คต : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 104 / 146

ประโยค - คติสมุนไพรในทิกา อรรถาธิบายพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้า 217 ข้อว่า สรรปฺอุปลาส นิป สรรเปวามว่า บางคราว…

บทความนี้นำเสนอการอธิบายพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ ๑ โดยเน้นที่การทำบุญในวันอุโบสถและความสำคัญของบุพพกิริยา ซึ่งเป็นกิจกรรมที่ต้องกระทำก่อนการปฏิบัติอื่นๆ ในวันอุโบสถ นอกจากนี้ยังพูดถึงความสำคัญของการบำรุ

ประโบค - คติสงนัปทิกา อรรถาธิปรายวัด ตอน ๑ - หน้า 218 เรียกว่า "ปัดกัลละ" แปลว่า "ความพร้อมถึงที่" ลักษณะ ๕ ป…

เนื้อหานี้สำรวจการทำอุโบสถในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะในวัน ๓๕ คำ ความสำคัญของการทำบุพกรรมและคำบัญญัติของพระผู้มีพระภาค เกี่ยวกับการไม่ทำอุโบสถ หากมีอาบัติ รวมถึงแนวทางการแสดงอานิสงส์และการระลึกถึงอาบัติใน

ประโยค - คติสนับสนับักิรา อรรถาธิปะวะ แนววรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 220 วิฉันฉในข้อว่า น ภิกขุจะ สภาคปฏิติ นี่ พึงราบ…

บทความนี้กล่าวถึงการปฏิบัติของภิกษุในกรณีที่มีการอาบัติเกี่ยวกับวัตถุร่วมกัน โดยแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการสื่อสารกันในกลุ่มภิกษุซึ่งช่วยลดความบาดหมางและความทะเลาะกัน โดยเฉพาะในการเข้าใจและปฏิบัติตา

ประโยค - คติสมรรถปสาทิภา อรรถภาพพระเว nies ห้าม วรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 221 ภิกษุเจ้านั้นพวกอื่น ไปสู่บ้านหรือป่า…

เนื้อหาเกี่ยวกับการนั่งรวมตัวของภิกษุและความสำคัญในบทบาทของพวกเขาในสังคม โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการมีความรู้และการทำงานร่วมกันในกลุ่มภิกษุ แม้ว่าจะมีความสำคัญต่อการดำรงตนแตกต่างกันไป ก็ตาม ข้อควา

ประโบก - คติสมน์ปาสีกิ อรรถกถาพระวินย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 222 เท น ชานนฺุดิ อฏฺฐโย โอมาณฺกุตา เหมือนคำที่ไ…

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงอรรถกถาในพระวินัยมหาวรรค โดยอธิบายถึงคำและความสัมพันธ์ของคำในวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับภิกษุและอาวาสิกา ที่มีความสำคัญในหลักการปฏิบัติของพระพุทธศาสนา ปรากฏในข้อความต่างๆ ถึงข้อปฏิบัต

ประโยค - คติสนับสนิปฏิฏิภาคอรรถาธรณี พระเวสันวิมวรด ตอน ๑ หน้า ที่ 223 "ภิกษุเหล่านี้ เป็นผู้จังพร้อมด้วยวัตรห…

ในบทเรียนนี้มีการพูดถึงภิกษุที่มีวัตรเป็นอย่างไร โดยได้อธิบายลักษณะของอากรและธรรมชาติซึ่งมีผลต่อการรับรู้และการมองเห็นของผู้คนที่อยู่รอบตัว รวมถึงการนิเทศถึงสถานที่ที่ภิกษุใช้ในการปฏิบัติธรรม ซึ่งมีผล

ประโยค - คติสมานปะกัสกิจา อรรถภาพพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ หน้า ที่ 225 อธิษฐาน อันกุญแจผู้ยิ้ม ในวันอุโบสถ เที่ยว…

เนื้อหาเกี่ยวกับการทำอุโบสถตามพระวินัยและหลักการปฏิบัติของภิกษุ เมื่อไปวัดควรทำอุโบสถในวัดนั้นก่อนแล้วจึงค่อยไปวัดอื่น และการเข้าสู่หัตถาวาสมีความสำคัญในวิธีการปฏิบัติตามที่เกิดขึ้นในพุทธกิจ ถือเป็นคำ

ประโยค - คติสงเสน่ไปสักกิก อรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 226 ของภิษุชาวโกสัมพ์, ๒๕๘๙ เว้นสงฆ์สามคีเห…

บทความนี้เป็นการวิเคราะห์ความสำคัญของการทำอุโบสถในพระวินัยมหาวรรค โดยเน้นว่าจำเป็นต้องมีความร่วมมือกันในสงฆ์ แม้จะมีความขัดแย้งโลกเล็กน้อย ภิกษุที่มีความเป็นเอกภาพจะต้องปีติในปฏิบัตินี้ เพื่อรักษาความ

…ฤดูฝน. หลายบทว่า กิติ นุ โณ วสสุปนิกยม ความว่า วันเข้าพรรษา มีเท่าไรหนอ ? วิจินฉันอนไดว่ากว่า อุปฐชุคตาย อาสาฬหิยา พิธารามดังนี้ :- วันหนึ่ง แห่งคติพิญเดือนอาสาพะนั้น ซึ่งล่วงไปแล้ว เพราะ เหตุนัน คติพิญ…

บทความนี้นำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับวัดสูปนิกยมินธร โดยเน้นเรื่องความสำคัญของการจัดพรรษาและวัฒนธรรมที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะในเดือนอาสาฬหบูชา ซึ่งนักเรียนสามารถเรียนรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับรายละเอียดของพิธีกรรมแล

… จะทำกูรั่วด้วยกระเบื้องอย่างใหญ่ ตามที่กล่าวแล้วในเรื่องร่ม จำพรรษาก็ควร. เนื้อความในบทว่า เอารูป คติดา นี้ มีดังนี้ :- ติดกูอันที่ไม่เป็นธรรมชั้นนี้อันใด, ติดกูนั้นไม่ควรทำ. ลักษณะแห่งกูรั่วนั้น อันพ…

บทความนี้กล่าวถึงกฎเกณฑ์ในการจำพรรษาของพระภิกษุ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับการใช้เสนาสนะที่มีหลังคาคลุม และการจัดทำพื้นที่จำพรรษาอย่างเหมาะสม รวมถึงการสนทนาเกี่ยวกับการตั้งรั้วและวัสดุในการสร้างร่มที่จ

ประโยค - คติคำสอนปาสำหรับ ธรรมะพระวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 241 "พึงปวารณามีพรหมจรรยาเท่ากัน" ดังนี้ ย่อมค…

เนื้อหาในบทนี้เน้นการปวารณาและหลักธรรมเกี่ยวกับปราณในภาพรวม โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการรวมตัวและการตั้งคุณธรรมในกลุ่มรูปเมื่อปฏิบัติร่วมกัน การประชุมและการนำเอาหลักการของการปราณไปใช้จะช่วยให้เกิดค

ประโยค - คติตสมุนไพสักกจักรอาวะวรรม ตอน 2 - หน้าที่ 276 บางรูปล่เหมือนกลิ่นตัวแห่งสัตว์มีกระเป็นต้น จุดฉนท์แห่…

บทความนี้กล่าวถึงการใช้สมุนไพรในการรักษาและลดอาการเจ็บป่วย โดยเน้นถึงการปรุงยาและเครื่องหอม รวมถึงการระวังและการดูแลสุขภาพเพื่อลดการเกิดอาพาธ สาระสำคัญยังรวมถึงการอธิบายประเภทของยาและส่วนผสมที่ควรใช้

ประโยค - คติสมุนปลาสติก อรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 285 ปฏิหารหากทั้งหลายผู้ปรารถนา จะอาศัยได้." ก…

ในบทนี้มีการอธิบายเกี่ยวกับการปฏิบัติในพระวินัย มหาวรรค ซึ่งให้ความสำคัญกับการถือโภชนและการปฏิบัติตามธรรม ในการสร้างบุญและการอาศัยอยู่ในสรรค์ ผู้ศึกษาได้รับคำแนะนำเกี่ยวกับการรับประทานและขั้นตอนต่างๆ

ประโยค - คติสงค์ปลาสักกะ อรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 303 เก้อต่าง คือ ผลตก, ผลมะพร้าว, ผลขนุน, ผลส…

เนื้อหาเกี่ยวกับการอนุญาตให้บริโภคผลไม้และผ้าชนิดต่างๆ โดยเข้าข่ายได้รับอนุญาตในอรรถกถาพระวินัย มหาวรรค รวมถึงข้อกำหนดและข้อควรระวังเกี่ยวกับอาหารและวัสดุที่ใช้ในพิธีกรรมการบวชของพระ

ประโยค - คติสมันปาสักทัก อรรคถาพระวินัย มหาวรรด ตอน 2 - หน้าที่ 307 [๒๐๘] กุญแจนักบวช วรรณนา [เรื่องกิฏิชาวเมื…

บทความนี้วิเคราะห์คำว่า 'ปะเจยุญา' ซึ่งหมายถึงชาวจังหวัดปาเยุยะ และบทว่า 'อารุณญา' ที่สะท้อนถึงอำนาจและบุคลิกของพระภิกษุในพื้นที่ดังกล่าว นอกจากนี้ยังมีการอธิบายถึงความหมายของคำว่า 'มิลปฏิอุภู' ที่เชื

ประโยค - คติสงบปาสาทิภา อรรถาคารวะวิเนย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้า ๓๒๑ บทว่า พิสิมา กุตตุส มีความว่า ไปสู่วันอีกนึ่งไ…

เนื้อหาพูดถึงคำสอนในคัมภีร์เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงทางใจและการปล่อยวาง คำว่า 'พิสิมา กุตตุส' สื่อถึงการเดินทางไปสู่วันใหม่ พร้อมกับการรำพึงถึงการเสื่อมของอาวาสปลิโพธ ในการ谈แลกเปลี่ยนในมติการร้องสุญมั ซ

ประโยค - ตอนสนิปปาสกัดกั้นอรรถภาพพระวินัยมหาวรร คตอน ๒ - หน้าที่ 322 ความขาดปลิปในกรือกิ่นทังวง พึ่งทราบโดยน้อยอย่างนี้ :- ก็แค ความขาดปลิปนั้น บันติ…

การศึกษาในบทนี้อธิบายถึงความขาดปลิปในกรือกิ่นที่สำคัญต่อการทำความเข้าใจในพระวินัยมหาวรร รวมถึงการวิเคราะห์การฟังและความหวังของภิกษุ ภายใต้ความก้าวลำบากในกรือกิ่นที่มีผลต่อการศึกษาพระพุทธศาสนาอย่างลึกซ

ประโยค - คติสนับสนุนปาฐกถา อรรถภาพพระวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 324 แม้ในความว่างและความปลอดภัยนี้แน่ คำที่เ…

ประโยค - คติสนับสนำสกทำ ภรรภิว มหาวรรณ ตอน ๒ - หน้าที่ 348 อีกอย่างหนึ่ง ข้อว่า วิลาก โดนสวา มีความว่า ส่วนจีว…

สรุปการอภิปรายเกี่ยวกับจีวรที่มีความสำคัญในพระพุทธศาสนา การใช้เครื่องกันลมเพื่อปรับน้ำย้อมให้มีคุณภาพ และรายละเอียดเกี่ยวกับน้ำย้อมจากวัสดุต่างๆ เช่น แกแลและคำัน รวมถึงความสำคัญของน้ำเย็นในการดำเนินกา

ประโยค - คตดสนับปาสักกั อรรถกถาพระวินยมหวารคร ตอน ๒ - หน้าที่ 356 [ว่าด้วยผ้าที่เกิดขึ้นในจีรวกาล] ข้อว่า ดูฑเ…

บทความนี้เป็นการวิเคราะห์เนื้อหาในอรรถกถาพระวินยมหวารคร ตอน ๒ ซึ่งกล่าวถึงจีรวาและการถวายผ้าจำพรรษา สิ่งที่เน้นในบทนี้คือ ความหมายของจีรวาในแง่ศาสนา รวมถึงบทบาทของผู้ถวายผ้า โดยการอ้างอิงถึงคำสอนและกา