หน้าหนังสือทั้งหมด

พระธรรมปิฎกวิสุทธิแปล ภาค ๑ หน้าที่ 33
35
พระธรรมปิฎกวิสุทธิแปล ภาค ๑ หน้าที่ 33
ประโยค - พระธรรมปิฎกวิสุทธิแปล ภาค ๑ หน้าที่ 33 ที่รวมประทุมร้ายแล้ว จะชื่อจิตใหม่มีใซ อะชื่อว่าจงจิต ตามเดิมนั่นแลก็มีใช้นั้น เหตุนี้้น พระผ…
ในภาคนี้พูดถึงความสำคัญของจิต เทียบเคียงกับปรัชญาของอริยะ โดยชี้ให้เห็นว่าจิตของคนสามารถปรับเปลี่ยนและมีผลต่อการกระทำได้ การทำความเข้าใจในอริยะนั้นมีความสำคัญต่อการพัฒนาจิตและการทำความดี ในการใช้แนวคิ
พระอังมปิฏกูฏแปล ภาค ๑ หน้า 34
36
พระอังมปิฏกูฏแปล ภาค ๑ หน้า 34
ประโยค - พระอังมปิฏกูฏแปล ภาค ๑ หน้าที่ 34 มันก็วาไปข้างหน้า แอกถึงเบียดคอ (ของมัน) เมื่อมันถอนหลัง ล้อกี้ดูเนื้อที่จา ล้อเบียดเนือด้วยเ…
บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับพระอังคุปาเดสะและการสะท้อนถึงทุกข์ที่เกิดจากการกระทำที่ไม่ดี ทั้งในทางกายและทางจิต โดยนำเสนอประเด็นสำคัญเกี่ยวกับความคิดที่มากจากบุคคลที่มีใจร้าย และวิธีการแก้ไขผ่านการสร้างสมา
การรักษาของพราหมณ์ในนิทานโบราณ
38
การรักษาของพราหมณ์ในนิทานโบราณ
ประโยคต้น - พระจั้มปที่ถูกถอดแปล ภาค ๑ หน้า 36 เสียเถิด." พราหมณ์ตอบว่า "นางผู้เจริญ ถ้าเราจะหาหมอมา เราจะ ต้องใช้ข้าวขา หล่อช่างไม่ดูแลความปล…
ในนิทานโบราณนี้ พราหมณ์ต้องเผชิญกับการรักษาบุตรที่ป่วยหนัก เขารู้ว่าหมอหลายคนไม่สามารถช่วยเหลือได้ จึงส่งยาไปให้แต่ยังไม่สามารถรักษาให้หายได้ เมื่อรู้ว่าสถานการณ์เลวร้าย เขาจึงคิดหาวิธีใหม่ๆ เพื่อให้บ
พระธัมปทธุ์และการทำกรรม
40
พระธัมปทธุ์และการทำกรรม
ประโยค - พระธัมปทธุ์ถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 38 หนึ่ง คิดว่า "สิริสมบัตินี้ เราได้ด้วยกรรมอะไรหนอ?" ดังนี้ แล้ว เล็งดูอยู่ ก็ทราบว่าได้ด้วยอ…
เนื้อหานี้กล่าวถึงกระบวนการคิดและกรรมที่ส่งผลต่อการเกิดใหม่ โดยพระธัมปทธุ์พูดถึงความสัมผัสของจิตกับกรรม พร้อมกับคำถามที่เกี่ยวข้องจากพรหมณา เนื้อหาสำรวจวิธีการที่จิตเสื่อมอยู่ในใจ ทำให้เกิดการถ่ายทอดค
พระอิ่มปัททิธูปถูกถามแปล ภาค ๑ หน้าที่ 39
41
พระอิ่มปัททิธูปถูกถามแปล ภาค ๑ หน้าที่ 39
ประโยค - พระอิ่มปัททิธูปถูกถามแปล ภาค ๑ หน้าที่ 39 บิณฑบาต เสด็จถึงประตูเรือนของพระมาณ์ โดยลำดับ [มุฏฐิคุณที่ทำใจให้เสื่อมในพระพุทธเจ้า] ในขณะน…
ในบทนี้พระศาสดาทรงสอนเกี่ยวกับการที่มานพทำให้ใจเสื่อมในพระพุทธเจ้า และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อมานพได้เห็นพระศาสดา ในขณะที่พระมณีทำมานพจิรีระมาณพก็มีความเศร้าโศกเกี่ยวกับบุตรของตนที่หายไป. นอกจากนี้ยั
พระอุปัชฌาย์ทุถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 40
42
พระอุปัชฌาย์ทุถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 40
ประโยค - พระอุปัชฌาย์ทุถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 40 [เทพบุตรจําลงกาย ไปหาพราหมณ์] (แม่) เทพบุตรแลดูสมบัติของตนแล้ว คิดว่า "สมบัตินี้เราได้ ด้วยก…
ในเนื้อเรื่องนี้ เทพบุตรได้พิจารณาสมบัติของตนและนึกถึงการที่ได้ทุกอย่างมาเพราะความเสื่อมใสในพระศาสดา เขาจึงเดินทางไปที่ป่าช้าเพื่อทำการอัญเชิญพราหมณ์ เมื่อพบพราหมณ์ เทพบุตรสอบถามถึงความทุกข์ที่เกิดขึ้
พระธัมปทีปถูกถามแปล ภาค ๑
43
พระธัมปทีปถูกถามแปล ภาค ๑
ประโยค - พระธัมปทีปถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 41 "พ่อมาดูผู้เจริญ คู่่อของมันนั้น จะทำด้วยทองคำตา ทำด้วยแก้วตา ทำด้วย โละติติ ตา ทำด้วยเงินตา…
ในบทสนทนานี้ พ่อมาดได้ยินชาวบ้านพูดถึงการสร้างคู่ลอด้วยวัสดุล้ำค่าอย่างทองคำและเงิน โดยพวกเขาคาดหวังว่าพระจันทร์และพระอาทิตย์จะเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างสรรค์นี้. มาดได้ให้ความสำคัญกับการนำแสงของทั้งสองด
พระอัมพฺพุทธภาค ๑ - หน้า 42
44
พระอัมพฺพุทธภาค ๑ - หน้า 42
ประโยค - พระอัมพฺพุทธภาค ๑ - หน้า 42 "พ่อมาฉพ ท่านผู้ปรารถนาของที่ไม่ควรปรารถนา เป็นคนเขลาแท้ ๆ, ข้ามเข้าเข้าใจว่าท่านอาจเสียเปล่า จั…
บทความนี้สำรวจความคิดเห็นในพระอัมพฺพุทธเกี่ยวกับการเข้าใจความปรารถนาในสิ่งที่ไม่ควรปรารถนา โดยมีการสนทนาระหว่างพราหมณ์สองคนที่พิจารณาความเขลาและความเข้าใจในธรรม อภิปรายถึงการปรารถนาและการเห็นคุณค่าของ
การสนทนาระหว่างพราหมณ์และเทพบุตร
45
การสนทนาระหว่างพราหมณ์และเทพบุตร
ประโยค - พระจันทปัทถูกถามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 43 เป็นคนเวล่า, ข้าเจ้าอยากได้บุรุษที่ทำ กะแล้วคืนมา เป็นเหมือนนากร้องไหอยาก ได้พระอันท์' ดังนี…
เนื้อหาในบทนี้นำเสนอการสนทนาระหว่างพราหมณ์กับเทพบุตร ซึ่งแสดงถึงความเศร้าโศกของตัวละครหลักที่ต้องการหาความสงบและการปลดปล่อยจากความโศกเศร้า. พราหมณ์สอบถามถึงตัวตนของเทพบุตร และแสดงถึงความต้องการที่จะรู
พระธัมมปฏิโมกข์ ภาค ๑ หน้า 44
46
พระธัมมปฏิโมกข์ ภาค ๑ หน้า 44
ประโยค - พระธัมมปฏิโมกข์ ภาค ๑ หน้า 44 ท่านได้?" ลำดับนั้น มาดูบอกแก่แจว่า "ท่านผูตรคเณา ในป่าช้างแล้ว ย้อม คำครูบาอาจารย์ถึงถุงครูบ…
บทสนทนาระหว่างพราหมณ์และมาดูบที่กล่าวถึงการทำกุศลกรรมและสถานะของมาดูบในฐานะของเพื่อนกับเทวดา โดยมาดูบยืนยันว่าสาเหตุที่เขายอมรับได้ถึงความสงบเสงี่ยมคือการถวายอัญชลีแด่พระพุทธเจ้าและการทำกุศลกรรมที่ดี
พระปิยมหามุนี: การประจักษ์ของพราหมณ์
47
พระปิยมหามุนี: การประจักษ์ของพราหมณ์
ประโยค - พระปิยมหามุนีถูกอธิบายภาค ๑ - หน้า 45 พราหมณ์ก็มเต็มแล้วด้วยปีติ เขาเมื่อประกาศปีนี้นั่น จึงกล่าวว่า "น่าอัศจรรย์หนอ น่าประหลาดหนอ วิ…
เนื้อหาเกี่ยวกับความอัศจรรย์ที่เกิดจากการทำอัญชัญ โดยพราหมณ์ได้ประกาศปีนี้และเปล่งคำที่เกี่ยวกับสัจจะของพระพุทธเจ้า มานพตอบโดยการแนะนำการปฏิบัติตามหลักศาสนาและสิกขาบทที่ควรปฏิบัติ เพื่อสืบสานความดี ท้
ประโยค - พระธัมปทัฐถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 46
48
ประโยค - พระธัมปทัฐถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 46
ประโยค - พระธัมปทัฐถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 46 เข้าถึงพระพุทธเจ้า ว่า เป็นสรณะด้วย ข้าพเจ้า เข้าถึงแม้พระธรรม ซึ่งไม่มีอี่งอิ่งกว่า ว่า เป็…
เนื้อหานี้นำเสนอถึงการเข้าถึงพระพุทธเจ้าและพระธรรมในบทสนทนาของพราหมณ์ที่มีการถวายทานแด่พระพุทธเจ้า โดยบรรยายถึงความสำคัญของการถือปฏิบัติธรรมศาสนาตามหลักคำสอน รวมถึงการสร้างความสัมพันธ์ที่แนบแน่นระหว่า
บทสนทนาของพระสมณโคดกกับพราหมณ์
49
บทสนทนาของพระสมณโคดกกับพราหมณ์
ประโยค - พระอุ้มปาทิฐิถูกขยายแปล ภาค ๑ หน้าที่ 47 เรือนแห่งพราหมณ์นั้น ประทับนั่งบนอาสนะที่เขาแต่งไว้. พราหมณ์องค์สรแล้ว (เลี้ยงแล้ว) โดยเคารพ…
เนื้อหาพูดถึงการประชุมระหว่างชาวบ้านที่มีมิจฉาทิฐิและสัมมาทิฐิที่มาคอยดูพระสมณโคดก และการถามปัญหาที่เกี่ยวกับการเกิดในสวรรค์โดยไม่ทำบุญ การตอบคำถามของพระสมณโคดกเกี่ยวกับความศรัทธาและเจตนาของผู้ถาม โดย
การตรัสและพระคาถาในพระพุทธศาสนา
50
การตรัสและพระคาถาในพระพุทธศาสนา
प्रโบคฺ - พระอิทธปฺฏิฤทธอาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 48 ดังนี้เป็นต้นมีใช่หรือ ? เมื่อจะทรงประกาศด้วยคำทั้งสองกล่าวกัน แล้วได้ตรัสเรื่องมฤคุญาติสีลหม…
บทนี้พูดถึงการตรัสของพระศาดาฯเรื่องมฤคุญาติสีลหม่อ โดยมีการตั้งคำถามเกี่ยวกับการนับสัตว์เพื่อการเกิดในสวรรค์ และมีการเสนอตัวเทพดาที่มาจากวิมานถึงพระองค์ พร้อมกับการได้บุญจากการทำความดีต่างๆ ภายในบริบท
พระธัมมปทีปธกาถแปล ภาค ๑
51
พระธัมมปทีปธกาถแปล ภาค ๑
ประโยค - พระธัมมปทีปธกาถแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 49 ค. สมบัติ นี่ ท่านได้แล้ว เพราะทำให้เสื้อใส่ในเราหรือ ? ท. พระเจ้าข้า. มหาชนแวดล้อมพบุรุษแล…
ในเนื้อหานี้พระศาสดาได้ตรัสถึงความสำคัญของใจในการกระทำกรรม โดยส่งเสริมให้เชื่อว่าใจเป็นหัวหน้าและใหญ่ในทุกอย่าง การทำกรรมที่ดีและอุกาสนั้นต้องมาจากใจที่ผ่องใส และยืนยันว่าบุคคลที่มีใจที่ดีย่อมได…
พระอิทธปฏิหาแปล ภาค ๑
52
พระอิทธปฏิหาแปล ภาค ๑
ประโยค - พระอิทธปฏิหาแปล ภาค ๑ หน้าที่ 50 ถึงจริง โดยไม่เปล่งกัน ถึงอย่างนั้น เมื่อนิยมะกำหนดลงในบทนี้ ย่อมได้แก่จิตเป็นภาพพจรฤกษ์ ๘ ค…
บทความนี้พูดถึงความสำคัญของใจในการตระหนักรู้เรื่องธรรม โดยเน้นว่าใจคือหัวหน้าของอุปบันธังก์ และเป็นปัจจัยสำคัญในการทำบุญและการเจริญธรรม เรายังเห็นว่าธรรมจะไม่เกิดขึ้นหากไม่มีใจเ…
บทเรียนเกี่ยวกับความสุขและธรรมในกายและใจ
53
บทเรียนเกี่ยวกับความสุขและธรรมในกายและใจ
พระจําเภอ พระจําเภอพระจําเภอแปล ภาค ๑ หน้าที่ 51 อธิบดี เพราะฉะนั้น ธรรมหลานนี้ จึงชื่อว่ามใจเป็นใหญ่ เหมือน อย่างว่า บูรษเป็นอธิบดีของประชุมช…
เนื้อหานี้อธิบายเกี่ยวกับธรรมที่สำคัญและความเกี่ยวข้องกับความสุขในชีวิต โดยกล่าวถึงความหมายของอธิบดีในบริบทของการเป็นผู้นำ และความสำคัญของใจที่เป็นใหญ่ในการสร้างสุขที่แท้จริง ผ่านการทำความเข้าใจธรรมที
ความสุขในจิตตามหลักพระพุทธศาสนา
54
ความสุขในจิตตามหลักพระพุทธศาสนา
ประชโขค - พระธีมปทีปขอภูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 52 ในจิต (โดยบรรยายนี้) ว่า "ความสุขมีกายเป็นที่ตั้งบ้าง ความสุข มืดนอนกนี้เป็นที่ตั้งบ้าง ย่อม…
เนื้อหานี้กล่าวถึงความสุขที่มีทั้งในกายและจิตที่เป็นไปตามหลักการของพระพุทธศาสนา โดยเปรียบเทียบกับความงามและการดำเนินชีวิต เช่น ความสุขที่มาจากการปฏิบัติที่ถูกต้อง ซึ่งยาวเยียดว่าเป็นสิ่งที่คนทั่วไปสาม
พระศิลาสะเณะ: บทสนทนาในพระพุทธศาสนา
55
พระศิลาสะเณะ: บทสนทนาในพระพุทธศาสนา
Here is the extracted text from the image: ประโยค - พระอุโบสถถูกฉาบแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 53 3. เรื่องพระศิลาสะเณะ* [3] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดาเมื่อประทับอยู่ในพระเวหา ทรงประกอบพระ…
เรื่องราวเกี่ยวกับพระศิลาสะเณะในพระพุทธศาสนา สะท้อนถึงการบวชในวัยชราและปฏิสัมพันธ์กับภิกขุคนอื่น พระศาสดาได้สอนธรรมซึ่งสำคัญต่อการพัฒนาความเข้าใจในพระวินัยและธรรมะ ภิกขุชัยชนะภายในใจและการเรียนรู้จากป
พระอิฐมปฐมที่ฐูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 55
57
พระอิฐมปฐมที่ฐูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 55
ประโยค - พระอิฐมปฐมที่ฐูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 55 ค. ข้าพระองค์ไม่ได้ถามโดยอีเือเพื่อ พระเจ้าขา. ส. เธอได้ถามโดยอีเือเพื่อ พระเจ้าขา. …
ในบทนี้มีการสนทนาระหว่างลูกศิษย์และอาจารย์เกี่ยวกับการกระทำที่ไม่เหมาะสมและความสำคัญของการขอโทษ การสนทนาเน้นถึงความผิดที่เกิดจากการไม่ให้เกียรติแก่กัน และแสดงให้เห็นถึงบทเรียนที่สำคัญในเรื่องของการรับ