การบำเพ็ญวิสุทธิธรรมในชีวิตพระสงฆ์ : หน้า 71/121

อธิษฐานนั้นให้ด้วยความเต็มใจ พระโมกขปฏิปัติวิสสนากรรมฐานอยู่นั้นไม่่นาน เท่าใด พิจารณาเห็นว่าไม่เป็นที่สังปละ จงมุสการลาพระอาจารย์ ตั้งคบหาเถะผู้มีคุณใหญ เดินทางมุ่งหน้าไปเวร่าสำนักงานของพระอาจารย์ผู้เก่า บอกเล่าว่าเป็นไปให้ท่านหยุดไหย่ก่อน แล้วจึงบาทจรบ่ายหน้าไปยังวิหารปัจฉิมชนบท ที่ท่านเคยพักอายเป็นสุขใจ ด้วยความตั้งใจว่าจะเข้าถ้าบำเพ็ญวิสุทธิธรรมฐานให้สำเร็จผลงได้ ครั้นเดินทางมายังวิหารนั้นแล้ว ก็แจ้งความให้พระมิกุลโตผู็เป็นศิษย์และประชาชนชาวบ้านได้ทราบทั่วกัน พร้อมกับขอความกรุณาให้ช่วยอนุเคราะห์ในเรื่องอาหารบิณฑบาตเหมือนเดิม แล้วรีบเข้า ถึงที่เคยอยู่มา เริ่มปฏิบัติวิสุทธธรรมฐานทันที ทิวาราตรีล่วงไปช้านาน นับได้ประมาณ ๗ ปี วันนี้เป็นวันธรรมสวนะ ที่วิหารปัจฉิมชนบทใกล้ถ้ำั้น มีชาวบ้านทยอยทายกาพากันมาทำบุญถวายนามมากมาย ในขณะเขาเหล่านั้น กำลังจัดแจงตาตาหล่อส่วนแต่ประดิษฐ์ เพื่อไปถวายพระโมกขอผู้เป็นเจ้าที่เข้ากรรมฐานอยู่ในถ้ำ อันเป็นกิจวัตรประจำวันที่ ช่วยกันทำมานานหลายปีแล้ว