระไตรปิฎกเน้นถึงความสำคัญของการมีสติและการพิจารณาอย่างถี่ถ้วนในการดำเนินชีวิต โดยได้เปรียบเทียบการเก็บอาหารของราชสีห์กับการปฏิบัติตนของภิกษุผู้มีความเพียร นอกจากนี้ยังเน้นถึงอันตรายของการโล

อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๕/๙ ๑.๕ บุญ และบาปนั้น เป็นสมบัติของเขา และเขาจะพาเอาบุญและบาปนั้นไป อื่นยัง บุญและบาปนั้น ย่อมเป็นของติตตามเขาไปประจดงามติตตามตนไป นะนั้น. สังส. (พุทธ) มก. ๒๔/๒๘ ๑.๖ สิ่ง

บทความนี้กล่าวถึงหลักธรรมจากพระไตรปิฎกเกี่ยวกับบุญและบาป ว่าบุญและบาปเป็นสมบัติที่ติดตามผู้ทำไปในทุกกาล. กล่าวถึงความสำเร็จในความมุ่งหมายและการสร้างบารมีเพื่อการรู้แจ้งในอริยสัจ. นอกจากนี้ยังชี้ให้เห็

อุ บามูปิมจากพระไตรปิฎก ๑.๔ คัรทามีความผ่องใสเป็นลักษณะ เหมือนน้ำที่ขื่นมัน ใสได้ด้วยแก้วเนื่องของพระเจ้า จักพรรดิ ฉะนั้น. มิสน. ๔๙ ๑.๕ ธรรมดากาลน้ำดูดขึ้นมาแล้วไม่ปล่อยนางลงไป ฉันใด ภิกษุผู้ปรารถน

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงลักษณะและความสำคัญของศรัทธาในพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ โดยเปรียบเทียบกับลักษณะของสิ่งต่าง ๆ ในธรรมชาติ เช่น น้ำ น้ำมัน และพระจันทร์ เพื่อสื่อให้เห็นว่าผู้ที่มีศรัทธาจะมีความก้าวหน

อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก โทษ มีปัญญาเป็นเครื่องล่อลวงออก บาปกิโลครรพย์นั้น นี้เป็นผู้เลิศกประเสริฐเป็นใหญ่สงสุด ฉนั้น. อัง.ทกลก. (พุทธ) มก. ๔๗/๒๖๓ ๓.๔ บุคคล ๔ จำพวก ๑. บุคคลมีมาแล้วมิดไป บางคนเกิดใน

บทความนี้เสนอเรื่องราวเกี่ยวกับอุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ซึ่งเป็นแหล่งคำสอนสำคัญในศาสนาพุทธ โดยเน้นการแบ่งบุคคลเป็นสี่ประเภทตามกรรมและความประพฤติ อีกทั้งยังมีการอธิบายถึงเจตนาที่ดีและความยากจนในแบบต่าง

การทวงดอกเบี้ย คือ อุกฤษวิกที่เป็นบาปเกิดขึ้น ประกอบด้วยความเดือดร้อนเข้า ครอบงำ เจ้าหน้าที่ตามเขาผูประพฤติจิตด้วยยา วางใจ เมื่อดายไปแล้วอ้อมถูกจงจำโรยในรอยจำว่า คือ นรก ในรอยจำคือ กำเนิดริวรรณ ดูดก่อ

การทวงดอกเบี้ยถูกมองว่าเป็นกรรมชั่วที่นำไปสู่ความทุกข์ การบรรลุนิพพานนั้นเน้นการรักษาความบริสุทธิ์ในจิตใจเหมือนการย้อมผ้าด้วยสีบริสุทธิ์ เพื่อให้ได้ผลลัพธ์ที่ดี ทางธรรมที่สำคัญคือการทำลายความอวิชชาและ

อุปมาอุปมัยจากพระไตรปิฎก ๑.๖ ธรรมดาของยอดไปด้วยอก ฉันใด ก็ภิกษุปรีรรวความคิดเห็น ควรไปด้วยปัญญา ฉันนั้น เพราะจิตของผู้ได้ปัญญาย่อมนำไปสู่ธรรมที่ควรรู้ ย่อมละเว้นสิ่งที่ไม่ควรจำแนกจำฝืนแต่งสิ่งที่ควรจ

เนื้อหาเกี่ยวกับอุปมาอุปมัยจากพระไตรปิฎกซึ่งอธิบายถึงความสำคัญของปัญญาและศิลป์ในตัวบุคคล เปรียบเทียบผ่านคำสอนและวิธีคิดที่ถูกต้อง อาทิเช่น ความสัมพันธ์ระหว่างปัญญาและศิลป์ในมนุษย์ ซึ่งเป็นหลักสำหรับกา

ทรงอุปมาอุปลักษณ์จากพระไตรปิฎก ๒.๓ ปาธิไถ่อมส่งึรติขอผุด ไม่ต่างพร้อม ผุ้สง่ามารที่จะรักษาศิลที่เหลือให้ดำรงอย่ามปกติได้ แปรรูปเหมือนรูปผู้มีศรัทธาไม่อาจจำรักษาชีวิตไว้ได้ ฉะนั้น. ม.ม. (อรรถ) มก. ๑๓/

บทความนี้นำเสนอการเปรียบเทียบและอุปมาอุปลักษณ์ในพระไตรปิฎก ภายใต้แนวคิดเกี่ยวกับธรรมะและการฝึกฝนปัญญาของสาวกในสำนักพระบรมศาสดา นำเสนอข้อคิดเกี่ยวกับการรักษาศีลและความความเพียร เพื่อไม่ให้ความโลภและควา

๙๙ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๒.๑๐ ธรรมดาดวงจันทร์อิ่มมีวิมานเป็นรอง ฉันใด ภิกษุผู้ปรารภความเพียรก็สมควรมีสีเลเป็น ธง ฉันนั้น. มิลิน. ๔๘๐ ๒.๑๑ บุคคลทำกรรมอันหยิบยชั้นถูกตัดศีรษะ... แม้นฉันใด ดูก่อนภิก

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงอุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎกเกี่ยวกับความสำคัญของศีล และกรรมที่ส่งผลต่อชีวิตภิกษุ โดยใช้ตัวอย่างภาพชัดเจนเพื่อสอนให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างการกระทำดีและดีที่เกิดขึ้น บุคคลที่รักษา

๙๔ อุบัติอุบัติจากพระไตรปิฎก ๓.๓ กลิ่นดอกไม้ฟังไปวงลมไม่ได้ กลิ่นจันทน์หรือลินกลิ่นยา และกลั้มพักพิงไม่ได้ แค่กลิ่นของสัตบุรุ้งฟังไปวงลมไม่ได้ กลิ่นจันทน์ก็ดี กลิ่นชูชาก็ดี กลิ่นอบุลิกก็ดี กลิ่นมะล

เนื้อหาที่กล่าวถึงกลิ่นหอมในพระไตรปิฎกซึ่งแบ่งประเภทของกลิ่นจากดอกไม้และบุคคลที่มีศีล ทั้งยังกล่าวถึงความเชื่อมโยงระหว่างศีลและปัญญา ว่าผู้ที่มีศีลก็ย่อมมีปัญญา ข้อความดังกล่าวส่งเสริมให้เห็นถึงคุณค่า

๑๐๒ อภิญญาไม้จงจากพระไตรปิฎก ________________ พระนาคเสนวินิจฉัยว่า พระพุทธเจ้าทรงทอดลองภิทักษ์ทั้งหมดว่า สาวกทั้งหลายจะกล ถอนหรือจะยื่นมันในลักษณะ อุปมพระเจ้าจักรพรรดิรัส แก่พระราชโอรสว่า บ้านเมืองอั

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์ธรรมวินัยจากพระไตรปิฎกและคุณลักษณะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่มีความรู้และเห็นทุกสิ่ง โดยเปรียบเทียบว่าการศึกษาในธรรมวินัยนั้นเป็นลำดับ โดยมีความสำคัญต่อการปฏิบัติธรรมและการบรร

๑๐๙ อุบาสาไม่จากพระใดโฉมฤทธิ์ฤทธา แม่ น้ำที่ไหลรวมลงสมาหสมุทร และสายฝนตกลงจากฟากฟ้าไม่ทำให้สมุทรร้อนหรือเต็มได้ ๕. วิญญูเมื่อมากรวยย้อมจะชื่อโครภได เตรียมกับแม่ น้ำที่ไหลลงมหาสมุทรแล้วรวมเรียกว่ามหาส

บทความนี้สำรวจการเปรียบเทียบธรรมวินัยกับมหาสมุทร ผ่านการยกตัวอย่างต่างๆ เช่น ความสำคัญของผู้รักษาธรรมในพระพุทธศาสนา และความที่ธรรมวินัยมีรสดเดียวเสมือนมหาสมุทรซึ่งมีสัตว์ขนาดใหญ่และอาณาจักรของผู้ใหญ่

อาจ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๑. อิทธิบาท ๔ ๑.๑ ธรรมดาราชสีห์ยอมเที่ยวไปด้วยเท้าพี่ส่ออย่างอาจ ฉันใด ภิกษุผู้ปรารถนาความเพียรก็ควรเที่ยวไปด้วยอิทธิบาท ๔ ฉันนั้น. มิลิน. ๔๙๙ ๑.๒ นรชนจะเป็นผู้มีชาติทำ

เนื้อหานี้กล่าวถึงอิทธิบาท ๔ ที่แสดงถึงการปฏิบัติและความมุมานะที่มีความสำคัญในพระพุทธศาสนา โดยอธิบายผ่านอุปมาอุปไมยต่างๆ เช่น ความรุ่งเรืองของผู้ที่มีความขยันและการสร้างปณิธานรวมถึงการพิจารณาผลก่อนทำก

๒๗ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ภาพ: [ภาพของหญิงคนหนึ่งอยู่ริมแม่น้ำ ฉีดน้ำจากกะละมังใส่ภาชนะต่าง ๆ อยู่ริมแม่น้ำ] ๑. ผู้รับบิณฑบาต ๑.๑ ได้เห็นพระปิ่นฉลกพุทธเจ้าเดินทางมา บุญเขานี้มาถึงแก่เราที่ต้องการบ

บทความนี้พูดถึงการเปรียบเทียบจากพระไตรปิฎกเกี่ยวกับการทำบุญและคุณค่าของพระสงฆ์ โดยระบุว่าผู้ที่ถวายพระสงฆ์จะมีผลบุญมาก เพราะพระสงฆ์เป็นแหล่งรวมบุญที่กว้างใหญ่ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงความสำคัญของภิกษุผู้ม

๑.๕ การเลือกทักษิณาทาน และพระทักษิณาโดยบุคคลแล้วจึงให้ทาน พระสุคนเจ้ารง สรรเสริญ ท่านที่บุคคลถวายในพระทักษิณาเบญจกุลีก มีพระพุทธเจ้า เป็นตุง ซึ่งมีอยู่ในโลกนี้ ย่อมมี ผลมา เหมือนพิพิธที่วางลงในนาต ฉะน

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของการเลือกทักษิณาทานและพระทักษิณาในพุทธศาสนา โดยแสดงถึงผลที่เกิดจากการให้ทาน ซึ่งมีความหมายว่าแม้ว่าจะให้ทานน้อย แต่ถ้าให้ด้วยความตั้งใจ ย่อมส่งผลดีมากเหมือนการหว่านเมล็ดพื

๑๒๙ อุบาสามิไม่จากพระไตรปิฎก ๑.๑ ธรรมดาดวงจันทร์ย่อมมีเผื่ออยากให้บังเกิดขึ้น ฉันใด ภิกษุผู้อรรถความเพียรจักควรเข้าไปสู่วิถีมีผู้นิยม ฉันนั้น ข้ออัศจรรย์พระพุทธเจ้านั่งสังยุคตินิกรณ์ว่าดูดุภิกษุทั้งห

เนื้อหาในบทนี้นำเสนอข้อคิดจากพระไตรปิฎกเกี่ยวกับการให้และการรับ โดยใช้อุปมาอุปไมค์ของธรรมชาติ เช่น ดวงจันทร์และชาวนาเพื่อสื่อถึงความสำคัญของการให้ทานและรักษาศีล การอธิบายถึงการทำกุศลที่ควรจะมีคุณภาพแล

๑๙๙ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๒.๒ ธรรมดาดาวประกายพรึกเป็นจุดฉัช คือ เที่ยงตรงในโลก พร้อมเทวโลก ไม่ว่าในสมัยดูฤทธิ์ตาม ย่อมไม่โครหรือเขินออกนอกวิธีโคร แม้นั่นได้ แมท่านก็ฉันนั่นเหมือนกันไม่ออกไปนอกทางจ

เนื้อหาต่อไปนี้กล่าวถึงอุปมาอุปไมยในพระไตรปิฎกเพื่อนำเสนอความเข้าใจเกี่ยวกับความดีและความเลวในชีวิต ในที่นี้ยกตัวอย่างภูมิธรรมที่มีความสำคัญในการบรรลุพระสัมโพธิญาณ พร้อมยกอุปมาอุปไมยต่างๆ เพื่อให้เห็น

๑๙ อุบาสิยไม่อาจพระใคร่ครวญ ดูก่อนภิกษุหลาย ถ้าลบตรออกจากฉลากก็ย่อพเป็นธรรมชาติและภิกษุหลายนั้นอ้อตรงมิวิตบัติที่ตาตาประกาศแล้ว เจริญเมตตา กุศล มุทิตา อุเบกขา ได้ความระงับลงในสันดานตน ฉันนั้น ม.ม. (พุ

ในพระธรรม มีการเน้นย้ำถึงความสำคัญของความเมตตาในการดับทุกข์และช่วยเหลือผู้อื่น โดยเฉพาะในบทบาทของภิกษุที่ควรเจริญเมตตาเพื่อให้เกิดความสงบสุขทั้งในตัวเองและผู้อื่น มุ่งหวังที่จะช่วยเหลือทุกคนโดยไม่เลือ