ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 535 / 954

ประโยค - ปัญญาม่านปลาสักกา อรรถกถาพระวินาย ปริวาร วัดอนนา - หน้าที่ 883 เพื่อประโยชน์แก่การที่อาเข้าใจ สอ…

เนื้อหานี้พูดถึงความหมายของบทในอรรถกถาพระวินัย ซึ่งอธิบายถึงความสำคัญของการถาม การให้เหตุผล และการตระหนักในสิ่งต่างๆ เพื่อนำไปสู่การกระทำที่เหมาะสมตามหลักคำสอนของพระพุทธศาสนา โดยเนื้อหายังนำเสนอถึงควา

ประโยค - ปัญญามนต์ปลากาก อรรถกถาพระวินี ปริวาร วัดเวฬา - หน้าที่ 884 สงฆ์ เพื่อประโยชน์แก่การรับรองวินิจฉั…

บทความนี้เกี่ยวกับการวิเคราะห์วินัยในพระพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงความสำคัญของวินัยในการดำรงชีวิตของสงฆ์และการส่งเสริมธรรมที่มีคุณค่าต่อจิตใจ การรักษาวินัยนี้ส่งผลต่อจิตใจที่สงบและไม่มีความเคืองร้อน ความส

ประโยค - ปัญญามนต์ปลากาก อรรถกถาพระวันิ ปริวาร วัดนา - หน้าที่ 886 สองเท่าว่า เอกฏตา ถกฺกา มีความว่าวิญญา…

เนื้อหานี้เกี่ยวกับลักษณะของอุปาทานในพระพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นความสำคัญของวิญญาณและการหลุดพ้นจากอุปาทานต่าง ๆ เพื่อเข้าถึงอรหัตผล ทั้งยังมีการอธิบายความสัมพันธ์ระหว่างจิตกับอุปาทานที่นำไปสู่การเข้าใจ

ประโยค - ปัญญา สมันติสมุนตำกอาภา อรณคารพระวินัย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 887 เป็นดังนี้ ดังต่อไปนี้ :- ภิกษ…

ในบทนี้มีการชี้แจงให้รู้ถึงความสำคัญของการรู้จักวัตถุและกรรมในพระวินัย กล่าวถึงภิกษุที่ไม่รู้จักวิจิกมะทั้ง ๔ และอาบัติ ๓ ซึ่งสอนให้เข้าใจการทำกรรมและการดำเนินชีวิตตามแนวทางที่ถูกต้อง ในการตักเตือนภิก

ประโยค - ปัญหา-ปัญจสมันตกปลากก อรรถถะพระวินัย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 888 ทั้งไม่เข้าใสมะ ๓ ประการคือ อันน…

เนื้อหานี้กล่าวถึงความไม่เข้าใจในสามประการเกี่ยวกับผู้นำที่ดีที่มีความลำเอียงเนื่องจากอวิชชาและความถ่วงความคิด ซึ่งมีทั้งการกลัวและความชังที่ส่งผลต่อตัวบุคคลและพรรคพวก ระบุว่าผู้นำที่ไม่สามารถชี้นำได้

ประโยค - ปัญหามนต์ปลากกา อรรถถพระวันน ปริวาร วันเถนา - หน้า ที่ 889 [๒๕๔๕] มหาสงฆาม วัดฉน วินิจฉัยในมหาสง…

เนื้อหาเกี่ยวกับการวินิจฉัยในมหาสงฆาม กล่าวถึงปัญหาที่มีผู้ถามเกี่ยวกับวัตถุแห่งปฐมปราชิกและการรับรู้วัตถุดังกล่าว ซึ่งมีการอภิปรายเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงการกล่าวถึงและการยืนยันการเห็นหรือได้ยินวัตถุด

ประโยค - ปัญญามีตปลามาก อรรถถภาพพระวินัย ปิราว วัดนา - หน้าที่ 890 ท่านกล่าวว่า อุณฺมุนูปมาทน (ยังการขอให…

ในบทนี้กล่าวถึงพระวินัยและสิกขาบท ที่มีผลกระทบต่อการปฏิบัติในชุมชน โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่อาจนำไปสู่การแตกออกเป็นสองฝ่ายในกลุ่มผู้ปฏิบัติ เหตุการณ์เช่นนี้เป็นสัญญาณบ่งชี้ถึงความแตกแยกที่อาจเกิดขึ้นในหม

ประโยค - ปัญญามหนาสติกา อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 891 บทว่า วิสมุติสิโต ได้แก่ ผู้อภิษิกายกรร…

บทความนี้พูดถึงการวิเคราะห์ข้อความในพระวินัยที่เกี่ยวข้องกับผู้อภิษิกายกรรมและการตีความคำหลายคำในบริบทของความหมาย พยายามที่จะอธิบายเงื่อนไขต่างๆ ในการดำเนินชีวิตของภิกษุผู้มีปัญญา โดยเฉพาะในเรื่องของก

ประโยค - ปัญจสมันตปลากาก อรรถถกพระวินัย ปริวาร วันนา- หน้าที่ 892 [๒๙๖๖] [ฐ์ฐฐ] กุลินทวณฺณนา [ธรรมที่เกิ…

เนื้อหาของบทนี้เกี่ยวข้องกับการวินิจฉัยธรรมที่เกิดพร้อมกับกุลินทวณฺณนา ซึ่งอธิบายลักษณะและประโยชน์ของธรรมที่เกี่ยวข้อง พร้อมทั้งการเชื่อมโยงกับปัจจัยต่าง ๆ ที่สืบทอดกันไป นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงความสั

ประโยค - ปัจจัยสมันตปลามากา อรรถถกพระวินัย ปริวาส วันนา - หน้าที่ 893 ที่อาศัยเป็นปัจจัย ด้วยธรรมเป็นปัจจ…

ในเนื้อหานี้มีการนำเสนอเกี่ยวกับปัจจัยที่สำคัญในธรรมซึ่งเกี่ยวข้องกับพระวินัย โดยอธิบายภาวะแห่งธรรมที่เกิดขึ้นและบทบาทของปัจจัยในการส่งเสริมการเกิดของธรรม วิธีการที่พระผู้พระภาคได้ตรัสถึงพุทธองค์และคว

ประโยค - ปัญญามนต์ปลาทากา อรรถถกพระวินี ปริวาร วันฉนา - หน้าที่ 895 ธรรมอื่นเมืองอย่างหนึ่ง ย่อมไม่ใส่สัต…

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการศึกษาธรรมอื่นๆ และการเป็นปัจจัยของสัตว์ปัจเจิย โดยมีการอธิบายถึงประโยคที่มีเหตุและปัจจัยเป็นนิมาน ความสำคัญของธรรม ๔๕ และบทพูดจากพระผู้มีพระภาคเกี่ยวกับการใช้ประโยคอย่างถ…

ประโยค - ปัญญามีดปลามี กฎ อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 896 วินิจฉัยในกฎมติทูปจฉา อภิธรรมพระวินั…

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการวิเคราะห์และอธิบายกฎมติทูปจฉาในอรรถกถาพระวินัย โดยเฉพาะการวินิจฉัยในกรณีต่างๆ เช่น คำว่า กิริยา และการอธิษฐานเหตุจูง, เหตุผลการกระทำที่ไม่เสร็จในวันที่กำหนด นอกจากนี้ยังมีการอธิบ

ประโยค - ปิยบูรณ์สมิตปลาสากา อรดถพระวันติ ปวิตรา วันฉนา - หน้าที่ 897 คำใดจะพูดว่าในมนิรามเป็นต้น คำทั้งป…

บทความนี้นำเสนอการอธิบายเกี่ยวกับการรื้อแห่งกุฐินในอรรถกถาวินัย โดยชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างการเกิดและการดับอันเกิดจากการรื้อแห่งกุฐิน การวิเคราะห์นี้ทำให้เราเข้าใจลักษณะการเกิดขึ้นและความดับขอ

ประโยค - ปัญญา สมันตปลากาก อรรถถกพระวันนี ปริวาร วันแนนา- หน้าที่ 898 [๔๕๐] อุปาลีบุญ วัดนา ว่าด้วยของ ๕ …

ในบทความนี้ เราจะพูดถึงการวินิจฉัยและคำถามในบริบทของพระพุทธศาสนาเกี่ยวกับกฎและหลักเกณฑ์ โดยเฉพาะการตั้งคำถามต่อพระผู้มีพระภาค และการตอบสนองต่อปัญหาที่เกี่ยวข้อง ซึ่งได้มีการอธิบายถึงกฎโบสถ์และกฎกรรมที

ประโยค - ปัญจมสนิทปลากาก อรรถกฺพระวินัย ปริวาร วัตถนา - หน้าที่ 899 สองบทว่า ปวราณมาณ มานชาติ ได้แก่ ไม่ร…

ข้อความนี้นำเสนอการเลือกลักษณะของกรรมและอภิญญาในพระวินัยปริวาร โดยอธิบายถึงความสำคัญของกรรมในความเป็นอยู่ของภิกษุ รวมถึงการวางกฎระเบียบภายในสงฆ์ในการปฏิบัติตามแนวทางที่ถูกต้อง นอกจากนี้ยังสื่อสารถึงคว

ประโยค - ปัญญามติปลาสากิรา อรรถถากระวัน ปริวาร วันฉนา - หน้าที่ 900 บทว่า ตรุต เจ มีความว่า ถ้าในกมรรเช่น…

บทความนี้สงวนเนื้อหาเกี่ยวกับการควบคุมความเห็นแจ้งและความดีในกรรมต่าง ๆ รวมถึงองค์ ๕ ของกุศลที่กล่าวถึงการมีความรู้โดยการหลีกเลี่ยงโลภะ โทสะ และมานะ ผู้มีความรู้ควรแสดงประโยชน์ให้ผู้อื่นเห็น พร้อมทั้ง

ประโยค - ปัญญา สมันตปะกำ คณาระพระวินัย ปริวาร วันฉนา - หน้าที่ 901 บางคนขึ้นอ้างโดยนิ่งเป็นคำว่า "อาจารย์…

ข้อความนี้กล่าวถึงการวินิจฉัยทางธรรมในพระวินัย โดยเน้นถึงความสำคัญของการรับรู้และเข้าใจธรรมจากพระไตรปิฎก รวมถึงตัวอย่างการให้โอกาสผู้อื่นในการศึกษาคือการนำธรรมออกจากทุกข์ โดยยกตัวอย่างคำว่า 'อาจารย์ขอ

ประโยค - ปัญญมิตปลา กาก อรรถถกพระวินัย ปริวาร วันเดน - หน้าที่ 902 [ว่าด้วยองค์ของอภิญญาผู้ไม่กล่าวพูดในสง…

…เฉพาะอย่างยิ่งในกรณีขององค์ของอภิญญาผู้ที่ไม่พูดในสงฆ์ พบว่าไม่รู้ความแตกต่างระหว่างอาบัตินี้เป็นทายประโยคหรือวิอัยประโยค และยังมีการพูดถึงประโยชน์ต่างๆของอภิรฺณในบริบทของศาสนา การเข้าใจในสิ่งเหล่านี้ถือเป็…

ประโยค - ปัญญามนตาปลาทาก อรรถถภาพพระวัน รับวิว วันเท่า - หน้าที่ 904 สองบทว่า ปญฺญุตติ น ชานาติ ได้แก่ ไม…

เนื้อหาพูดถึงความรู้เกี่ยวกับบัญญัติทั้งสามประเภทและการไม่รู้จักการกระทำกรรมดีและกรรมบาปในชีวิต เช่น การไม่รู้จักการพูดที่เหมาะสมและไม่รู้จักสถานะของกรรมในชีวิตประจำวัน รวมถึงอธิบายถึงความสำคัญของการร

ประโยค - ปัญจมณฑลปลาสากา อรรถถาคพระวันอ ปริวาร วันถนา หน้าที่ 905 หลายทว่า อณดุยง วิปลมุ น ชานาติ มีความว…

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงความสำคัญของการรู้จักความระงับในพระพุทธศาสนา โดยมีการยกตัวอย่างต่าง ๆ เกี่ยวกับความรู้ที่มีและไม่มี ทั้งในแง่ของฤฏิตและกัมปุโล ซึ่งช่วยให้เข้าใจถึงการแยกแยะว่าอะไรเป็นเหตุและมิใช่เ