หน้าหนังสือทั้งหมด

บทความว่าด้วยอาจารย์ ๔ จำพวก
118
บทความว่าด้วยอาจารย์ ๔ จำพวก
ประโยค 5 - มังคลัตถิทิปิเปนปล เล่ม ๕ หน้าที่ 118 ปฐมาวิตติ เพราะความที่ อุปชฌาน ศัพท ประกอบในติยาวิตติเป็นต้น ไม่ได้." [๓๖๓] ผู้ซื้อว่า อาจารย์ เพราะอันสิ่งนี้แสดงพฤติ เช่นอิ้อี้. อาจารย์นั้น มี ๔ จ
บทความนี้พูดถึงอาจารย์ ๔ จำพวก ตามที่พระพุทธโกศาจารย์กล่าวไว้ในฎีกาโลกตฺถก การจำแนกประเภทอาจารย์ประกอบด้วย ปิยพจารย์, อุปสัมปทาจารย์, นิสสยาจารย์ และ อุตเทสาจารย์ ที่มีบทบาทสำคัญในการเรียนการสอนรวมถึง
พระอานนท์และความสำคัญของการทำอุปะราย
141
พระอานนท์และความสำคัญของการทำอุปะราย
ประโยค ๕ - มั่งคลอดที่ป็นเปล เล่ม ๔ หน้า ๑๔๑ หรือ ? พระศกดา ไม่มี ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุ ขันธ์พระองค์ผู้บริจาค พระอานนท์เถระ พระอุปโชมากของพระองค์ทั้งหลาย ได้ให้ผ้า ๕๐๐ ผืนแก่ภิกษุหนุ่มรูปเดียวเท่านั้
เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับการให้ของพระอานนท์ที่มีความสำคัญในพระพุทธศาสนา โดยได้มีการสนทนาเกี่ยวกับการทำอุปะรายซึ่งเป็นการตอบแทนแก่ผู้มีคุณธรรม ในที่นี้กล่าวถึงการให้ผ้า 500 ผืนและความสำคัญของการทำความดีใ
บทความเกี่ยวกับชาดกและการให้
143
บทความเกี่ยวกับชาดกและการให้
ประโยค ๕๙ - มังคลัตถิฝ่ายนี้มีแต่ปลอเล่ม ๔ - หน้า ๑๓๓ วงแจ้งว่ามั่น นั้นไว้ กระทำปฐมานว่า "เราจะให้ด้วยคิดว่า งา หลานี้ ไม่เป็นที่รักของเรา" หมายได้ แต่สัทพญาญของเรา เป็นที่รักว่างท่างนั้น ๔ นี้โดยร
เรื่องราวเกี่ยวกับพรานป่าที่ถือสัตย์และการให้เป็นความรักที่แท้จริง การตัดสินใจของพรานส่งผลต่อความรู้สึกและความสัมพันธ์ของเขากับพระยาช้าง การรักษาศีลและการให้เพื่อนำไปสู่ประโยชน์ของผู้อื่นจึงเป็นสิ่งสำ
อรรถกถาการฟังธรรมและสังขาร
147
อรรถกถาการฟังธรรมและสังขาร
Here is the extracted text from the image: ประโยค ๕ - มังคลัฏฐีที่เป็นแปล เล่ม ๕ หน้า 147 สังขารเหล่าใดเนื่องด้วยอินทรีย์ ย่อมสวยทุกข์ เพราะเป็นภาพมี วิญญาณ เพราะฉะนั้น สังขารเหล่านั้น จึงเป็นอามรมณ
เนื้อหาเกี่ยวกับสังขารเฉพาะทางที่ปรากฏในงานเขียนของพระอรธรรมอาจารย์ เช่น อรรถกถาการฟังธรรมและความเข้าใจในวิญญาณที่เกิดขึ้นจากสังขารในภาคปฏิบัติ โดยเน้นที่การฟังธรรมในวันที่ ๕ และการประชุมของสงฆ์ที่มีก
การฟังธรรมในเวลาที่เหมาะสม
148
การฟังธรรมในเวลาที่เหมาะสม
ประโยค ๕ - มังคลดาภิธานีป็นเปล่า เล่ม ๔ หน้า ๑๔๘ ในเวลายังไม่พบคำแผนแล้ว ย่อมไปยังภูของพระอนุรุทธเถระ พระเถระแม่ทับ ๓ นั่งในที่นั้นแล้ว ถามปัญหากันและกัน ในปฏิฐ ๓ ปฏิฐใดปฏิฐหนึ่ง แย่ปัญหากันและกัน เม
ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการฟังธรรมในวันสำคัญ และการสนทนาของพระเถระ ๓ รูป โดยเน้นว่าการฟังธรรมมีความสำคัญในการบรรเทาความสงสัยของบุคคล เมื่อพระอนุรุทธเถระได้สอนพระเถระแม่ทับ ๓ ในการถามตอบปัญหา เพื่อทำความเข
มังคลัตถกิจและการพิจารณาธรรม
149
มังคลัตถกิจและการพิจารณาธรรม
ประโยค ๕ - มังคลัตถกิจนี้เป็นเปล เป็น ๆ ๔ - หน้าที่ ๑๔๙ บรรดาบทเหล่านี้ บทว่า ต ความว่า ภิกษุเข้าไปหากิฏิ ทั้งหลาย ผู้เป็นที่สุด ผู้เป็นกัลยาณมิตร ตลอดกาลโดยกาล ท่านกล่าวไว้ในอรรถกถาปาปัติสูตรนั้นว่า
บทความนี้เสนอการศึกษาเกี่ยวกับมังคลัตถกิจและความหมายของคำว่า ปรปูฏกิจ ที่เกี่ยวข้องกับการสอบถามและการพิจารณาธรรม โดยอ้างอิงถึงอรรถกถาต่างๆ ที่กล่าวถึงการถามและการพิจารณาธรรมที่บรรดาภิกษุควรทำเพื่อความ
ประโยค ๕ มีกลัดกอขึ้นเป็นแปลง
151
ประโยค ๕ มีกลัดกอขึ้นเป็นแปลง
ประโยค ๕ มีกลัดกอขึ้นเป็นแปลง เล่ม ๕ หน้า 151 กล่าวในนั้น ชื่อว่าเป็นมงคล เพราะเป็นเหตุบุรสุดลภูวิเศษมีประการต่าง ๆ มีนิรมลได้ และได้อานิสงส์ ๔ และบรรลุมรรคผลไปแห่งอาศอเป็นต้น สมจริงดังพระผู้มุ่งพระก
บทความนี้กล่าวถึงประโยค ๕ ที่ชี้ให้เห็นถึงมงคลที่เกิดจากการทำบุญและการตั้งมั่นในจิต โดยเน้นถึงอานิสงส์ ๔ และความเจริญในโภชนงค์ ๗ ภายใต้หลักธรรมที่พระผู้มุ่งพระกตัญญูได้ระบุไว้ ทั้งยังสำรวจความสำคัญของ
การฟังธรรมและปีติในพระพุทธศาสนา
153
การฟังธรรมและปีติในพระพุทธศาสนา
ประโยค - มิ่งคลาดที่ปิ่นสเปล เล่ม ๔ หน้า ๑๕๓ มีในที่ใกล้ เพราะไม่มีโอกาสตั้งลง สองกว่า ตาม ปีติ ความว่า ชื่อว่า ไม่ละปีติอันเกิดขึ้นแล้ว ด้วยสามารถการฟังธรรมเป็นที่สบาย โดยกำหนดอาการอันเกิดขึ้นแห่งปีต
บทความนี้กล่าวถึงการฟังธรรมเป็นเหตุสำคัญที่นำไปสู่ปีติและปัญญาในพระพุทธศาสนา โดยชี้ให้เห็นว่าการมีความปีตินั้นส่งผลต่อความเจริญในจิตใจและสามารถนำมาซึ่งอานิสงส์ที่ดี การฟังธรรมทำให้เกิดการตระหนักรู้ถึง
การเข้าใจธรรมในพระพุทธศาสนา
155
การเข้าใจธรรมในพระพุทธศาสนา
ประโยค ๕ - มังคลดาภิธานี แปลเล่ม ๔ - หน้า ๑๕๕ ที่ประพฤติพรหมจรรยาในกาลก่อนของเรา" ภิกษุทั้งหลาย สติเดิมฉันท์ ชา, ที่นั้น ภิกษุผู้นั้น มีสติ จะเป็นผู้ลิขิตโดยผลานท์เดียว. ภิกษุทั้งหลาย เปรียบเหมือนบุร
บทความนี้กล่าวถึงการเข้าใจธรรมและบูรณาการการศึกษาในศาสนาพุทธ โดยการเปรียบเทียบภิกษุที่มีความเข้าใจในธรรมเหมือนการฟังเสียงกลอและเสียงสังข์ ที่ช่วยให้เขาเข้าใกล้กับการประพฤติพรหมจรรยา และทำให้เกิดอานิสง
มงคลทําที่นี้เป็นเปล เล่ม ๔ - หน้า 157
157
มงคลทําที่นี้เป็นเปล เล่ม ๔ - หน้า 157
ประโยค ๕- มงคลทําที่นี้เป็นเปล เล่ม ๔ - หน้า 157 ทฤษฎี นี้เป็นอานิสงส์ของที่ ๕ อันกฤษพึงหวังได้ ที่บูชา ทั้งหลาย ธรรมทั้งหลายอันไปตามโศด อันก็ภูมิอบรม ด้วยวาจา เพ่งดัยใจ แทบหมดคล้ายดี คำทฤษฎี อานิสงส
บทนี้นำเสนอทฤษฎีเกี่ยวกับอานิสงส์ของการบูชาธรรมและการเรียนรู้ ซึ่งอธิบายถึงความสำคัญของการทำความเข้าใจธรรมและการปฏิบัติตนให้ตรงตามคำสอนของพระพุทธเจ้า และกล่าวถึงอานิสงส์ที่พึงหวังได้จากการมีจิตใจที่ตั
การสอนและธรรมในมังคลาคติบท
164
การสอนและธรรมในมังคลาคติบท
ประโยค ๑: มังคลิจฉาที่เป็นเปล เล่ม ๔ หน้า ๑๖๔ พระเถร กล่าวว่า "พุทธรักษาเจ็ดผู้มีอายุ คุณอย่าทำความสำคัญว่า กิเลแห่งบรรพดิของเราถึงที่สุดแล้วด้วยเหตุเพียงเท่านี้เดียว." พระพุทธรักษิท ต่านผู้ริญ กระผ
บทความนี้นำเสนอการสอนจากพระเถรเกี่ยวกับความสำคัญของการไม่ยึดติดในความสำคัญของกิเลส และการฟังธรรมที่ลึกซึ้ง เมื่อพระพุทธรักษาได้ยึดถือคำแนะนำของพระอุปชฌายะในการปฏิบัติธรรม จนได้บรรลุพระครัสถาน การฟังธร
พระอริยมเหสีและพระราชาในสวรรค์
165
พระอริยมเหสีและพระราชาในสวรรค์
ประโยค ๕ - มั่งคลาดนี้ป็นเปล เล่ม ๔ - หน้าที่ 165 อายตนกอตอ อยู่ กระทำกาลแล้ว บังเกิดในสวรรค์ เสวยสมบัติต่ออยู่ ในสวรรค์ จนถึงเวลาที่พระศาสดาของพวกเราส่งปรินิพพาน เมื่อ พระศาสดาสิ้นปรินิพพานแล้ว บังเก
ในเรื่องนี้กล่าวถึงพระอริยมเหสีที่ปรากฏในสวรรค์ และเรื่องราวการรับนบพระจันทร์และพระอาทิตย์ โดยพระราชาได้สั่งทำขนมของกินเพื่อเฉลิมฉลองและตอบสนองต่อพระประสงค์ของพระเทวี ซึ่งนำไปสู่การเทพพระอุทิในที่สุด
การฟังธรรมและความสิ้นไปแห่งอสวะ
169
การฟังธรรมและความสิ้นไปแห่งอสวะ
ประโยค ๕ มิ่งคลอดำที่เป็นเปล เล่ม ๕ หน้า ๑๖๙ [๗๕๕] การฟังธรรม อันบุคคลอบรมโดยชอบแล้ว ย่อมให้ ถึงพระอรหัต ด้วยประการฉะนี้ เพราะเหตุนี้ ในปฏิบัณฑิต ตติย- ปิณณกาน์ ในกุกนิบาต อังคุตรนิกาย พระผู้มีพระภา
พระผู้มีพระภาคตรัสเกี่ยวกับการฟังธรรมที่ถูกต้องว่าเป็นเครื่องมือที่ช่วยให้บุคคลดำเนินไปสู่การสิ้นไปแห่งอสวะ มี 4 กาล ได้แก่ การฟังธรรม การสนทนา การแสดงธรรม และการเจริญวิปัสสนา ซึ่งจะนำไปสู่การเข้าถึงค
ความหมายของทมะในการปฏิบัติธรรม
184
ความหมายของทมะในการปฏิบัติธรรม
ประโยค- มิติ ๕ - มิติคำว่าปีนเปล่า เล่ม ๔ หน้า ๑๒๔ จึงชื่อว่า สฏฺฏาภาค (ศาสตรอำนำเสยี [ซึ่งชีวิต] ).บัณฑิต บัณฑิต พึงราภว่า ทม เพราะฆ์คือ ระงับไว้ซึ่งความไม่อดทน.เพราะ เหตุนี้น พระอรรถกถารย์ จึงกล่าว
ในเอกสารนี้พูดถึงคำว่าทมะซึ่งหมายถึงการระงับอารมณ์ที่ไม่ดี และอุปสมที่มีความเกี่ยวข้องในการปฏิบัติธรรม โดยชี้ให้เห็นว่าบัณฑิตต้องรู้จักการอดทนและปราบปรามบาปธรรม การบรรยายถึงการพัฒนาความอดทนและความเข้า
ความอดทนและขันติในพระพุทธศาสนา
185
ความอดทนและขันติในพระพุทธศาสนา
ประโยคสัญลักษณ์นี้เป็นของเล่ม ๔ - หน้าที่ 185 พระปุณณเจริญและขันติวิทวัสิ ชื่อว่า ขันติ ด้วยประการฉะนี้ แม้ในอรรถกถาสังคดีสูตร ท่านก็กล่าวไว้ว่า "ความอดทน คือความอดกลั้น ที่พระผู้พระภาคตรัสไว้เช่นนี้
เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของความอดทนและขันติในพระพุทธศาสนา โดยการอ้างอิงถึงบทความในอรรถกถาและสูตรต่างๆ เพื่อเน้นถึงความหมายและการปฏิบัติที่เกี่ยวข้องกับการควบคุมอารมณ์และการไม่ตอบโต้ต่อความโกรธ เพื่
มงคลที่ปริยัติ ๑
190
มงคลที่ปริยัติ ๑
ประโยค - มงคลที่ปริยัติ ๑ หน้า ๑๙๐ ล้มโต๊ะในปัจจัย ๕ และควาวาเป็นที่มาของดีทุกๆเดือน พระเถระผู็ คือบัณฑบาปเป็นวัตรุรูปหนึ่ง มาโดยส่วนภายใน จึงนั่งในที่ ๆ กำบัง ที่นั่งบุญวางอยู่บนตัวหนึ่ง ถกท่านประนอ
เนื้อหาเกี่ยวกับการฟังธรรมของพระเถระผู็ที่อยู่ในสถานที่กำบัง โดยที่พวกเขามีเจตนาไม่ทำอันตรายต่อการฟังธรรมและการเข้าถึงสวรรค์ ความสำคัญของการอดทนต่อคำกล่าวของผู้อื่นและการพิจารณาคุณแห่งชาติได้ถูกยกมาใน
มังคลสดชาติบนสเปลา เล่ม ๑ - หน้า 192
192
มังคลสดชาติบนสเปลา เล่ม ๑ - หน้า 192
ประโยค - มังคลสดชาติบนสเปลา เล่ม ๑ - หน้า 192 ในปัจจัยและกวนเป็นที่พึงพอใจ ความเป็นแห่งภิญญูผู้มีความ สันโดษในปัจจัยและกวนเป็นที่พึงพอใจนั้น ชื่อว่า ปาญอสนุโส- ภาวนารามตา (ความเป็นผู้มีความสันโดษในปั
เนื้อหานี้กล่าวถึงความสำคัญของความสันโดษและความอดทนในปัจจัยและกวนรวมถึงตัวอย่างการยืนหยัดในความเพียรของพระเณรที่ส่งผลต่อชีวิตและความเจริญในธรรมะ การอดกลั้นและความมั่นคงทางจิตใจถือเป็นปัจจัยสำคัญในการพ
ປະໂຫຍດ ບໍ່ເປັນວິກິດ ແລະຄວາມຮູ້ໃນສັງຄມ
202
ປະໂຫຍດ ບໍ່ເປັນວິກິດ ແລະຄວາມຮູ້ໃນສັງຄມ
ປະໂຫຍດ - ມັນຄົງຄ້າຍທີ່ນີ້ເປັນແບບເຫຼົ່າ ๔ - ໜ້າທີ 202 [໔๓๓] ຂຸ້ນມືອຍຢູ່ປະເຫົາໃດ โทษທີ່ເກີດຂຶ້ນທີ່ວັກສຸດວ່າທ່ານທ້ານເທົ່ານັ້ນ. ธรรมທຸກທ້ານອ້ອມ ບໍ່ເປັນວິກິດ. โทษ. ໂດຍວັນເດືອນເທື່ອນເທີ່ຍແລ້ວກໍວ່າບໍ
ເນື້ອງຈາກສາຍດິນທີ່ເຂົ້າໄວ້ໃນສັງຄມ ແລະຄວາມຮູ້ໃນດ້ານອຸບປະຮົມແລະທົ່ວໄປ, ໃຜບໍ່ໄດ້ສີລະກລອຍການເກັບກວບ, ແລະຄະແນນລັບລົງເຖິງວ່າເຈົ້າອຸບປະຮົມສິດິນ. dmc.tv
การเข้าใจธรรมจากพระผู้มีพระภาค
206
การเข้าใจธรรมจากพระผู้มีพระภาค
ประโยค๕ - มิกัดถี่ก็ป็นแปล เล่ม ๔ หน้า ๒๐๖ กระทำที่พึง" เพราะเหตุนัน พระผู้มีพระภาค จึงตรัสไว้นสูตรที่ ๓ ในทุติยวรรณะ ทาศนิบาต อังอตุณิกาตว่า " ภิกษ์ทั้งหลาย ภิกษุเป็น ผู้่าว่าย ประกอบด้วยธรรมอัน
เนื้อหาพูดถึงคำสอนของพระผู้มีพระภาคในสูตรที่ ๓ ของทุติยวรรณะ เน้นความสำคัญในการปฏิบัติธรรม โดยระบุถึงวิธีการที่ภิกษุต้องปฏิบัติเพื่อเข้าใจและยอมรับธรรมอย่างถูกต้อง รวมถึงการไม่โกรธและสามารถรับฟังการสอ
ความว่าง่ายในพระธรรม
209
ความว่าง่ายในพระธรรม
ประโยค ๕ - มัดคลีดท่านี้เป็นเปล เป็น ๔ - หน้าที่ 209 จึงเป็นเหตุให้บรรดาคือการละโทษเสียได้ อีกอย่างหนึ่ง ความเป็นผู้ว่าง่าย ชื่อว่า เป็นมงคล เพราะความเป็นผู้ไม่ใกล้จากการบรรลุ คุณเวทษ เพราะเหตุนี้ ท
บทความนี้กล่าวถึงความเป็นผู้ว่าง่ายในพระพุทธศาสนา โดยนำเสนอแนวคิดจากการวิเคราะห์บทสนทนาระหว่างบุคคลในภาวะต่างๆ ที่มีอิทธิพลต่อการบรรลุธรรม ความเป็นผู้ง่ายจึงถูกแบ่งออกเป็นสองประเภท คือประเภทที่ควรได้ร