บทความ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 457 / 891

ประโยค (ตอน) - ทฤษฎีสนับปาสำหรับกะเปลภาค - หน้าที่ 15 คำว่า อโรโก วิภาสามี ความว่า เราให้ลูกกะเคลื่อนแล้วจักเป็นผู้หายโรค. คำว่า สุขานน อุปายาสามี ความว่า สุขานนอนใจ ย่อมมีเพราะการให้เคลื่อน คือ เพรา

บทความนี้เกี่ยวกับการให้การเคลื่อนและการให้ทานแก่สัตว์เล็ก เช่น แมลง เพื่อเสริมสร้างสุขภาพและเป็นบุญ เหตุผ…

ประโยค - ดูดซับสนับปาสกากาเปล่า กด - หน้าที่ 20 บรรดานิละนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสสุภาษิตติถีพร้อม ด้วยองค์ ๑ ในพระรายามปล่อยอสุจิแห่งภิริวังใน เพื่อร้อง การความหายโรคเป็นต้น ในเวลาเกิดมิความกำหนด

บทความนี้พูดถึงการศึกษาและความสำคัญของพระวินัย โดยเฉพาะในเรื่องของอาบัติและอนาบัติ พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตร…

ประโยค - ทุติยสนฺดาวาสากกสิปฺปาเปน ภาค ๑ หน้าที่ 22 ตรัสโดยวัดอุปมเดียว. จริงอยู่ วงกังจะ เป็นที่ตั้งแห่งรำครา, ไม่ใช่เป็นตัววรคะที่เดียว. แต่ประโยค (ในการปล่อย) พระวินยธร พังการบ ด้วยอำนาจแห่งร่างนี

บทความนี้พูดถึงการพิจารณาวินิจฉันในพระพุทธศาสนาเกี่ยวกับการเคลื่อนของอสูจิ โดยให้ความสำคัญกับการเคลื่อนในเ…

ประโยค - ท้องสน.Environment คำสังเขป. กาก - หน้าที่ 25 ถ้าภิกษุท่านหนดด้วยความยินดีในถ้อยคำแล้ว กลับยินดี พยายามที่นิมิต เพื่อของการปล่อย แล้วปล่อย, เป็นสงฆ์เทส. พิธาราบินิฉัยในความรักอคึษร้อน ดังนี้

บทความนี้กล่าวถึงการพิจารณาความประพฤติของภิกษุในพระวินัย โดยอธิบายถึงบทบาทของความรักและการยินดีในการตัดสิน…

ประโยค - ทุติยสนุนปาสากกาเปลา กาณ ๙ - หน้าที่ 28 พึ่งทราบวินิจฉัยในสมุทธฐานเป็นต้น ดังนี้ - สิกขาบทนี้ มีสมุทธฐานดูในรูปปราชญ์สิกขาบท ย่อมตั้งขึ้นทางกายจิตเป็นกฎิริยา เป็นสัญญาวิมุติ สติเตะ โลกวิชชะ

บทความนี้วิเคราะห์สิกขาบทที่เกี่ยวข้องกับวินิจฉัยในสมุทธฐาน พร้อมแนะนำวิธีตรวจดูในสงฆ์ และเนื้อหาที่เกี่ยว…

ประโยค - ทฤษฎีสนมปาสากาเปล กาด - หน้าที่ 35 บทว่า ตูชาฑา ได้แก่ เด็กหญิงที่เกิดในวันนั้น คือ สักว่า เกิด ยังมีสีเป็นชื้นเนื้อสด. จริงอยู่ ในเพราะการเคล้าคลึงกายกับเด็กหญิง แม่เห็นนานนี้ ก็อาจเป็นสง่าม

บทความนี้สำรวจทฤษฎีสนมปาสากาเปลทางศาสนา โดยเน้นที่การเคล้าคลึงกาย และการพัฒนาทางจิตใจในผู้ที่มีสมาธิ ศึกษา…

ประโยค (ตอน) - ทุติยสัมปัติปาสาทิกา ตอน - หน้าที่ 37 หนึ่งก็ตาม อรรถนี้ว่า "ภูฎใดพึงถึงการจับมือดังมา การจับ ช่องผมก็ตาม การลูบคลำอวัยวะอย่างใดอย่างหนึ่งนั้นก็ตาม เป็นกอง อานิสงส์ส่งมาส่งเสกกุญแจน" ด

บทความนี้พูดถึงการจับมือและความแตกต่างระหว่างการจับมือ การลูบคลำอวัยวะ ที่เป็นกองอานิสงส์ซึ่งส่งผลต่อการกิ…

ประโยค - ทดสอบสนับปะกำเกาเปล กาด = หน้าที่ 53 ธรรมชาติงไม่ได้เจริญและเจาะ, ภูกุจะจับต้องได้อยู่, อาจารย์บางพวกกล่าวว่า "รัตนะที่เหลือ เป็นอนามส," แต่ในมหาปัจจี ท่านกล่าวว่า "มุกดา ที่เจริญในแล้วดีดี

บทความนี้อธิบายถึงเรื่องรัตนะและสิ่งของในธรรมชาติ โดยอ้างอิงจากคำสอนในมหาปัจจี ซึ่งกล่าวถึงคุณค่าและการใช้…

ประโยค - ทุติยสนันปาส้ำกาถกาเปล คร - หน้า 54 ที่เหลือเป็นนามาส (ควรจับต้องได้) และก็ภุชชัยไว้ เพื่อใช้จ่าย เป็นมูลค่าแห่งสิ่งของ ควรอยู่ แต่ในมาหาปัจจิกล่าวว่า "ประพพ ที่ขัดเจตตาม มีไปขัดเจตมาม เป็นนา

บทความนี้กล่าวถึงการตีความนามาสในพระพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นถึงการที่เงินและทองแม้เป็นรูปธรรม แต่ยังคงถือเป…

ประโยค- ทุ่งสนับปลากาเหล่า - หน้า 55 บริขารประจำสนาม @. แม้ทุกอย่างที่ทำด้วยทองและเงิน เป็น อามาส (ควรจับต้องได้) พวกชาวบ้านสร้างมณฑปแก้ว เป็นสถาน ที่แสดงพระธรรมวินัยแก่กุลหลาย มีเสาแก้วผลึก ประดับปร

บทความนี้พูดถึงหลักการเกี่ยวกับการใช้และการรับอามาสในพระธรรมวินัย โดยบรรยายถึงการสร้างสถานที่แสดงพระธรรมวิ…

ประโยค - ทุติตสนุนปาสากาเปน กลาด - หน้า 58 ก็เป็นทุกกฎเหมือนกัน เรื่องปีบังคับกิจกู มีอรรถะรำร ้างทั้งนั้น พึงทราบวิจัยในเรื่องสะพาน ดังนี้ - สะพานที่คนเดินได้ จำเพาะคนเดียวก็ดีงาม สะพานนี้เป็นทางกิจก

บทความนี้นำเสนอการวิจัยในเรื่องสะพาน ต้นไม้ และเชือก เป็นการศึกษาเกี่ยวกับความเหมาะสมและข้อกำหนดต่างๆ ที่เ…

ประโยค (ตอน) - ทัศนสัมผัสสากลกาล ๑ - หน้า 62 เพียงเท่านี้ แต่เมื่อพูดเชื่อมด้วยคุณธรรม โดยนัยเป็นดังว่า "เมื่อไร มารดาของเธอ จักเลื่อนไหว, เมื่อไร เราจักได้รับคุณธรรมของเธอ" หรือว่า "เมื่อารดาของเธอเ

บทความนี้พิจารณาถึงคุณธรรมในความสัมพันธ์ระหว่างสามีและภรรยา ผ่านการสนทนาเกี่ยวกับวิธีการสร้างความรักและควา…

ประโยค - ทัศสนั่นปลาสังกาเลก ภาค ๑ หน้าที่ 67 การทำให้พิธีฟังหลาย ที่คลงไปไม่สมบูรณ์กัน ให้สมบูรณ์กัน ในนหว่านที่ดอน บรรดาพิธีเหล่านั้น หญิงนี้กล่าวหมายเอพิธี อย่างใดอย่างหนึ่ง ในเรื่องทาง คำว่า “ ของ

บทความนี้สำรวจการทำให้พิธีฟังหลายสมบูรณ์ในบริบทของการประกอบพิธีกรรมต่างๆ โดยการอธิบายความหมายของคำว่า 'ของ…

ประโยค - ทัศนียภาพสถากกาศ กาล ๑ - หน้าที่ 68 พระบรรพตสังกัสสะสิกาบาตที่ ๔ อัตตวามปาริยติสิกขาบทว่า เตน สยย พุทโฒ ภควา เป็นต้น ข้าพเจ้าจะกล่าวต่อไป:- วิถีฉันในอัตตามปาริยติสิกขาบทนั้น พึงทราบดังนี้:-

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของอัตตามปาริยติสิกขาบทในพระพุทธศาสนา โดยมีการอธิบายถึงวิถีฉันที่พึงทราบ และการด…

ประโยค-ฤดิบูรณ์นาฏศิลป์จานกาเปล ภาค ๑ หน้าที่ 78 แก้ชายอย่างนี้ว่า "เธอจับเป็นหัวขั้วคราว." บ่นติชมทราบว่าต้องส่งทีก็เสสด." [อธิบายหญิง ๑๐ จำพวก] บัดนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้า เพื่อทรงแสดงหญิง จำพวกที่ท

บทความนี้กล่าวถึงการวิเคราะห์หญิง ๑๐ จำพวกในนาฏศิลป์จานกาเปล โดยพระผู้มีพระภาคเจ้าได้แสดงให้เห็นถึงธรรมชาต…

ประโยค - ทูเดย์สนั่นป่าสกีกเปล กาด - หน้าที่ 81 บางคนทำศรีนั้นให้เป็นภรรยา, ศรีนี้ชื่อว่า ราชาภู. ศรีที่บุรี พึงอยู่ร่วมเพียงชั่วครู่หนึ่ง มีนิ่งกล่าวแล้วนั้นแน. เป็นมิจฉาจาร แก่ศรีทั้ง ๑๐ อาทิวันนี้

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์เกี่ยวกับบทบาทของภิกษุชายและหญิงในบริบททางศาสนา โดยมีการกล่าวถึงการรับคำ `ภิกษุ…

ประโยค - ทุตยสนัมปาติกาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

บทความนี้พูดถึงทุตยสนัมปาติกาาาาาาาาาา ซึ่งเสนอมุมมองที่น่าสนใจเกี่ยวกับเรื่องนี้ โดยเน้นเนื้อหาอย่างละเอี…

ประโยค- ทัศนัศัยาปก่อน 1 - หน้า 92 ไว้ต่อของสำเร็จด้วยเครื่องอุปกรณ์เพียงเท่านี้" หรือขยายว่างยาวไม่มีประมาณ, อธิบายว่า "ใหญ่มไม่มีประมาณ." ภิกษุเหลานี้ มีการร้องเท่านั้นมาก การงานอื่น มีน้อย, เพราะเห

บทความนี้พูดถึงการทำงานของภิกษุและการร้องขอแรงงาน โดยอธิบายถึงการเชื่อมโยงระหว่างการร้องขอและการทำงาน รวมถ…

ประโยค - ทุดสัตย์ปาสาทิกาเปล ภาค ๓ - หน้าที่ ๙๓ วิหารมีการบางอย่างจำเป็นต้องทำ พวกท่านจงให้ทำกิจกรรมในวิหารนั้น." การที่ภิกษุขอหัตถกรรมบางอย่างกระจ่าง หรือคนอื่นแม่ผู้ขาอยู่ในงานของตน ซึ่งก็อาจเครื่อง

บทความนี้กล่าวถึงความจำเป็นของการทำกิจกรรมในวิหาร โดยเฉพาะการที่ภิกษุประสงค์จะสร้างปราสาท และวิธีการติดต่อ…

ประโยค - ดูดซับมันปลาสังเกตุแกนปลากด - หน้าที่ 96 เกิดในที่นี้ ถ้าพวกเธอจะให้นำงานบางอย่างนำนาม ควรจะให้นำด้วยอำนาจแห่งหัตถกรรมแล้วฉัน แต่ไม่ควรใช้พวกภูมิฎิษฐ์ หรือ สามารถผู้เป็นอัศว์ให้ทำหัตถกรรม ใน

บทความนี้พูดถึงการดูแลและการคืนของในงานหัตถกรรม โดยเห็นว่าการให้และการรับนั้นมีความสำคัญในบริบทของความสัมพ…