หน้า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 323 / 1223

ประโยค(ตอน) - ดูเดอสมันปะสาทกาแปลง ภาค ๑ หน้า ที่ 140 คำว่า เตน จ โทษนะ ได้แค่ เพราะโทสะที่เป็นเหตุให้ เรียกภิญญว่า "มีโทษ" ด้วยบททั้ง ๒ นี้ ท…

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงคำว่า 'เตน จ โทษนะ' และ 'ตาย จ อนุปถมตาย' ที่สื่อถึงความไม่พอใจและการไม่มีข้อพิสูจน์ในปราชญ์ในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งการอธิบายคำว่า 'อมุกฺกะ' ซึ่งมีความหมายว่า ไม่มีมูล คำอธ

ประโยค(ตอน) - ทุ่งสมันดปาสากลากแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 143 เรื่องที่ร่งเกี่ยวข้องด้วยอานาได้เห็นนั่นเอง มีมูลด้วยอานาแห่งสัญญามีมั่ง, ไม่มีมูลด้วยอานา…

เนื้อหาพูดถึงเรื่องของอานาแห่งสัญญา ว่าด้วยการเห็นและการได้ยินว่าเป็นจริงหรือไม่จริง การได้เห็นนั้นแบ่งเป็นมีมูลและไม่มีมูลตามที่ปรากฏว่าเห็นหรือไม่เห็นตามคำพูดของผู้นั้น รวมถึงการอธิบายถึงการโดนมองว่

ประโยค (ตอน) - ดูข้อสมบัติของภาคแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 144 ในสองขวามว่า โจทก วา โจทาปตี วา นั่น บอกว่า โจทก มีความว่า ภูมิโจทเองด้วยคำเป็นต้นว่า "ท่า…

บทความนี้เป็นการอภิปรายเกี่ยวกับโจทกและโจทาปตี โดยมุ่งเน้นที่ความหมายและลักษณะต่าง ๆ ของการโจทกในบริบททางธรรม ซึ่งโจทกจะต้องมีความและอธิบายว่าผู้โจทกนั้นรักษาความจริง และรู้จักการใช้คำเพื่อให้เข้าใจถึ

ประ โยค (๓) - ทัศนสมิ่งปาสัทกาแปลภาค ๑ - หน้า 147 โจทย์ ๔ อย่างนั้น การโจทย์ด้วยสีวิบัติ พึงทราบด้วยอำนาจแห่งกอง อาบัติหนัก ๒ กอง. โจทย์ด้วยอาจา…

เนื้อหาในหน้าทัศนสมิ่ง ปาสัทกาเกี่ยวกับประเภทต่างๆของโจทย์ที่ปรากฏในพุทธศาสนา โดยอธิบายหลักการที่เกี่ยวข้องกับอาจ…

ประโยค (ตอน) - ดูอสมัญตปลา สักกาแปล ภาค ๑ หน้า ที่ 148 ไม่ใช่สมณะ ท่าน ไม่ใช่เหล่าเถาเหล่าเศกฤทธา " นั้นแหละ อาบัติ ถึงที่สุด ก็กิญาอุปจารสิ่งที่ต…

บทนี้เสนอการศึกษาเกี่ยวกับการโจทในพระพุทธศาสนา โดยเจาะลึกถึงการพักปฏิโมกข์ที่มีอยู่ ๑๑๐ แบบ ซึ่งได้แก่การโจทจากการเห็น การได้ยิน และการรู้สึกต่างๆ รวมถึงการอธิบายลักษณะของภิกษุที่โจททั้งในด้านกาย วาจา

ประโยค(ตอน) - ทัศนสมบัติจากกนาสำภาค ๑ - หน้า ที่ 149 ด้วยองค์ ๕" และว่า "คู่ก่อนอุบาสี! ภิกษุโจทก์ประสละโจท ผู้อื่น พิจารณาธรรม ๕ อย่างในตนแล้ว…

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงการพิจารณาธรรม ๕ อย่างและการแสดงลักษณะอธิกรณ์ในกรณีของโจทก์และจำเลย โดยมีการอภิปรายในที่ประชุมเพื่อให้ความพอใจแก่ทุกฝ่าย ผ่านการวิจัยและอธิบายถึงธรรมเนียมที่เกี่ยวข้องกับผู้สงฆ์ แล

ประโยค (ตอน) ดูอธิบายประกาศจากภาค ๑ หน้า 151 แห่งสีวิบัติ หรือ เพราะเรื่องแห่งวิบัติอย่างหนึ่ง ในบรรดาวิบัติเป็นต้น.” ถามว่า "ก็เพราะเหตุไร …

บทความนี้กล่าวถึงการอนุญาตตามพระวินัยโดยเฉพาะในกรณีของอลัชชี โดยเน้นถามว่าเหตุใดจึงควรลดการอนุญาตสำหรับกลุ่มนี้ คำตอบชี้ให้เห็นว่าสิ่งนี้ไม่ถือเป็นอคติ แต่เป็นการอนุญาตเพื่อขจัดปัญหา นอกจากนี้ยังมีการ

ประโยค (ตอน ๑) - ดูตัวสนับสนับจากกาแปลภาค ๑ หน้า ๑๕๓ ของคุณได้." กล่าวอย่างนั้นเหมือนกันนะฝ่ายจำเลย นอกนี้ แล้วส่งไปด้วยคำว่า " พวกเธอทั้งสองร่วมสมร…

บทความนี้กล่าวถึงการวินิจฉัยในพระวินัย โดยมีการอธิบายถึงสิ่งที่จำเป็นในการตัดสินใจในกรณีของโจทย์และจำเลย เป็นการเน้นย้ำถึงความสำคัญของการปฏิบัติตามหลักการที่กำหนด การวินิจฉัยควรมีความยุติธรรมและเหมาะส

ประโยค (๓) - ทัศนสมันปาสกากาแปล ภาค ๑ - หน้า 155 ๒ อย่าง คือ ในความจริง และความไม่โกรธ ข้อว่า อุปปน นาม นิ อิมมุตา พุทธมาธิยา จาฆุย๋ มีความว่า …

เนื้อหาในหน้านี้ส่งเสริมให้ผู้อ่านเข้าใจถึงการพิจารณาในธรรมะ ว่าด้วยความจริงและความไม่โกรธ อธิบายเกี่ยวกับคำศัพท์…

ข้อเขียน OCR ที่ได้จากภาพคือ: ประโยค(๓) - ดู้อสนับสนาปาสาถกาแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 158 อย่างนี้" และว่า "วิวาทิกิรณ เป็นกุศลภิ มิ เป็นอัพยากฤตฯมิ" ดังนี้ อันดับจริง พระอรรถกถาย…

บทความนี้จะนำเสนอการวิเคราะห์คำว่าบัญญัติและอภิรณ ตามคำสอนของพระผู้มีพระภาค โดยพระอรรถกถาได้อธิบายว่า อภิรณเป็นของที่ไม่มีมูลและแตกต่างจากบัญญัติที่จัดว่าเป็นกุศล สิ่งที่นำมาเสนอจะช่วยให้เข้าใจถึงความ

ประโยค (ตอน) - ดูอัดส่วนปากกาเปล่า ภาค ๑ - หน้า 160 ด้วยมูลมีการได้เห็นเป็นต้นนั้นแน่ และภูกุนี้ยืนยันอย่างไว้สะ คือ เมื่อกล่าวเป็นต้นว่า "ขพเจ้าพ…

เนื้อหากล่าวถึงการอธิบายเรื่องการโจนในธรรมะ โดยเฉพาะองคมนตรีที่ไม่สามารถเห็นความจริงตามที่พูด และความหมายต่าง ๆ ของธรรม พระผู้พระภาคเจ้าทรงอธิบายถึงปัญหาและการสนทนาในสังคมการธรรม เพื่อให้เข้าใจถึงความ

ประโยค(ตอน) - ทุ่งสมันตาปาสาทเกาะแกง ภาค ๑ - หน้า ที่ 161 อันมาแล้วในผู้อ่านว่า "ท่านเป็นผู้ศีล มีธรรมแล้ว มีสมาจารอันไม่สะอาด น่านงเกียร มีการอ่อนซ…

เนื้อหาในหน้านี้กล่าวถึงการอธิบายลักษณะของผู้มีธรรมและความศีลในบริบทของพระพุทธศาสนา โดยเน้นว่าผู้นั้นควรมีความสมบ…

ประโยค (ตอน) - ดูอดีตส่วนปาปาสำภากแปลภาค ๑ - หน้า ที่ 162 ที่สูญที่สุดคือ " " และพระมหาปุญเจรอื่นกันแหละ กล่าวในบทว่า กุฏิสุข เวรม โก เป็นคำว่า " "…

การสำรวจในบทนี้เน้นถึงความสงสัยในสิ่งที่เห็นและบุคคลที่เป็นที่รู้จัก โดยเฉพาะการรายงานว่าเมื่อบุคคลสงสัยในสิ่งต่าง ๆ และไม่เชื่อในการเห็นของตนเอง ตามการอธิบายในพระธรรมที่มีการชี้แจงบทเรียนแนวคิดที่สะท

ประโยค (๑) - จุดอ่อนมันปลาสากภาพปลาภาค ๑ - หน้าที่ 163 เพื่อแสดงชนิดแห่งอัตตา และชนิดแห่งอัตตา จึงทรงตั้งถุกกว่า อุษา สุทธิญาณ เป็นต้นแล้ว ทรงแสดง…

เนื้อหาเน้นการแสดงความแตกต่างของอัตตาในด้านความประสงค์ ซึ่งมีหลายประเภท เช่น ความประสงค์ในการเคลื่อน, การดี, การออกจากอัตตา และการสอบสวน โดยเสนอมุมมองที่เชื่อมโยงการกระทำด้านธรรม ซึ่งผู้ศึกษาอาจเข้าใจ

ประโยค(ตอน) - จุดเดียวมันเป็นปลาสากากแปลก ภาค ๑ หน้า 164 ที่เดียว ไม่มีการขอ โอกาสสำหรับกลมผู้พัก โบสถและปวรณา แค่ พึงรู้ชенніการพัก ดังนี้: ก็เมื่อสาย…

การพักในโบสถ์และปวรณาต้องมีการกำหนดโอกาสชัดเจน โดยไม่ให้มีการขอหรือรอคอยในเรื่องต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับพระธรรม สำหรับคนที่อยู่ในธรรมควรเข้าใจถึงการกำหนดอาบัติที่เกิดขึ้นเมื่อมีโอกาส แม้ว่าจะไม่มีการเจ

ประโยค(ตอน) - ดูเหตุสมผลปาสากนกแปลก ภาค ๑ - หน้า 165 สัญญาวิมฆะ สติจตะ โลกวิชชะ กายกรรม วิจิกจรม อุคคลจิต เป็นทุกเวทนานะ ฉะนั้นแหล. ปฐมนิฏฐิ โสภสภาณ…

ประโยค(ตอน) - ทัศนสมบัติจากถามแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 168 "ที่ตั้งแห่งเรื่อง." เพราะว่า แพะทีมกุลมณีตะและกุมมะจาก กล่าวว่า "ชื่อว่า ทัพพมลุดร," นั่น …

บทความนี้กล่าวถึงการตั้งชื่อ 'ทัพพมลุดร' ซึ่งเชื่อมโยงกับอธิรณและบทบาทของภิกษุในศาสนา โดยอธิบายว่าการตั้งชื่อมีความสำคัญเช่นไรในความเป็นอธิรณ ตัวบทได้เสนอแนวคิดเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างชื่อและลักษณ

ประโยค (อ) - ดูเดิมสมุทปากกามแปล ภาค ๑ หน้า ๑70 บทความว่า อภิญญากิยสม อิทธิรณสมาติ อาปุตญญาไว วา โหติ อิทธิรณญาณวา วา เป็นต้น ก็ชื่ออิทธิรณทั้ง…

บทความนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับอิทธิฤทธิ์และอภิญญาในพระพุทธศาสนา โดยมีการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างแต่ละองค์ประกอบ เช่น อาหารแห่งอิทธิฤทธิ์และการพินิจพิจารณาในวิวาทการณ์สำคัญ เป็นการสะท้อนให้เห็นถึงหล

ประโยค(ตอน) - ดูดอรรถมคสถานปาศาแปล ภาค ๑ - หน้า 171 อึ่งนี้ อนุวาทที่จะคือบิวิต ๔ เกิดขึ้นตั้งแต่พุทธกาล และอนุวาทที่อาศัยบิวิต ๔ เกิดในบัดนี้ย่อม…

บทความนี้สำรวจความเชื่อมโยงระหว่างอนุวาทและอภิปราธิรณ์ในพระพุทธศาสนา ซึ่งมีต้นกำเนิดตั้งแต่สมัยพุทธกาล นอกจากนี้ยังพูดถึงการเกิดขึ้นของอภิปราธิรณ์ที่อาศัยบิวิต ๔ รวมถึงการวิเคราะห์กิจจาธิรณ์ที่อาศัยสั

ประโยค (ตอน) - ดูดอาสนคาปกาแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 173 เป็นผู้ต้องธรรม คือ ปราชญ์ ท่านเป็นผู้มีใจสมะ เป็นผู้มีใช่ เหล่าออแห่งกายบุตร, ไม่มีอุบาสก …

บทความนี้สำรวจการศึกษาเกี่ยวกับอาบัติในคำสอนทางพระพุทธศาสนา โดยกล่าวถึงพิทรารและความสำคัญของการมีอำนาจแห่งมัยัรยและการเป็นผู้บริสุทธิ์ในการศึกษาธรรมะเน้นการตีความคำสอนและวิธีการชี้แจงพระธรรมไปในทางที่