หน้าหนังสือทั้งหมด

พระรํมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๓ - หน้า 110
112
พระรํมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๓ - หน้า 110
ประโยค - พระรํมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 110 เพิ่งนี้, เอก็ มารยาทอันไม่สมควรอะไร ๆ ในตอนทั้ง ๖ มีกาย ทวารเป็นต้นของผม อันท่านเ…
ในบทสนทนาถึงมารยาทและการอยู่ร่วมกันในวิหาร พระอนุเคราะห์และพระมหากระได้มีการพูดคุยเกี่ยวกับพระธรรมกาถิกที่ไม่สมควรในช่วงเวลานั้น แม้พระเณรจะคัดค้าน แต่ยังคงมีความเข้าใจและความเจริญของการอยู่ร่วมกันในว
พระธรรมปฐ Vikture แปล ภาค ๓ - หน้า 111
113
พระธรรมปฐ Vikture แปล ภาค ๓ - หน้า 111
ประโยค - พระธรรมปฐ Vikture แปล ภาค ๓ - หน้า 111 [พระศาสดา รัศ สพระธรรมเทศนา] พระศาสดา ครั้งทรงนำบรรดธรรมนี้ ของสุภรปะรดนมแล้ว ตรัสว่า…
พระศาสดาได้ตรัสสอนภิกษุเกี่ยวกับการทำความดีและการใช้วาจาอย่างถูกต้อง เพื่อส่งเสริมบุคคลในการพัฒนาตนเองและการปฏิบัติธรรมให้ดีขึ้น โลกได้ยินและเอาใจใส่ในการนำเสนอคำสอนของพระพุทธเจ้า ซึ่งอาจจะนำไปสู่การบ
พระโปฐิลลาและการแสวงหาความรู้ในพระพุทธศาสนา
114
พระโปฐิลลาและการแสวงหาความรู้ในพระพุทธศาสนา
ประโยค - พระอัญญ์ปัทถุถูกแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 112 ๕. เรื่องพระโปฐิลลา* [๒๐๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวทว…
พระโปฐิลลาเป็นผู้ทรงพระไตรปิฎกในศาสนาพระพุทธเจ้า มีการพูดถึงธรรมกิริยาและความเข้าใจในศึกษาธรรม พระศาสดาทรงสอนพระโปฐิลลาในขณะที่ประทับอยู่ในพระเวทวัน พระคุณและคุณธรรมของพระโปฐิลลาถูกอธิบาย ผ่านประสบการ
พระบรมปฏิสังขรณ์ฉบับแปล ภาค ๓ - หน้า 113
115
พระบรมปฏิสังขรณ์ฉบับแปล ภาค ๓ - หน้า 113
ประโยค - พระบรมปฏิสังขรณ์ฉบับแปล ภาค ๓ - หน้า 113 ภิญนั่งสาธยายอยู่ในวิหาร ไม่ได้กำหนดว่่า "อาจารย์." พระเฑร ไปสั้นสองพันโยชน์แล้ว เข้า…
เนื้อหาว่าด้วยการสนทนาในวิหารระหว่างพระภิกษุ โดยรายละเอียดรวมถึงการไหว้พระสัมพะธะและการยกย่องให้เป็นที่พึ่ง โดยมีการพูดถึงพระโบดูลและพระเณรที่ได้รับการฝึกสอนแบบต่าง ๆ ผนวกกับการอภิปรายเกี่ยวกับความสำค
พระธัมปทุตฺตะจุติวาแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 114
116
พระธัมปทุตฺตะจุติวาแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 114
ประโยค - พระธัมปทุตฺตะจุติวาแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 114 ท่านจงเป็นที่พึ่งของผม." สามเณร. ตายจริง ท่านอาจารย์ ท่านพูดอะไรนั่น ท่านเป็น คนแก่…
ในข้อความนี้มีการสนทนาระหว่างสามเณรและพระโพธิสิละเกี่ยวกับการเป็นที่พึ่งของกันและกัน เมื่อสามเณรเรียกร้องให้พระโพธิสิละเป็นที่พึ่ง และพระโพธิสิละตอบว่าเขาสามารถทำได้ แม้ว่าเพื่อทดลองความอดทน พระโพธิสิ
บทพระธรรมปิฎกฐ์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 116
118
บทพระธรรมปิฎกฐ์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 116
ประโคม - พระธรรมปิฎกฐ์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า 116 คำว่า "ภูมิ" นั้น เป็นชื่อว่าแห่งปัญญานั่นกว้างขวางเสมอด้วย แผ่นดิน. ความพินาศ ชื่อว่…
บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์คำว่า 'ภูมิ' ซึ่งแสดงออกถึงปัญญาที่มีความกว้างขวางเหมือนแผ่นดิน แสดงถึงความสำคัญของการตั้งตนไว้ในความเจริญและการรักษาความรู้เพื่อพัฒนาและบรรลุถึงจุดหมายในชีวิต โดยเฉพาะการยก
พระจิ่มปัฏุบัลลัมแปล ภาค ๑ หน้าที่ 117
119
พระจิ่มปัฏุบัลลัมแปล ภาค ๑ หน้าที่ 117
ประโยค - พระจิ่มปัฏุบัลลัมแปล ภาค ๑ หน้าที่ 117 6. เรื่องพระเภดแก* [๒๐๙] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวชวัน ทรงปร…
พระศาสดาประทับในพระเวชวัน ทรงสอนภิกษุที่มีสำนึกกลับไปคืนสู่ความเป็นกลาง โดยการบวชหลังจากเห็นว่าการครองเรือนทำให้ตัวเองไม่สามารถเรียนรู้ได้ และภิกษุเหล่านั้นได้รวมเป็นกลุ่มเพื่อฟังธรรมและดำเนินชีวิตตาม
พระธรรมปทุมจิตกถาแปล ภาค ๓
121
พระธรรมปทุมจิตกถาแปล ภาค ๓
ประโยค - พระธรรมปทุมจิตกถาแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 119 อัศจรรย์ คือ รกะ โทะทะ และโมนะ จึงถึงทุกนี้ การที่พวกเธอตัดป่านเสีย ควร พวกเธอจักเป…
ในบทนี้ พระศาสดาอธิบายถึงการตัดกิเลสเปรียบได้กับการตัดต้นไม้ในป่า โดยเน้นให้ผู้ปฏิบัติตัดสิ่งที่เป็นอุปสรรคต่อการบรรลุถึงความสุขและการพ้นทุกข์ พระองค์เน้นว่าหากไม่ตัดกิเลส ท่านจะไม่สามารถหลีกเลี่ยงภัย
พระบรมปัชญัติฉบับแปล ภาค ๓
123
พระบรมปัชญัติฉบับแปล ภาค ๓
ประโยค - พระบรมปัชญัติฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 121 ๑. เรื่องสัทธรรมิวิธีการของพระสาริษฐ์ตร* [๒๐๐] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อ…
ในบทนี้กล่าวถึงพระศาสดาที่ทรงปรารถนาสิ่งจากพระสาริษฐ์ตร โดยเริ่มจากการพูดถึงผู้ช่างทองที่มีบุญเข้ามาเกี่ยวข้องกับพระเจวัน และความพยายามของเขาในการบ่มเพาะจิตเพื่อให้สำเร็จในธรรมะ โดยมีการสนทนาและการสอน
พระธรรมปฏิรูปฉบับ แปล ภาค ๓ - หน้าที่ 122
124
พระธรรมปฏิรูปฉบับ แปล ภาค ๓ - หน้าที่ 122
ประโยค - พระธรรมปฏิรูปฉบับ แปล ภาค ๓ - หน้าที่ 122 (ความเพียร) ย่อมทราบนิวรณ์ธรรม มีความพอใจในกามเป็นต้น ซึ่งมีอยู่ในตนว่า 'ไม่มี' ; …
ในพระธรรมปฏิรูปฉบับนี้กล่าวถึงความเพียรของภิกษุในการปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้า มีการพูดถึงนิสัยของภิกษุที่แสดงถึงความตั้งใจในการฝึกปฏิบัติและการมีสติที่ถูกต้อง พระศาสดาให้ความสำคัญกับพื้นฐานที่เหมา
พระมนตรีทัศนูปศาแปล ภาค ๑
125
พระมนตรีทัศนูปศาแปล ภาค ๑
ประโยค - พระมนตรีทัศนูปศาแปล ภาค ๑ - หน้า 123 เธอไปเกิด" ดังนี้แล้ว ทรงส่งพระเฑาะว์ ไป ทรงนิรดิ ตอกปุ่มทอง ประมาณท้าวักด้วยพระฤทธิ์ …
เนื้อเรื่องกล่าวถึงการบูชาของภิกขุที่ได้รับคำสั่งจากพระศาสดาและกระบวนการในการทำสมาธิด้วยการบริกรรมโดยใช้ดอกปทุม เป็นการอ้างถึงความสำคัญของการฝึกฝนจิตใจเพื่อบรรลุคุณธรรม ในขั้นตอนการฟื้นฟูสติและสมาธิใน
พระธัมปทัณฑ์กะเปล่าแปล ภาค 3 - หน้าที่ 124
126
พระธัมปทัณฑ์กะเปล่าแปล ภาค 3 - หน้าที่ 124
ประโยค - พระธัมปทัณฑ์กะเปล่าแปล ภาค 3 - หน้าที่ 124 แห่งมีสีดำ เหมือนดอกบทุมที่ถูกขีดด้วยมืออะนั้น ภิกษุนั้นออกจาก ถามแล้ว แลดูดอกบทุ…
ในพระธัมปทัณฑ์นี้กล่าวถึงการพิจารณาความจริงที่เกิดขึ้นผ่านการสังเกตดอกโบทุมที่ถูกบดขยี้โดยวัตถุรอบข้างและการพิจารณาผ่านสายตาของพระภิกษุ ความสงบและการประทับในความเป็นจริงทางธรรมเปรียบได้กับประสบการณ์ขอ
พระอัษฐานปฏิรูปกาลเปล่า ภาค ๓ หน้าที่ 125
127
พระอัษฐานปฏิรูปกาลเปล่า ภาค ๓ หน้าที่ 125
ประโยค - พระอัษฐานปฏิรูปกาลเปล่า ภาค ๓ - หน้าที่ 125 ธรรมเป็นที่สบายของเธอแล้ว จึงตรัสพระคาถานี้ว่า:- "เธอจงตัดความเชื่อใจของตนเสีย เหม…
ข้อความนี้เกี่ยวกับการตรัสของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเกี่ยวกับการตัดความเชื่อใจที่ไม่จำเป็นและการเจริญทางแห่งสันติเพื่อบรรลุพระนิพพาน โดยนักบวชได้พัฒนาตนจนถึงอรหัตภายหลังการสอน ทำให้สามารถเข้าใจธรรมได้ลึกซ
เรื่องพ่อค้ามีทรัพย์มาก
128
เรื่องพ่อค้ามีทรัพย์มาก
ประโยค - พระอธิษฐานฎอแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 126 ๒. เรื่องพ่อค้ามีทรัพย์มาก*[๒๒๒]* [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเ…
พระศาสดาทรงสอนเรื่องการมีทรัพย์และการเตรียมตัวตนก่อนความตาย ผ่านเรื่องราวของพ่อค้าที่มีทรัพย์มากแต่ไม่ทันระวังตัว เมื่อเกวียนผ้าถูกนำออกไปยังพระนคร แต่กลับต้องเผชิญกับปัญหาในฤดูฝนและน้ำที่ท่วมจนทำให้ไ
บทสนทนาเกี่ยวกับความตายและความเพียรในพระพุทธศาสนา
129
บทสนทนาเกี่ยวกับความตายและความเพียรในพระพุทธศาสนา
ประโยค - พระจันทปฏิรูปฉกวาแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 127 ขายสิ่งของในที่นี่แลตลอดปีนี้ อนานท. ข้ามพระองค์ผู้เจริญ ก็ฉันตอบมีแก่เขาหรือ ? พระ…
เนื้อหาแสดงถึงการสนทนาระหว่างพระศาสดากับอานนทเกี่ยวกับความเพียรในการดับกิเลสและการเตรียมตัวเผชิญกับความตาย โดยมีคำสอนว่าความตายอาจเกิดขึ้นได้ทุกขณะ และเราควรทำความดีในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ ผ่านการทำควา
พระจันทร์ทับถูกอับเปล่า ภาค ๓ - หน้าที่ 128
130
พระจันทร์ทับถูกอับเปล่า ภาค ๓ - หน้าที่ 128
ประโยค – พระจันทร์ทับถูกอับเปล่า ภาค ๓ – หน้ที่ 128 อ่านท่ ii. อุบาสก อันตรายแห่งชีวิตรู้ได้ง่าย, การทำความไม่ ประมาท จึงจะควร. พ่อค่ะ…
บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการทำความไม่ประมาทในชีวิต ตามคำสอนของพระพุทธเจ้า อธิบายถึงข้อคิดที่ว่าชีวิตมีอันตรายอยู่ในทุกขณะ และไม่ควรประมาทกับเหตุการณ์ต่าง ๆ รวมถึงการแสดงอานิสงส์เมื่อทำการถวายทานต่
พระอิฐปทิฐ ภาค ๓ - หน้า 129
131
พระอิฐปทิฐ ภาค ๓ - หน้า 129
ประโยค - พระอิฐปทิฐถูกแปล ภาค ๓ - หน้า 129 ทำงานชนิดนี้ ๆ ในที่นี่แหละ ตลอด ๔ เดือน แม้ในฤดูหนาว และฤดูร้อน." บทว่า อนตราย ความว่…
บทความนี้กล่าวถึงการทำงานในช่วงฤดูหนาวและฤดูร้อนเป็นเวลานานถึง ๔ เดือน โดยยอมรับอันตรายที่อาจเกิดขึ้นในชีวิต รวมถึงอาการเจ็บป่วยบางประการที่เชื่อมโยงกับชะตากรรมของผู้คนที่มีความเกี่ยวข้องกับพระศาสนา แ
พระธรรมปิฎกุลาแปล ภาค ๓ - เรื่องนางกิสโกดมิ
132
พระธรรมปิฎกุลาแปล ภาค ๓ - เรื่องนางกิสโกดมิ
ประโยค - พระธรรมปิฎกุลาแปล ภาค ๓ - หน้า 130 ๖. เรื่องนางกิสโกดมิ *[๒๒]* [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเวฬุวัน ท…
พระศาสดาได้แสดงธรรมเกี่ยวกับความตายและนิรันดร์ โดยยกตัวอย่างเกี่ยวกับนางกิสโกดมิ หลังจากที่ได้ใช้ภาษาพูดเพื่อชี้ให้เห็นว่าความตายเป็นสิ่งที่ทุกชีวิตต้องเผชิญ. ท่านตรัสว่า ความตายเป็นธรรมชาติที่ไม่มีข้
พระอุ้มปรัฐถูกดาวแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 131
133
พระอุ้มปรัฐถูกดาวแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 131
ประโยค - พระอุ้มปรัฐถูกดาวแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 131 "มังกร พานะนัน ผู้มีเมตตาในบุตรและปศุสัตว์ ผู้มีใจอ้อมในอารมณ์ต่าง ๆ ไป เหมือนห่วงน…
บทความนี้เน้นที่อารมณ์ของผู้มีเมตตาต่อบุตรและปศุสัตว์ โดยชูความสำคัญของความห่วงใยและความเมตตาในอารมณ์ต่าง ๆ ว่ามีผลต่อการดำเนินชีวิต เช่นเดียวกับการเลี้ยงดูบุตรและสัตว์ที่มีคุณภาพและมีกำลัง นอกจากนี้ย
พระจินปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 134
136
พระจินปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 134
ประโยค - พระจินปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๓ - หน้าที่ 134 พ้องทั้งหลาย ก็ไม่มีเพื่อด้านทาน, เมื่อบุคคล ถูกความตายครองแล้ว, ความตายทานในญาติ ท…
เนื้อหาเกี่ยวกับการด้านทานและความสำคัญของความตายในบริบทของญาติ พบว่าเมื่อคนถูกความตาย เขาไม่สามารถทำเพื่อการด้านทานได้ แม้ว่าจะมีการให้ข้าวและน้ำในชีวิต การป้องกันความตายจึงเป็นสิ่งที่สำคัญและไม่สามาร