ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 173 / 737

เส้น เส้นหนึ่งซึ่งจากสะดือทะลุหลัง เส้นที่สองจึงจากด้านขวาทะลุด้านซ้ายของลำตัว ดึงให้ตึง ให้เส้นด้ายทั้งสองตัดกันเป็นกากบาท ตรงจุดกันนั้นเรียกว่า กลางก๊ก ณ ตรงนั้นมีดวงธรรมอยู่ ดวงหนึ่ง เรียกว่าดวงธรร

เรื่องราวเกี่ยวกับการยึดมั่นในศูนย์กลางกายฐานที่ 7 เพื่อฝึกสมาธิและบรรลุถึงนิพพาน โดยมีความสําคัญของใจที่เป็นศูนย์กลางการบังคับบัญชาความคิด คำพูด และการกระทำ ตามที่หลวงปู่วัดปากน้ำได้กล่าวไว้ว่า ใจเป็

เหมือนเงาไปตามตัวฉะนั้น, มโนปุพฺพงฺคมา ธมฺมา มโนเสฎฐา มโนมยา : ธรรมทั้งหลายมีใจ เป็นหัวหน้า มีใจเป็นใหญ่ สำเร็จแล้วด้วยใจ, มนสา เจ ปทุฏเจน ภาสติ วา กโรติ วา : ถ้าบุคคลมี ใจร้าย พูดอยู่ก็ดี ทำอยู่ก็ดี,

เนื้อหาพูดถึงความสำคัญของจิตใจในความสุขและทุกข์ของมนุษย์ โดยมีการยกตัวอย่างนายไมล์ ฮิลตัน บาร์เบอร์ ผู้ตาบอดที่ไม่ย่อท้อท้าชะตาชีวิต สร้างแรงบันดาลใจให้คนพิการทั่วโลกผ่านการผจญภัยในการบิน ซึ่งแสดงให้เ

ประเทศอังกฤษได้สำเร็จ และเคยปืนไปถึงยอดภูเขาหิมาลัยที่มีความสูงถึง 17,500 ฟุตมาแล้ว เขาพิชิตกำแพงเมืองจีน ทำลายสถิติโลกด้วยการเดินเป็นเวลา 78 ชั่วโมง โดยไม่หลับไม่นอน จนทำให้เขามีชื่อเสียงในฐานะ “ตาบอ

ไมล์ ฮิลตัน บาร์เบอร์ ชายตาบอดทั้งสองข้างที่สร้างชื่อเสียงจากการพิชิตหลายสิ่งหลายอย่าง รวมถึงการเดินกำแพงเมืองจีน โดยไม่หลับไม่นอน และยังมีความฝันในการขับเรือในมหาสมุทรแอตแลนติก เขาสื่อสารถึงคนตาบอดทั

ทึบแสงอย่างดีเมื่อเราเดินเข้าไปในห้องที่มืดก็จะมีโอกาสให้ตัดสินใจผิดพลาดได้เพราะมองอะไร ไม่เห็น ไม่รู้ว่าควรจะเดินไปทางไหนดี มีโอกาสที่เราจะเดินชนสิ่งต่างๆ ในห้องจนได้รับบาดเจ็บ หากมีงูอยู่ในห้องเราก็

เมื่อผ้าทึบแสงที่บดบังแสงในห้องถูกนำออก เราจะเห็นทุกอย่างอย่างชัดเจน เช่นเดียวกัน การกำจัดกิเลสที่บดบังความสว่างในจิตใจเราทำให้สามารถคิดและทำถูกต้อง ส่งผลให้ชีวิตประสบความสำเร็จได้ นอกจากนี้ยังมีการจำ

(2) อัพยาบาท ไม่คิดปองร้ายเบียดเบียนผู้อื่น (3) สัมมาทิฏฐิ คิดถูกเห็นถูก กุศลกรรมบถ 10 นี้ท่านเรียกว่า มนุษยธรรม หมายถึง ธรรมของมนุษย์” เป็นธรรม พื้นฐานประจำตัวที่มนุษย์ทั่วไปต้องมี หากคนใดไม่มีธรรมทั

บทความนี้อภิปรายเกี่ยวกับมนุษยธรรมและกุศลกรรมบถ 10 ที่จำเป็นต่อการเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ โดยชี้ให้เห็นถึงบทบาทของการทำทาน การรักษาศีล และการภาวนาในการพัฒนาจิตใจให้ดียิ่งขึ้น ซึ่งจะนำไปสู่การละเว้นจากกรร

เนื้อหาบทที่ 6 6 รัฐศาสตร์ในพระไตรปิฎก 6.1 ภาพรวมรัฐศาสตร์ในพระไตรปิฎก 6.2 การกำเนิดรัฐ 6.3 เป้าหมายของการเมืองการปกครอง 6.4 ธรรมาธิปไตยหัวใจของรัฐศาสตร์ 6.5 ธรรมาธิปไตยไม่ใช่ระบอบการปกครอง 6.6 หลักธร

บทที่ 6 สำรวจรัฐศาสตร์ในพระไตรปิฎก ซึ่งรวมถึงแนวคิดเกี่ยวกับการกำเนิดรัฐ เป้าหมายการเมือง ปกครอง และวิธีการของธรรมาธิปไตย นอกจากนี้ยังมีการวิเคราะห์เศรษฐกิจที่มีความสำคัญต่อการปกครอง พร้อมตัวอย่างจากก

…อมมิวนิสต์ แต่ทุกระบอบการปกครองที่มีอยู่ สามารถนำ ธรรมาธิปไตยไปประยุกต์ใช้ได้ทั้งนั้น โดยยกเอา “หลักธรรม” เป็นเกณฑ์ในการตัดสินสูงสุด คล้ายกับกฎหมายรัฐธรรมนูญ กล่าวคือ การตัดสินใจใด ๆ หรือการกระทำใดๆ ก็ตามจ…

บทที่ 6 เน้นการศึกษารัฐศาสตร์ในพระไตรปิฏก ซึ่งมุ่งเป้าหมายการสร้างสภาพให้มนุษย์อยู่ร่วมกันอย่างมีศีลธรรม โดยธรรมาธิปไตยเป็นหลักสำคัญที่สามารถปรับใช้ในระบอบการปกครองใดก็ได้ โดยยึดหลักธรรมเป็นเกณฑ์ในการ

…ปลี่ยนแปลงตัว ระบอบใดๆ ทั้งสิ้น แคว้นใดเคยปกครองแบบใดก็ปกครองไปเหมือนเดิม แต่สิ่งที่พระองค์สอน คือ “ธรรม” สำหรับนำไปใช้ในการปกครองแต่ละระบอบ เช่น อปริหานิยธรรม ซึ่งเป็นธรรมที่ เหมาะกับการปกครองโดยคณะบุคคล …

ธรรมาธิปไตยในพระไตรปิฎกแสดงให้เห็นว่าการมีธรรมเป็นเจ้าของหลักการในการปกครองไม่ว่าจะในระบอบใด โดยเฉพาะการปกครองโดยกษัตริย์และคณะบุคคล ที่สำคัญคือการดำรงอยู่ตามธรรมเพื่อความสุขและความถูกต้องในสังคม. การ

…ภทคือ หลักธรรมในการปกครองตน และหลัก ธรรมในการปกครองคน หลักธรรมในการปกครองนั้น อาจจะเรียกว่า “หลักศีลธรรม” ก็ได้เพราะ โดยส่วนใหญ่แล้วหลักธรรมในการปกครองนั้นมี “ศีล” รวมอยู่ด้วยแทบทั้งสิ้น เพื่อให้เกิด ความช…

ในพระพุทธศาสนา การปกครองมีความสำคัญสูง โดยแบ่งออกเป็นหลักธรรมในการปกครองตนและการปกครองคน หลักธรรมในการปกครองตนคือการปฏิบัติเพื่อสร้างแบบอย่างที่ดี ส่วนการปกครองคนคือการใช้หลักธรรมเพื่อความเรียบร้อยและ

การปกครองตนโดยธรรมของพระพุทธองค์นั้นเริ่มจากเมื่อครั้งที่ยังทรงเป็นพระโพธิสัตว์ พระองค์ปกครองตนด้วยการประพฤติดีทางกาย วาจาและใจ งดเว้นจากความชั่วทั้งปวง จน กระทั่งตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อท

การปกครองตนโดยธรรมของพระพุทธเจ้าเริ่มตั้งแต่ทรงเป็นพระโพธิสัตว์ โดยพระองค์ปกครองตนเองด้วยการประพฤติดี ทั้งกาย วาจา และใจ จนกระทั่งตรัสรู้เป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อทรงปกครองตนได้ พระองค์จึงได้ทรงปกค

2. กุศลกรรมบถ 10 กุศลกรรมบถ แปลว่า ทางแห่งกรรมที่เป็นกุศล หรือ ทางแห่งกรรมดี กุศลกรรมบถนั้น เป็นธรรมที่มีมาก่อนยุคพุทธกาล ผู้ปกครองในอดีต ใช้เป็นหลักในการปกครองตน ดังที่พระสัมมา สัมพุทธเจ้าตรัสไว้ในจร

กุศลกรรมบถ 10 เป็นหลักการที่ใช้ในการปกครองทั้งตนและผู้อื่น ประกอบด้วยการงดเว้นจากการกระทำที่เป็นโทษ 10 ประการ เช่น การฆ่าสัตว์ และการพูดเท็จ จักรวรรดิวัตร รวมถึงธรรมที่ใช้ในการปกครองของพระเจ้าจักรพรรด

…ในจักกวัตติสูตรที่ กล่าวไว้แล้วในบทที่ 5 เป็นต้น 6.7 ความสําคัญของเศรษฐกิจต่อการปกครอง นอกเหนือจาก “ธรรม” ซึ่งเป็นหัวใจของการปกครองแล้ว สิ่งสำคัญอีกประการหนึ่งคือ “เรื่องเศรษฐกิจ” หรือเรื่องปากท้องของประชา…

ชาดกเรื่องนี้ชี้ให้เห็นว่าเกียรติยศของผู้ปกครองที่ปราศจากอคติจะส่งผลต่อความสงบสุขของประชาชน และเรื่องกุศลกรรมบถ 10 ใช้เป็นหลักในการปกครอง ตั้งแต่สมัยพุทธกาล ศีล 5 มีบทบาทสำคัญในการสร้างสังคมที่มีธรรมเ

ในทางตรงข้าม หากพระราชาไม่เลือกให้ กล่าวคือ ช่วยเหลือหมดทั้งคนขยันและคน เกียจคร้าน หากเป็นเช่นนี้ ความหายนะจะเกิดขึ้น เพราะรัฐมีทรัพยากรไม่เพียงพอที่จะช่วยคน ทุกคน ภาวะการเงินการคลังของรัฐจะอ่อนแอ และ

ในเนื้อหานี้ได้กล่าวถึงความสำคัญของการช่วยเหลือด้านเศรษฐกิจในโอกาสที่เหมาะสม ซึ่งจะช่วยให้คนขยันไม่หมดกำลังใจ และคนเกียจคร้านไม่เพิ่มมากขึ้น โดยมีพระโพธิสัตว์กราบทูลถึงความสำคัญของการเลือกเวลาที่เหมาะ

เนื้อหาบทที่ 7 นิติศาสตร์ในพระไตรปิฎก 7.1 ภาพรวมนิติศาสตร์ในพระไตรปิฎก 7.2 ความเป็นมาของกฎหมายในพระไตรปิฎก 7.3 พระวินัยคือกฎหมายในพระไตรปิฎก 7.4 องค์ประกอบของสิกขาบท 7.5 ขั้นตอนการบัญญัติสิกขาบท 7.6 ห

บทที่ 7 เน้นการสำรวจนิติศาสตร์ในพระไตรปิฎก โดยเริ่มจากภาพรวมของกฎหมายในพระไตรปิฎกและความเป็นมาของกฎหมายในพระพุทธศาสนา พระวินัยในที่นี้ถือเป็นกฎหมาย โดยมีองค์ประกอบและขั้นตอนการบัญญัติที่ชัดเจน นอกจากน

…ีล 5 ว่าเป็นกฎระเบียบของคนในสังคมด้วย แต่ศีล 5 และ กุศลกรรมบถ 10 นั้นไม่มีใครบัญญัติ ขึ้นเป็น “มนุษยธรรม” ที่มีมาแต่เดิม ซึ่งมนุษย์ผู้มีบุญจะรู้ว่าเป็นสิ่งที่พึงปฏิบัติตามหากล่วงละเมิด จะเกิดความเสื่อม แม้…

ข้อความนี้กล่าวถึงความสำคัญของกฎหมายในพระพุทธศาสนา และเน้นที่วินัยซึ่งเป็นกฎสำหรับฝึกอบรมกายและวาจา โดยระบุว่าศีล 5 และกุศลกรรมบถ 10 มีบทบาทสำคัญในการสร้างสังคมที่สงบสุข. พระวินัยถือเป็นหนึ่งในหลักการ

ได้ชื่อว่าเป็นนักบวช และจะบรรลุวัตถุประสงค์ของการบวชได้ 7.3.1 สิกขาบทเป็นเหตุให้พระศาสนาตั้งอยู่ได้นาน วันหนึ่งพระสารีบุตรได้มีความคิดสงสัยเกิดขึ้นว่า ศาสนาของพระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์ใดไม่ดำรงอยู่นา

บทความนี้กล่าวถึงการบวชและความสำคัญของสิกขาบทที่มีบทบาทต่อการรักษาศาสนาให้อยู่ในทางที่ถูกต้องและยั่งยืน โดยเฉพาะการเปรียบเทียบศาสนาของพระผู้มีพระภาคเจ้าทั้งสี่พระองค์ที่ทำให้ศาสนาอยู่ได้นานหรือหายไป เ

แม้พระผู้มีพระภาคเจ้าเหล่านั้นและสาวกยุคแรกผู้ตรัสรู้ตามจะปรินิพพานไปแล้ว แต่ สาวกยุคหลังที่ต่างชื่อกัน ต่างโคตรกัน ต่างชาติกันออกบวชจากตระกูลต่างกัน ก็ดำรงพระศาสนา นั้นไว้ได้ยาวนาน เปรียบเสมือนดอกไม้

แม้พระผู้มีพระภาคเจ้าเหล่านั้นและสาวกยุคแรกจะปรินิพพานไป แต่สาวกยุคหลังที่มีปัญญาต่างกันยังคงรักษาพระศาสนาไว้ได้ โดยมีการอธิบายถึงความสุขของการได้ยินธรรมคำสอน แม้ว่าจะมีความต่างในด้านสติปัญญา พระอรรถก

ได้ 140,000 ปี ส่วนพระเวสสัมมาสัมพุทธเจ้ามีพระชนมายุ 60,000 ปี ศาสนาของพระองค์ตั้ง อยู่ได้ตลอด 120,000 ปี จริงๆ แล้วถ้านับจำนวนปีพระศาสนาของพระผู้พระภาคเจ้าทั้ง 3 พระองค์นี้มีอายุยืนนานมาก แต่ถ้านับโด

บทความนี้สำรวจเกี่ยวกับอายุการดำรงอยู่ของพระพุทธศาสนา โดยยกตัวอย่างอายุของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งสามองค์และการบัญญัติคำสอนและวินัยที่ช่วยรักษาศาสนาให้ยั่งยืน ตัวอย่างที่นำเสนอ ได้แก่ ความสำคัญของการบั

ลักทรัพย์ การอวดคุณวิเศษที่ไม่มีในตน เป็นต้น เกิดขึ้นในสงฆ์หรือในศาสนานี้” เมื่อใด อาสวัฏฐานิยธรรมเหล่านั้นปรากฏขึ้น เมื่อนั้นพระศาสดาจึงจะบัญญัติสิกขาบท แสดงปาฏิ โมกข์แก่สาวก เพื่อกำจัดอาสวัฏฐานิยธรร

บทความนี้เสนอการศึกษาความสำคัญของอาสวัฏฐานิยธรรมซึ่งเกิดขึ้นในสงฆ์ และเหตุที่พระศาสดาจึงบัญญัติสิกขาบทเพื่อกำจัดอาสวัฒน์ที่เกิดขึ้นในศาสนา โดยแสดงถึงเหตุผลที่อัศจรรย์ในสังคมสงฆ์ซึ่งมีมาอย่างยาวนาน ก่อ

ผิวพรรณคล้ำ มีผิวเหลืองขึ้นๆ มีเนื้อตัวสะพรั่งด้วยเส้นเอ็น ภิกษุที่เป็นสหายของพระสุทินน์เห็นอาการของท่านแล้วจึงสอบถามสาเหตุ เมื่อทราบ แล้วจึงติเตียนว่า อาวุโส ธรรมอันพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงแล้วเพื่อ

เนื้อหาเกี่ยวกับการติเตียนของพระพุทธเจ้าต่อพระสุทินน์ที่ทำผิดศีลในการเสพเมถุน โดยพระพุทธเจ้าตักเตือนว่า การกระทำดังกล่าวไม่เหมาะสมสำหรับผู้บวชและมีผลต่อความเลื่อมใสของชุมชน โดยพระสุทินน์ตอบรับว่าได้ทำ