ธรรม” : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 550 / 737

ประโยค - พระถัมนุปฏิฐิภาค ๙ - หน้า ๓ ๒-๓ ครั้ง ทราบเธอผู้ไม่รับคำตักเตือนว่า "ภิกษูนี่ไม่ทำตามคำของเรา" จึงกล่าวว่า "คุณ ถ้าถงั้น เธอจับปรากฏด้วยกรรมของตน" ดังนี้แล้ว หลักไป [น้องชายเสียคนเพราะถูกทอ

ในพระถัมนุปฏิฐิภาค ๙ มีการบรรยายเกี่ยวกับภิกษุที่ไม่สามารถปฏิบัติตามคำสอนของพระผู้มีพระภาค และส่งผลให้ตนเองตกอยู่ในสภาพที่ไม่ดี มีการกล่าวถึงความสำคัญของศีลและธรรมในชีวิตของภิกษุ รวมถึงการเกิดขึ้นใหม่

ประโยค - พระธรรมปิฎกอธิปฏิปฏิบัติภาค ๙ - หน้าที่ 11 ในกาลจบเทศนา บุราณของชาวประมงทั้ง ๕๐๐ ถึงความสังเวช ปราศจากการทำที่สุคแห่งทุกข์ วงในสำนักพระศาสดา ทำที่สุดแห่ง ทุกข์ ต่อกาลไม่นานเท่าไร ได้เป็นผู้ม

บทประพันธ์นี้กล่าวถึงการสังเวชของชาวประมง 500 คน ณ เวลาจบเทศนา ที่ได้สัมผัสกับทุกข์และทำความเข้าใจในธรรม โดยมีการเชื่อมโยงระหว่างอนุญชวาธรรมและสมปดิธรรมกับพระศาสดา ทำให้ผู้ที่มีภาวะอันเดียวกันสามารถหย

ประโบค - พระอิฐมปัตถุกถนาแปล ภาค ๙- หน้าที่ 16 รสตันหา โผฏฐัพพตัณหา ธรรมตันหา ไหลในภาพทั้งปวง บทว่า ลดา ความว่า ตัณหาได้ชื่อว่า ลดา เพราะอรรถ วิเคราะห์ว่า เป็นเหมือนเครื่องทา โดยอรรถว่า เป็นเครื่องพั

เนื้อหาเกี่ยวกับความเป็นไปของตันหาหรือความต้องการที่มีต่อสรรพสิ่งในอารมณ์ต่างๆ ตามหลักธรรมในพระอิฐมปัตถุกถนา ความรู้ในเรื่องของตันหานี้มีผลต่อการแสวงหาความสุขและการรู้จักตัวตนโดยผ่านปัญญาให้เห็นถึงเหต

ประโยค- พระรัชมาปฏิรูปถามเปล่า ภาค ๙ - หน้า ๓๕ ฟ้าจะอคเสน้นนั้น ได้ขึ้นไปสู่ไมเป็ น (สูง) ๖๐ ศอก ยืนอยู่บนปลายไม้เป็ นนั้น ในวันนั้น พระศาสดา ทรงตรวจดูสัตว์โลก ในเวลาใกล้รุ่ง ทรงเห็นอคเสน้นนั้น เข้าไป

ในบันทึกนี้กล่าวถึงพระศาสดาที่ตรวจดูสัตว์โลกในเวลาใกล้รุ่ง และการแสดงของอคเสนา บุตรเศรษฐีที่อยากให้ผู้คนเห็นการแสดงของตนบนปลายไม้ ในขณะเดียวกันพระศาสดาเสด็จเข้าไปยังพระนครโดยไม่สนใจอคเสนา ทั้งที่เขายื

ประโบค - พระจันทาปิตุภูติถลายแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 36 การแสดงศิลปะของเรา เปล่า (ประโยชน์) แล้วหน่ะ" พระศาสดา ทรงทราบความคิดของเขา จึงตรัสเรียกพระ มหาโมคคัลลานะมาแล้ว ตรัสว่า "โบกี้ลานะ เธองไป พูด กะบุต

การแสดงศิลปะของพระมหาโมคคัลลานะได้รับการตอบรับจากพระศาสดาและมหาชน เมื่อพระมาตรทรงเรียกพระเถรให้ไปพูดกับบุตรเศรฐิให้แสดงศิลปะ พระศาสดาได้ตรัสว่า บันฑิตควรละอาลัยรักในบันฑ์หลาย รวมถึงความเข้าใจในธรรมที่

ประโ ค ค - พระอิ้มปฐมปฐกฎแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 45 ภิญ นั้นว่า "หญิงนั้น ปลงตันทีผู้ลิเอิร ใบนชมพูทวีปท้งสิ้น จาก ชีวิต เพราะความเสน่หาในชายคนหนึ่ง ซึ่งตนเห็นครูเดียว น องนี้อย่างนี้; ภิญ ษ เงองตัดข้องบ

เนื้อหาพูดถึงผู้หญิงคนหนึ่งที่หลงไหลในชายซึ่งเธอเห็นเป็นครู หญิงนั้นประสบปัญหาและได้รับคำสั่งสอนจากพระอิ้ม ในการแสดงธรรมว่าการเข้าใจธรรมะเป็นทางแก้ปัญหาและส่งเสริมความสุขให้เกิดขึ้น ที่กล่าวถึงสภาพจิต

ประโคม - พระบรมปฏิภาณอภัส ภาค ๙ - หน้า ๔๖ บทว่า เอก โว ความว่า บุคคลนั้นแล ย่อมทำเครื่องผูกคือ ตานหา ชื่อว่า ให้มัน บทว่า วิฏฺฏกุโล เสม ความว่า บรรดาผู้ ๑๐ ในปฐมาน กล่าวคือ ธรรมเป็นที่ระงับจิตทั้งหลา

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการทำเครื่องผูกของจิต อธิบายถึงการทำงานของธรรมที่ช่วยในการระงับจิตใจ การมีจิตที่มั่นคงและความเป็นผู้นำ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการดำรงอยู่ในโสดาปัตติผล อธิบายถึงความสำคัญของการเทศนาเพื่อป

ประโยค - พระธีรมปฏิวัติฉบับแปล ภาค ๙ - หน้าที่ ๕๑ ๔. เรื่องอุปกิจกวี [๒๔๙] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา ทรงปรากฏอัชฌาทว์อปปะ ในระหว่างทาง ครัส พระธรรมคนนี้ว่า สมุทภิญฺญู เป็นต้น. [อุปกิจกวีทูลถามพระศาส

ในบทนี้ พระศาสดาทรงปรากฏอัชฌาทว์อปปะและตรัสสอนอุปกิจกวีเกี่ยวกับธรรมและการบรรลุผู้รู้สิ่งทั้งปวง พระศาสดาได้ตอบคำถามอุปกิจกวีเกี่ยวกับอาจารย์และธรรมชาติของผู้บวช, เนื้อหานี้ให้ความเข้าใจในพุทธธรรมและค

พระโศภาค-พระธีมปิฎกถูฏูกาแปล ภาค ๙ หน้า 56 ไหน?" ทรงสงสว่า "ในพระเถรวันวิหาร" จึงตรัสว่า "พวกเธอ มาเดือ, พวกเราจักไปยังสำนักงานของพระองค์" ทรงพร้อมด้วยหมู่ เทพบดี ให้พระเถรวันทั้งสิ้นว่า" ใสในส่วนแห่

เนื้อหานี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระศาสดาวกับหมู่เทวดาเกี่ยวกับการบริจาคและธรรมทาน พระศาสดาวได้ชี้แจงว่า ธรรมทานเป็นยอดของการให้ ซึ่งจะช่วยให้ผู้ที่ปฏิบัติตามบรรลุถึงพระอรหัตได้ นอกจากนี้ยังได้อธิบายถ

ประโโยค - พระธรรมปาฐิโมกข์แปล ภาค ๙ หน้า ที่ ๕๗ ธรรม ย่อมชนะรสทั้งปวง ความยินดีในธรรม ย่อมชนะความยินดีทั้งปวง ความสิ้นไปแห่งทุกข์ [แก้กรรม] บรรดาบทเหล่านั้น กล่าวว่าสุทพทาน เป็นต้น ความว่า ก็ถ้า บุค

บทความนี้เสนอความสำคัญของการปฏิบัติตามธรรมและความหมายของการอนุโมทนาในพระธรรมปาฐิโมกข์ แสดงถึงความยินดีในการทำความดีและการฟังธรรม เพื่อส่งเสริมให้เกิดการหลุดพ้นจากทุกข์ ความสัมพันธ์ระหว่างพระพุทธเจ้ากั

ประโยค - พระอัมปิฏกปัญญาจากแปล ภาค ๙ - หน้าที่ ๕๘ เป็นต้นปราชญ์หราทั้งหลายแล้วทำบ้าง เพราะเหตุไร? เพราะว่าชันทั้งหลาย เมื่อจะทำบุญเห็นปานนั้น ต่อพึงธรรมแล้วเท่านั้นจึงทำได้. ไม่ได้ฟัง ก็ทำได้ไม่; ถ้า

เนื้อหาเกี่ยวกับการทำบุญและการถวายธรรมทาน โดยเน้นว่าธรรมทานนั้นถือเป็นสิ่งที่ประเสริฐที่สุด เมื่อเปรียบเทียบกับสิ่งอื่นๆ ในพระพุทธศาสนา พระอัมปิฏกแสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการฟังธรรมและการปฏิบัติตามหล

ประโคม - พระธรรมปิฎกชฎางค์ แปล ภาค ๙ - หน้าที่ 59 โพชฌงค์ธรรม ๑๓ ประการ และกล่าวคือโลกุตตรธรรม ๔ ประการ นี้เหละ ประเสริฐว่าพึ่งปวง เพราะเหตุนี้ พระศาสดาจึงตรัส ว่า "สุพุทธ ธมมโร ชินาโต" องค์ แม้ว่าคว

เนื้อหาในหน้านี้กล่าวถึงโพชฌงค์ธรรม ๑๓ ประการและโลกุตตรธรรม ๔ ประการ โดยพระศาสดาได้ตรัสถึงความยินดีในบุญและความอิ่มใจที่เกิดจากการแสดงดีและการสอนพระธรรม ซึ่งส่งผลดีต่อจิตใจของผู้ปฏิบัติพระธรรม นอกจากน

ประโคม - พระปิ่นปักธงเขียนบทเปล่า ภาค ๙ - หน้า 71 ในระหว่างทาง ไม่ประพฤติในโอวาทของบันฑิต และอยู่ ถูก รายาสทั้งหมดหลายเดียกวิน ถึงความสิ้นไปแห่งชีวิต ส่วนพระราชา ผู้ทรงสำรวในอารมณ์เหล่านั้น ไม่อื้ออ

เนื้อหาพูดถึงการไม่ประพฤติในโอวาทและผลของการสำรวจทางอารมณ์ที่นำไปสู่การสิ้นไปแห่งชีวิต โดยเฉพาะการสำรวจทางตา, ทุ่ง, อากู๋, ลิ้น และใจ ซึ่งช่วยในการพ้นจากทุกข์ เมื่อพระราชาได้ทรงแสดงธรรม จึงทำให้เข้าใจ

ประโยค - พระอิฐปฏิทินฉบับแปล ภาค ๙ - หน้าที่ 79 "หญิงแพทย์ในครั้งนั้น ได้เป็นนางออณวรรณา, คนรักษาประวัติเป็นภิกษุชื่อว่า ปุนะ, อามาตย์ผู้ถือเชือก ได้เป็นกัลยาณิภิกษุ, และ อามาตย์ผู้เป็นขุนคลัง ได้เป็

เนื้อหาเกี่ยวกับการอธิบายบทบาทของบุคคลในอดีต เช่น หญิงแพทย์และภิกษุ พร้อมคำสอนของพระพุทธเจ้าที่เกี่ยวกับการมีสติและการสร้างกรรมดี ซ้ำยังยกตัวอย่างการเป็นบุคคลที่มีจิตใจสงบและห่างจากความวุ่นวาย สิ่งเหล

ประโคFL พระปิฎกชูจาแปล ภาค 9 - หน้า 86 4. เรื่องพระธรรมมารามเถร [๒๕๔๕] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อพระองค์ในพระเวนทรงปรารถพระธรรมมาราม เถรสรงพระธรรมเทคนาไว้ "สมฤรมาภิ มฤรมิโต" เป็นต้น. [พวกภิทูป

ในบทนี้กล่าวถึงการปรินิพพานของพระศาสดา สร้างความสังเวชต่อภิกษุที่อยู่รอบพระองค์ ดำเนินการปรึกษาหารือถึงวิธีการที่จะปฏิบัติในช่วงระยะเวลาอันใกล้ พระธรรมมารามเถรได้รับการส่งเสริมในกระบวนการ และฝึกปฏิบัต

ประชาธิปไตย- พระภิรมปฏิญญาแปลภาค ๙- หน้าที่ 88 ปฏิบัติธรรมหควรแก้ธรรมเท่านั้น จึงย่อมบูชาธรรม ดั่งนี้แล้วตรัสพระคาถานี้ว่า:- "ภิญญธรรมเป็นที่ยินดี ยินดีแล้วในธรรม ใครมีธรรมอยู่ซึ่งธรรม ระลึกถึงธรรมอ

บทนี้กล่าวถึงการปฏิบัติธรรมหรือธรรมะที่ควรประพฤติเพื่อเข้าถึงโพธิปัญญา และการยึดมั่นในธรรมที่จะไม่เสื่อมถอยจากพระสัทธรรม โดยเฉพาะการนึกถึงธรรมะและการปฏิบัติตามนั้นจะทำให้เกิดความสงบในจิตใจ และนำไปสู่ก

ประโปลฺ - พระอธิการปัททิยะ กาเปล ภาค ๙ - หน้า 91 แล้วว่าสว่า “กิษฺฐ์ทั้งหลาย ธรรมวาคาภิญญู พึ่งเป็นผู้อื่นดีด้วยอาก ของตนเท่านั้น การปรากฎนาของผู้อื่น ไม่สมควร เพราะบรรลฺ ณา วิปัสสนา มรรค และผลทั้งหล

ในเนื้อหาได้กล่าวถึงความสำคัญของการไม่ดูหมิ่นลาภที่ตนมีและไม่เที่ยวปรารถนาลาภของผู้อื่น โดยเนื้อหาชี้ให้เห็นว่าความสำเร็จและลาภที่แท้จริงจะเกิดขึ้นจากการทำดีของตนเองเท่านั้น นอกจากนี้ยังมีการยกตัวอย่า

ประโคด - พระธรรมปิฏกยอดแปล ภาค ๙ - หน้า 95 เสียดด้วยอาการอันแสดงว่า "เราจักไม่ไป" นางไม่อาจออกกลั้นไว้ได้ จึงหัวเราะดังลั่นขึ้น ขณะนั้น พระศาสดา ทรงปล่อยพระรัฐปีไตรเรือน แม้ พระมหมณี นั่งทับหลังให้แ

ในหน้าที่ 95 ของพระธรรมปิฏกยอดแปล พระศาสดาได้ทรงปล่อยพระรัฐปีไตรเรือน พระมหมณีได้ยินเสียงหัวเราะจากนางและเห็นแสงสว่างของพระรัฐมิมรราธะ นางได้กราบทูลแก่พระโคดมว่าขอถวายทานอันเลิศ มีการสนทนาที่น่าสนใจเก

ประโยค - พระอธิษฐานทัศนวิถีภูเขาแปลภาค ๙ - หน้าที่ ๙๖ แบ่งครึ่งบริโภคแล้วก็ถือ เป็นของสมควรแก่เรากรทั้งนั้น แม้อนัต ที่เป็นแดน เป็นของสมควรแก่เราเหมือนกัน, พรามนต์ เพราะพวกเรา เป็นผู้ช่วยอาณาจักรที่ผ

เนื้อหาบนหน้าที่ ๙๖ ของพระอธิษฐานทัศนวิถีภูเขา ได้กล่าวถึงการแบ่งครึ่งบริโภคของภิกษุและการไม่ยึดติดในนามรูปเพื่อเข้าถึงธรรมะ เรียกร้องให้เห็นคุณค่าของการอยู่ร่วมกันอย่างสะอาดและมีความสุข ดำเนินไปในแนว

ประโคด - พระธัมมาปติฎกษฎาแปล ภาค ๙ - หน้า 97 ธรรมะแก่นทั้ง ๒ นั้น ย่อมควร" แล้วจึงทรัศว่า "พระมหาน บุคคลผู้ไม่กำหนด ไม่ของอยู่ในมานุสูร ชื่องว่า เป็นฎีกุ" ดังนี้แล้ว ตรัสพระคาถานี้ว่า :- "ความยึดถือใ

ในบทนี้กล่าวถึงธรรมะแก่นสองประการว่า ควรยึดถือในการดำรงอยู่ ส่วนเฉพาะเจาะจงในมานุสูร โดยพระมหานได้ตรัสเกี่ยวกับการไม่เศร้าโศกที่เกิดจากความเข้าใจในนามรูปที่มีการเสื่อมสลายเมื่อไม่ยึดถือในสิ่งเหล่านั้น