ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 176 / 946

ประโยค - วิสุทธิมรรคเปล ภาค ๓ ตอนที่ ๓ หน้า ৩ ১৬๓ มีคำเพื่อน ในสงสารอันไม่มีใครรู้เบื้องต้นเบื้องปลาย …

เนื้อหานี้อธิบายลำดับการเกิดขึ้นของอุปาทาน ๕ ชนิด โดยเริ่มจากอัตตามุปปาทานที่เกิดขึ้นก่อน ตามด้วยสีลาพุพุทธานและกามุปปาทาน ที่เกี่ยวข้องกับความเข้าใจในธรรมชาติของชีวิตและการเป็นอยู่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอ

ประโยค - วิญญาณธรรมหรือ 3 ตอนที่ 1 หน้า 364 ทัศปรากฏแก่หมู่สัตว์ เพราะความที่หมู่สัตว์เป็นผู้มดในอาลัย โด…

เนื้อหาเกี่ยวกับวิญญาณธรรมนั้น เจาะจงไปที่อุปาทานและลักษณะของสีลัพพปาทานและอัตตาวาทภูปาทาน โดยกล่าวถึงความสำคัญของการทำมุตและโทษที่มากับอาทาน ซึ่งอธิบายถึงวิธีการแสดงในลำดับ การวิเคราะห์และความหมายที่

ประโยค - วิวัฒนาการเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ๓๖๕ [คาถาสังขปัจจัยนะ] ก็ในอุปาทานทั้งหลายนี้ ต้นเหตุเป็นปัจจ…

บทความนี้วิเคราะห์เกี่ยวกับแนวคิดของอุปาทานในบริบทของพุทธศาสนา โดยเน้นที่ความสำคัญของปัจจัยที่เป็นอุปทานสี่ประเภท การทำความเข้าใจอุปธานที่สำคัญและวิธีการที่มันเกิดขึ้นในอารมณ์ พร้อมพูดถึงการเชื่อมโยงข

ประโยค - วิชาธรรมะเล่ม ๓ ตอนที่ ๑๗๖ โดยภะ (คือ แบ่งออก) และโดยสังฆะ (คือ รวมเข้า) โดยสิ่งไรเป็นปัจจัยของสิ…

ในวิชาธรรมเล่ม ๓ ตอนที่ ๑๗๖ เนื้อหาได้อธิบายถึงการแบ่งออกและการรวมของธรรมา โดยการวิจินฉัยโดยอรรถและโดยธรรมในเรื่องภาพซึ่งประกอบด้วยกรรมภาพและอุปปติภาพ คำว่า 'ภาพ' มีการแบ่งออกเป็น ๒ ประเภท ได้แก่ กรรม

ประโยค - วิชาความรู้เบื้องต้น ตอนที่ ๑ หน้า 368 อรูปภาพ แปลว่า ภาพนี้นับว่าอรูป ภาพของสัตว์ทั้งหลายมีสัญญา…

ในเนื้อหาบทนี้กล่าวถึงความหมายของอรูปภาพและอัญญภาพ โดยมีการศึกษาเกี่ยวกับสัญญาและการจำแนกรูปภาพเป็นประเภทต่าง ๆ เช่น เนวสัญญาและเอกโวการภาพ ซึ่งเกี่ยวข้องกับอุปาทานขันธ์ ๕ และแสดงถึงการเข้าใจในธรรมชาต

ประโยค - วิถีธรรมในกลุ่ม ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ৩๖๙ [วิจัยฉบับโดยสุตนะ] ข้อความ 'โดยสุตนะ' มีวิจัยฉบับว่า ก็แอล…

เนื้อหาในงานวิจัยนี้กล่าวถึงวิถีธรรมและการดำเนินชีวิตที่เชื่อมโยงกับความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับบุญญาภิสังขารและอวิชชา โดยจะมีการวิเคราะห์ว่าความคิดและการกระทำมีผลต่อเอกราชของวิญญาณในภพต่าง ๆ การรับรู้ถ

ประโยค - วิทยาธรรมภาค 3 ตอนที่ 370 [วิจัยฉัยโดยแบ่งออกและรวมเข้า] ข้อว่า 'โดยแยก และสังฺคะ' คือโดยแยกออกแ…

บทความนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับกรรมและอุปทานที่ทำให้สัตว์เกิดในภาพ โดยแบ่งออกเป็นความเข้าใจเกี่ยวกับกรรมภาพและอุปัตภาพที่มีอิทธิพลต่อการเกิดภาพในรูปแบบต่างๆ ทั้งในทางสัญญาภาพและอรูปภาพ การวิเคราะห์นี้แส

ประโยคที่เขียนในภาพเป็นภาษาไทยและสามารถอ่านได้ดังนี้: "ประโยค - วิจิฐมิตรกรรมเปล่า ก ๓ ค ตอนที่ ๓ หน้า ๓๗…

เนื้อหาเกี่ยวกับการศึกษาและวิเคราะห์อุปภาพในวิจิฐมิตรกรรม โดยมีการแบ่งประเภทของภาพและอุปาทานที่เกี่ยวข้อง เช่น กามภาพ รูปภาพ และอรูปภาพ รวมถึงความสำคัญของกรรมั้นในภาพที่มีอุปาทาน สรุปถึงการรวมเข้าของภ

ประโยค- วิถีธรรมรอบภาค ๑ ตอนที่ 372 ก็คลังเป็น ๑ โดยเป็นภาพเป็นต้น พร้อมทั้งที่อยู่ภายใน อึ่งเล่า ไม่แต่จ…

บทนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับอุปทานปัจจยาและเหตุการณ์ที่เกิดจากการเลือกและไม่เลือกสิ่งต่าง ๆ โดยระบุว่าทุกสิ่งเป็นปัจจัยต่อกัน และทำให้เกิดความเข้าใจในหลักธรรมที่สลับซับซ้อน ทั้งนี้ เราควรพิจารณาภาพและควา

ประโยค - วิถีธรรมกลบกลมเปล่า คำ ตอนที่ 1. หน้าที่ 373 ไม่ควรถือเอา แต่ควรถือว่า "ภาพทั่งปวงอ่อนมีได้เพราะอ…

ในเนื้อหานี้อภิปรายถึงแนวคิดของการตั้งคำถามในวิถีธรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของอุปาทานและทุจริต ผู้คนมักนำความคิดที่เห็นหรือได้ยินมาประกอบในการกระทำ ส่งผลให้เกิดกรรมที่ไม่ดี นอกจากนี้ยังมีการเชื่อมโ

ประโยค - วิถีธรรมาธรรมเปล ค ตตอน ๑ หน้าที่ 374 ทั้งหลายที่เกิดเพราะกรรมนัน ก็เป็นอุปัติวาทของบุคคลนั้น ส่ว…

บทความนี้เจาะลึกถึงวิถีธรรมาธรรมและการมีกรรมที่ส่งผลต่อการเกิดในภพต่าง ๆ การอธิบายถึงกามปทานและวิธีที่มันมีอิทธิพลต่อการเกิดใหม่ในหมุเทพหรือโลกอรูป โดยเน้นถึงปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับสัญญาภาพและปัญญาที่ร

ประโยค - วิถีธรรมรวมเป็นภาค ๓ ตอนที่ 375 กามุปทานเป็นปัจจัยแห่งรูปภาพอุปภาพอันมีแตกต่างกัน (หลายประเภท) พ…

เนื้อหาเกี่ยวกับกามุปทานซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญแห่งรูปภาพอุปภาพที่แตกต่างกัน เน้นการสำรวจความเห็นที่เกี่ยวข้องกับอัตตานีและกรรมที่เกิดจากการมองเห็นนั้น การเข้าใจกระบวนการนี้ช่วยให้บุคคลสามารถเข้าถึงความสุ

ประโยค - วัฒนธรรมเปล่าก ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ๓๗๖ [สีสัพพุททานเป็นปัจจัยแห่งภาพทั้งสาม] บุคคลลือกผู้นั้นเห็นว่า…

ในบทนี้ พูดถึงสีสัพพุทธานที่เป็นปัจจัยสำคัญของภาพทั้งสาม ประกอบด้วยรูปและอรูปซึ่งมีความสัมพันธ์กัน บุคคลที่เข้าใจความสัมพันธ์นี้จะเห็นความสุขที่เกิดจากการกระทำที่ดี โดยการใช้กรรมเป็นเครื่องมือในการสร้

ประโยค- วิทยามีครมเปล่าก ค ๓ โดยเป็นอุปนิสัยปัจจัยเท่านั้น ของรูปภาพอภิวัธิ์ คือของธรรมเฉพาะ ที่เป็นกุศลใ…

เนื้อหานี้อธิบายถึงการวิเคราะห์อุปนิสัยและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับชาติในธรรมภาพ โดยเน้นถึงธรรมเฉพาะที่อาจมีผลต่อการเกิดชาติ เช่น ความสัมพันธ์ระหว่างกรรมและอุปนิสัย การเข้าใจถึงธรรมพันธุในฐานะที่เป็นปัจจ

ประโยค - วิถีธรรมกรมเปลาค ๑ หน้า ๑ 378 ผู้ทรามและเป็นผู้ประณีตเป็นต้นได้ จริงอยู่ แม้ความเสมอภาคแห่ง ปัจจั…

บทความนี้สำรวจความสำคัญของกรรมในการกำหนดลักษณะและความเป็นของสัตว์และมนุษย์ โดยเน้นว่าแม้ว่าจะมีกรรมที่แตกต่างกัน แต่สิ่งนี้ไม่ได้มีผลกระทบต่อธรรมชาติของการเกิดและการตาย รวมถึงการที่กรรมเป็นปัจจัยสำคัญ

ประโยค - วิถีธรรมรเปล ภาค 3 ตอนที่ 379 คืออุปนิสัยปัจจัยเท่านั้นเอง นี้เป็นกถาอย่างพิสดารในบททั้งหลายมีมาก…

ข้อความนี้อธิบายถึงอวิชชาในพระพุทธศาสนา โดยพระผู้พระภาคเจ้าตรัสถึงปัจจัยที่ส่งผลต่ออวิชชา และความสัมพันธ์ระหว่างโลกกับอวิชชา ในภาวจรที่บัณฑิตควรเข้าใจ การทำความเข้าใจในความหมายของอวิชชากับสิทธิ์ถือว่า

ประโยค - วิชาธรรมะภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า ๓๙๐ [อวิชชามีเพราะโลกเป็นต้นได้] คำวิสัชนา ก็พึงว่า "กีโนปฏิสมุททธรร…

เนื้อหาในบทนี้พิจารณาถึงอวิชชาที่เป็นต้นเหตุแห่งความทุกข์ในชีวิต โดยเหตุผลจากพื้นฐานการเข้าถึงธรรมะและคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ว่าด้วยการเกิดขึ้นของวิทวาสที่เกิดจากอาสวะ นอกจากนี้ยังกล่าวถึงความสัมพันธ

ประโยค - วิชาธรรมประกอบ ภาค ๓ ตอนที่ ๑ หน้า 382 [ภวจักรเมืองต้นไม่ปรากฏ] ประการต่อไป เพราะความที่เมืองมีอ…

เนื้อหาที่นำเสนอเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างเหตุและผลในธรรมของพุทธศาสนา เน้นถึงความสำคัญของอวิชชาและผลที่เกิดขึ้นเมื่อความอวิชชาเป็นปัจจัยในการเกิดวัฏฏะ โดยระบุว่าสังขารและวิญญาณเกิดจากปัจจัยที่สัมพัน

ประโยค – วิถีธรรมครูเปง ๓ คาถา ๑ หน้า ๓๘๓ เป็นผู้ถูกผูกพัน เมื่อปล่อยเสรี ความผูกผันมี มีใช่กล่าวความที่ ภ…

บทความนี้นำเสนอหลักการของวิถีธรรมครูเปงที่เกี่ยวข้องกับภาวัจ และการเข้าใจความผูกพันและการปล่อยเสรี ความจริงของธรรมชาติตามที่อธิบายโดยบันฑิต ในการเรียนรู้ถึงการเกิดขึ้นและการเสื่อมไป นอกจากนี้ยังกล่าวถ

ประโยค - วิชาธรรมาภิบาล ๓ ตอนที่ ๓ หน้า ๓๘๔ มีความเป็นไปเนื่องด้วยปัจจัย องค์ความทั้งหลายมีลักษณะเป็นต้น ก…

บทความนี้เน้นการวิเคราะห์ปัจจัยต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับวัฏจักร โดยเจาะลึกถึงความสำคัญของอวิชชาและตันหาในการพาความคิดและพฤติกรรมของบุคคลเข้าสู่การเวียนว่ายตายเกิด ซึ่งมีทั้งแง่มุมที่มืดมนและประกายแห่งควา