ดี.ดี.ซี. : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 98 / 161

ประโยค - คติประจำใจจากสถากา อรรถถากพระวินัย มหาวรรค ตอน ๙ - หน้าที่ 96 คือความดีดี เครื่องจำเชื่อกดีดี ที่จำคือบ้านดีดี ที่จำคือฉันดีดี ดีดี ที่จำคือเมืองดีดี การควบคุมด้วยบุรุษดีดี ที่จำคือบนกดีดี ที

บทความนี้นำเสนอข้อคิดจากพระวินัย มหาวรรค ตอนที่ ๙ ซึ่งเน้นเรื่องการปฏิบัติตนของบุคคลที่มีภาระต่างๆ รวมถึงการบวชและการเป็นผู้ดีดี โดยกล่าวถึงข้อกำหนดและเงื่อนไขในการบวชของบุคคลที่มีพฤติกรรมไม่เหมาะสม น

ไม่เป็นสินใช้ ถ้ามีแม่กล่าวว่า “บัดนี้ ภูกุนี้บรรจบแล้วจักไปไหน เสีย,” พระเฑดจึงตอบว่า “ท่านจงรู้เองเถิด,” แม้อย่างนี้ เมื่อ ภิญานั้นหนีไป ย่อมไม่เป็นสินใช้แก่พระเฑดจังนั้น แต่ถ้าพระเฑด กล่าวว่า “บัดน

บทความนี้สำรวจเรื่องราวเกี่ยวกับการใช้ทาสและภิญาณในพระธรรม โดยชี้ให้เห็นบทบาทและความสำคัญของอภิญาณในบริบทของการมีสัมมาทิฐิและคุณธรรม โดยเน้นถึงความสัมพันธ์ระหว่างพระเฑดกับภิญาณ และการตัดสินใจที่เกิดจา

ประโยค - คติสนับสนับกิจกรรมพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 107 นิสัยแล้วพึงปรารถนา ข้าพเจ้ากล่าวแล้วในวรรณนานแห่งกุฏิในวาท-สิกขาบทธ บรรทัดนี้พึงทราบว่าเป็นอัปปสุตบุคคล เพราะข้อที่สุดนั้นไม่มี และเป็น

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการเรียนรู้และเข้าใจพระวินัยมหาวรรค และการดำเนินกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธองค์ โดยเฉพาะการตั้งคำถามเกี่ยวกับการเป็นพระพุทธเจ้า รวมถึงการบำเพ็ญเพียรและการอุปสมบทของศิษย์ในยุคน

ประโยค - คติสมุนิปาสำหรับกี อรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ตอน ๑ - หน้า 173 วิจินฉัยในธุกนิมิต :- ต้นไม่มีเปลือกแข็ง เช่นต้นตาลต้นมะพร้าวเป็นต้น ใช้ ไม่ได้ ต้นไม่มีแกนใน ยังเป็นอยู่ โดยที่สุด สูงเพียง ๘ นิ้ว

เนื้อหานี้กล่าวถึงการวิจินฉัยในเรื่องต้นไม้และทางในพระวินัยมหาวรรค โดยจะกล่าวถึงต้นไม้ที่ไม่สามารถใช้ได้ เช่น ต้นที่ไม่มีเปลือกแข็งหรือต้นที่ไม่มีแกนใน การใช้ต้นไม่ในกรณีต่างๆ รวมถึงวิจินฉัยทางที่ผ่าน

ประโยค - คดีสนิมพาล่าสุด กรรณากาพระเวน มหาวรรณฑ ตอน ๑ หน้า 219 ท่านเห็นอัปตันหรือ? ก็คำว่า อาม ปุณฺณสม์ นี้ แม้กล่าวอย่างนี้ว่า อาม ภูต ปุณฺณสม์, อาจร เอ่อ ข้าพเจ้าเห็น อาม อาบูโล ปุณฺณสม์, เอ่อ ข้า

ในบทนี้มีการอภิปรายเกี่ยวกับการแสดงและการรับรู้ตามความเชื่อทางศาสนาโดยเฉพาะคำว่า อาม ปุณฺณสม์ อันเกี่ยวกับภิกษุและการบรรยายที่ถูกต้องในการวิเคราะห์พระธรรม ทุกการตอบและการแสดงเหล่านี้ช่วยให้เกิดความเข้

ประโยค - ตอนสมุนไปทำภัก อรรถกถาพระวินัยมหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 274 [๑๙๙] เหล่าสักข์ขนธก วรรณนา [ว่าด้วยเหล่าส] วิถีจัยในเหล่าสักข์ขนธก พึงรำบากนี้:- ลองบว่่า สาธิกาเ อพาเธ ก ได้แก่ อาพาธมึเป็น สมุฏฐ

เนื้อหาเกี่ยวกับอรรถกถาของพระวินัยมหาวรรคที่กล่าวถึงการบริโภคและวิถีการดำเนินชีวิตในฐานะที่เป็นสังฆะ บทนี้พูดถึงการเสวยอาหาร ความหมายของคุณค่าทางโภชนาการ และความสำคัญของการรับประทานในระบบที่ถูกต้อง. อ

ประโยค - ดีตสมุนไพร ศักดิ์กาดพระวินัย มหาวรรณ ตอน ๒ - หน้า 287 ทั้งหลาย มีอยู่เท่าใด. สองบ่าวว่า อิก อุกคณΗ มีความว่า เมืองปูลิณดร ซึ่ง เป็นแดนแห่งพระอริยะ เป็นสถานแห่งการค้าของมนุษย์หล่านั้น นี้ จัก

ในบทนี้เนื้อหาได้กล่าวถึงเมืองปูลิณดรซึ่งเป็นแดนแห่งพระอริยะและการค้าของมนุษย์ นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงประเภทต่าง ๆ ที่ได้รับผลกระทบจากอันตราย เช่น ไฟ และน้ำ การข้ามฟาก และสถานที่ซึ่งมีการสร้างสะพานเพื

ประโยค - คดีสมุนไพรที่ทำ อรรถาธิบายพระวินัย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 302 บทว่า นาพิยานาปกน ได้แก่ ทะนานและถุง มีคำอธิบาย ว่า ชนทั้งหลายย่อมรมกวด คือ ย่อมใส่ข้าวสารที่ได้แล้ว ๆ ใน ภาชนะใด ภาชนะนั้น ชื่อ

เนื้อหาในตอนนี้เกี่ยวข้องกับการอรรถาธิบายถึงการดูแลสมุนไพรและการโกนผมของภิกษุ รวมถึงการให้ส่วนที่สูญเป็นธรรมเนียมและข้อห้ามต่างๆ ที่พระผู้พระภาคได้วิจารณ์เพื่อให้ภิกษุทั้งหลายมีแนวทางในการปฏิบัติอย่าง

ประโยค - ตอนอสนั่นป่าสำหรับ ท้อรอกกพระวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 331 อาหรือ ?" ตอบว่า หมอชีวกกรมว่า "ได้รับว่า สมองศรีระย่อมไม่อยู่ ที่ได้ เพราะการผลัดเปลี่ยนธริบกบ แต่เมื่อเศรษฐีนี้นอนนั่งไม่ กระ

เนื้อหาเกี่ยวกับการรักษาและการสนทนาระหว่างหมอชีวกและเศรษฐี โดยเฉพาะเรื่องการฟื้นฟูสมองศรีและผลกระทบที่เกิดขึ้นในร่างกายของเศรษฐี. พระราชมีวิธีการกำจัดแมลงปองด้วยคำณิจที่จะนำไปสู่การทรงรักษาพื้นที่. ข้

ประโยค - ตอนสนัขปาสทิงอรรถกาพระวินยมหาวรรค ตอน๒ - หน้าที่ 336 บทว่า คมปติวีร ได้แก่ จิวอันคุณตนทั้งหลายถวาย. สองบทว่า กุฬมิถา ถาย คือ ถ่อมคำอันประกอบพร้อมด้วย อานิสงส์แห่งการถวายผ้า บทว่า อิติตรเทนปิ

บทความนี้กล่าวถึงการถวายผ้าในพระวินัยมหาวรรค พร้อมกับอานิสงส์ที่เกิดจากการถวายผ้าและการเลือกใช้ผ้าอย่างเหมาะสม โดยอธิบายเกี่ยวกับผ้าชนิดต่างๆ อาทิ ผ้าทำด้วยฝ้ายและผ้าจกดาว รวมถึงการพระราชทานอนุญาตในกา

ประโยค - ตยสงั คมัง ปสาทิกา จักกากระวังวัน มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 344 หนึ่ง ๆ ซึ่งมีราคาผลและสลิมกษะปนะ ฯ พอทั่วกัน อย่างนั้น นั่นเป็น การดี ถ้าไม่พอ ผืนใด ดีราคาเก้าหรือแปลกกษะปนะ ผืนนี้ ควบกับผืนอ

บทความนี้อธิบายถึงวิธีการแจกส่วนของภิกขุและสามเณรในพระพุทธศาสนา โดยมีหลักการแบ่งส่วนอย่างเป็นธรรมและการรับผิดชอบทางด้านกิจกรรมที่เหมาะสมของสามเณร นอกจากนี้ยังมีการพูดถึงคุณค่าของการแจกส่วนอย่างถูกต้อง

ประโยค - คตดสนับปาสักกั อรรถกถาพระวินยมหวารคร ตอน ๒ - หน้าที่ 356 [ว่าด้วยผ้าที่เกิดขึ้นในจีรวกาล] ข้อว่า ดูฑเหว ภูผุง ตาน จีรวาน มีความว่า จีรวาหลนั้น แม้เธอถือเอาไว้ในสันดาน ย่อมเป็นของเธอเท่านั้น

บทความนี้เป็นการวิเคราะห์เนื้อหาในอรรถกถาพระวินยมหวารคร ตอน ๒ ซึ่งกล่าวถึงจีรวาและการถวายผ้าจำพรรษา สิ่งที่เน้นในบทนี้คือ ความหมายของจีรวาในแง่ศาสนา รวมถึงบทบาทของผู้ถวายผ้า โดยการอ้างอิงถึงคำสอนและกา

ประโยค - ดอกสนํ้าปาสำัก อรรถภาพอันมีมหาวรรต ตอน 2 - หน้าที่ 388 [๒๒๒] จิมเปยักษ์ขนรถ วรรณนา [วิ่งฉันในจิมเปยักษ์ขนรถ] วิ่งฉันในจิมเปยักษ์ขนรถ พิงทราบดังนี้:- หลายบวก คุกคาม โปคุรณีย์ ดีร คือที่ฟังแห่

เนื้อหานี้สำรวจแนวคิดและความหมายในบริบทของพระไตรปิฎก เรื่องการสร้างสรรค์และธรรมานุธรรมที่เกี่ยวข้องกับพิธีกรรมในพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงความสำคัญของการรักษาแนวปฏิบัติและคำสอนต่าง ๆ รวมถึงการทำธรรมและธรร

ประโยค - จุดตัดสนิทปลายกาซา อรรถถกพระวินัย อุตรวรรค วรรณะ - หน้า 419 [๒๒๑] ปาริวาสิกขันธ์ วรรณะ [ว่าด้วยปาริวาสิกฉัตร] วิจัยฉันในปาริวาสิกฉัตร นี้ พึงทราบดังนี้ :- บทว่า ปาริวาสิก ได้แก่ ภิกขุผู้อยู่

บทความนี้พูดถึงความหมายและความสำคัญของปาริวาสิกในพระวินัย โดยเฉพาะการอธิบายถึง ๔ ประเภทของปาริวาส ซึ่งรวมถึงการให้ปริวาสแก่บุคคลที่มีวัตถุประสงค์ในการบรรพชาและอุปสมบท เนื้อหายังชี้แจงเกี่ยวกับกฎและคำก

ประโยค - จุดดักสนิทปลาสิกา อรรถถกพระวินัย อุณจรรา วรรนะ - หน้าที่ 427 เหล่านี้ละเลยเสียแล้ว บรรดาอวาสเหล่านั้น เธออ่อนใด้อวาสที่ตน ต้องการ องนี้ ในนิทัศน์สุขาเถิด เธออ่อนใด้เพื่อเดือนอยู่

บทความนี้สำรวจถึงแนวทางการนำเสนอและการปฏิบัติตามพระวินัยในเรื่องการอวาส โดยเน้นถึงความสำคัญของการทำความดีต่อกันในสังคมและการให้ความเคารพแก่กัน ในอดีต ทุกคนควรมีความซื่อสัตย์และปฏิบัติตามหลักการที่ถูกต

ประโยค - จุดดลสมดุลปลายก้าก อรรถกาพระวินัย ช วกวรรว วรรณะ - หน้า 494 แต่พิงชูมือให้เปิบแล้วเช็ดศีรษะ เพื่อแขนผมที่ปลายองใหร่ามไปตามลำดับ จะเอามืออั๋นเปิบแม่งซึ่งศีรษะที่ร้อนจัด ด้วยความร้อนและเป็นธรณี

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์เนื้อหาในอรรถกาพระวินัย เกี่ยวกับการตรวจสอบและดูแลร่างกายหรือเงาหน้าของตัวเอง รวมถึงการประเมินสถานะทางด้านจิตและความสูงอายุ การใช้คำว่า 'สมควรองดูหน้า' เป็นการสะท้อนถึงความร

ประโยค - จุดตลับสมุดปากกา อรรถถวพระวันวิ ถูจรร วรรณา - หน้าที่ 532 คุณหนึ่น ให้ทรัพย์แสนกาหปละ และสิ่งของมีราคาแสนหนึ่ง กระทำการสร้างวิมารไว้ในระยะโยคหนึ่ง ในหนทางไกล ๕๕ โโยน แล้ว ไปกรุงสวัติ ด้วยประ

บทนี้กล่าวถึงคุณหนึ่นที่สร้างวิมารและวิหารเพื่อถวายพระผู้มีพระภาค โดยใช้ทรัพย์ที่มีค่ามากเพื่อนำไปลงทุนในการก่อสร้างและพัฒนาสถานที่ทางศาสนา อีกทั้งยังพูดถึงการสร้างประตู ๓ ชั้นในปราสาทและการใช้ทรัพยาก

ประโยค - จุดดวงมนต์ปะทาสิกา อรรถถกพระวินัย อุดรรว วรรลา - หน้าที่ 582 คำว่า โชฏปก เต้นชื่อของที่จะพึงหยิบยกด้วยท่าที่ล้างแล้ว ข้อว่า ปอุตตรคีวามีความว่า พื้นที่โลกลานดี เสนาะ มีเครื่องรองพื้นดี ดีงด

เนื้อหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามพระวินัยของสงฆ์ และข้อกำหนดที่เกี่ยวข้องกับการจัดท่าที่นอนและการใช้อุปกรณ์ต่าง ๆ โดยเน้นการรักษาความสะอาดและสิทธิในการนอนของภิกษุ รวมไปถึงการปรับอาบัติในกรณีต่าง ๆ ที่อาจเ

ประโยค - จุดดุลสมดุลปากอรัจฉพพระวันจุลวรรค วรรณะ - หน้าที่ 599 ถ้าทุบไม่ฉลาดกล่าวว่า "ขอท่านทั้งหลายจงรับบัณฑ์" ดังนี้ พระภัตทุตขสก็เป็นผู้ฉลาด ไม่ออกชื่อว่า "ภั" กล่าวแต่ว่า "ท่านองค์ไป ท่านองค์ไป"

เนื้อหาเกี่ยวกับการนิมนต์พระภัตทุตขสในพุทธศาสนา อธิบายขั้นตอนการถวายและการแสดงความเคารพต่อพระสงฆ์ รวมถึงกิริยาในการนิมนต์ที่เหมาะสม โดยใช้ตัวอย่างจากคำพูดต่างๆ ในการนิมนต์ เช่น การแสดงท่าทีและการเรียก

ประโยค - จุดตัดมัตติกาภาสากิลา อรรถถกพระวินัย อุจจวรร วรรนา - หน้า ที่ 605 ๕ รูปบ้าง,แต่เมื่อจะให้ต้องมัตตสากรรมนำแก้ก็ญ๕ รูปผู้อไป. ถ้า ถ้าบ้านนั้นไป มีบ้านอืน,และในบ้านนั้นมีสากกภัสดีพ่ง ดีเดียว.แล

เนื้อหาพูดถึงพระวินัยในการแจกจ่ายสากกภัสดโดยมีการกล่าวถึงวิธีการและแนวทางต่างๆ ที่ภิกษุต้องปฏิบัติตาม รวมถึงสถานที่ในการจัดการกับสากกภัสดในบริบทของชุมชน. เรียนรู้เกี่ยวกับการอธิบายถิ่นภูมิทางอย่างมีระ