หน้าหนังสือทั้งหมด

พระธัมปทีปธูกาแปล ภาค ๑ - หน้า 24
26
พระธัมปทีปธูกาแปล ภาค ๑ - หน้า 24
ประโยค - พระธัมปทีปธูกาแปล ภาค ๑ - หน้า 24 ติเตียนคนบาป ชำระเครื่องเลี้ยงชีพให้บริสุทธิ์แล้ว ท้าวสักสนตร ผู้เป็นเจ้าแห่งเทวดา ส่องทิพยอัญจ…
บทนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระปาลเถระและท้าวสักสนตร ผู้เป็นเจ้าของเทวดาหลังจากได้รับการติเตียนจากคนบาป พระปาลเถระได้รับการกล่าวชมว่าเป็นผู้หนักในธรรม และท้าวสักสนตรสะท้อนความสำคัญของการไปหาพระผู้เป็น
พระธัมปิฏกฐักแปล ภาค ๑ หน้า 25
27
พระธัมปิฏกฐักแปล ภาค ๑ หน้า 25
ประโยคค- พระธัมปิฏกฐักแปล ภาค ๑ หน้า 25 ท. ถ้าอย่างนั้น เราทั้งหลายไปด้วยกันเถิด เจ้าข้า. ฏ. เราเป็นคณะฑูพพลวาท, ความเน้นช้าจากมักเท่าก…
ในบทนี้มีการสนทนาระหว่างท่านพระเถระและท้าวสักสนครเกี่ยวกับการไปยังพระเชตวัน และการมองเห็นแนวทางของเทวดา ท่านพระเถระร่วมเดินทางและรู้สึกถึงเสียงที่เกิดขึ้น จากนั้นพระโบราณาจารย์ได้กล่าวถึงลักษณะของเทพเ
พระอัครมหาอุบาสิกา ภาค ๑ - หน้า 26
28
พระอัครมหาอุบาสิกา ภาค ๑ - หน้า 26
ประโยค - พระอัครมหาอุบาสิกา ภาค ๑ - หน้า 26 เมืองสาวติบแล้ว." ท้าวเธอนำพระเศวตไปสู่บรรศาสา ที่กุฏิผู้น้องชายทำเพื่อ ประโยชน์แก่พระเกษตรนัน…
ในเนื้อหานี้กล่าวถึงเหตุการณ์ในการนำพระเศวตไปยังบรรศาสา โดยท้าวเชิญพระเศวตไปที่กุฏิของผู้น้องชาย การสนทนาเกี่ยวกับการบวชของพระเฑาะ กับความสัมพันธ์ระหว่างตัวละครที่ดำเนินเรื่อง การนำข้าวและของใช้ไปถวาย
พระธัมมปริปูกาแป ภาค ๑ - หน้าที่ 27
29
พระธัมมปริปูกาแป ภาค ๑ - หน้าที่ 27
ประโยค - พระธัมมปริปูกาแป ภาค ๑ - หน้าที่ 27 พระจักขุปลาถึงแล้ว มีน้ำครั่งต่อทันนั้นในเวลาเช้า ด้วยหวังว่า "จักดูเมนี้” ในขณะนั้น หามฉบั…
ในบทนี้พูดถึงการเดินจงกรมของพระธัมมในเวลาตอนเช้า ขณะเกิดฝนตกซึ่งนำไปสู่การตายของสัตว์ต่างๆ ที่ถูกสร้างขึ้นในพื้นที่ที่ฝนตกใหม่ พวกอันเตวสิกและความเข้าใจที่ผิดเกี่ยวกับพระธัมมในการทำกิจกรรมบำเพ็ญเพียร
ภิกษุและกรรมในพระพุทธศาสนา
30
ภิกษุและกรรมในพระพุทธศาสนา
ประโยค - พระมิตรภาพถูกชำแปล ภาค ๑ หน้า 28 ชีวิตเป็นอันมากให้ตายแล้วหรือ? ภิญญาหล่านั้น คาบทูลว่า "ไม่ได้เห็น พระเจ้าบา" ค. ท่านทั้งหลายไม่…
เนื้อหาพูดถึงปัญหาหลายของพระมิตรภาพและผลของกรรมที่สร้างในอดีต ซึ่งเกี่ยวข้องกับการเห็นและการไม่เห็นในชีวิตพระธิดาสพัท โดยใช้ตัวอย่างเหตุการณ์ในกรุงพาราณสีที่หมอเวทกรรมพูดคุยกับหญิงมิได้เห็นด้วยตา ความ
พระธรรมปิฎกาธิบาย ภาค ๑ - หน้า 30
32
พระธรรมปิฎกาธิบาย ภาค ๑ - หน้า 30
ประโยค - พระธรรมปิฎกาธิบาย ภาค ๑ - หน้า 30 พระราชสัญจรว่า "ธรรมทั้งหลาย มีใจเป็นหัวหน้า มีใจเป็นใหญ่ สำเร็จและด้วยใจ ถ้าผู้อ Organizationไ…
พระราชสัญจรกล่าวถึงธรรมและจิตใจว่าเป็นหัวหน้าของการกระทำ นอกจากนี้ยังได้มีการอธิบายถึงจิตที่เป็นไปในภูมิ ๔ ว่าจิตทำให้เกิดผลดีหรือไม่ดี และการกระ…
พระธัมป์ปู่ถูกอาปเปล่า ภาค ๑ - หน้า 31
33
พระธัมป์ปู่ถูกอาปเปล่า ภาค ๑ - หน้า 31
ประโยค - พระธัมป์ปู่ถูกอาปเปล่า ภาค ๑ - หน้า 31 ดังนี้ ชื่อว่าคุณธรรม (แปลว่าธรรมคือคุณ). ธรรมศัพท์นี้ ใน คำว่า "กิณฑ์ทั้งหลาย เราจำแสดงธรรมนั่…
…คือคุณ, ธรรมคือเทนา, ธรรมคือปริยัติ, และธรรมคือสัตว์ โดยมีการอธิบายถึงความสำคัญของใจในฐานะที่เป็นหัวหน้าของธรรมทั้งหลาย พร้อมกับคำถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ของใจกับธรรมเหล่านั้น ตลอดจนการเปรียบเทียบกับตัวอย…
พระอึมม์ที่ถูกยกมาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 32
34
พระอึมม์ที่ถูกยกมาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 32
ประโยค - พระอึมม์ที่ถูกยกมาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 32 มัน คืออาถัติใจจริงทำกรรมมันได้ ผู้บำรุงชื่อทัตตะกาม ชื่อ มัตตะกาม เขาเรียกว่าหัวหน้าของมัน …
ข้อความนี้ศึกษาถึงบทบาทของใจในการกำหนดธรรมต่างๆ โดยอธิบายว่าใจนั้นมีอำนาจและเป็นหัวหน้าของธรรมทั้งหลาย ทำให้ธรรมต่างๆ เกิดขึ้นได้ เช่นเดียวกับผู้นำที่มีอำนาจในการควบคุม การไม่เกิดขึ้นของใ…
พระธรรมปิฎกวิสุทธิแปล ภาค ๑ หน้าที่ 33
35
พระธรรมปิฎกวิสุทธิแปล ภาค ๑ หน้าที่ 33
ประโยค - พระธรรมปิฎกวิสุทธิแปล ภาค ๑ หน้าที่ 33 ที่รวมประทุมร้ายแล้ว จะชื่อจิตใหม่มีใซ อะชื่อว่าจงจิต ตามเดิมนั่นแลก็มีใช้นั้น เหตุนี้้น พระผ…
ในภาคนี้พูดถึงความสำคัญของจิต เทียบเคียงกับปรัชญาของอริยะ โดยชี้ให้เห็นว่าจิตของคนสามารถปรับเปลี่ยนและมีผลต่อการกระทำได้ การทำความเข้าใจในอริยะนั้นมีความสำคัญต่อการพัฒนาจิตและการทำความดี ในการใช้แนวคิ
พระอังมปิฏกูฏแปล ภาค ๑ หน้า 34
36
พระอังมปิฏกูฏแปล ภาค ๑ หน้า 34
ประโยค - พระอังมปิฏกูฏแปล ภาค ๑ หน้าที่ 34 มันก็วาไปข้างหน้า แอกถึงเบียดคอ (ของมัน) เมื่อมันถอนหลัง ล้อกี้ดูเนื้อที่จา ล้อเบียดเนือด้วยเ…
บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับพระอังคุปาเดสะและการสะท้อนถึงทุกข์ที่เกิดจากการกระทำที่ไม่ดี ทั้งในทางกายและทางจิต โดยนำเสนอประเด็นสำคัญเกี่ยวกับความคิดที่มากจากบุคคลที่มีใจร้าย และวิธีการแก้ไขผ่านการสร้างสมา
การรักษาของพราหมณ์ในนิทานโบราณ
38
การรักษาของพราหมณ์ในนิทานโบราณ
ประโยคต้น - พระจั้มปที่ถูกถอดแปล ภาค ๑ หน้า 36 เสียเถิด." พราหมณ์ตอบว่า "นางผู้เจริญ ถ้าเราจะหาหมอมา เราจะ ต้องใช้ข้าวขา หล่อช่างไม่ดูแลความปล…
ในนิทานโบราณนี้ พราหมณ์ต้องเผชิญกับการรักษาบุตรที่ป่วยหนัก เขารู้ว่าหมอหลายคนไม่สามารถช่วยเหลือได้ จึงส่งยาไปให้แต่ยังไม่สามารถรักษาให้หายได้ เมื่อรู้ว่าสถานการณ์เลวร้าย เขาจึงคิดหาวิธีใหม่ๆ เพื่อให้บ
พระธัมปทธุ์และการทำกรรม
40
พระธัมปทธุ์และการทำกรรม
ประโยค - พระธัมปทธุ์ถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 38 หนึ่ง คิดว่า "สิริสมบัตินี้ เราได้ด้วยกรรมอะไรหนอ?" ดังนี้ แล้ว เล็งดูอยู่ ก็ทราบว่าได้ด้วยอ…
เนื้อหานี้กล่าวถึงกระบวนการคิดและกรรมที่ส่งผลต่อการเกิดใหม่ โดยพระธัมปทธุ์พูดถึงความสัมผัสของจิตกับกรรม พร้อมกับคำถามที่เกี่ยวข้องจากพรหมณา เนื้อหาสำรวจวิธีการที่จิตเสื่อมอยู่ในใจ ทำให้เกิดการถ่ายทอดค
พระอิ่มปัททิธูปถูกถามแปล ภาค ๑ หน้าที่ 39
41
พระอิ่มปัททิธูปถูกถามแปล ภาค ๑ หน้าที่ 39
ประโยค - พระอิ่มปัททิธูปถูกถามแปล ภาค ๑ หน้าที่ 39 บิณฑบาต เสด็จถึงประตูเรือนของพระมาณ์ โดยลำดับ [มุฏฐิคุณที่ทำใจให้เสื่อมในพระพุทธเจ้า] ในขณะน…
ในบทนี้พระศาสดาทรงสอนเกี่ยวกับการที่มานพทำให้ใจเสื่อมในพระพุทธเจ้า และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อมานพได้เห็นพระศาสดา ในขณะที่พระมณีทำมานพจิรีระมาณพก็มีความเศร้าโศกเกี่ยวกับบุตรของตนที่หายไป. นอกจากนี้ยั
พระอุปัชฌาย์ทุถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 40
42
พระอุปัชฌาย์ทุถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 40
ประโยค - พระอุปัชฌาย์ทุถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 40 [เทพบุตรจําลงกาย ไปหาพราหมณ์] (แม่) เทพบุตรแลดูสมบัติของตนแล้ว คิดว่า "สมบัตินี้เราได้ ด้วยก…
ในเนื้อเรื่องนี้ เทพบุตรได้พิจารณาสมบัติของตนและนึกถึงการที่ได้ทุกอย่างมาเพราะความเสื่อมใสในพระศาสดา เขาจึงเดินทางไปที่ป่าช้าเพื่อทำการอัญเชิญพราหมณ์ เมื่อพบพราหมณ์ เทพบุตรสอบถามถึงความทุกข์ที่เกิดขึ้
พระธัมปทีปถูกถามแปล ภาค ๑
43
พระธัมปทีปถูกถามแปล ภาค ๑
ประโยค - พระธัมปทีปถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 41 "พ่อมาดูผู้เจริญ คู่่อของมันนั้น จะทำด้วยทองคำตา ทำด้วยแก้วตา ทำด้วย โละติติ ตา ทำด้วยเงินตา…
ในบทสนทนานี้ พ่อมาดได้ยินชาวบ้านพูดถึงการสร้างคู่ลอด้วยวัสดุล้ำค่าอย่างทองคำและเงิน โดยพวกเขาคาดหวังว่าพระจันทร์และพระอาทิตย์จะเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างสรรค์นี้. มาดได้ให้ความสำคัญกับการนำแสงของทั้งสองด
พระอัมพฺพุทธภาค ๑ - หน้า 42
44
พระอัมพฺพุทธภาค ๑ - หน้า 42
ประโยค - พระอัมพฺพุทธภาค ๑ - หน้า 42 "พ่อมาฉพ ท่านผู้ปรารถนาของที่ไม่ควรปรารถนา เป็นคนเขลาแท้ ๆ, ข้ามเข้าเข้าใจว่าท่านอาจเสียเปล่า จั…
บทความนี้สำรวจความคิดเห็นในพระอัมพฺพุทธเกี่ยวกับการเข้าใจความปรารถนาในสิ่งที่ไม่ควรปรารถนา โดยมีการสนทนาระหว่างพราหมณ์สองคนที่พิจารณาความเขลาและความเข้าใจในธรรม อภิปรายถึงการปรารถนาและการเห็นคุณค่าของ
การสนทนาระหว่างพราหมณ์และเทพบุตร
45
การสนทนาระหว่างพราหมณ์และเทพบุตร
ประโยค - พระจันทปัทถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 43 เป็นคนเวล่า, ข้าเจ้าอยากได้บุรุษที่ทำ กะแล้วคืนมา เป็นเหมือนนากร้องไหอยาก ได้พระอันท์' ดังนี…
เนื้อหาในบทนี้นำเสนอการสนทนาระหว่างพราหมณ์กับเทพบุตร ซึ่งแสดงถึงความเศร้าโศกของตัวละครหลักที่ต้องการหาความสงบและการปลดปล่อยจากความโศกเศร้า. พราหมณ์สอบถามถึงตัวตนของเทพบุตร และแสดงถึงความต้องการที่จะรู
พระธัมมปฏิโมกข์ ภาค ๑ หน้า 44
46
พระธัมมปฏิโมกข์ ภาค ๑ หน้า 44
ประโยค - พระธัมมปฏิโมกข์ ภาค ๑ หน้า 44 ท่านได้?" ลำดับนั้น มาดูบอกแก่แจว่า "ท่านผูตรคเณา ในป่าช้างแล้ว ย้อม คำครูบาอาจารย์ถึงถุงครูบ…
บทสนทนาระหว่างพราหมณ์และมาดูบที่กล่าวถึงการทำกุศลกรรมและสถานะของมาดูบในฐานะของเพื่อนกับเทวดา โดยมาดูบยืนยันว่าสาเหตุที่เขายอมรับได้ถึงความสงบเสงี่ยมคือการถวายอัญชลีแด่พระพุทธเจ้าและการทำกุศลกรรมที่ดี
พระปิยมหามุนี: การประจักษ์ของพราหมณ์
47
พระปิยมหามุนี: การประจักษ์ของพราหมณ์
ประโยค - พระปิยมหามุนีถูกอธิบายภาค ๑ - หน้า 45 พราหมณ์ก็มเต็มแล้วด้วยปีติ เขาเมื่อประกาศปีนี้นั่น จึงกล่าวว่า "น่าอัศจรรย์หนอ น่าประหลาดหนอ วิ…
เนื้อหาเกี่ยวกับความอัศจรรย์ที่เกิดจากการทำอัญชัญ โดยพราหมณ์ได้ประกาศปีนี้และเปล่งคำที่เกี่ยวกับสัจจะของพระพุทธเจ้า มานพตอบโดยการแนะนำการปฏิบัติตามหลักศาสนาและสิกขาบทที่ควรปฏิบัติ เพื่อสืบสานความดี ท้
ประโยค - พระธัมปทัฐถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 46
48
ประโยค - พระธัมปทัฐถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 46
ประโยค - พระธัมปทัฐถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 46 เข้าถึงพระพุทธเจ้า ว่า เป็นสรณะด้วย ข้าพเจ้า เข้าถึงแม้พระธรรม ซึ่งไม่มีอี่งอิ่งกว่า ว่า เป็…
เนื้อหานี้นำเสนอถึงการเข้าถึงพระพุทธเจ้าและพระธรรมในบทสนทนาของพราหมณ์ที่มีการถวายทานแด่พระพุทธเจ้า โดยบรรยายถึงความสำคัญของการถือปฏิบัติธรรมศาสนาตามหลักคำสอน รวมถึงการสร้างความสัมพันธ์ที่แนบแน่นระหว่า