อิ่มธรรม : หน้า 90/184

อยู่ในบุญ ส่องธรรม ลำภาษิต เรื่อง : อิ่มธรรม มีศีล มีธรรม ละเว้นบาป ธมฺโม รหโท อกทฺทโม ปาป์ เสทมลนฺติ วุจฺจติ สีลญฺจ นวํ วิเลปน์ ตสฺส คนโธ น กทาจิ ฉิชชติฯ ธรรม ท่านกล่าวว่า เป็นห้วงน้ำที่ไร้ตม บาป ท่านกล่าวว่า เป็นเหงื่อไคลและมลทิน ศีล ท่านกล่าวว่า เป็นเครื่องสำอางใหม่ ๆ กลิ่นของศีลย่อมไม่จางหายไม่ว่าเวลาใด (ขุ. ชา. ๒๗/๒๐๒) คุณธรรมของบัณฑิตอย่างหนึ่งคือ มีศีล มีธรรม และละเว้นบาป ธรรมฝ่ายกุศลเป็นความสะอาด ไม่มีตะกอนใด ๆ บาปเป็นสิ่งที่ท่าให้จิตใจมัวหมอง มีคุณภาพต่าลง เหมือนเหงื่อไคลความสกปรกต่าง ๆ ไม่ควรมี ไม่ควรสะสมไว้ ศีลเป็นความปกติกาย วาจา เป็นการเว้นจากความชั่ว เป็นมารยาทที่สะอาดปราศจากโทษ ทำคนให้มีความงาม เหมือนบุคคลได้ใช้เครื่องสำอางใหม่ ๆ บำรุงอย่างดี แต่งเติมความสวยงามให้เพิ่มขึ้นได้ กลิ่นหอมอื่น ย่อมลอยตามลม และจางหายไปในไม่ช้า แต่กลิ่นศีลย่อมหอมทวนลม ไม่มีจางหาย ไม่ว่าเวลาใด ๆ ดังนั้น ผู้เป็นบัณฑิตจึงควรประกอบกุศลธรรม มีศีล ละเว้นจากบาปทั้งปวง ความเจริญรุ่งเรืองก็จะบังเกิดขึ้นแก่ผู้นั้นทั้งภพนี้และภพหน้า 2 ๘๘ อยู่ในบุญ มกราคม ๒๕๕๘