การนั่งสมาธิและการเจริญภาวนา : หน้า 154/162

3. นั่งขัดสมาธิ ขาขวาทับขาซ้าย มือขวาทับมือซ้าย นั่งชี้ของมือข้างขวาเจรจนิ้วหัวแม่มือข้างซ้าย นั่งให้อยู่ในท่าที่พอดีไม่ฝืนร่างกายมากจนเกินไป ไม่ถึงกับกรี้ง แต่ไม่ให้หลังโค้งงอหันตาพอสมควรคลายกับกำลังพักผ่อน ไม่บีบกล้ามเนือตา หรือบวดคิว แล้วตั้งใจมั่น วางอารมณ์สบาย สร้างความรู้สึกให้พร้อมทั้งกายและใจ ว่ากำลังจะเข้าไปสู่ภาวะแห่งความสงบ สบายอย่างยิ่ง 4. นึกกำหนดดินมืเป็น “ดวงแก้วกลมใส” ขนาดเท่าแก้วตาดำ ใบริสุทรีย์ ปราศจากรอยตำหนิใด ๆ ขาวใส เย็นตา เย็นใจ ดังกระแปงของดวงดาว ดวงแก้วกลมใสนี้เรียกว่า บริกรรมมนิมติ นึกสบาย ๆ นึกเหมือนดวงแก้วนั้นนั่งสนอยู่ ณ ศูนย์กลางกายฐานที่ 7 นึกไปภาวนาไปอย่างนุ่มนวลเป็นพุทธานุสติว่า “สัมมาอะระหัง” หรือค่อย ๆ น้อมนึกถึงดวงแก้วกลมใส ให้ค่อย ๆ เคลื่อนเข้าสู่ศูนย์กลางจากตามแนวฐาน โดยเริ่มต้นตั้งแต่ฐานที่ 1 เป็นต้นไป น้อมนึกอย่างสบาย ๆ ใจเย็น ๆ ไปพร้อม ๆ กับคำภาวนา