การฝึกตนเพื่อความดี : หน้า 90/162

6) ผู้มีสัจจะในการฝึกตนให้ในธรรม ย่อมได้ฉลัย รักแต่ความถูกต้องงาม ไว้เป็นที่พึ่ง 7) ผู้มีสัจจะในการฝึกตนให้มั่นประคองความเพียร ย่อมได้สืบมีความพยายามปรับปรุงตนเอง ไว้เป็นที่พึ่ง 8) ผู้มีสัจจะในการฝึกตนให้มีสันโดษ ย่อมมีความพอใจ เฉพาะสิ่งที่ตนมีในตนได้ ไว้เป็นที่พึ่ง 9) ผู้มีสัจจะในการฝึกตนให้มีสติ ย่อมได้ความเป็นผู้มั่นเก็บรักษาใจไว้ในกลางกายตนไม่ให้ผลออกผลเป็นนิจ ไว้เป็นที่พึ่ง 10) ผู้มีสัจจะในการฝึกตนให้มีปัญญา ย่อมได้ใจผ่องใส เป็นนิจ ได้รู้เห็นความจริงที่ลึกซึ้ง ไว้เป็นที่พึ่ง นัยนี้แสงหาดความจริงและความดีตามยิ่งอย่างบรรพชน ผู้ทั้ง 10 ประการดังกล่าว ย่อมทำให้เราสามารถพึงความดีของตนเองอย่างเต็มภาคภูมิ ตามหลักการฝึกตนเองที่ว่า คนเป็นที่พึ่งแห่งตน คนอื่นใครล่า จะพึงเป็นที่พึ่งได้ บุคคลมีตน ฝึกฝนดีแล้ว ย่อมได้ที่พึ่ง ซึ่งได้โดยง่าย