ประโยค-สารตฤกษ์ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 530 / 740

ประโยค - ปัญญามณีดาปลามกาคาถ อรรถถาคพรชวันติ ปริวา วัณนา หน้าที่ 778 ในเวลางกลางวัน ย่อมต้องอาบัติเพราะไม่ปิดประตูเรือนอยู่ ย่อมต้องอาบัติที่เหลือ ทั้งกลางคืนและกลางวัน ภิญญาผู่พาด ไม่ฉลาด เมื่อให้บร

บทเรียนนี้กล่าวถึงความสำคัญของปัญญาในการดำเนินชีวิต โดยมุ่งเน้นไปที่การปฏิบัติตนที่ถูกต้องเพื่อหลีกเลี่ยงอาบัติ การมีความเฉลียวฉลาดในสิ่งที่ทำ หรือในการเลือกคบเพื่อนมีผลต่อการปฏิบัติตัวและผลลัพธ์ในชีว

ประโยค - ปฏิญาณสมณปาฐะ อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วัตถนา - หน้าที่ 779 ผู้มีจิตเป็นอุพยากฤดู ย่อมต้องอาบัติ มีไม่แก่กลั้นนอนใน เรือนร่วมกันเป็นดังนั้น พระอรหันต์ย่อมต้องอาบัติใด ภิกษุผู้มีจิต เป็นอุพยากฤด

เอกสารนี้กล่าวถึงการอาบัติในพระวินัยที่เป็นข้อบังคับสำหรับภิกษุในลักษณะต่างๆ เช่น การมีจิตอุพยากฤดูและการเร่งรัดด้วยสุขาเนาน ซี่งอาจทำให้เกิดอาบัติได้ นอกจากนี้ยังมีการอธิบายเกี่ยวกับข้อห้ามที่พระผู้ม

ประโยค - ปัญจมนต์ปลานิลก อรรถกถาพระเวสสันดร ปิติวาร วันฉนา - หน้าที่ 780 ผู้มีพรรษาย่อน ๑๑ คิดว่า "เราเป็นผู้ลาภ" เมื่อให้บริหาร อุปปาจาร เพราะความเป็นพหุสุดบุคคล และผู้มีพรรษาย่อน ๕ ไม่ ถือตนัย ผู้ลา

บทความนี้สรุปเกี่ยวกับการเข้าพรรษาของภิกษุสงฆ์และการปฏิบัติตามข้อกำหนดในพระธรรม เกี่ยวกับการเข้าพรรษาในกาผิกษ์และชุนาหปักข์ โดยมีการวิเคราะห์ถึงความสำคัญของพิธีการต่างๆ และอาบัติที่อาจเกิดขึ้นจากการไม

ประโยค - ปัญญามีการปลาสังกา อรรถกภาพพระวินัย ปริวาร วันเนา - หน้าที่ 781 ยังเหลือกว่ากึ่งเดือน ภิกษุท่านงี้ ชื่อว่าสมต้องอาบัติกในคมฤดู เมื่อมีผ้าฝน้ำฝน แตปล่อยอาบน้ำฝน ชื่อว่าย่อมต้องอาบัติในฤดูฝน สง

เนื้อหาพูดถึงปัญญาและการอาบัติของภิกษุในฤดูฝน ซึ่งได้กล่าวถึงการทำอุโบสถและข้อบังคับต่างๆ ที่ต้องปฏิบัติตาม อีกทั้งนำเสนอถึงแนวทางการปิดอาบัติและวัตถุต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง เพื่อให้เกิดความเข้าใจที่ถูกต้

Here is the extracted text from the image: ประโยค - ปัญจม์สมันตปลาสักกา อรรถถภะพระวินัย ปริวาร วันนา - หน้าที่ 782 ที่ก้าง คือเรือนไฟ ชนุตามปรฏิวาจิกา แม้นในที่ก้าง นอกนี้ ก็มียันเหมือนกัน. ภิกษุผู้ป

บทความนี้กล่าวถึงหลักการปฏิบัติของภิกษุในสถานที่ต่าง ๆ และแนวทางในการทำกิจกรรมในชีวิตประจำวัน ทั้งนี้ยังมีการพูดถึงอาบัติและแนวทางการจัดการกับสถานการณ์ที่ภิกษุเผชิญ โดยเน้นความสำคัญของการรักษาธรรมม์แล

ประโยค - ปัญญา สมันตปาโล สามารถพระวันขึ้น ปรัสว วัดถนา - หน้าที่ 784 เมื่อทำวิถีกายทานประกอบกับวาจาแสดง อบัติเชื่อว่าออก ด้วยกายที่เป็นทั้งเทศนามนิ่งฐานามี งูฐานา ช่อนออกในท่ามกลางสงฆ์ แต่ว่า เฉพา

เนื้อหานี้เกี่ยวกับการวิเคราะห์การทำวิถีกายทานร่วมกับวาจาในบริบทของศาสนา โดยมีการกำหนดความหมายของอาบัติ ความสำคัญของการลงโทษที่เหมาะสม และแนวทางปรับปรุงปัญหาภายในคณะสงฆ์ ผู้ที่ไม่ปฏิบัติตามหลักธรรมและ

ประโยค - ปัญญามุติปลากาก อรรถถกพระวันวิน ปริวาร วัลนา - หน้าที่ 785 อนาจารต่างโดยชนิดมีเล่นสล็อตเป็นอาทิ ชื่อว่าลงทางกาย [๕๐๒] อนาจารต่างโดยชนิดที่ทำเป็นงามปากเป็นด่าน ชื่อว่าลงทางวาวจา อนาจารทางทวารท

เนื้อหาพูดถึงประเด็นต่าง ๆ เกี่ยวกับอนาจารที่ถูกบัญญัติในกฎหมาย ซึ่งแบ่งประเภทออกเป็นหลายชนิด เช่น อนาจารทางกายและทางวาจา โดยยกตัวอย่างข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องเพื่อชี้ชัดถึงความก้าวล่วงในลิขาขบ บทความนี

ประโยค - ปัญฌามัสมันตปลาทากา อรรถกถาพระวินัย ปริวรร วัดนนา - หน้าที่ 786 คฤหัส มืดเดินส่งข่าวเป็นต้นก็ดี ด้วยเวชกรรมที่มีเป็นต้นก็ดี บทว่า วาจิสิก ฯ ได้แก่ ด้วยรับหรือบอกข่าว (ของคฤหัส) เป็นต้น. บทที

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของวาจาและการปฏิบัติตนของภิกษุ ไม่ควรทำให้เกิดความบาดหมางและวิวาท การเชื่อถือคำพูดของผู้อื่นให้ระมัดระวัง และความสำคัญของการจัดการความขัดแย้งในกลุ่มคนสำคัญต่อพระวินัยโดยรวม.

ประโยค - ปัญญาอิ่มตลิตปลากาก อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วัณณะ - หน้าที่ 787 จะแตกตัวไป. หลายๆว่า ดีฤภคิ สมุนนาดฐสุด ภูภูโน วินโย มีความว่า ภิกษุ่น้อบรับรู้บ่อย, ยึด [๑๑๑] วันนั้นน้อมเป็นวันของ เธอ, วันน

เนื้อหาเกี่ยวกับการตีความและการวางกฎระเบียบสำหรับภิกษุในพระวินัย การสนทนาและการตั้งคำถามระหว่างภิกษุ รวมถึงกรณีของการไม่ให้ผู้ถามมีความสงสัยในเรื่องที่เฉพาะเจาะจง การวิเคราะห์วินัยที่ไม่ควรสนทนา รวมถึ

ประโยค - ปัญญาบัณฑิตปลาพาก อรรถคาถาพระวัน ปริวาร วันนตา - หน้าที่ 788 ปฎิญญาว่า"ฅนเป็นพรหมจรรย์บุคคลนั้นเสียแล้ว ของมาพระฉันท์เสียดัง "ขาทเจ้าความเท็จ, ข้าทำจงอภัยแก้ข้ามเจ้า" แล้วสรละลักษณ์ว่่า"โทษใ

เนื้อหาในบทนี้สำรวจแนวความคิดเกี่ยวกับการทำความดีและความประพฤติที่ถูกต้องตามหลักการทางธรรม โดยมุ่งเน้นในการชำระจิตใจให้สะอาดและปลอดจากโทษในกาม ความประพฤติเดียวกันถูกแบ่งออกเป็นสองประเภทคือทุจริตและจุต

ประโยค - ปัญญามีเดนปลากราก อรรถถาวรพระวันิ ปริวาร วันณา - หน้าที่ 789 [๕๐๔] ข้อว่า ปราวาย อาปชุชาติ สกาวาย วุฒาจาติ มีความว่า ภิกษุต้องด้วยกรรมรวมจาของภิกษุอื่น เพราะไม่ยอมสละ ทิฏฐิมาก, เมื่อแสดงในสำน

เนื้อหาประกอบด้วยการวิเคราะห์เกี่ยวกับอาบัติที่ภิกษุต้องเผชิญและการถือเสียงในการแสดงถึงการปฏิบัติ ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างกรรมของภิกษุและวาจาของตน นอกจากนี้ยังชี้ให้เห็นถึงการตีความและการฟื้นฟูศีลธรรม

ประโยค - ปัญญามณีสนิทปลากกา อรรถกพระวินัย ปริวาร วันเวนา - หน้าที่ 790 ต้องอาบัติที่เป็นไปทางวจนะ ด้วยวาจา เมื่อแสดงอาบัติ นั้นแลเสีย ชื่อว่าออกด้วยวาจา ภิญญูผู้หลัก ย่อมต้องอาบัติที่จะพึงต้องตา

เนื้อหานี้กล่าวถึงการแสดงอาบัติในพระวินัย โดยเฉพาะเรื่องของการออกด้วยวาจาและเงื่อนไขที่เกี่ยวข้องกับการเกิดอาบัติ ที่ผู้มีความรู้ต้องเข้าใจในเรื่องนี้ การแสดงอาบัติเป็นสิ่งที่ต้องมีการพิจารณาถึงความตั

ประโยค - ปฏิบัติสมันดปลาสกะ อรรถถภาพพระวิริยะ ปริวาร วันนา - หน้าที่ 791 [วินิจฉัยในกัมมดูกกะ] วินิจฉัยในกัมมดูกกะ พึงทราบดังนี้:- ภิกษุต้องอาบัติพระไม่ยอมสะทิฐิฉลาด ด้วยกรรม เมื่อแสดงเสียชื่ออาอด้

บทความนี้เน้นการวินิจฉัยเกี่ยวกับอาบัติของภิกษุภายใต้กฎเกณฑ์ต่างๆ ในพุทธศาสนา รวมถึงการบริหารจัดการภายในสงฆ์และบริหารของเจดียและคุฬาสัตว์ เพื่อประโยชน์ทางศาสนาและการสืบทอดวัฒนธรรมทางพระพุทธศาสนา ขอนำเ

ประโยค - ปัญญามณีตาปะกะ อรรถกฐพระวินัย ปวิราส วัณณา - หน้าที่ 792 แต่ในเวลาจะออกไม่มีกิจที่จะต้องทำ เพราะฉะนั้น จึงชื่อว่าออกหลัง ต้องอาบัติ เพราะปล่อยสุขะเป็นต้น แล้วออกต่อหน้าสม. ต้องอาบัติสมุฎิมุขส

ในบทนี้พูดถึงข้อบังคับในพระวินัยเกี่ยวกับการที่พระภิกษุออกจากที่อยู่ โดยเน้นว่าเมื่อมีการละการกระทำที่ดีแล้วจึงเป็นเหตุให้เกิดอาบัติ รวมถึงการที่พระภิกษุร่วมอยู่ในบ้านเดียวกันและความเป็นอาบัติที่เกิดจ

ประโยค - ปัญญามนต์ปลาทากา อรรถกถาพระเวิน ปจิรว วัณณะ - หน้าที่ 793 และด้วยความเป็นเพศประเสริฐ ตั้งอยู่ในเพศสตรีอันเกิด ณ ภายหลัง กายวิญญาณและวิจัยญาณ ซึ่งเป็นไปด้วยอำนาจแห่งจริงของบรรลุและ อาการของบร

เนื้อหานี้กล่าวถึงหลักการและแนวคิดเกี่ยวกับเพศและทิกญญูในพระพุทธศาสนา โดยเน้นที่ความเป็นเพศประเสริฐและความสัมพันธ์ระหว่างเพศสตรีและบุรุษตามแนวทางของพระเวิน ในเนื้อหาได้ระบุถึงบทต่างๆ ที่กล่าวถึงภาวะขอ

ประโยค - ปัญญาโมนคปลาถาก อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วัณณะ - หน้าที่ 794 ยามมหาวิฤก ฯ อย่าง เพระเป็นของเฉพาะกาล ควรกลั่น ในกิจที่สร้างไว้ อย่างไร สองทวา อุปาสโก สิโลว ได้แก่ ผู้ครองสิกขา หรือ ศิล ๑๐. [วิ

บทความนี้ตรวจสอบรายละเอียดเกี่ยวกับอรรถกถาในพระวินัย โดยเฉพาะเรื่องของการปฏิบัติของภิกษุที่เกี่ยวข้องกับอุปาสโก สิโลว และความสำคัญของการเตรียมตัวในการออกไปยังสถานที่ต่างๆ พร้อมทั้งการทำความเข้าใจเกี่ย

ประโยค - ปัญจมสมิฏปะสา อัตติศาฯน ปริวาร วันณนา - หน้าที่ 795 [วินิจฉัยในวัตถุนัณฑตตะทิตถูกคะ] วินิจฉัยในวัตถุนัณฑตตะทิตถูกคะ พึงทราบดังนี้ :- ความที่ปรากฏ ๔ มีวัตถุต่าง ๆ กันและกันเอง ย่อมมี, ความ ท

เนื้อหาเกี่ยวกับการวินิจฉัยในวัตถุนัณฑตตะทิตที่นำเสนอการแบ่งประเภทวัตถุและอาบัติที่แตกต่างกัน กับการวิเคราะห์รายละเอียดเกี่ยวกับอุปติณฑานุตตตที่ส่งผลต่อความหมายและข้อกำหนดในการวินิจฉัย นอกจากนี้ยังกล่

ประโยค - ปัญจมสมมติปลามาก อรรถกถาพระวินัย ปริวาร วันอนา - หน้าที่ 796 [๕๐๘] ในภิกษุและภิกษุณีผู้ต้องต่างกันตาม ในภิกษุ และภิกษุณีผู้ต้องอาบัติที่ทั่วไป (แก้กันและกัน) ที่เหลือก็ต้อง มMnemonic เหมือนก

เอกสารนี้นำเสนอประเด็นจากพระวินัยเกี่ยวกับความแตกต่างของอาบัติในภิกษุและภิกษุณี รวมถึงความวิตกและการถือบดีที่เชื่อมโยงกัน นอกจากนี้ยังมีการวิจัยเกี่ยวกับปัญหาที่เกิดขึ้นในสภาคต่างๆ ของพระวินัย ซึ่งแสด

ประโยค - ปัญญอมตา ปลานัก อธิถภาพพระวินัย ปิติวร วันนา - หน้าที่ 797 ต้องอาบัติ, สำกิวาริกาไม่ต้อง. เมื่อไม่หวาดอันสำกิวาริกาพึงแก่ปุถุชน สำกิวาริก ย่อมต้องอาบัติ, อุปชามไม่ถูกต้อง. สำกิวาริกและอุป

เนื้อหาเกี่ยวกับพระวินัยที่สำคัญ เช่น การอาบัติของสำกิวาริกาและอุปชาม รวมถึงหลักการที่เกี่ยวกับการปฏิบัติตัวของภิกษุ ผู้ที่มีอายุพรรษาสูงควรมีจริยธรรมในการมีปฏิสัมพันธ์กับผู้ที่มีพรรษาต่ำ นอกจากนี้ยัง

ประโยค - ปัญญามีตนปลากาก อรรถถคพระวินัย ปริวาร วันนา - หน้า ที่ 798 ควรลุกรับของภิกษุใหม่ ฝ่ายภิกษุใหม่ เป็นผู้นำควรอ่อนว่าว่า ไม่ ควรลุกรับ ของภิกษุผู้ใหญ่ บทที่ ๑ แห่งอาณาสนาหฤดูกะ กับบทที่ ๒ ในอา

เนื้อหาเกี่ยวกับวิธีการฉันในฤดูกะ โดยเฉพาะการประพฤติปฏิบัติที่เหมาะสมของภิกษุใหม่และผู้ใหญ่ รวมถึงวิธีการรับประเคนและสาระสำคัญเกี่ยวกับการกระทำที่ถูกต้องตามพระวินัย การแยกประเภทของอาบัติและการจัดการกั