ธรรมบทเกี่ยวกับการเรียกผู้มีบุญในพุทธศาสนา
…มีกิจดี ประพฤติประเสริฐ วางลิ้งของใจในสัตว์ ทุกจำพวก, บุคคลนั้น เป็นพราหมณ์ เป็นสมณะ เป็นภิกษุ."
[ แก้วกร ]
บรรดาบทเหล่านั้น กล่าวว่า อลดกโต ได้แก้ ประดับด้วยแสงและอากรณี. บนคิดพึงราบความแห่งพระคาถานั้น…
บทสนทนานี้ได้พูดถึงความสำคัญของการเรียกชื่อในบริบทของศาสนา โดยพระศาสดาได้ชี้ว่าไม่ว่าจะเรียกว่า 'สมณะ' หรือ 'พราหมณ์' นักบำเพ็ญทุกคนล้วนมีคุณค่าเหมือนกัน ตามการประพฤติปฏิบัติที่ดี เนื้อหาเน้นการสะท้อน