หน้าหนังสือทั้งหมด

ทุจริตและสุจริตในชีวิตประจำวัน
153
ทุจริตและสุจริตในชีวิตประจำวัน
ประโยค๕- มังคลดำที่นี่เปล เป็นเนื้อ - หน้า 153 ทุจริตทั้ง ๒ นั้น ทุจริตบุคคลไม่ควรทำ เพราะเป็นอเนรียกิจ, สุจริตนอกจากนี้ บุคคลควรทำ เพราะเป็น…
บทความนี้กล่าวถึงข้อแตกต่างระหว่างทุจริตและสุจริตในชีวิต โดยชี้ให้เห็นว่าการทำกรณียกิจเป็นสิ่งที่ควรทำ ขณะที่การทำอเนรียกิจนั้นควรหลีกเลี่ยง นอกจากนี้ยังมีการอ้างอิงถึงคำสอนจากพระผู้พระภาคและอานันทสูต
คาบส ๒ รูป และวิญญาในพระโพธิสัตว์
154
คาบส ๒ รูป และวิญญาในพระโพธิสัตว์
ประโยค๕- มังคลดาที่เป็นเปล เช่น๓๐- หน้าที่ 154 ๒. ผู้ใดครอบงำแล้ว ย่อมสรรเสริญ. ๓. ซื้อเสียงอันดี ย่อมขจรไป. ๔. ย่อมไม่หลงทำตามกษิณา. ๕. เม…
บทความนี้นำเสนอการศึกษาความหมายของคาบส ๒ รูป โดยมุ่งเน้นที่วิญญาอันเกิดจากความดี และการบรรพชิต โดยเฉพาะในตัวอย่างพระโพธิสัตว์คันธาระและมหาเทวะ ซึ่งสะท้อนถึงแนวคิดในพระพุทธศาสนาว่า การเป็นคาบสต้องมีควา
มงคลดลที่นิยมเปล่า เล่ม 2 - หน้าที่ 156
156
มงคลดลที่นิยมเปล่า เล่ม 2 - หน้าที่ 156
ประโยค 4- มงคลดลที่นิยมเปล่า เล่ม 2 - หน้า 156 ดี ในการงานมีกรรมกรรมและโครักกรรมเป็นต้น ซึ่งสมควรแก่สุกของตน เป็นผู้มีอาชีพสมบูรณ์แล้ว ชื่อว่า…
ในบทนี้กล่าวถึงความสำคัญของการมีอาชีพที่สมบูรณ์ โดยแต่ละคนจะต้องมีการตั้งจิตมั่นคงและมุ่งหน้าไปข้างหน้า ในการทำกรรมดีและการศึกษาที่มีคุณค่า โดยการปฏิบัติตามโอวาทของพระโพธิสัตว์ที่จะนำไปสู่การได…
ความหมายของวาจาในสิกขาบณฑ
158
ความหมายของวาจาในสิกขาบณฑ
ประโยค ๑ - มังคลัตถทีนี้นับเปนเล่ม ๒ - หน้าที่ 158 วิ่งค้นแห่งสิกขาบณฑนั้นเจตนาจ่อมได้ชื่อว่า วาจา : ด้วยเหตุนัน ใน อรรคถาแห่งสิกขาบณฑนัน ท…
เนื้อหาเน้นการสำรวจความหมายของวาจาและเจตนาในสิกขาบณฑ ข้อความชี้ให้เห็นว่ามิจฉาวาจาเกี่ยวข้องกับเจตนา และว่าการพูดที่มีความหมายในการปฏิบัติธรรมเป็นอย่างไร ข้อความดังกล่าวยังกล่าวถึงความสำคัญของการใช้วา
มังคลัตถทีปน: การวิเคราะห์วาจาสุขาติ
159
มังคลัตถทีปน: การวิเคราะห์วาจาสุขาติ
ประโยค ๔ - มังคลัตถทีปน ๒ - หน้าที่ 159 ในวิสัยเป็นที่กำหนดว่าธรรมมาว่า "ถกรรม อันบุคคลทำด้วยวาจา ธรรมมัน ท่าน เรียกว่า 'วิกธรรม' ว…
เนื้อหานี้พูดถึงลักษณะของวาจาที่เรียกว่า 'สุขาติ' ซึ่งประกอบด้วยองค์ ๕ ที่พระผู้มีพระภาคทรงสั่งสอนแก่ภิกษุ โดยเน้นว่าต้องมีความอ่อนหวาน ประโยชน์ และเมตตา วาจาที่ถูกต้องสามารถนำมาซึ่งสุข และไม่มีโทษ เป
คำแปลและการวิเคราะห์ในวิญญูชน
160
คำแปลและการวิเคราะห์ในวิญญูชน
ประโยค๔ – มั่งคั่งที่บันเทิ้ล – เล่ม ๒ – หน้าที่ 160 และวิญญูชนทั้งหลายติเตียนไม่ใช่ดังนี้ ในอรรถกถาสุตวนนี้ ท่านไม่ใช่กล่าวคำอะไร ๆ ไว้เลย […
บทความนี้นำเสนอการตีความคำสอนของพระพุทธเจ้าโดยใช้แนวทางในการวิเคราะห์อรรถกถาที่เกี่ยวกับการกระทำที่ดีและผลที่เกิดจากการกระทำของวิญญูชน โดยเฉพาะในการไม่ตกอยู่ในคำติเตียนหรือคำสรรเสริญ บทนี้อธิบายถึงควา
การวิเคราะห์สุขิตในพระพุทธศาสนา
161
การวิเคราะห์สุขิตในพระพุทธศาสนา
ประโยค๕ - มังคลิตที่ป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 161 ที่ชินหล่ออันบัญญัติว่า เป็นสุขมิิด อันที่จริง วางเห็นปานนั้น แม้ประกอบด้วยคุณมืออวะเป็นต้น …
บทความนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับสุขิตในพระพุทธศาสนา โดยนำเสนอการวิเคราะห์คำสอนในสุขิตสูตรซึ่งระบุถึงลักษณะและคุณสมบัติของสุขิตว่าประกอบด้วยองค์ ๔ ที่ไม่มีโทษ วิญญูชนไม่สามารถติเตียนได้ การทำความเข้าใจเรื
มังคลลีลาที่นี่ ๒ - อนุวุฒา และ วิญญู
163
มังคลลีลาที่นี่ ๒ - อนุวุฒา และ วิญญู
ประโยค ๔ - มังคลลีลาที่นี่ ๒ - หน้า ๑๖๓ ว่า อนุวุฒา นั้น บทว่า อนุวุฒา จ คือพ้นจากการตตีติยาน ทรงแสดงความ ถึงพร้อมด้วยอาการทั้งปวงแห่ง…
บทความนี้พูดถึงคำว่า อนุวุฒา ที่เกี่ยวข้องกับวินัยของบัณฑิต พร้อมกับการตีความว่า 'คนพลทั้งหลายไม่เป็นประมาณ' รวมทั้งคำแสดงองค์ 4 อย่างของพระพุทธศาสนา ซึ่งชี้ให้เห็นถึงคุณธรรมและ การพูดในกาลบางคราว โดย
มังคลัดทีปนีเล่ม ๒ - หน้าที่ 164
164
มังคลัดทีปนีเล่ม ๒ - หน้าที่ 164
ประโยค๕- มังคลัดทีปนีเล่ม ๒ - หน้าที่ 164 เยว ภาสติ โน อรมฺม์ นี้ คำเป็นทีารักและคำสัตย์ เว้นจากวาจา หยาบและคำหยาบแฉะ ตรัสด้วยคำทั้ง …
ในเนื้อหานี้กล่าวถึงหลักการใช้คำที่สร้างสรรค์และส่งเสริมความเป็นสุข ตามหลักวิสุทธิต ๔ อย่างที่มีการนำเสนอในพระธรรมสั่งสอน. การกล่าววาจาที่เป็นไปตามสัมมาวาจา ช่วยส่งเสริมความสัมพันธ์ที่ดีและทำให้เกิดคว
การศึกษาเรื่องอรรถของเสียงและการพูดในพระพุทธศาสนา
165
การศึกษาเรื่องอรรถของเสียงและการพูดในพระพุทธศาสนา
การถอดข้อความจากภาพเป็นภาษาไทยมีดังนี้: ประโยค๔- มังคลิดที่จะเป็นปล เป็นปล - หน้า 165 ยังนรกให้เป็นไปพร้อม ยังด้านิคลิสวัสจริงใจเป็นไปพร้อม ยังเปรตวิสัยให้เป็นไปพร้อม; วิบากแห่งสุว…
เนื้อหาเกี่ยวกับการศึกษาการใช้เสียงและวาจาในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการเรียบเรียงคำพูดที่สร้างสรรค์ รวมถึงการอธิบายถึงวิบากกรรมที่เกิดจากการพูด ซึ่งเป็นหนึ่งในปัจจัยที่ส่งผลต่อการเกิดและการปฏิบัติของมนุษย
การเป็นมิตรและวาจาในพระพุทธศาสนา
166
การเป็นมิตรและวาจาในพระพุทธศาสนา
ประโยค ๑ - มังคลัลที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 166 เป็นมิตร ผู้นั้น ๆ ย่อมแตกกัน โดยแท้ บทว่า อนุปลกัศลวตุตถโน ควาวว่า วาจานันโด คุร้าย หยาบคาย…
ข้อความในหน้านี้กล่าวถึงแนวคิดเกี่ยวกับความเป็นมิตรและวาจาที่เหมาะสมในพระพุทธศาสนา มุ่งเน้นการพูดคำที่ให้เกียรติแ…
มังคลัตถีบท: การทำความโศกกับพระมหาเถระ
167
มังคลัตถีบท: การทำความโศกกับพระมหาเถระ
ประโยค ๕ - มังคลัตถีบทที่มีบทแสลง ๒ - หน้า 167 ท่านเมื่อจะทำความโศกกับพระมหาเถระนั้น พึงใตรตรองแล้วจึงทำ ดังนี้แล้ว นำคำแหย่ไปแก่พระมหาเถรแล้…
บทนี้กล่าวถึงการทำความโศกกับพระมหาเถระและการทำความเข้าใจกับการปฏิสัมพันธ์ในระหว่างกัน โดยกล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อพระมหาเถระและพระอนุเถระต้องแยกจากกัน แต่ภายหลังได้มาเจอกันและพูดคุยเกี่ยวกับอด
ธรรมะการพูดที่สุภาพ
168
ธรรมะการพูดที่สุภาพ
ข้อความที่อ่านได้จากภาพเป็นภาษาไทย มีเนื้อหาดังนี้: ประโยค ๔ – มังคิดที่เป็นเปล่า เล่ม ๒ – หน้า Page 168 "บุคคลพึงกล่าววาจาที่เป็นเครื่องไม่ทำตนให้เดือนร้อน และไม่เป็นเครื่องเมียเบียนผู้อื่น เท่…
เนื้อหาเกี่ยวกับการพูดในศาสนาพุทธที่ย้ำถึงความสำคัญของการใช้วาจาที่สุภาพ ไม่เป็นเหตุให้คนอื่นเดือดร้อน และการพูดที่มีประโยชน์เพื่อความเจริญของสังคม โดยเฉพาะการหลีกเลี่ยงการพูดที่เป็นไฟในการขัดแย้ง โดย
เรื่องปลากิปลและการเตือนสติ
169
เรื่องปลากิปลและการเตือนสติ
ประโยค๕ - มังกรคลัดที่นี่เนิ่นปล่อย เล่ม ๒ - หน้า ๑๙๙ [เรื่องปลากิปล] ก ในกลางของพระพุทธเจ้าพระนามว่า กัสสป ได้มีภิกษุรูปหนึ่งชื่อบิณฑ เป็นพุทธสาวก…
เรื่องราวเกี่ยวกับภิกษุชื่อบิณฑ ซึ่งมีลักษณะความทะนงตนและมักใช้คำพูดหยาบคาย ทำให้เสื่อมเสียและได้รับผลกรรมที่ไม่ดี ตามคำสอนของพระพุทธเจ้าที่เตือนให้ใช้คำพูดอย่างสุภาพและเป็นที่รัก เพื่อป้องกันการทำควา
มังคลิฆติบี เล่ม ๒ - การสนทนาที่ให้เกียรติ
172
มังคลิฆติบี เล่ม ๒ - การสนทนาที่ให้เกียรติ
ประโยค ๔ - มังคลิฆติบี, เล่ม ๒ - หน้า ๑๒๒ [แก้จรรจร] บรรดาบเหล่านั่น กล่าวว่า มนุญเมว ความว่า บุคคลเมือสนทนากับผู้อื่น ฟังคล่าวแต่เบื้อ…
ในบทนี้กล่าวถึงวิธีการสนทนาโดยนำใจที่อ่อนหวานและสร้างสรรค์ โดยเลี่ยงจากโทษสี่ประการ นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงความสำคัญของการตอบสนองต่อความคิดเห็นของผู้อื่นอย่างเหมาะสม ตามที่ได้รับการอ้างถึงในอรรถกถาระเ
มังคลัตถทีปนะ: คำสอนด้านจริยธรรม
173
มังคลัตถทีปนะ: คำสอนด้านจริยธรรม
ประโยค ๔ – มังคลัตถทีปนะ ๒ – หน้า ๑๗๓ พรามณ์ผู้หนึ่งในกรุงกัตถสีล ดังนี้เป็นต้น. เรื่องนี้ก็เหมือนเรื่องก่อน. พระผู้มีพระภาค ครั้งตร…
บทความนี้พูดถึงเรื่องราวความสำคัญของการปลดปล่อยจิตใจจากความทุกข์ในพระพุทธศาสนา โดยเน้นถึงคำสอนที่ว่า บุคคลควรปลดปล่อยใจในทางที่ถูกต้อง และไม่พึงกระทำสิ่งที่เป็นโทษ โดยมีการอ้างอิงถึงบทสอนจากพระผู้มีพร
อุทาหรณ์บทเศรษฐี
174
อุทาหรณ์บทเศรษฐี
ประโยค ๔ - มังคลัตถาที่นี่เป็นปลา เล่ม ๒ - หน้าที่ 174 [เรื่องบทเศรษฐี] [๒๒๕] อเนง ธรรมาคมบุคคลมีปกติกล่าวว่าค่าน่ารัก มักได้ลาก เหลือเพื่อว่าคนเ…
ในเรื่องนี้, บุตรเศรษฐีห้าคนได้ออกจากพระนครกรุงพาราณสี ขอชิ้นเนื้อจากพรานเนื้อ โดยที่การใช้วาจาที่น่ารักและเหมาะสมมีผลต่อการได้รับเนื้อที่เหมาะสม. คนแรกใช้วาจาหยาบทำให้ได้เนื้อไม่เพียงพอ, ส่วนคนที่สอง
ปรโยค ๔: มังคลิดที่เป็นปึกแผ่น เล่ม ๒
175
ปรโยค ๔: มังคลิดที่เป็นปึกแผ่น เล่ม ๒
ปรโยค ๔ - มังคลิดที่เป็นปึกแผ่น เล่ม ๒ - หน้าที่ ๑๗๕ พรานตอบว่า [๒๓] "บุรุษเมื่อเรียกว่า พ่อ ย่อมทำหัวใจ ของมิตรให้หวั่นไหว, วาจา (ของท่าน) เช่…
ในบทนี้ พรานได้กล่าวถึงการแสดงความใส่ใจและการแบ่งปันของใจที่มีต่อมิตร ด้วยการให้เนื้อหัวใจแก่กันและกัน เมื่อเศรษฐีขอเนื้อจากพรานก็ได้รับคำตอบว่า บ้านที่มาไม่มีของที่แบ่งปัน ซึ่งนำไปสู่การแลกเปลี่ยนและ
มังคลิดาที่นี่นี่ปี่ แบบ เล่ม ๒ - หน้า 177
177
มังคลิดาที่นี่นี่ปี่ แบบ เล่ม ๒ - หน้า 177
ประโยค - มังคลิดาที่นี่นี่ปี่ แบบ เล่ม ๒ - หน้า 177 ในทันใดนั้นเอง ใบเก่า ๆ ก็ล้นไป และใบใหม่ ๆ ก็ออกออก ดอก ทั้งหลายบานแล้วหล่นลง ผลทั้งหลายผลออก…
ในเนื้อหานี้กล่าวถึงพระโพธิสัตว์ที่ใช้มนต์เพื่อสร้างความมั่งคั่ง โดยมีการตั้งคำถามเกี่ยวกับที่มาของมนต์ในสำนักงานและการพบเจอข้อเท็จจริงในพระราชดำรัส ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความสำคัญของการใช้มนต์ในชีวิตแล
ประโยคจากมังคลัดที่เป็นเปล่า เล่ม ๒
178
ประโยคจากมังคลัดที่เป็นเปล่า เล่ม ๒
ประโยค ๔ - มังคลัดที่เป็นเปล่า เล่ม ๒ - หน้าที่ 178 พระราชากรงกีว OsakaS สั่งว่า "เจ้าทั้งหลาย จงจับเจ้านี้ ที่ คอ ไอ่ออกไป." พวกราชบูชา ทำตามพ…
ในเนื้อเรื่องนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระราชาสั่งให้จับผู้หนึ่งและบทสนทนาระหว่างพราหมณ์กับพระโพธิสัตว์ โดยพราหมณ์มีความไม่พอใจในตนเองจนไปถึงความตาย ส่วนบุตรเศรษฐีสามคนที่อยู่ในกรุงพาราณสีมีการพูดคาถาสำห