ข้อความต้นฉบับในหน้า
ดังนี้ เมื่อมิตดวงแก้วกลมใสปรากฏแล้ว ณ กลางกาย ให้ วางอารมณ์สบาย ๆ กับมิตดวงนั้น จนเหมือนกับว่าดวงมิตเป็น ส่วนหนึ่งของอารมณ์ หากดวงมิตนั้นอัณธรรมายไปก็ไม่ต้องนึก เสียดาย ให้วงอารมณ์สบาย แล้วนิ่งมิตนั้นขึ้นมาใหม่แทนดวง เก่า หรือเมื่อมิตนี้นั้นไปปรากฏที่อื่น ที่มีศูนย์กลางกาย ให้ค่อย ๆ น้อยมินิดเข้ามาอย่างค่อยเป็นค่อยไป ไม่มีการบังคับ และเมื่อมิต มาหยุดสนิท ณ ศูนย์กลางกาย ให้วงสติลงไปยังจุดศูนย์กลางของ ดวงมิต ด้วยความรู้สึกคล้ายมิดวงเล็ก ๆ อีกดวงหนึ่งซ้อน อยู่ตรงกลางดวงมิตดวงเดิม แล้วสนใจเอาใจใส่แต่วงเล็ก ๆ ตรง กลางนั้นไปเรื่อย ๆ ใจจะปรับ จนหยุดได้ถูกส่วน เกิดการตกศูนย์ และเกิดดวงสว่างขึ้นมาแทนที่ ดวงนี้เรียกว่า “ดวงธรรม” หรือ “ดวงปฐมมรรค์” อันเป็นปฐมูบ่งต้นที่จะเปิดไปสู่หนทางแห่ง มรรครผลนิพพาน
การะลึกนึกถึงมิตด สามารถทำได้ในทุกแห่งทุกที่ ทุกอิริ- ยาบ ไม่ว่าจะนั่ง นอน ยืน เดิน หรือขณะทำกรรมใด ๆ
คำแนะนำ คือ ต้องทำให้มั่นเสมอเป็นประจำ ทำเรื่อย ๆ ทำอย่างสบาย ๆ ไม่เร่งไม่บังคับ ทำได้แค่ไหนให้พอใจแค่นั้น ซึ่งจะ เป็นการป้องกันมิให้เกิดความอยากจนเกินไป จนถึงกับทำให้ใจ ต้องสูญเสียความเป็นกลาง และเมื่อการฝึกสมาธิ้งเกิดผลจนได้“ดวงปฐมมรรค์” ที่ใส่เกินไส สวยเกินสวย ติดสนิทมันคงอยู่ที่ ศูนย์กลางกายแล้ว ให้มั่นตรีกระลึกนึกถึงอยู่เสมอ