สัจจะต่อความดี อานุภาพพลิกโลก : หน้า 30/162

1.2 ศีรษะมนุษย์เป็นอวัยวะที่อยู่เหนือทุกส่วนของร่างกาย ต่อกับร่างกายในแนวดิ่ง กะโหลกศีรษะของมนุษย์จึงถูกกระแทก กระแทกได้ง่าย ขณะสัตว์เดรัจฉานทุกชนิดมีกระดูกสันหลัง ขนาดกับพื้นดิน บังคับให้หัวสัตว์ต้องอยู่ในแนวระนาบระดับเดียวกับ ลำตัว เมื่อตัวเดิน หัวจึงนำไปก่อนลำตัว ดังนั้นโอกาสที่หัวจะถูก กระแทกกระเทือนจึงมีมาก ยิ่งเมื่อเวลาสัตว์ต่อสู้นานต้องใช้ ส่วนหัวชนกัน ขีดกัน จิกดันกัน กะโหลกหัวสัตว์ก็ยังมีโอกาส บอบช้ำ กระทบกระแทกแตกทำลายได้ง่ายขึ้นไปอีก เมื่อเทียบสัตว์ส่วนโดยรูปธรรมน้ำหนักระหว่างหัวกับ ลำตัว กะโหลกสัตว์ย่อมทั้งหนาและหนัก เพราะต้องเป็นฐานรองรับ เขี้ยว เขา นอ งา ซึ่งเป็นอาวุธประจำตัว จึงเหลือพื้นที่บรรจุเนื้อลม ไว้ได้น้อย ขณะทีจะโหลกมนุษย์ใหญ่ บาง และเบากว่ากะโหลกของ สัตว์ชนิดอื่น ๆ มาก จึงบรรจุเนื้อลมซึ่งเป็นอุปกรณ์สำคัญในการ รับส่งข้อมูลไป-กลับระหว่างภายนอกกับใจได้มากกว่า ทำให้มนุษย์ มือปกรณ์สื่อสารครบถ้วนในกาารเห็น จำ คิด และรู้ อย่างที่ไม่มี สัตว์โลกชนิดใดเทียบได้ เปรียบเทียบขนาดสมองของสัตว์และมนุษย์ โตเต็มวัยกับขนาดกะโหลก แสดงดังภาพที่ 4