บทความ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 407 / 891

ประโยค - วิญญาณธรรมแปล ภาค ๒ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 238 สัจจานิทาน เป็นธรรมอันปฐมภูมาพิธีกำจัด กายอันชูจะ คือพยาบาท อันติยานุภาพพิธีจำจัด กายอันชูจะออกนั่น (คืออภิญญา) เป็นธรรมอัน ฤทุญาณพิธีจำจัด อด

บทความนี้กล่าวถึงสัจจานิทานเป็นธรรมพื้นฐานในการกำจัดความรู้สึกทางกายที่ยึดติด โดยมุ่งเน้นไปที่แนวทางการทำค…

ประโยคสั้น - วิชาภิธรรมเราแปลภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 242 มีผลเกิด บุรุษตัดมันเสียดที่ราก ผลเหล่านี้เป็นผลที่ยังไม่เกิดของไมต้น นั้น ผลเหล่านี้ยังไม่เกิดเลยไม่เกิด ยังไม่ผลิก็เลยไม่เกิด ยังไม่ อ

บทความนี้สำรวจแนวคิดการเกิดและดับของทุกข์ในพระพุทธศาสนา ผ่านการอธิบายถึงอุปปาทะเป็นเหตุในการเกิดกลิสสาต่าง…

ประโยค- วิซัยทัศน์การแปล ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 243 [ภูมิลักษณ์และอุปนิสัย 4] ถามว่า “ด้วยคำว่า “กิเลสทั้งหมดหลายยังไม่เกิดเลยไม่เกิด” เป็น ต้นนั้น เป็นอันท่านแสดงอะไร ? ตอบว่า เป็นอันท่านแสด

บทความนี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับกิเลสและกรรมผ่านมุมมองทางปรัชญาและการตีความ โดยอธิบายว่ากิเลสเป็นสิ่งที่เกิดข…

ประโยคส- วิถีธรรมรถแปลภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้าที่ 244 ทำโอกาสแก้วบาาของตนตั้งอยู่ และนับเดียวกันนั้น วิบากอันมีโอกาส ที่กรรมทำให้แล้ว แม้เป็นบากที่ยังไม่เกิดขึ้น ก็ชื่อว่า โอกาสทุก- ปันนะ- เกิดขึ้น

บทความนี้สำรวจถึงการทำให้โอกาสเกิดขึ้นจากวิบากกรรมและธรรมชาติของภูมิที่มีผลต่อการ กระทำของเรา โดยเน้นว่าภู…

ประโยคส - วิญญาณรอแลกเปลี่ยน ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 249 พึงกำจัด ส่วนอัปปนะ (๔) กล่าวคือภูมิปัญญา มอรัมภี- คิห์ปันนะ อวิขิมภิญญปันนะ และสมุหุปันนะนั้นใด อุปปันนะ (๔) นั้นทั้งมด เป็นสิ่งที่คุณพ

บทความนี้สำรวจลักษณะปริญญาและกิจในญาณที่บันฑิตควรรู้ การกำจัดอุปปัณนะและการทำความเข้าใจเกี่ยวกับโลภญาณที่ส…

ประโยคส - วินัยธรรมวัดป่า ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 250 ยอมทำกิจ ๔ อย่างโดยขาดกันไม่เที่ยงไม่หลัง คือเผาใส่ ทำลาย มืด ไขแสง กินน้ำมัน ฉันใด มรรคาจากกิรัสสัจจะจะ โดยขณะ เดียวนั้นไม่ก่อนไม่หลัง ฉนั้นเ

บทความนี้พูดถึงการทำกิจ ๔ อย่างซึ่งไม่ขาดกัน การรู้ทุกข์และสุขด้วยปริญญาสมุย รวมถึงการเห็นมรรคาจากการภาวนา…

ประกอบค - วิชาคณิตศาสตร์ ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 252 สัจจะอิทธิยาทิษย์ แม้ในข้ออุปมานี้ก็พึงทราบตามการเปรียบอุปมัยดังนี้ คือมรรคาญอ่ำกำหนดรู้ทุกข์ ดังเรือฝนในไป ย่อมะสมุทัย ดังเรือตัดกระแสน้ำ ย่อมรัมร

บทความนี้พูดถึงสัจจะอิทธิยาทิษย์ในวิชาคณิตศาสตร์ โดยเน้นถึงการเปรียบเทียบในการรู้ทุกข์และการชี้แจงเรื่องอุ…

ประโยค - วิถีธรรมวิเคราะห์ ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้า 263 ข้อว่า "อนูปสมาน" ได้แก่ความที่เห็นความแตกดับแห่งสังขาร ทั้งหลาย โดยพิจารณาเห็นและโดย (นิ่งเห็น) ตามอย่าง (อารมณ์ที่ แตกดับแล้ว) น้อมใจลงไปในธร

บทความนี้สำรวจการพิจารณาความแตกดับแห่งสังขาร และความเป็นหนึ่งเดียวกันของอารมณ์ในปัจจุบัน ซึ่งเป็นส่วนหนึ่ง…

ประโยค- วิญญาณบรรลุภายใน ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 265 นั้น เพราะเห็นด้วยดีจึงมีความไม่มีแห่งจิตสาระ และความไม่มีแห่งอัตตลาภ ข้อว่า "ถูกฤกษ์ฤกษ์" ได้แก่ความคิดเห็นรูปพร้อม ทั้งปัจจัย การละสัมโมหะเ

บทความนี้พูดถึงแนวคิดเกี่ยวกับวิญญาณบรรลุภายใน และการละเกลาสกิริยาสในลักษณะต่างๆ ผ่านการเข้าใจโทษในสงสารธร…

ประโยคส- วิจัยธรรมรวบแปลภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนบน) หน้าที่ ๒๖๖ กล่าวแต่แต่โดยสังเขปว่า "กิดังคงปาหน ย่อมมีแก่พระโภคาวาร ผู้เชิญสมาธิเป็นไปในส่วนปฐพี (ความเห็นผิด) ทั้งหลาย" ดังนี้ [สมุจฉทปหาน] ส่วนการละธรรมท

บทความนี้กล่าวถึงการวิจัยธรรมในเชิงลึกเกี่ยวกับสมุจฉทปหาน ซึ่งเป็นการละธรรมที่มีอริยมรรญาณเป็นส่วนสำคัญ โด…

ประโยค - วิทยุธรรมวาระแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ ๒๖๗ พระชนม์พระราชฝ่ายปฏิบัติแล้วได้รับสมบัติ กระทำไว้ก่อนแต่ได้ สมบัติ ดังนี้ ๆ ทั้งปวง ก็กล่าวไว้ว่าพระราชาทรงกระทำเหมือนกัน ฉะนั้น [สัตย์ธิฤยกิ

บทความนี้เสนอการวิเคราะห์และตีความเกี่ยวกับสัจธิฤยกทั้งสองประเภท คือ โลกียสัจธิฤยกและโลกุตรสัจธิฤยก ซึ่งมี…

ประโยค- วิสาธรรมประกอบ ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 273 นั่น ปวิตในรรครถแห่งจริยธรรม นั่นแสดงมาแล้ว เอกอาจารย์เหล่าใดกล่าวว่า "คุณคือความละสังโฮนัสได้เพียง เท่านั้นเอง" ชื่อว่าหมธรรมอะไรฯ อื่น ไม่งี้

บทความนี้วิเคราะห์เกี่ยวกับความหมายของสัมมาทิฏฐิในจริยธรรม และการปฏิบัติที่ส่งผลให้เกิดความรู้รองที่เชื่อม…

ประโยค- วิจารณ์ธรรมแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 276 (ทุกชน) ข้อยมเข้าสมบัตของตน ๆ ได้ [เข้าเพื่ออะไร] ปัญหาธรรมว่า "เข้าเพราะ (เพื่อ) อะไร" แล้วก็ เพื่อกุศลธรรมสุขาวาระ (ความพออยู่สำราญในปัจจุบัน

บทความนี้พูดถึงความหมายของการเข้าสมบัติในธรรม โดยเน้นการพิจารณาว่าเข้าเพื่ออะไรและอย่างไร การเข้าไปในสมบัต…

ประโยคส - วิญญาธรรมแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 291 ด้วยภัยพอรูปให้กำเนิด) มีอรธธิบายว่าพัดสุถิในใจเป็นของ เนื่องกับภัยพอรูปนี้แต่มีเดีย (แต่) เป็นของเนื่องกับภัยพอรูป (ใช้ด้วย กัน) อยู่ เป็นมาตรา

บทความนี้เกี่ยวกับการอธิบายความเสี่ยงต่อพัดสุถิที่สามารถเกิดจากภัยต่างๆ เช่น ไฟ น้ำ ลม และโจร โดยจะชี้แจงถ…

ประโยคสรุป - วิถีธรรมรรแปล ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 296 กี่แล้ องอุ้มมาด้วยรูปธูปไม่เคยเดินทาง ควร (นามา) กล่าวในความ ข้อ นี้ ต่างว่ารูปหนึ่งไม่เคยเดินทางสายหนึ่ง มาครำลาธร หรือ แผ่นหินอันร้อนเพราะแดดล

บทความพูดถึงการเปรียบเทียบทางเลือกในการเดินทาง พร้อมทั้งการสัมผัสความบริสุทธิ์ในทางจิตใจ โดยใช้ตัวอย่างอุ…

ประโยค- วิชฺชามรรคแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 297 [เข้าแล้วจึงอยู่ได้อย่างไร] ปัญหากรรมข้อว่า "ยังอยู่ได้อย่างไร" ก็ว่า อันความยังอยู่แห่ง นิธิสมาบัติที่เข้าแล้วอย่างนี้นั้น ย่อมมีได้ด้วยอำนาจก

เนื้อหาในบทความนี้กล่าวถึงปัญหากรรมที่สำคัญในทางพระศาสนา โดยมุ่งเน้นที่การอยู่ในนิธิสมาบัติ การออกจากสมาบัติ วิธีกา…

ประโยคสรุป - วิชาภรรมวรรคแปล ภาค ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า 307 (๓) มหาวินา-เป็นมหาวิ (๑๐) ปฏิญาณฎีสมภูมิภูมิอา มณีฤทธิ์ อุตรมณุษยสมุม อุปฏิโภชภูมิE์ เหรหัสปูเป็นไง เราน มหาวิราวกลิต วิลาลูกจากภูติ - เป็

บทความนี้สรุปเนื้อหาเกี่ยวกับวิชาภรรมวรรคแปลในภาค ๓ ตอน ๒ ซึ่งกล่าวถึงมหาวิหารและความรู้ของผู้ที่ดำเนินตาม…

ประโยค- วิจารณ์มรรคา ภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้า 308 เรื่อง ประวัติพระพุทธโฆษะ (สมเด็จพระวันรัต เขมาจาริ เมธา เรียบเรียงตามบันทึกลึกรำ) เมื่อปี (พุทธศาสนายุค) นับแต่กาลปัจจุบันแห่งพระผู้มี พระภาคพุทธเจ้

บทความนี้กล่าวถึงพระพุทธโฆษะ ซึ่งเกิดในสมัยพระราชามหานาม และมีการบันทึกต่างๆ หน้าที่พระมหานามที่เกิดในตระก…

ประโยค - วิทยาภิรมณ์แปลกภาค 3 ตอน 2 (ตอนจบ) หน้าที่ 311 สังเกตคำว่่าเป็นแบบ ?) หมายไม่ แต่ธรรถภายในภาษีสกุลอันขึ้นสู่ สังเกตทั้งหมด ถึง ที่พระเจดีย์ทั้งหลายมีพระสารีบุตเป็นต้นทำไว้ พระ มหินทรตรวจลูกกา

…สงในมหาวิทยาลัยนครอรณูรันติ ท่านได้ฟังอรรถกถาภิรมณ์และได้มีความคิดเกี่ยวกับพระธรรมศาสนาอย่างลึกซึ้ง บทความนี้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการศึกษาธรรมในสังคม และบทบาทของพระสารีบุตรในการเผยแผ่ธรรมะสู่ชุมชน.

ประโยค- วิชาธรรมกราแปล ภาค ๑ ตอน ๒ (ตอนจบ) หน้าที่ 316 พระมหาเถระองค์หนึ่งชื่อวะวะ ในวิหารนั้น ทราบชัดว่า “สัตว์ผู้มีปัญญามาก เราทรมานได้ จะดี” ท่านจึงกล่าวปรา ะว่า “ใครหนอุความเป็นเสียง ลา” พระมหาเม

บทความนี้พูดถึงพระมหาเถระองค์หนึ่งชื่อวะวะ ซึ่งมีความเข้าใจในเสียงร้องและการตีความพระไตรปิฎก ท่านได้ตอบคำถ…