มังคล : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 30 / 32

ประโยค๔ - มังคลลิตที่เป็นเเปลง เล่ม ๒ - หน้าที่ 301 เขาผู้ปฏิบัติอยู่ย่างนั้น, เขาจะไปแล้ว ย่อมบันเทิงในสวรรค์แล. …

เนื้อหาเน้นการบำรุงบุตรตามแนวทางพระธรรมด้วยฐานะ ๕ ที่ช่วยให้บุตรห่างไกลจากความชั่วและเสริมสร้างความดี โดยมีการอธิบายถึงความสำคัญของการห้ามจากความชั่วและการศึกษาศิลป์เพื่อพัฒนาบุตร. มารดาและบิดาควรจะอุ

ประโยค๔ - มังคลิดำใบบัลลอ เล่ม ๒ - หน้าที่ 302 เป็นออมณ์ เพราะการห้ามแมจากวัดดูที่ประจวบเข้า พึงมิได้พบเมื่อ วิธีตก…

ข้อความนี้กล่าวถึงการห้ามทำบาปกรรมและการตั้งอยู่ในความดี โดยเชื่อมโยงกับเรื่องราวของอนาคินทิกเศรษฐีและบุตรของเขาที่ไม่สามารถห้ามกันได้จากการทำกรรมที่ไม่ดี. นอกจากนี้ยังกล่าวถึงความสำคัญของการฟังธรรมแล

ประโยค๔ - มังคลัตถทีปนปก เอา ๒ - หน้า ที่ 304 แม้มิตตวินทุก Because โลกในทรัพย์ จึงรักษาอุโบสถ ยังกลางวันที่ล่วงไปใ…

เนื้อหาเกี่ยวกับการรักษาพระธรรมและการทำความดีในมุมมองของตัวละครในเรื่องที่ไม่ประสบผลสำเร็จทางการค้า แต่ในการดำเนินชีวิตกลับมีคุณค่าทางจิตใจโดยไม่ได้พึ่งพาสิ่งของทางเศรษฐกิจ เทพเจ้ากล่าวว่าผลแห่งการทำค

ประโยค ๕ - มังคลิดที่ปิ่นปล เล่ม ๑ - หน้าที่ 306 มีคำโอมสาวกสิขาบนั่นว่า "การนับด้วยการนับมือเข้า เหมือนชนหลายชนมีช…

เนื้อหา discusses how counting methods in Buddhist texts, including the different ways to represent numbers with fingers, and the importance of these methods for practitioners. It also highlights the

ประกอบ๕ - มังคลัตถทีปนเปล๔๒ - หน้า๓๐๘ การเลี้ยงเป็นต้น ขอยกกลับได้ประโยชน์เกือกูลมิการห้ามจากความชั่ว เป็นต้น ด้ว…

ในบทนี้กล่าวถึงความสำคัญของการเลี้ยงดูบุตร โดยเฉพาะในแง่ของการเจริญเติบโตทางจิตใจและสังคม การส่งเสริมให้มีคุณธรรมและความกตัญญู สำหรับบิดามารดา และการหลีกเลี่ยงจากความชั่วนั้นถือเป็นสิ่งจำเป็นในการพัฒน

ประโยค๕ – มังคลัตถิที่เป็นปอ ลเล่ม ๒ – หน้า ๓๐๙ ฉะนั้น บุตรผู้ตามโอวาท เลี้ยงท่านผู้เลี้ยง (ตน) มาแล้วไม่ทำลายล้างใ…

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของบุตรที่รักษาศีลธรรมและทำหน้าที่ดูแลสกุลวงค์ของตน ทั้งยังเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับความรับผิดชอบที่บุตรควรมีต่อพ่อแม่ รวมถึงการส่งเสริมความเจริญของสกุลวงค์ เช่น การเลี้ยงดูและ

ประโยค ~ มังคลอัตถทีนี้เป็นปลาย เล่ม ๒ หน้า ที่ 313 บุคคลผู้เกิดล่วงมาดิบาดด้วยคุณทั้งหลายของตน อธิบายว่า มีคุณยิ่…

บทนี้กล่าวถึงคุณค่าของบุตรที่มีต่อมารดาบิดา โดยเน้นความสำคัญของกตัญญูและการดำรงตนอย่างมีคุณธรรม ในการจำแนกประเภทบุตรจากมุมมองทางศีลธรรม เช่น อติชาตบุตร ซึ่งมีความสำคัญยิ่งกว่ามารดาบิดา และประเภทต่าง ๆ

ประโยค ๔ - มังคลัตถทีปิกาเล่ม ๒ หน้า ๓๑๔ เพราะอธรรมนั้นหลายมือสัตย์ย่อมเป็นต้น พระผู้มีพระภาคตรัสไว้อย่างแน่นอนว่าใ…

บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับการอธิบายลักษณะของอธธรรมและบทบาทของบุตรในสัตว์โลกันต์ ตามที่พระผู้มีพระภาคทรงตรัสไว้ในโบฏสูตร อธิบายถึงครูอธิษฐานสัตย์และการเชื่อมโยงกับบรรพชา ชี้ให้เห็นว่านุชนผู้มีปัญญาและคุณ

ประโยค๕ - มังคลิตทีปกนเลป ๒ - หน้าที่ 315 ชื่อว่า วาทัญญุ อีทอย่างหนึ่ง มุทธเหล่าใด ย่อมทราบคำพูด อัน แสดงคุณ มีควา…

บทความนี้พูดถึงวาทัญญุที่มีความเกี่ยวข้องกับธรรมและคุณลักษณะที่สำคัญของบัณฑิต โดยมีการยกตัวอย่างจากบาลีเพื่อชี้แจงแนวคิดอย่างชัดเจน. การอภิปรายในหัวข้อเกี่ยวกับบุรุษและบริษัทต่างๆ เป็นส่วนสำคัญในการระ

ประโยค ๔ - มังคลัตถทีปิเลน ๒ - หน้าที่ 316 บุรีนี้ มี ๔ จำพวก คือ บุรออัสษตนเกิด บุรอเกิดในเขต บุรอผู้มีปกติอยู่ภาย…

ในบทความนี้ได้กล่าวถึง 4 จำพวกของบุรอที่มีบทบาทสำคัญในมังคลัตถทีพิเพลน ๒ โดยแต่ละประเภทมีคุณลักษณะเฉพาะที่แตกต่างกัน ได้แก่ บุรอที่อัสษตนเกิด, บุรอที่เกิดในเขต…

ประโยค ๔ - มังคลัดที่เป็นทั้งผู้นำการงานทั้งรยา สุตรีที่นำมาสุตรีที่ บูรพอยู่ร่วมเพียงครูหนึ่ง" ชื่อว่า ริยา [แก้ธรร…

บทนี้ชี้ให้เห็นถึงบทบาทของมังคลัดและสุตรีตามพระไตรปิฎก โดยมีการกล่าวถึงการรักษาและความสำคัญของสุตรีในการอยู่ร่วมกับบูรพาและการปฏิบั…

ประโยค ๔๕ - มังคลิดาที่นี้เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้า ๓๑๙ มีคำสังกรมสูตรและสัมมาทิฏฐิสูตร ว่า "สธรรมชนนิผู้มีโคตรเสมอกันรั…

เนื้อหาที่กล่าวถึงคำสั่งสอนเกี่ยวกับธรรมข้อนำส่งและความสัมพันธ์ระหว่างเพศและชีวิต บทนี้ได้สำรวจถึงบทบาทของสตรีในสังคมและว่าด้วยมุมมองของธรรมะที่มีผลต่อชีวิตการอยู่ร่วมในสังคม นอกจากนี้ยังมีการอภิปรายเ

ประโยค๗- มังคลัตถทีปน ๒ - หน้าที่ ๓๒๐ เชิญใจ ผู้ใด้ดูดเพียงผ้าพุงหรือผ้าห่มแล้วเข้าสถึงความเป็นภิษา. คำว่า โอฬกุปุ…

บทความนี้กล่าวถึงปรัชญาและแนวคิดในการดำเนินชีวิตของสตรีในมังคลัตถทีปน โดยให้ความสำคัญกับการพิจารณาบทบาทของสตรีที่เติมเต็มเหตุผลและความเชื่อที่ทำให้เกิดความเชื่อมั…

ประโยค ๑ : มังคลิตี้ เมียวเมินทาสและกรรมรงเป็นดังว่านั้น." ด้วยว่า ชนข้างเคียงทั้งหมด ยอมดูหมิ่นชนคือศรีผู้กล้าสมคุณ…

บทความนี้วิเคราะห์ความเป็นใหญ่ในครอบครัวระหว่างสามีและภรรยา โดยเน้นที่การประพฤติของสามีที่ล่วงเกินและความรับผิดชอบของกุลสตรีในการดูแลเรือนและทรัพย์สินในบ้าน ตามหลักคิดของพระอรรคถากาย เรียนรู้ว่า ความเ

ประโยค ๔ - มังคลิดิที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ ๓๒๕ อย่างเดียว หว่าวัสสนาด้วยสามารถบิดรไม่ เพราะเหตุไร ? เพราะเหตุว่…

บทความนี้สำรวจบทบาทและความสำคัญของบิดรในแนวคิดมงคลจากคัมภีร์ โดยอธิบายถึงการเป็นผู้อิบิดรของบุตรและการส่งต่อมรดกในช่วงเวลาต่าง ๆ รวมถึงการวิจารณ์ความสำคัญของหลักการที่สัมพันธ์กับกุศลธรรมและพฤติกรรมในก

ประโยค๕- มังคลิดที่นี่เนิลเปล่ เล่ม ๒ - หน้าที่ 327 ไปให้นวันมหรสพเป็นต้น เพื่อเป็นบรรลุการอันเกิดขึ้นในที่นี้เอง…

เนื้อหานี้สำรวจคุณสมบัติและบทบาทที่ควรมีของภริยาในสังคมไทย โดยเน้นถึงสิ่งที่ภริยาควรทำ เช่น การไม่ละทิ้งสามี การดูแลทรัพย์สินที่สามีหาได้ และการขยันในกิจกรรมต่างๆ แม้อาจมีการเปรียบเปรยถึงความเกียจคร้า

ประโยค ๔ - มังคลัตถ์ที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้า ที่ 331 โลกนี้ ชนเหล่านั้นใด ย่อมชื่อว่าวุฒรบ้าง ภริยาบ้าง ทาสบ้าง คน…

บทความนี้นำเสนอความสำคัญของการสักการะมารดาบิดาในพระพุทธศาสนา ที่ได้ถูกอธิบายไว้ในอรรถถากฤตียุติศสูตร โดยชี้ให้เห็นถึงคำสอนเกี่ยวกับการเคารพต่อมารดาบิดาและบทบาทของท่านในสังคม และการที่สิ่งเหล่านี้สามาร

ประโยค ๔ - มังคลัตถิทฺพา เมลม- หน้า ๒๒๓ บูดมและภริยาเป็นดังนี้ เพราะเหตุที่หมู่ชนมีบูรณะและภริยาเป็นฐานนั้น เป็นคุณ …

เนื้อหานี้เกี่ยวกับไฟสามอย่างตามคำสอนของพระพุทธเจ้า ที่กล่าวถึงความสำคัญของคฤหบดีและคุณธรรมในฐานะเจ้าของเรือน โดยอ้างอิงจากอรรถกถา และการเข้าใจในธรรมชาติของมนุษย์ที่มีการเผาผลาญทั้งทางกาย วาจา และใจ น

ประโยค ๔ - มังคลิดที่ปะเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ ๓๓๓ ทำกาลแล้ว บังเกิดเป็นนามงามมณีเปรต ใกล้สระชื่อถนอมมณฑะ กลางวันสวยสมบ…

บทนี้เล่าเรื่องราวของพระเจ้ารุพพราชสีที่เสด็จไปยังสระถนอมมณฑะ และสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับมณีเปรต และการกระทำที่ท้าวเธอทรงทำเพื่อไม่ให้มณีเปรตกลับมาอีกครั้ง การตัดสนบัวศักดิ์สิทธิ์ที่เกิดขึ้น สะท้อนให้

ประโยค ๔ - มังคลจิตที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้า ๓๓๔ เพราะความเป็นผูกรุษบ อันปรากฏขึ้นด้วยอนุภาพแห่งบาปกรรมของตนพึงคิดกั…

เนื้อหาเน้นเรื่องการประพฤติของสตรีและบาปกรรมที่เกิดจากการกระทำของตน โดยมีความสำคัญเกี่ยวกับเสียงร้องและการประกอบกรรมตามบทประพันธ์ในอรรถกถา เนื้อหานี้ถูกกล่าวถึงในหลากหลายสุตร ทั้งอรรถกถาและภีฏสติสุตร