หน้าหนังสือทั้งหมด

อาณาจักรไฟลังสรีระในพระราชบุตร
131
อาณาจักรไฟลังสรีระในพระราชบุตร
ประโยค ๕ - มังคล็ดทีปนีเล่ม ๔ หน้า ๑๓๑ นำไปสู่อาณาจักร ของไฟลังสรีระของ ๓ สัตว์มังเป็นต้นก่อน ด้วยคิดว่า "สัตว์เหล่านี้มีกำลังน้อยกว…
บทความนี้เล่าถึงความคิดและการดำเนินการของพระราชบุตรที่มีต่อสัตว์มัง พร้อมทั้งการติดต่อพูดคุยกับดาบส และการให้ความเคารพต่อผู้เป็นอาจารย์ โดยการกล่าวถึงพระโพธสัตว์ที่ต้องการทดลองต่อสัตว์ทั้งสามสายพันธุ์
พระโพธิสัตว์และพระราชาในมังคลดิถี
132
พระโพธิสัตว์และพระราชาในมังคลดิถี
ประโยค ๕ - มังคลดิถีที่มีบูเล่ เล่ม ๔ หน้า ๑๓๒ ที่อยู่ของสัตว์เหล่านั้น แม้สัตว์เหล่านั้น ก็ออกจากที่อยู่ของตน ๆ มา ไหวพระโพธิสัตว์นั้น พระโพ…
เนื้อเรื่องกล่าวถึงการพบกันระหว่างพระโพธิสัตว์และพระราชา ในขณะที่พระราชาประทับอยู่บนองค์ช้างและได้เห็นพระโพธิสัตว์ที่มาในวันรุ่งขึ้น พระราชาทรงประสงค์ที่จะให้พระโพธิสัตว์ลงพระราชอำนาจ จึงสั่งให้ราชบูร
ความเป็นไปของพระโพธิสัตว์และการช่วยเหลือมนุษย์
133
ความเป็นไปของพระโพธิสัตว์และการช่วยเหลือมนุษย์
ประโยค๕ - มิ่งคดีที่มีแปลง เล่ม ๕ - หน้าที่ 133 อยู่ในแม่น้ำ อันบุคลคลยิ่งวางไว้บนบกย่อดีกว่า เพราะเหตุไร? เพราะไม่แห้งนั้น ย่อมมือปาการะ เพ…
ข้อความนี้เล่าถึงพระโพธิสัตว์ที่รับฟังคำถามจากบัณฑิตเกี่ยวกับการกระทำของพระราชซึ่งเป็นผู้ประทูร้าย มนุษย์ได้แสดงความโกรธและพิพากษาเขา โดยใช้สิ่งของต่างๆ ในการลงโทษ พระโพธิสัตว์จึงมีความคิดที่จะช่วยเหล
นิทานแห่งการเกิดและเติบโต
135
นิทานแห่งการเกิดและเติบโต
ประโยค - มังคลภิตญาที่เป็นเปล่า เล่ม ๔ หน้า ๑๓๕ ไปยังโคนต้นไทรกับหญิงพี่เลี้ยงนั้น เห็นทรงมีสีดังทอง จึงกล่าวว่า "แม่ กิจของเราสำเร็จแล้ว" เปลื…
เรื่องราวนี้เล่าถึงการเกิดและการเติบโตของเด็กสองคนซึ่งเกิดในตระกูลที่แตกต่างกัน โดยมีชื่อว่า นิครร และ โต้โต หลังจากคลอดบุตรได้ถูกตั้งชื่อและเลี้ยงดูในวิถีชีวิตปกติ เด็กๆ โตขึ้นพร้อมกันและไปเรียนศิลปะ
มั่งคั่งที่ปั้นเปล่า เล่ม ๔ ตอนที่ ๑
136
มั่งคั่งที่ปั้นเปล่า เล่ม ๔ ตอนที่ ๑
ประโยค ๑ - มั่งคั่งที่ปั้นเปล่า เล่ม ๔ หน้า ที่ 136 ของตัวหรือ เขาไม่รู้ประมานของเราหรือ? ก็ผูใด มาเราน้แล้วกินเนื้อ ผู้นั้นจะได้ทรัพย์พันหนึ่…
ในบทนี้ เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการรับตำแหน่งของบุคคลที่มากินเนื้อในพระราชอุทยานของพระเจ้ากรุงพาราณสี ซึ่งผู้ที่มาบริโภคเนื้อจะได้รับทรัพย์และตำแหน่งสูงส่งตามลำดับ เช่น พระราชา, เสนาบดี, และนายคลัง มีกา
พระราชาและโป๊กในพระนคร
137
พระราชาและโป๊กในพระนคร
ประโยค ๕ : มัคคลดังนี้เป็นเปล เล่ม ๓ หน้า ๑๓๗ แล้วเสด็จเข้าไปสู่พระนคร. แม้ไปผิดก็เข้าไปกับด้วยพระราชนั้นเหมือนกัน. วันหนึ่ง พระราช ทรงลึกถึง…
ในเนื้อเรื่องนี้, พระราชาได้ส่งโป๊กไปหามารดาแต่โป๊กกลับมาคนเดียว หลังจากประสบปัญหาที่สำนักของเสนาบดี ซึ่งไม่เห็นด้วยกับการมาของโป๊ก เสนาบดีโกรธและให้จับโป๊ก ขณะที่โป๊กคิดเรียกความช่วยเหลือจากนิโครธันต
มังคลดาภิมาเล่ม 5
138
มังคลดาภิมาเล่ม 5
ประโยค- มังคลดาภิมาเล่นเล่ม ๕ หน้า placeholder พระราชา ทรงดำดับแล้ว ก็รึ จึงรับสั่งให้ฆ่ามาสะนั้น โปรดะทูลห้ามไว้ว่า "ข้าแต่มหาราช" ขอ…
เนื้อหาในมังคลดาภิมาเล่ม 5 กล่าวถึงพระราชาที่ทรงดำดับและการส่งมอบตำแหน่งภัณฑทาริกา ซึ่งมีการสอนบุตรและชิดตามคาถาจากนิไกรชาดก และการพูดถึงความสำคัญขององค์พระศาสดาในการสร้างอุทธาหรณ์เกี่ยวกับการศึกษาของ
ประวัติศาสตร์พระสารีบุตรและพระเทวะ
140
ประวัติศาสตร์พระสารีบุตรและพระเทวะ
ประโยค 5 - มังคลัตถีที่เป็นเปล เล่ม 4 - หน้าที่ 140 ในอดีตกาล องคุตตรนิยาย และในมหาชนธกะ [๓๒๕] ครั้งนั้น ได้เกิดสนทนาขึ้นในท่ามกลางสงว่า "พระ ส…
ในอดีตกาลมีการสนทนาเกี่ยวกับพระสารีบุตรเถระ โดยพระศาสดาได้ตรัสถึงความสำคัญของการกล่าวคำถวาย พระเทวะมีสิกขวิหาร 500 รูป และภิกษุหนุ่มที่มีอุปการะได้ถวายผ้าสกุฎให้แก่วัด เพื่อสร้างคุณประโยชน์แก่ผู้ปฏิบั
พระอานนท์และความสำคัญของการทำอุปะราย
141
พระอานนท์และความสำคัญของการทำอุปะราย
ประโยค ๕ - มั่งคลอดที่ป็นเปล เล่ม ๔ หน้า ๑๔๑ หรือ ? พระศกดา ไม่มี ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุ ขันธ์พระองค์ผู้บริจาค พระอานนท์เถระ พระอุปโชมากของพ…
เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับการให้ของพระอานนท์ที่มีความสำคัญในพระพุทธศาสนา โดยได้มีการสนทนาเกี่ยวกับการทำอุปะรายซึ่งเป็นการตอบแทนแก่ผู้มีคุณธรรม ในที่นี้กล่าวถึงการให้ผ้า 500 ผืนและความสำคัญของการทำความดีใ
เรื่องพรานป่าและพระโพธิสัตว์
142
เรื่องพรานป่าและพระโพธิสัตว์
“These are the characters I extracted from the image: ประโยค๙ - มังคลัตถทีปิรณิเลรม ๔ - หน้าที่ ๑๔๒ แสดงด้วยอภิคุปฎฐ์ที่ ๑ แห่งทุติยวรรณ ในปัญญาปณิธานาสฏฐกูนิบาต องค์ฤตนครินาย แท้จริง บุคคลผู…
ในบทความนี้มีการเล่าถึงพรานป่าชาวกรุงพาราณสีที่ได้พบกับพระโพธิสัตว์ ขณะที่เขาหาเครื่องเร่งชี พบว่าตนเองต้องเผชิญกับโชคชะตา พระโพธิสัตว์ได้นำพรานป่าออกจากป่าไปยังวิถีมนุษย์ พร้อมคำเตือนถึงการไม่บอกที่อ
บทความเกี่ยวกับชาดกและการให้
143
บทความเกี่ยวกับชาดกและการให้
ประโยค ๕๙ - มังคลัตถิฝ่ายนี้มีแต่ปลอเล่ม ๔ - หน้า ๑๓๓ วงแจ้งว่ามั่น นั้นไว้ กระทำปฐมานว่า "เราจะให้ด้วยคิดว่า งา หลานี้ ไม่เป็นที่รักของเรา" หมายได…
เรื่องราวเกี่ยวกับพรานป่าที่ถือสัตย์และการให้เป็นความรักที่แท้จริง การตัดสินใจของพรานส่งผลต่อความรู้สึกและความสัมพันธ์ของเขากับพระยาช้าง การรักษาศีลและการให้เพื่อนำไปสู่ประโยชน์ของผู้อื่นจึงเป็นสิ่งสำ
ความเข้าใจในบทกวีเกี่ยวกับคนอดิญญู
144
ความเข้าใจในบทกวีเกี่ยวกับคนอดิญญู
ประโยค ๕- มังคลดาภ sipาี ๑๓ น. ๔ หน้า ๑๔๔ ทั้งหมดแก่คนอดิญญู ผู้ถอดจองโทษเป็นอริยฺย ก็ไม่พึงยังเขาให้ยินดีเลย" [ แก้TTรจ ] บรรดาบทเห…
…ที่ดี มีการยกตัวอย่างถึงอายุและกรรมของบุคคลเพื่อยืนยันว่าผู้ที่ไม่เข้าใจคุณค่าของการกระทำจะต้องเผชิญหน้ากับผลกรรมในอนาคต.
การฟังธรรมและอุทธัจจะ
145
การฟังธรรมและอุทธัจจะ
ประโยค มังก์คลิดที่เป็นเปล เล่ม ๔ หน้า 145 ถกว่าด้วยการฟังธรรม [๒๗๒] อรรถากว่า "ในกลาดใด จิตสหครดด้วยอุทธัจจะ หรือถูกอุทธัจจะมีมามีบาติขึ…
เนื้อหานี้เกี่ยวกับความสำคัญของการฟังธรรมเพื่อลดอุทธัจจะภายในจิต และการเสริมสร้างความศรัทธาภายในผู้ฟัง นอกจากนี้ยังกล่าวถึงลักษณะของความศรัทธาที่เกิดจากกามวิกตและพยาบาทกต ซึ่งมีผลต่อการฟังธรรมในระดับต
บทความเกี่ยวกับมังคลกถาและกาม
146
บทความเกี่ยวกับมังคลกถาและกาม
ประโยค ๕- มังคลกถำนี้เป็นเปล เล่ม ๔ หน้า ๑๔๖ ภูมิทกฺกิจใสส่งคำสุตนั้นว่า “ในคำว่า กัมปปฏิปุาสสุขโต นี้ ถามมี ๒ อย่าง คือวัตถุกาม๑ กิเลสมค ๑ …
บทความนี้กล่าวถึงมังคลกถา และอธิบายความสำคัญของคำว่า 'กัมปปฏิปุาสสุขโต' โดยแบ่งออกเป็นสองส่วน คือ วัตถุกามและกิเลสมค ซึ่งเกี่ยวข้องกับการแสดงอารมณ์และการประสบกับความทุกข์ พระอรรถกถาอธิบายวิธีการที่จะเ
อรรถกถาการฟังธรรมและสังขาร
147
อรรถกถาการฟังธรรมและสังขาร
Here is the extracted text from the image: ประโยค ๕ - มังคลัฏฐีที่เป็นแปล เล่ม ๕ หน้า 147 สังขารเหล่าใดเนื่องด้วยอินทรีย์ ย่อมสวยทุกข์ เพราะเป็นภาพมี วิญญาณ เพราะฉะนั้น สังขารเหล่านั้น…
เนื้อหาเกี่ยวกับสังขารเฉพาะทางที่ปรากฏในงานเขียนของพระอรธรรมอาจารย์ เช่น อรรถกถาการฟังธรรมและความเข้าใจในวิญญาณที่เกิดขึ้นจากสังขารในภาคปฏิบัติ โดยเน้นที่การฟังธรรมในวันที่ ๕ และการประชุมของสงฆ์ที่มีก
การฟังธรรมในเวลาที่เหมาะสม
148
การฟังธรรมในเวลาที่เหมาะสม
ประโยค ๕ - มังคลดาภิธานีป็นเปล่า เล่ม ๔ หน้า ๑๔๘ ในเวลายังไม่พบคำแผนแล้ว ย่อมไปยังภูของพระอนุรุทธเถระ พระเถระแม่ทับ ๓ นั่งในที่นั้นแล้ว ถามปัญห…
ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการฟังธรรมในวันสำคัญ และการสนทนาของพระเถระ ๓ รูป โดยเน้นว่าการฟังธรรมมีความสำคัญในการบรรเทาความสงสัยของบุคคล เมื่อพระอนุรุทธเถระได้สอนพระเถระแม่ทับ ๓ ในการถามตอบปัญหา เพื่อทำความเข
มังคลัตถกิจและการพิจารณาธรรม
149
มังคลัตถกิจและการพิจารณาธรรม
ประโยค ๕ - มังคลัตถกิจนี้เป็นเปล เป็น ๆ ๔ - หน้าที่ ๑๔๙ บรรดาบทเหล่านี้ บทว่า ต ความว่า ภิกษุเข้าไปหากิฏิ ทั้งหลาย ผู้เป็นที่สุด ผู้เป็นกัลยาณมิตร ต…
บทความนี้เสนอการศึกษาเกี่ยวกับมังคลัตถกิจและความหมายของคำว่า ปรปูฏกิจ ที่เกี่ยวข้องกับการสอบถามและการพิจารณาธรรม โดยอ้างอิงถึงอรรถกถาต่างๆ ที่กล่าวถึงการถามและการพิจารณาธรรมที่บรรดาภิกษุควรทำเพื่อความ
การฟังธรรมและวันสำคัญในพระพุทธศาสนา
150
การฟังธรรมและวันสำคัญในพระพุทธศาสนา
ประโยค ๕ - มงคลคำที่มีในเล่ม ๔ - หน้า 150 สมจริงดังที่ท่านว่าไว้ในถวายฎีกาสูตรว่า "ได้นิว่า ในกาลก่อน เมื่อพระผู้พระภาคยังไม่ทรงอุบัติิด…
บทความนี้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการฟังธรรมภายในบริบทของวันสำคัญในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งวันปัญญูจิตตา ซึ่งถูกรวมไว้ในสูตรกรรมกาถภิษฐานและการจัดการในวันต่าง ๆ ของเดือน ทั้งนี้การฟังธรรมในวันปั
ประโยค ๕ มีกลัดกอขึ้นเป็นแปลง
151
ประโยค ๕ มีกลัดกอขึ้นเป็นแปลง
ประโยค ๕ มีกลัดกอขึ้นเป็นแปลง เล่ม ๕ หน้า 151 กล่าวในนั้น ชื่อว่าเป็นมงคล เพราะเป็นเหตุบุรสุดลภูวิเศษมีประการต่าง ๆ มีนิรมลได้ และได้อานิสงส…
บทความนี้กล่าวถึงประโยค ๕ ที่ชี้ให้เห็นถึงมงคลที่เกิดจากการทำบุญและการตั้งมั่นในจิต โดยเน้นถึงอานิสงส์ ๔ และความเจริญในโภชนงค์ ๗ ภายใต้หลักธรรมที่พระผู้มุ่งพระกตัญญูได้ระบุไว้ ทั้งยังสำรวจความสำคัญของ
มังคลดาภิธาน: บทวิเคราะห์พระธรรม
152
มังคลดาภิธาน: บทวิเคราะห์พระธรรม
ประโยค๕ มังคลดาภิธานเปนแปล เล่ม ๕ หน้าที่ 152 ด้วยจิตเป็นเครื่องกำหนดทั้งปวง ซึ่งเป็นไปในระหว่าง ๆ จำเดิมแต่ เริ่มแรกจนถึงจบเทศนา บทว่า จ…
ในบทนี้กล่าวถึงจิตเป็นเครื่องกำหนดความเกี่ยวข้องทั้งหมด ตั้งแต่นี้จนถึงการจบเทศนา โดยมีการอธิบายถึงคำว่า 'จับติโสด' และการกระทำที่จะนำไปสู่ความเจริญในจิตใจ พร้อมทั้งวิธีการที่สามารถทำให้ความรู้ความสาม