การยกตนข่มท่าน : หน้า 95/184

พวกยกตนข่มท่านเป็นอย่างไร? คิดว่าเราคงจะเคยพบคนประเภทที่มักยกตัวว่าสำคัญเหนือ กว่าเขา ส่วนมากคนสนิทของเจ้านายมักจะถือเอาเหตุนี้มาข่มเพื่อนร่วมงาน บุคคลเช่นนี้เมื่อแรก อาจจะได้รับความเกรงใจ เพราะมีปมเด่น มีความสามารถมากกว่า แต่อย่าลืมว่าความรู้ความ สามารถมันเรียนทันกันหมด วันหนึ่งเกิดมีผู้ที่เหนือกว่าเป็นที่รักคนใหม่ของเจ้านาย ความอวดตัว จะกลับมาทำร้ายตัวเอง เพราะไม่มีใครต้องการร่วมงานด้วย ในที่สุดคนประเภทนี้จะตกต่ำ ยิ่งถ้า มีนิสัยชอบจับผิดและให้ร้ายผู้อื่นจะยิ่งตกต่ำเร็วขึ้น เราจึงควรมีเมตตาจิตต่อเพื่อนร่วมงาน เขาทำ สิ่งใดผิดพลาดก็อย่าไปซ้ำเติม ช่วยกันแก้ไขข้อผิดพลาดนั้นดีกว่า สมัยก่อนที่หลวงพ่อจะบวช เมื่อ เพื่อนร่วมงานหรือลูกน้องทำงานผิดพลาด หลวงพ่อจะกล่าวตักเตือนและช่วยกันกลบเกลื่อน เหตุร้ายให้เบาลงและแก้ไขให้ถูกต้อง เรื่องที่รุนแรงสาหัสก็พยายามแก้ไขให้เหลือน้อย ถ้าไม่จําเป็น จริง ๆ ก็จะไม่รายงานผู้ใหญ่ ยกเว้นแต่เรื่องที่เสียหายมากเท่านั้น หลวงพ่อปฏิบัติเช่นนี้จึงมีเพื่อนค่อนข้างมาก เพื่อนร่วมงานและลูกน้องมักเกรงใจ เพราะเรา ไม่ไปซ้ำเติมเขา เรามีทั้งพระเดชและพระคุณ เปรียบเสมือนเป็นทั้งพระอาทิตย์และพระจันทร์ เป็นพระอาทิตย์ คือให้ความคุ้มครองแก่เขาได้ สิ่งใดที่จะเป็นอันตราย น่าหวาดกลัว เราป้องกันภัย นั้นได้ เป็นที่น่าเกรง คือมีพระเดช เป็นพระจันทร์ คือให้ความอบอุ่นใจ เขาขาดแคลนสิ่งใด เช่น อาหาร เสื้อผ้า เราสามารถให้เขาได้ เป็นที่น่ารัก คือมีพระคุณ บุคคลที่เป็นทั้งพระอาทิตย์และพระจันทร์หรือมีทั้งพระเดชและพระคุณจึงจะเป็นผู้นำได้ ตรงกันข้ามกับผู้ที่ใช้อำนาจมาข่มขู่ เขาก็เกรงเพียงชั่วครู่ชั่วยาม อำนาจประเภทนี้ไม่ยั่งยืน วันใด หมดอำนาจก็รังแต่จะมีคนสมน้ำหน้า ฉะนั้น ถ้าต้องการเป็นที่รักของเพื่อนร่วมงาน ของลูกน้อง และของเจ้านาย เราจะต้องมีจิตใจ เมตตาโอบอ้อมอารี ไม่ตีตนเสมอท่านและไม่ยกตนข่มท่าน ชีวิตจึงจะประสบความสำเร็จ ๒๕ ต้องรู้ชนิดแขกที่มาหานาย การกลั่นกรองแขกที่มาหานาย เป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อน เพราะเป็นการเคารพในปฏิสันถาร ทําดีก็ได้มิตร ท่าไม่ดีก็ก่อศัตรู จึงต้องรู้จักหาข้อมูลไว้ล่วงหน้า ว่าแขกที่มาพบเป็นใคร คุ้นเคยกับนายมากน้อยเพียงใด มาพบด้วยเรื่องใด ดีหรือร้าย สำคัญและเร่งด่วนเพียงใด มาในเวลาที่นายสะดวกหรือไม่ สิ่งเหล่านี้ต้องสอบถามอย่างสุภาพนุ่มนวล และควรเผื่อเวลานัดไว้ล่วงหน้า จะได้ไม่เสียเวลาทั้งสองฝ่าย มกราคม ๒๕๕๘ อยู่ในบุญ ๙๓