ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 507 / 737

ประโยค - วิถีธรรมครูเปลภาค ๓ ตอนที่ ๑๘๖ อุปายาสเป็น (เจตสิก) ธรรมอันหนึ่งบังเกิดในสง่าภันธ์ อุปายาสนั้นมีความแผดเผิดจิตเป็นลักษณะ มีการทอดคอนไม่เป็นรส มีความตรงความเป็นไจปัญญา ส่วนว่า อุปายาสเป็นทุ

บทความนี้กล่าวถึงอุปายาสเป็นธรรมนำไปสู่อาการทุกข์ โดยการเปรียบเทียบกับสภาวะของน้ำเดือดและการกระทำที่ทำให้จิตมีความทุกข์ วิธีในการเข้าใจและพัฒนาตนเองให้มีปัญญา และการดำเนินชีวิตร่วมกับผู้อื่นอย่างมีสติ

เปรียบเทียบ - วิถีธรรมกรมเปล่า ต ค ตอน ๑ - หน้าที่ 188 เป็นต้น ยอ่มเจ็บปวด (ใจ) เหตุใด เพราะ เหตุนี้น ปอวิปโยคนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าจึงตรัส ว่เป็นทุกข์ นี้เป็นวิญญาณในปอวิปโยคทุกข์ [อธิษฐานลาภทุกข์]

บทความนี้พูดถึงวิถีธรรมตามคำสอนของพระผู้มีพระภาคเจ้า ว่าความเจ็บปวดทางใจนั้นเกิดจากการปรารถนาสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง ซึ่งเป็นเหตุให้เกิดทุกข์ในชีวิต เราเป็นผู้มีความเกิดเป็นธรรมดา ต้องเข้าใจว่า ความปรารถ

ประโยค - วิชาธรรมะภาค ค ตอน ๑ - หน้าที่ 192 เพลินไปในอัตภาพนั้น ๆ คำว่า เสวยสุข เป็นนิิทาน นี่เป็นความของนิิทานนั้น คือ "หากถามว่า ต้นหานั้นเป็นใฉน" ธรรมทั้งหลาย นี้คือ ถามกะ ถามหา วิชาธรรมะ องค์แจ้ง

เนื้อหาเกี่ยวกับความเข้าใจในธรรมะ โดยเฉพาะการดับทุกข์ซึ่งสัมพันธ์กับสมุทัย กล่าวถึงความหมายของทุกข์และการดับทุกข์ที่มาจากการเข้าใจแนวทางตามศาสตร์แห่งธรรมะ และการใช้หลักการพิจารณาเพื่อพัฒนาตน การเป็นหน

ประโชค - วิจิตรมรรคเปล่าก ๓ ตอนที่ ๑ หน้าที่ ๑94 มรรค เรียกว่าวิราคะ - ความสำออกออก เพราะพระบาลีว่า "วิราคะ วิญญูจิต" ย่อมหลักพันเพราะวิราคะ" ความดับโดยสำอออกออก ชื่อว่าราคีโนโรก ความดับโดยสำอออกอย

บทความนี้นำเสนอมุมมองเกี่ยวกับวิราคะหรือความดับ ซึ่งถือเป็นหลักการสำคัญในพระบาลีที่เกี่ยวข้องกับการเข้าถึงนิพพาน การเข้าใจเกี่ยวกับวิราคะและความดับสามารถนำไปสู่อัปนาปัฏฐาน และการละความทุกข์ยาก เมื่อถอ

ประโยค - วิจารณ์ธรรมเปล่าภาค ๓ ตอนที่ ๑๙๘ เราคือใดแล" เป็นคำว่า คำแก้พึงมีว่า "หาไม่ได้ เพราะ เพียงแต่ความสิ้น หมายถึงพระอรหัตก็ได้ ด้วยพระอรหัตนั้นท่านก็ แสดงไว้โดยขั้นต่ำว่า โยน โจน อาวุโส รากษสโย ป

บทความนี้วิจารณ์ถึงแนวคิดของพระนิพพานและพระอรหัต โดยที่ระบุว่าความสิ้นในพระธรรมสามารถถูกตีความเป็นนิพพานได้หรือไม่ ข้อความจะกล่าวถึงโทษและความถูกต้องของการตีความ และยังเจาะลึกถึงธรรมชาติที่สามารถบรรลุ

ประโยค - วิถีธรรมธรรมนำเปล่า ๑ หน้าที่ 200 เพราะเป็นธรรมที่ต้องเห็นด้วยอธิษฐาน เพราะเหตุนี้ พระนิมพาน นี้นั้น จึงเป็นธรรมชาติไม่ทั่วไป เพราะเป็นธรรมอันบุคคลพึง พร้อมด้วยมรรค (เท่านั้น) จงถึงได้ เป็

ในการศึกษาวิถีธรรม ธรรมะที่เกี่ยวข้องกับพระนิมพานซึ่งเป็นธรรมชาติที่ไม่ทั่วไป จำเป็นต้องอธิษฐานเพื่อเข้าถึง เป้าหมายคือการเข้าใจว่าพระนิมพานและมรรคมีความสัมพันธ์กันอย่างไร การมีมรรคเป็นตัวเพิ่มโอกาสให

ประโยค - วิถีธรรมรวมเปล่า คำ ด ค ตอน ๑ - หน้าที่ 201 พระนิมพน" ฉะนี้ไช่บ่ คำสนองใบพึงมีว่า "อนุญาตนั่นน่าชื่อว่า เที่ยงหมามได้ เพราะไม่มีเหตุ (ที่จะเข้า ถึง)" หากมีคำเสนออ้าง อีกว่า "เพราะพระนิมพนที่เ

เนื้อหาเกี่ยวกับการอธิบายพระนิมพนและแนวคิดเกี่ยวกับนิพพานในหลักพระพุทธศาสนา โดยมีการเข้าใจถึงระบบเหตุและผลที่เกี่ยวข้องกับมรรคและผลจากคำสอนของพระสัพพัญญเจ้า อธิบายความเป็นเที่ยงของพระนิมพนและความเสื่อ

ประโยค - วิชาธรรมตรี ภาค ๓ ตอน ๑ หน้า ๒๐๗ ไว้ว่า นรชนยังไม่รู้แจ้งจบจะทับหลายอยู่ตราบใด เขาก็ ยังหงอยอยู่ในเรื่องโลก ในเหตุการณ์แห่งโลก ในนิพพานอันเป็นที่ดับแห่งโลก และในอุบาย (เครื่องเข้าถ

ข้อความนี้อภิปรายเกี่ยวกับความเข้าใจในอริยสัจ และวิธีการเข้าถึงนิพพานผ่านการวิจัยความเป็นจริงของธรรมชาติของโลก และอุปสรรคที่มีต่อการตระหนักรู้ถึงความจริง บทความชี้ให้เห็นถึงการสำรวจด้านกิเลสและปัญญาใน

ประโยค - วิทยาภิรมย์เปล่า ๓ ตอนที่ ๑- หน้าที่ ๒๑๐ ในกฎกัณนั้น ธรรมทั้งหลายสัมปุฏกัมมรรและสามัญผล ทั้งหลาย ชื่อว่าเป็นทุกข์ เพราะเป็นสงสารทุกข์ ตามพระบาลีว่า “สิ่งใดไม่เที่ยง สิ่งนั้นเป็นทุกข์” แทไม

ในบทความนี้ได้กล่าวถึงความหมายของทุกข์ตามหลักอริยสัจในพระพุทธศาสนา ผ่านการศึกษาความเข้าใจในธรรมที่ไม่เที่ยงซึ่งถือว่าเป็นทุกข์ ตามคติพระบาลีว่าด้วยอริยสัจและความสัมพันธ์ระหว่างทุกข์กับธรรมชาติของการดำ

ประโยค - วิถีธรรมมรรคเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๒ หน้าที่ 219 (ฝ่ายหนึ่ง) และโดย (ฝ่ายหนึ่ง) เป็นปรัชญธรรม (ฝ่ายหนึ่ง) เป็นปกัตพุทธธรรม สังจะ ๒ ข้างปลายล่า นับว่าสมรวมกัน เหตุเป็นธรรมทั้งอีกา เพราะเป็นธรรมลั

ในบทนี้มีการพูดถึงการเปรียบเทียบระหว่างธรรมต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับวิถีธรรมมรรค รวมถึงการแยกแยะความแตกต่างระหว่างฝ่ายต่างๆ ทั้งต้องค้นคว้าหาเหตุผลที่แตกต่างกันในแต่ละส่วนของธรรม เพื่อสร้างความเข้าใจที่ช

ประโยค - วิถีธรรมครอบเพลา คณะ ๑ หน้าที่ 220 เป็นอนาร์มธรรม (ธรรมไม่มีอามน) ผู้มีสติปัญญาพึงทราบความที่อริยสงฆ์ส่วนเสมอกัน และเสมอกัน โดยประธาน และโดยนัยดังกล่าว มาทีนี้แล้ว บริเวณที่ ๑๖ ชื่ออินทรีสั

บทความนี้กล่าวถึงวิถีธรรมที่มีหัวใจสำคัญเกี่ยวกับองค์ประกอบของธรรมที่ไม่มีอามน โดยมีการชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของความรู้และสติปัญญาซึ่งจะช่วยให้สาธุชนสามารถเข้าใจได้ดียิ่งขึ้น โดยมีอินทรีสัจฉนท์เป็นตัว

ประโยค - วิทยาธรรมเปนภาค ๓ ตอนที่ 221 ปัญญาภูมิเทศ เพราะเหตุในธรรมทั้งหลาย ที่เป็นภูมิแห่งปัญญานั้น ที่ท่านกล่าวไว้ว่า "ธรรมทั้งหลายดังโจชนิ อตานะ ธาตุ อินทรีย์ และปฏิสนธุมบเป็นอกี เป็นภูมิ (แห่งปัญญ

ในบทความนี้ได้กล่าวถึงการสังวรรณนาเกี่ยวกับปัญญาภูมิและปฏิสนธุมบาที่เป็นพื้นฐานแห่งปัญญา พร้อมอธิบายธรรมต่าง ๆ เช่น อตานะ ธาตุ อินทรีย์ และปัญญาสมบูรณ์ ที่เกี่ยวข้องในแนวคิดที่พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว

ประโยค - วิวัฒนาการเปล ภาค ๓ หน้าที่ 223 [ความหมายของคำปฏิสนธิสมมุตา] ส่วนความ (ต่อไป) นี้ เป็นความหมายสังเขปในปฏิสนธิสมมุตา และปฏิสนธิบุรณธรรมนัน ธรรมที่เป็นปัจจัยทั้งหลาย ฟังทราบว่าชื่อ ปฏิสนธิสมม

ในบทนี้ได้ศึกษาเกี่ยวกับความหมายของคำว่า 'ปฏิสนธิสมมุตา' ซึ่งหมายถึงธรรมที่เกิดจากปัจจัยหลายอย่าง และอธิบายถึงการแสดงปฏิสนธิสมมุติในพระสูตร โดยการทำความเข้าใจถึงความสัมพันธ์ระหว่างการเกิดและการไม่เกิด

ประโยค - วิสุทธิมรรคนเปล ภาค ๓ ตอนที่ ๒๒๔ สุ่งขาวทองหลายมีเพราะปัจจัยคือวิสิษา ตตตา (ความมีเพราะปัจจัย อย่างนั้น) อย่างนี้แลต้องใด วิสิษา (ความไม่มีที่จะไม่มีเพราะ ปัจจัยอย่างนั้น) อย่างนี้แลต้องใด อ

ในบทนี้กล่าวถึงความเป็นปัจจัยในธรรมว่าทุกอย่างเกิดขึ้นได้เพราะปัจจัยต่างๆ ส่งผลต่อกันและกัน โดยแยกแยะความสำคัญของแต่ละปัจจัย เช่น อวิสิษฏตาและอนัญญถฏตา ที่แสดงถึงความสัมพันธ์ของปัจจัยที่ทำให้ธรรมเกิดห

ประโยค - วิถีธรรมกรอบภาค ๓ ตอนที่ 225 ขึ้นเพราะปัจจัยของธรรม (ที่เป็นผล) อีกอย่างหนึ่ง ตรรศรียกว่า อิทัปปัจจูตา (ความที่สิ่งนี้เป็นปัจจัยของสิ่งนี้) ก็เพราะความเป็นปัจจัย หรือเพราะเป็นประชุมแห่งปัจจั

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงอิทัปปัจจูตา ซึ่งหมายถึงความเป็นปัจจัยของสิ่งหนึ่ง ๆ ที่ส่งผลต่อสิ่งอื่น ๆ ทั้งนี้ อิทธิปัจจยาเป็นตัวแทนของประชุมแห่งปัจจัยต่าง ๆ ที่ทำให้เกิดผลเช่นเดียวกัน นอกจากนี้ยังอธิบายถึงคำ

ประโยค - วิถีธรรมครอบแผ่ คด ตอน ๑ - หน้าที่ 230 กล่าวเหตุของปัจจธรรมทั้งหลายมือวิชาเป็นต้น ที่จริงปัจจธรรมทั้งหลายมือวิชาเป็นต้นนั้นเอง พระผู้พระภาคเจ้าตรัสว่าเป็นตัวเหตุ โดยนิพพานว่า 'เพราะเหตุนี้นั

เนื้อหานี้กล่าวถึงการอธิบายปัจจธรรมและปฏิสมุทยาที่มีความสำคัญในกระบวนการเข้าใจธรรมะ โดยอ้างอิงถึงคำตรัสของพระผู้พระภาคเจ้า ซึ่ง asserted ว่าทุกสิ่งมีเหตุและปัจจัยตามธรรมชาติ และการเกิดขึ้นของปัจจัยนั้

ประโยค - วิสถีมุทธบรรเลง ถลก ด ค ตอน ๑ - หน้า ที่ 234 อรรถาธิบายแห่งคำประพันธ์นี้ว่า คำว่า “ด้วยบทหนา” เป็นต้น ความว่า ความเป็นสัจจวตะ เป็นต้น ซึ่งแยกออกไปเป็นสัจจวตะ (กล่าวว่าจัตตะแและโลกิเบง ไม่สุข

บทความนี้วิเคราะห์คำประพันธ์ที่เกี่ยวข้องกับอำนาจปัจจัยและความเป็นอยู่ของธรรมอย่างละเอียด โดยมีการแยกประเภทต่าง ๆ เช่น สัจจวตะ อนุภาพ และวิสถีถวา ที่ชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างเหตุและผลในจักรวาลแ

ประโยค - วิชาธรรมะเบ่มภาค ๑ ตอนที่ ๑ หน้า 236 แบบที่ทรงวงไว้นั้น ลงสู่วิชาชาวที่แล้วไม่กล่าวว่าดุ อาจารย์ทั้งหลาย ไม่ดิ้นลงสู่สมัย (คือไม่ยึดแต่ความรู้ฝายตน ?) ไม่ขึ้นคร่อมปราสมัย (คือไม่มียาความรู้

เนื้อหาเกี่ยวกับการเรียนรู้วิชาธรรมะ โดยเสนอธรรม ๔ ประการ คือ สติ สัตว์ ปฏิรูป และปัจจยาการ ซึ่งเป็นข้อที่หาได้ยาก และยากที่จะอธิบาย เรื่องการทำอรรถสงวรณาในปฏิจจสมุปบาทถูกนำเสนอ พร้อมกับการเน้นความสำค

ประโยค - วิชาธรรมะเปล่า ภาค ๓ ตอนที่ ๒๓๘ นั่น ทรงแสดงแต่ปลายขอบรัง้นบ้าง แต่กลางมาถึงขอบรัง้นบ้าง จุดความ (ซัก) เอาเวลัยแห่งคนหาเวลัย ๔ คนจะนั้น [แสดงแต่ปลายถึงปลาย] เหมือนอย่างว่า ในคนหาเวลัย ๔ คน คน

ในบทนี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงแสดงธรรมเกี่ยวกับการเข้าถึงปิโมกข์ทั้งจากปลาย ขอบ หรือต้นขอบ ขึ้นอยู่กับการเข้าใจและการใช้งานของผู้ศึกษาอย่างเช่นในกรณีของคนหาวัลย์ ๔ คนที่มีวิธีการตัดและนำไปใช้งานที่แตกต

ประโยค - วิถีมีกรรมเปล่า คด คาถา ๑ - หน้าที่ 239 มันเข้าที่ปลายและจับเอามดจนถึงโคน โดยสาวไปแต่ปลายนั้นแหละ นำไปใช้งานฉินใด พระผู้มีพระภาคเจ้าก็ฉันนั้น ทรงแสดงปฏิสนธิสมบูรณ์ ตั้งแต่ปลายไปจนถึงต้นว่ “ถึ

เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของธรรมะที่มีปัจจัยคือชาติ พระผู้มีพระภาคเจ้าแสดงถึงการสะสมและการเข้าใจถึงปัจจัยที่เกี่ยวข้องในชีวิต การดำรงอยู่ของธรรมมะมีความสอดคล้องกับปัจจัยต่าง ๆ เช่น ชาติ และวิศษฏา เร