ผลแห่งสมาธิและการเตือนสติในการฝึกสมาธิ : หน้า 157/162

อย่างนี้แล้ว ผลแห่งสมาธิจึงทำให้ชีวิตดำรงอยู่บนเส้นทางแห่งความสุข ความสำเร็จ และความไม่ประมาทได้ตลอดไป ทั้งยังจะทำให้สมาธิเหล่าลึกล้ำไปตามลำดับอีกด้วย ข้อควรระวัง 1. อย่าใช้กำลัง คือไม่ใช่กำลังลัด ๆ ทั้งสิ้น เช่น ไม่บีบกล้ามเนื้อตาเพื่อจะให้เหนินนิ่งเร็ว ๆ ไม่เกร่งแขน ไม่เกร่งกล้ามเนื้อหน้า ท้อง ไม่เกร่งตัว ฯลฯ เพราะการใช้งำลังตรงส่วนไหนของร่างกายก็สามารถจะทำให้จิตเคลื่อนไหวจากศูนย์กลางกายไปสู่จุดนั้น 2. อย่าอยากเห็น คือทำให้ใจเป็นกลาง ประคองสมาธิให้ผลออกจากบริการภูมิและบริการนิภิต ส่วนจะเห็นนิภิตเมื่อใดนั้น อย่าเก่งถังถึงเวล่าแล้วอ้อมเห็นเอง การบังเกิดของดวงนิภิตนั้น อุปมเสมือนการขึ้นและตกของดวงอาทิตย์ เราไม่อาจเร่งเวลาได้ 3. อย่าเก่งลึกลึกการกำหนดลมหายใจเข้าออก เพราะการฝึกสมาธิของให้เข้าถึงพระธรรมกายภายใน อาศัยการนิ่งเข้า “อโลกกสิล” คือกสิลแสงสว่างเป็นบาทเบื้องต้น เมื่อฝึกสมาธิจนเข้าถึงดวงปฐมมรรธ แล้วฝึกสมาธิต่อไป ผ่านกายมนุษยะละเอียดกายทิพย์ กายรูปพรหม กายอรูปพรหม จนกระทั่งถึงพระธรรมกายแล้วจึงเจริญวิปัสสนาในภายหลัง ดังนั้นจึงไม่มีความจำเป็นต้องกำหนดลมหายใจเข้าออกแต่ประการใด www.dattajeewo.com