ชีวิตและการทำบุญของมณี : หน้า 117/184

นอกจากนี้ มณียังช่วยเตรียมอาหาร จัดอาหารถวายพระภิกษุสามเณร รับบุญ ทําความสะอาดสุขพิมาน เช็ดกระจก จัดดอกไม้ และอื่น ๆ แม้บางวันตอนดึกกลดหลังน้อยฝนตก น้ำท่วม ไม่ได้หลับไม่ได้นอน แต่ก็อดทนอยู่ กันมาได้ แม้อายุมากแล้วก็ตาม เพราะเข้าใจ คำสอนที่หลวงพ่อให้ไว้ว่า “เกิดมาสร้างบารมี" ๆ มณีชอบบอกบุญมาก กฐินคุณยาย ปี ๒๕๓๑ เธอบอกบุญจนได้รับโล่จากคุณยาย ด้วย และเมื่อมีการบอกบุญสร้างองค์พระ ธรรมกายประจำตัว เธอก็บอกบุญได้เป็น จำนวนนับร้อยองค์ จนได้รับเหรียญกล้าหาญ หลานยายด้วย มณีเป็นผู้ที่สามารถจดจําธรรมะของ หลวงพ่อได้เป็นอย่างดี เด็ก ๆ ในครัวจึงชอบ ให้ “ป้ามณี” ของเขาเล่าธรรมะให้ฟังเสมอ ๆ เธอมักแนะนำทุกคนที่เข้ามาคุยด้วยว่า "ไม่มี ชีวิตที่ไหนจะมีความสุข ประเสริฐ และได้สร้าง บุญบารมีเหมือนเป็นลูกหลวงพ่อ ป้าชอบชีวิต ช่องนี้มีคำตอบ D M C พระ ชีวิตสามเณร ป้าทำบุญแล้วอธิษฐานให้ได้ บวชทุกชาติ ปี พ.ศ. ๒๕๔๔ หลังจากผ่านชีวิตอยู่ ปี มณีก็เริ่มป่วยเป็นโรค ช่วยงานวัดมาได้ ๑๔ เบาหวานและเริ่มมีโรคแทรกซ้อน จนกระทั่ง เดือนสิงหาคม พ.ศ. ๒๕๔๗ มีอาการชาที่มือ คุณหมอตรวจพบว่า เส้นโลหิตในสมองตีบ ต่อมาไม่สามารถขยับเขยื้อนตัวได้เลย หลาน ๆ ฝ่ายโภชนาการไปดูแลอยู่ที่โรงพยาบาลเป็น อย่างดี ผู้ดูแลเตือนให้ทำใจใส ๆ ไว้ ให้นึกถึง หลวงพ่อ คุณยาย และหมั่นถามว่า นึกถึง พระเดชพระคุณหลวงพ่อและคุณยายได้ไหม ถ้าได้ให้กะพริบตา เธอก็จะกะพริบตา ถามว่า “องค์พระใสไหม เธอก็จะบอกว่าใส” ด้วยการ กะพริบตาเช่นกัน ๆ วันที่มณีจะจากไปนั้น เธอหลับตานิ่ง ลมหายใจอ่อนลงเรื่อย ๆ จนในที่สุดก็จาก พวกเราไปในวันที่ ๘ กันยายน พ.ศ. ๒๕๔๗ อายุ ๖๗ ปี หลังจากส่งคำถาม ไปกราบเรียนถามคุณครูไม่ใหญ่แล้ว ก็มีคำตอบจากโรงเรียนอนุบาลฝันในฝันวิทยาดังนี้ ๑. มณีเพื่อนรักคู่บุญของลูกมีสามีเจ้าชู้ และไม่มีบุตร เพราะเศษกรรมกาเมเจ้าชู้ของตน ตามมาส่งผล และในอดีตมีครอบครัวแต่มีลูก เกเรที่มักจะทำความเดือดร้อนให้เสมอ จึงมัก อธิษฐานจิตว่าภพชาติต่อไปขออย่าได้มีลูก อีกเลย ๒. ส่วนบุตรบุญธรรมที่เลี้ยงดูมาอย่างดี แต่พอโตขึ้นแล้วไม่ได้มาเลี้ยงดูตอบ เพราะขาด มกราคม ๒๕๕๘ อยู่ในบุญ ๑๑๕