ขับรถปลอดภัยด้วย “สัมมา อะระหัง” วารสารอยู่ในบุญ EU ปี 2558 ต้นทาง 467 เดือนมกราคม หน้า 112
หน้าที่ 112 / 184

สรุปเนื้อหา

ขับรถปลอดภัยด้วย “สัมมา อะระหัง” คุณพศวีร์ บุญลา อาชีพขับรถรับ-ส่งนักเรียน ตอนแรกผมยังไม่เห็นคุณค่าของการภาวนา “สัมมา อะระหัง” เท่าไร นัก แม้ทุกคนในบ้านภาวนากันหมด แต่อยู่ ๆ วันหนึ่งก็ได้คิดว่า เราน่าจะ เริ่มภาวนา “สัมมา อะระหัง” ดีกว่า วันแรกที่เริ่มภาวนาใช้ตัวช่วยนับ คือ ประคดิจิทัล ทำได้หมื่นกว่าครั้ง วันที่ ๒ ได้ประมาณ ๗-๘ พันครั้ง ในตอนแรก ๆ ที่ภาวนา ผมรู้สึกเหนื่อย เหมือนสวนกระแส กับลมหายใจ แต่พอทาไปเรื่อย ๆ ก็เกิดความเคยชินและเป็นสมาธิมากขึ้น เวลาที่ผม พูดคุยกับใคร มือของผมก็กดปุ่มประค่าดิจิทัล “สัมมา อะระหัง” ไปด้วย ใจของผมจึง อยู่กับ “สัมมา อะระหัง” ตลอดเวลา วันหนึ่ง ผมขับรถออกมาด้วยความเร็วประมาณ ๔๐-๑๐๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมง อยู่ ๆ ก็มีรถคันหนึ่งตัดหน้ารถผมในระยะกระชั้นชิด หลบอย่างไรก

หัวข้อประเด็น

- ขับรถปลอดภัยด้วย “สัมมา อะระหัง”

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ขับรถปลอดภัยด้วย “สัมมา อะระหัง” คุณพศวีร์ บุญลา อาชีพขับรถรับ-ส่งนักเรียน ตอนแรกผมยังไม่เห็นคุณค่าของการภาวนา “สัมมา อะระหัง” เท่าไร นัก แม้ทุกคนในบ้านภาวนากันหมด แต่อยู่ ๆ วันหนึ่งก็ได้คิดว่า เราน่าจะ เริ่มภาวนา “สัมมา อะระหัง” ดีกว่า วันแรกที่เริ่มภาวนาใช้ตัวช่วยนับ คือ ประคดิจิทัล ทำได้หมื่นกว่าครั้ง วันที่ ๒ ได้ประมาณ ๗-๘ พันครั้ง ในตอนแรก ๆ ที่ภาวนา ผมรู้สึกเหนื่อย เหมือนสวนกระแส กับลมหายใจ แต่พอทาไปเรื่อย ๆ ก็เกิดความเคยชินและเป็นสมาธิมากขึ้น เวลาที่ผม พูดคุยกับใคร มือของผมก็กดปุ่มประค่าดิจิทัล “สัมมา อะระหัง” ไปด้วย ใจของผมจึง อยู่กับ “สัมมา อะระหัง” ตลอดเวลา วันหนึ่ง ผมขับรถออกมาด้วยความเร็วประมาณ ๔๐-๑๐๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมง อยู่ ๆ ก็มีรถคันหนึ่งตัดหน้ารถผมในระยะกระชั้นชิด หลบอย่างไรก็ไม่พ้น แต่ขณะนั้น ผมภาวนา “สัมมา อะระหัง ๆ" อยู่ตลอด พอเกิดเหตุขึ้น สติของผมก็อยู่กับตัว และมี ความคิดว่าแบบนี้เราต้องถูกชนแน่ จึงพยายามขับเบี่ยงออกทางซ้ายเพื่อลดแรงปะทะ แต่พอผมเบี่ยงออกไปทางซ้าย รถคันนั้นก็ตามมาอีก ในช่วงนั้นใจผมนิ่ง มีความรู้สึกว่าหลวงปู่คุ้มครอง และรถของผมก็หลุดออกจาก พื้นที่ของความเสี่ยงในอุบัติเหตุไปได้ ผมจึงคิดว่าที่ผมรอดจากการปะทะกับรถคันนั้น แล้วไม่เกิดอุบัติเหตุรุนแรงก็ด้วยอานุภาพของหลวงปู่ เหตุการณ์ในวันนั้น ผมไม่มีอาการตกใจ มีแต่ความนิ่ง ใจผมเป็นสมาธิ ก็เพราะว่า ผมภาวนา “สัมมา อะระหัง” อยู่ตลอดเวลาในขณะที่ขับรถ เด็ก ๆ ที่นั่งอยู่ในรถประมาณ ๓๐ คน ต่างก็คิดว่าต้องถูกชนแน่ แต่ก็รอดมาได้ เด็ก ๆ เลยพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า “มหัศจรรย์” จากประสบการณ์ที่ได้รับ ทำให้ผมเชื่อว่า การภาวนา “สัมมา อะระหัง” ทำให้ ชีวิตของผมและคนอื่นรอดปลอดภัยมาจนถึงทุกวันนี้ เราไม่จำเป็นต้องรอให้ชีวิตผจญกับโรคร้ายหรืออุบัติภัยที่คาดไม่ถึง แล้วจึงภาวนา “สัมมา อะระหัง” เพราะทุกเวลานาทีมีสิ่งไม่คาดฝัน และทุกวันก็ไม่มีความแน่นอน หากวันนี้เราเตรียมพร้อมด้วยการภาวนาอย่างสม่ำเสมอ เราอาจไม่ต้องเจอเรื่องเลวร้าย ใด ๆ เลยก็ได้ ดังคำที่หลวงปู่เคยพร่ำสอนไว้เมื่อครั้งที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ว่า “ภาวนา คาถา “สัมมา อะระหัง” ไว้ แล้วพระพุทธองค์จะทรงรักษาให้ปลอดภัย" ๑๑๐ อยู่ในบุญ มกราคม ๒๕๕๘
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More