การฝึกสมาธิเพื่อความสุขและการพัฒนาจิตใจ : หน้า 158/162

4. เมื่อเลิกจากนั่งสมาธิแล้ว ให้ตั้งใจไว้ที่ศูนย์กลางกายที่ เดียวไม่ว่าจะอยู่ในอิริยาบถใดก็ตาม เช่น ยืนก็ยื่น ก็ดี นอนก็ย่อ ก็อย่ายึดฐานที่ตั้งจิตไปว่าอื่นเป็นอนาขา ให้ตั้งใจ บริกรรมภาวนา พร้อมกันก็นึกถึงบริกรรมมิมิตเป็นดวงแก้วใสควบคู่ กันตลอดไป 5. นิยมต่าง ๆ ที่เกิดขึ้น จะต้องน้อมไปตั้งไว้ที่ศูนย์กลาง กายทั้งหมด ถ้านิยมที่เกิดขึ้นแล้วหายไปก็ไม่ต้องตามหา ให้รวน ตะคองใจต่อไปตามปกติ ในที่สุดเมื่อจิตสงบ นิยมย่อมปรากฏขึ้น ใหม่อีก การฝึกสมาธิเบื้องต้นเท่าที่กล่าวมาทั้งหมดนี้ ย่อมเป็นปัจจัย ให้เกิดความสุขได้พอสมควร เมื่อชักช่อมปฏิบัติอยู่เสมอ ๆ ไม่ทอดทิ้ง จนได้วงปรมบรรลุ แล้ว ก็ให้นับนับประคองรักษาดวงปรมบรรลุ นี้ไว้ตลอดชีวิต ดำรงตนอยู่ในศีลธรรมอันดี ย่อมเป็นหลักประกัน ไว้ว่าได้ พี่ของชีวิตที่ถูกต้องดีงาม ที่จะส่งผลให้เป็นผู้มีความ สุขความเจริญทั้งในภพชาตินี้และภพชาตินหน้า หากสามารถแนะนำต่อ ๆ กันไป ขยายไปยังเหล่ามนุษย์ชาติ อย่างไม่จำกัดเชื้อชาติ ศาสนา และเผ่าพันธุ์ สันติสุขอันไพบูลย์ที่ ทุกคนไม่ฝัน ก็อาจบังเกิดขึ้นอย่างแน่นอน 154 สัจจ ต่อความดี อนุภาพพลิกโลก www.dattajeewo.com