พระ-มินทกะแระ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 57 / 72

ประโยค - พระธัมปทัณฑ์กะเปล่าแปล ภาค 3 - หน้าที่ 124 แห่งมีสีดำ เหมือนดอกบทุมที่ถูกขีดด้วยมืออะนั้น ภิกษุนั้นออกจาก ถามแล้ว แลดูดอกบทุมมัน เห็นอนิจจังกะนะว่า “ทำไมหนอแล ดอกบทุมนี้ถูกชักรากษะทับแล้วจ

ในพระธัมปทัณฑ์นี้กล่าวถึงการพิจารณาความจริงที่เกิดขึ้นผ่านการสังเกตดอกโบทุมที่ถูกบดขยี้โดยวัตถุรอบข้างและการพิจารณาผ่านสายตาของพระภิกษุ ความสงบและการประทับในความเป็นจริงทางธรรมเปรียบได้กับประสบการณ์ขอ

ประโยค - พระอธิษฐานฎอแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 126 ๒. เรื่องพ่อค้ามีทรัพย์มาก*[๒๒๒]* [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเทศวัน ทรงปรารถนาพ้ออัง มีทรัพย์มาก ตรัสพระธรรมเทนนี้ว่า “อิอ วสุส” เป็นต

พระศาสดาทรงสอนเรื่องการมีทรัพย์และการเตรียมตัวตนก่อนความตาย ผ่านเรื่องราวของพ่อค้าที่มีทรัพย์มากแต่ไม่ทันระวังตัว เมื่อเกวียนผ้าถูกนำออกไปยังพระนคร แต่กลับต้องเผชิญกับปัญหาในฤดูฝนและน้ำที่ท่วมจนทำให้ไ

ประโยค - พระมังปฐมุถูกฉบับแปล ภาค ๓ - หน้า 139 เกิดภัย ๓ อย่าง เมื่อพระองค์เสด็จขึ้นไป ภัยเหล่านั้นก็สงบ เชิญเสด็จเริ่ม พระเจ้าข้า ข้าพระองค์ก็หลายจะไป" พระสาศดาพร งดับคำของชนเหล่านั้นแล้ว ทรงใคร่ครว

ในเนื้อเรื่องนี้ พระศาสดาเสด็จขึ้นไปจนทำให้เกิดภัย ๓ อย่างซึ่งสงบลงเมื่อพระองค์เสด็จพระราชดำเนินไปยังเมืองไฟคลี พระเจ้าข้าโพธิสารจึงโปรดให้ทำการป่าวร้องและจัดเตรียมหนทางเพื่อการเสด็จของพระศาสดา โดยมีก

ประโยค - พระจิ่มมปฏิรูปกถาแปล ภาค ๓ - หน้าาที่ 140 เป็นต้น ทรงอารามพระศาสดาให้ประทับอยู่ในวิหารแห่งหนึ่ง ๆ ถวายมาหาทนแล้ว ให้เสด็จถึงฝั่งแม่น้ำคาโดย ๕ วัน ทรงประดับ เรือในวันที่นั้น พลางทรงส่งข่าวไปแก

ในบทความนี้กล่าวถึงการต้อนรับพระศาสดาโดยชาวเมืองไพศรีที่จัดเตรียมพื้นที่ต้อนรับและประดับเรือใน วันที่สำคัญ โดยพระเจ้าพิมพิสารได้จัดสรรเรือ ๒ ลำพร้อมด้วยพลุและดอกไม้เพื่อเป็นการต้อนรับพระองค์อย่างสมเกี

ประโยค - พระธัมมปัญติฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 184 ๒๒. นิรวรรณ วรรณา ๑. เรื่องนางปริมภิชาศิษย์สนุทร [๒๒๓] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภบาง ปรินิพพิติกษิทธิ์ชื่อสนุทร ธร

เรื่องราวเกี่ยวกับพระศาสดาและปริมภิชาศิษย์สนุทรที่เกิดขึ้นในพระเชตวัน เกี่ยวกับการตีความลักษณ์ของพระศาสดาและความเคารพโดยสานุศิษย์ การประชุมปรึกษาของพวกอัญญเดียวยี่ที่ข้องเกี่ยวกับพระสมณโคดม และความพยา

ประโยค - พระธรรมปฎิรูปกามเปล่า ภาค ๓ - หน้า ๖ ทราบเหตุที่ปลานั้นเป็นทองคำ ดังนี้แล้ว รับส่งให้คนถือปลา ได้ เสด็จไปสำนักพระผู้พระภาค เมื่ออภินปลาอ๋ำท่านนั้น พระ เชทวันทั้งสั้น ได้กลิ่นเหม็นเหลือกิน พระ

ในบทนี้มีการสนทนาระหว่างพระราชากับพระศาสดาเกี่ยวกับปลาที่มีสีเหมือนทองคำ และกลิ่นเหม็นที่มาจากปากของปลานั้น พระศาสดาอธิบายถึงกรรมที่ทำให้ปลานั้นมีลักษณะดังกล่าว โดยกล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกี่ยวกับภิกษุชื

ประโบค - พระจันทาปิตุภูติถลายแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 36 การแสดงศิลปะของเรา เปล่า (ประโยชน์) แล้วหน่ะ" พระศาสดา ทรงทราบความคิดของเขา จึงตรัสเรียกพระ มหาโมคคัลลานะมาแล้ว ตรัสว่า "โบกี้ลานะ เธองไป พูด กะบุต

การแสดงศิลปะของพระมหาโมคคัลลานะได้รับการตอบรับจากพระศาสดาและมหาชน เมื่อพระมาตรทรงเรียกพระเถรให้ไปพูดกับบุตรเศรฐิให้แสดงศิลปะ พระศาสดาได้ตรัสว่า บันฑิตควรละอาลัยรักในบันฑ์หลาย รวมถึงความเข้าใจในธรรมที่

ประโคต - พระธรรมปาทิฏฐุวาทแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 48 ความกลัวเกิดแก่ผู้อื่นของเราได้ เพราะว่าบุตรของเรามีปกติไม่สะดุ้ง มีดีตามหาไปปราศแล้ว มีความเพียรใหญ่ มีปัญญามาก ดังนี้แล้ว ได้ทรงถามพระอควาหลานี้ว่า

ในบทนี้กล่าวถึงความสำเร็จในพระศาสนาทางการเข้าถึงพระอรหัต โดยเน้นถึงความสำคัญของปัญญาและการไม่สะดุ้งในชีวิต การปฏิบัติตนในทางที่ดี เช่น ความเพียรและความรู้ ทำให้สามารถเข้าใจอารักษ์และบรรลุเป้าหมายในชีว

ประโยค - พระบำปัณฑิฏากาเปลภ ภาค ๙- หน้าที่ 60 จึงไม่รับสั่งให้ ๆ ส่วนบุญเก่าพวกข้าพระองค์ในธรรมบทนี้ชื่อว่า เยี่ยมอย่างไรกำ ต้องแค่เนี่ยไป ขอพระองค์ได้โปรดตรัสสอบแก้กิขุ สงฆ์แล้วรับสั่งให้ ๆ ส่วนบุญแ

ในบทนี้พระศาสดาได้ตรัสถึงความสำคัญของการฟังธรรมและการสมาทานบุญ โดยมีการจัดประชุมให้ภิกษุทั้งหลายมีส่วนร่วมในการถวายบุญให้แก่สัตว์ โดยเน้นที่การปฏิบัติธรรมอย่างถูกต้องและมีอุปนิสัยที่ดี เพื่อให้บุญที่ส

ประโยค - พระ ธัมมปทัฏฐกถา แปลภาค ๔ - หน้าที่ 103 คราวนั้น มหาอุสิกา กล่าวะพระโอษฐนะนั่นว่า "พ่อ เพราะคุณแสดงธรรมเฉพาะพระพักตร์ของพระศาสดาได้แล้ว, คุณก็อาจแสดง มัชฌิมได้เหมือนกัน. ในวันที่ชั่วโมง โยมจ

เนื้อหานี้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่มหาอุสิกาได้แสดงธรรมต่อพระศาสดาและกำลังเตรียมการฟังธรรมในมณฑปเพื่อประโยชน์ในการศึกษา และในขณะเดียวกันก็มีการพูดถึงการเฝ้าระวังจากโจรที่เข้ามาโจมตีเรือนของมหาอุสิกา โดยมีก

ประโคด - พระบรฺม์ทัตสูญกลางแปลภาค ๔ - หน้าที่ 131 กล่าวว่า "มี" หรือว่า "ไม่มี" อันนภตะ แสงสว่างอ่อนมีมากกว่า ขอยรับ พระปิยะกพะ. ฉันนั่นน่ะ ท่านผู้เป็นบุตรต ถ จะเป็น ข้าวกุฏิครุยบวชหนึ่ง หรือภิกษุพัทธ

ในเนื้อความนี้กล่าวถึงการให้ส่วนบุญและอานิสงส์ของการให้ในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างผู้ให้และผู้รับ ซึ่งเน้นความสำคัญของศรัทธาและการทำดีให้แก่กัน นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงคำแนะนำที่จะมีส่วน

ประโยค - พระ พระบรมปั้ทุถถูกฉบับแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 179 "ผู้มีปัญญามารม ประโยชน์อะไรด้วยชุก ทั้งหลายของเธอ, ประโยชน์อะไรด้วยผ้าทำ ด้วยหยั่งนี้ชื่อของฉะของเธอ, ภายในของเธอ ร

นี่คือบทที่สนทนาเกี่ยวกับความหมายของปัญญาและความสำคัญของการปล่อยวางจากกิเลส โดยเสนอว่า ผู้ที่มีปัญญาจะไม่ถูกหลอกลวงโดยรูปภายนอก และในตอนท้ายของเทศนา มีผู้บรรลุอริยะผลจำนวนมาก.

ประโยค - พระรัชทิฎฐิฤๅ - หน้าที่ 184 ๑๔. เรื่องอุกุเสน [๒๓๓] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระวุ้ง ทรงปรารถนาครองษี บุตร ชื่ออุกุเสน ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "สุพพลฌโญชน" เป็นต้น. [พระ

เรื่องราวนี้บรรยายถึงพระศาสดาที่ประทับอยู่ในพระวุ้งและทรงสรณะในพระบุตรชื่ออุกุเสน โดยตรัสธรรมเทศนาเกี่ยวกับความกล้าหาญของผู้ที่สามารถตัดสังโยชน์ทั้งหลายจนไม่รู้สึกกลัว ต่อมาได้อธิบายถึงบทของพระคาถาที่

ประโคต - พระธรรมม์ที่ถูกแปล ภาค ๘ - หน้าที่ 189 "บุคคลมาชะอะไรได้ดี จึงอยู่เป็นสุข, มหาอะไร ได้ดี จึงไม่เศร้าโศก, ข้าแต่พระโคดม พระ องค์ย่อมชอบใจสิ่งการ่ำธรรมอะไรสิ which เป็นธรรมอันเอก." ลำดับนั้น พ

เนื้อหาเกี่ยวกับการเรียนรู้การควบคุมความโกรธและความสำคัญของการบรรลุพระอรหัตในพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า ผู้ทรงแนะนำให้บุคคลมาชะความโกรธเพื่อไม่ต้องเศร้าโศก และสร้างความสุขให้กับตนเอง ขณะเดียวกันมีการบ

ประโยค - พระธัมม์ทัณฑ์ฉบับแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 195 ๑๙. เรื่องพระอุบลวัฒนเจติ์ [๒๕๑] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวฬุวัน ทรงปรารถพระ อุบลวัฒนเจติ์ ตรัสพระธรรมเทศนานี้ว่า "วาริ โปฏุท

พระศาสดาได้ตรัสพระธรรมเทศนาเกี่ยวกับพระอุบลวัฒนเจติ์ ขณะประทับอยู่ในพระเวฬุวัน โดยมีเนื้อหาพูดถึงการเสพกามและความสุขของพระจีนสัพพ์ ซึ่งทำให้มีการสนทนากันในโรงธรรม เกี่ยวกับชีวิตของพระจีนสัพพ์ที่แม้ไม่

ประโยค - พระอธิษฐ์ถูกแปลภาค ๙ หน้าที่ 214 พวกกระผมแล้ว กล่าวว่า "การที่พระมหานั่งอยู่หน้านี้ได้ (อาหารก่อน) ควร ให้บำราบแล้วออกไป เมื่อมองพระมหา กล่าวว่า ท่านจงนำพระมหาแก่คุ้มมา พร่ามำพระมหา โมคคลานเถ

เนื้อหาเกี่ยวกับพระมหาที่นั่งอยู่และคำแนะนำจากพระมหาแก่คุ้ม ในระหว่างการสนทนา พระมหาได้ส่งพระมหาไปนำท้าวสักกะมาถวายอาหารให้กับพวกกระผม และมีการพูดคุยถึงความไม่โกรธของสามเณร เมื่อฟังคำนี้พระศาสดาจึงตรั

ประโยค - พระฐีปิฏ๙ ศักด๙ แปลกภาค ๙. หน้าที่ 221 เขาเย้ยกับท่าน จึงกล่าวว่า "ผู้มีอายุ ผ้าสํุกาถาวรหรือสั้นหยาบ หรือรายละเอียดนั้นเองเลย" พระอีถอนกล่าวว่า "ผู้มีอายุทั้งหลาย ผ้าสํุกาถาวรหรือสั้นหยาบหร

บทความนี้อธิบายความหมายของพระคาถาที่สอนให้ไม่ถือเอาสิ่งของ ไม่ว่าจะมีขนาดหรือความงามอย่างไร โดยเชื่อว่าผู้ที่ไม่ถือเอาสิ่งของเหล่านี้จะเป็นผู้ที่มีจิตใจบริสุทธิ์และเป็นพรหมในโลกนี้. การสนทนาระหว่างพระ

ประโยค - พระ thิทธอฺงถูฏ์ขอปิ ดาแปลภาค ๙ - หน้าที่ 224 [พระศาสดาเปล่งความเข้าใจผิดของพวกภิษุ] พระศาสดา เสด็จมาแล้ว ตรัสถามว่า "ภิษุทั้งหลาย บัดนี้ พวกเธอนั่งสนทนากันด้วยกกอะไรรไหม?" เมื่่อภิษุทั้งหลา

บทนี้กล่าวถึงการสนทนาของอภิษุที่ไม่ได้มีความหวังใดในโลกนี้และโลกหน้า โดยพระศาสดาตรัสว่า ผู้ใดไม่มีความหวังในโลกนี้ เราเรียกผู้นั้นว่าพรหมณ์ และได้มีการพูดถึงผลของการปฏิบัติธรรมที่เป็นประโยชน์ต่อการปล่

ประโยค - พระจิ้มปัถยมคุตฉากแปล ภาค ๔ - หน้าที่ 236 ๓๑. เรื่องพระสิวลีเถระ [๒๕๔๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อทรงอธิษฐานอึงกุฏิภิเษก ประทับอยู่ใน ป่าสิงคุณธารา ทรงปรารถนา พระสิวลีเถระ ศรีพระธรรมเท

ในข้อความนี้กล่าวถึงพระศาสดาที่ประทับอยู่ในป่าสิงคุณธารา และพระนางสุปปวาสาที่มีครรภ์นานถึง 7 ปี ซึ่งมีการอภิปรายเกี่ยวกับธรรมะและทุกข์ที่เกิดขึ้น รวมถึงคำสอนจากพระศาสดาเกี่ยวกับการมีสุขและความทุกข์ โด

ประโคด - พระมังทัตถูกจูงแปล ภาค ๘ - หน้าที่ 240 ต้น ได้รับบรรพชาอุปสมบทในสำนักพระศาสดาแล้ว คิดว่า "พระ- โยชนะไรของเรา ด้วยการอยู่ในที่นี้" จึงออกจากกรุงวัดนี้น ไปสู่กรุงราชคฤห์ ที่เขานินทาทบอยุ่ งกาล

เนื้อหาจากบทประโคดนำเสนอถึงประสบการณ์ของพระสุทนมทรเถที่ได้รับบรรพชา และความโศกเศร้าของมารดาที่คิดถึงลูกของเธอเมื่อเขาบวชในสำนักพระศาสดา หญิงแพศยาได้ให้คำแนะนำเกี่ยวกับการให้ลูกสึกจากการบวชที่สำนักภูมิ