ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 179 / 946

ประโยค- วิษณุกรรมแปล กถ ค ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 28 ธรรมมีโโยโสมสิกาและสันทัมมสวนะเป็นต้น เป็นปัจจัยขอ…

บทความนี้กล่าวถึงการวิเคราะห์ปัจจัยของนามและรูปในแนวทางพุทธศาสนา โดยเน้นที่ธรรมที่มีบทบาทสำคัญในนามรูป เช่น กรรม จิต และอาหาร ซึ่งมีการอธิบายถึงกระบวนการเกิดและสลายของนามรูป เช่นเดียวกับความเชื่อมโยงร

ประโยค- วิสุทธิมรรคเปตาก 3 (ตอนจบ) - หน้าที่ 29 จิงมี ตันนหา เมื่อเวลานามี จิงมี เวทนา เมื่อผลสมี จิงมี ผ…

บทสรุปนี้กล่าวถึงการกำหนดปัจจัยของนามรูปในทางปฏิจจสมุปบาทและกรรมวัฏ โดยชี้ให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างกิเลส สังขาร และปัจจัยที่นำไปสู่การเกิดในภพต่างๆ ซึ่งมีหลักการตามแนวทางของวิสุทธิมรรค และความสำคั

ประโยค - วิถีธรรมรวมเปล ภาค 3 (ตอนจบ) - หน้าที่ 30 ความกว้างลึก (ในครรภ์) ใน (อุปฏิ) ภาพนี้ เป็นนามรูป ปร…

บทความนี้นำเสนอความสำคัญของกรรมและวิบาก โดยเฉพาะในบริบทของอุปฏิบัติและเทวนา ซึ่งมีผลต่อการเกิดในภพต่อไป โดยอธิบายถึงกรรมต่างๆ ที่ก่อให้เกิดผลในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต พร้อมทั้งการพิจารณาอำนาจของกรรมที่

ประโยค - วิสุทธิมรรค๑๓ ผลก ค ตอน๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 32 ความมึสีกลามกาม กรรมหน้านั้นและอ่อนให้ผลก่อน กรรมท…

ในหน้าที่ 32 ของคัมภีร์วิสุทธิมรรค ได้อธิบายเกี่ยวกับกรรมที่มีผลต่อชีวิตของบุคคลซึ่งแบ่งเป็นประเภทต่างๆ เช่น ชนกกรรม อุปภัมภกรรม อุปปีภกกรรม และอุปฆาตกรรม ตลอดจนความสัมพันธ์ระหว่างกรรมแต่ละประเภทกับผล

ประโยค- วิสุทธิมรรแปลง 3 ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 33 กรรมอื่นให้แล้ว ยอมบีบยอมคันสุขหรือทุกข์ที่เกิดขึ้นในว…

บทนี้กล่าวถึงความแตกต่างของกรรมและวิบาก โดยเฉพาะกรรม ๑๒ อย่าง และวิธีการที่ภิกษุสามารถกำหนดจับปัจจัยของนามปรุงในกรรม यहมองเห็นได้ด้วยการบำเพ็ญวิสาสน ความแตกต่างนี้ปรากฏเฉพาะกับพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ซึ่ง

ประโยค - วิสัชชาธรรมบท คาถา ที 2 (ตอนจบ) - หน้า 35 อันชอบว่า "เมื่อเหตุมีอยู่ มันติ ทังหลาย ก็กล่าวโดยคำเ…

เนื้อหานี้พูดถึงวิสัชชาธรรมบท คาถา ที 2 ว่าเมื่อต้นเหตุและกรรมมีอยู่ การตีความในความเป็น 'ผู้สร้าง' หรือ 'ผู้สร้างผล' เป็นเพียงการตั้งสมญาเท่านั้น นอกจากนี้ยังมีการวิจารณ์พวกเดียรถีย์ที่ไม่เข้าใจความน

ประโยค - วิสุทธิมรรคเปล่า กด ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 36 ลอยไปตามกระแสน้ำก็อต้นตายอยู่ จึงไม่พันจาก ทุกปังไ…

ในบทความนี้กล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างกรรมและวิบากว่าทั้งสองนั้นไม่สามารถแยกออกจากกันได้ โดยกรรมไม่มีอยู่ในวิมานและวิบากก็ไม่มีอยู่ในกรรม ทั้งสองปัจจัยนี้สำคัญต่อการดำเนินการในสังสาระ ไม่ว่าจะเป็นเทวด

ประโยค- วิสุทธิมรรคแปล กำ ด ตอน ๒(ตอนจบ) - หน้าที่ 37 เมื่ออธิบันนั้นทำการกำหนดจับปัจจัยของนามรูปทางธรรมว…

เรื่องราวในบทนี้เกี่ยวกับการวิเคราะห์กำหนดจับปัจจัยของนามรูปทางธรรมวัฏ และประเด็นต่างๆ เกี่ยวกับกรรมในอดีตและปัจจุบัน โดยมีการ ถ่ายทอดแนวคิดเกี่ยวกับความเกิดดับของสิ่งต่างๆ ผ่านการดึงนำตัวอย่างที่ชัดเ

ประโยค - วิริยธรรมเอกภาค ๓ ตอนที่ ๒ (ตอนจบ) หน้า 38 หนึ่งนั่นเป็นปัจจัย ก็สามารถได้ ฉันใด ธรรมสักสิ่ง ย่อม…

เนื้อหานี้สำรวจลำดับแห่งจิตและปัจจัยที่เกิดขึ้นในบทย่อยเกี่ยวกับธรรม โดยอธิบายถึงการดำรงอยู่ของจิตในอดีตและอนาคต ขณะเดียวกันยังเน้นถึงการเกิดและดับของจิต ซึ่งต้องผ่านปัจจัยต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพาะ

ประโยค - วิสุทธ์ภิรมย์เปล่า ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า ๓๙ ประกิจ อันเป็นไปโดยนัยว่า "ภูเขาย่อมสงสัยในพระศาสดา…

ในบทนี้พูดถึงความเข้าใจในธรรมชาติและปัจจัยของสังขาร โดยพระสารีบุตรได้กล่าวถึงความไม่เที่ยงของทุกสิ่งและความสำคัญของปัญญาในการจับความหมายของธรรมต่างๆ อิทธิพลของอวฆชาทำให้เห็นถึงความสัมพันธ์ของสังขารและ

ประโยค - วิญญาณรามเปลอ กาค 3 (ตอนจบ) - หน้าที่ 40 นิทิตะ (คือสิ่งขวัญ ?) ตามเป็นจริง เพราะความรู้เห็นคนเห…

บทนี้สำรวจความรู้ความจริงในธรรมและการรู้เห็นตามเป็นจริง ผ่านการอธิบายสัมมาทัสนะและการเข้าใจธรรมที่เป็นอนัตตา การรู้เห็นตามเป็นจริงจะช่วยละความสงสัยได้ และการขึ้นกับธรรมมีอรรถเดียวกันแม้จะต่างกันที่พยั

ประโยค - วิสุทธิมรรคเปล กาฐ ตอน 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 42 มัคคมัคคญาณัทสนวิสุทธินทก ส่วนญาณอันรู้ธรรมที่เป็นร…

ในตอนจบของวิสุทธิมรรคเปล กาฐ เราจะได้สำรวจการเข้าถึงมัคคมัคญาณัทสนวิสุทธินทก และวิธีการปฏิบัติวิปัสนา เพื่อการเห็นธรรมที่แท้จริง พระโโยคาวรจะทำให้เห็นถึงความสำคัญของการพิจารณาเป็นกลาปสมสมะ ซึ่งเป็นเบื

ประโยค - วิสุทธิมรรคเปล ภาค ๓ คาถา ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 43 เกิดขึ้น และตรีนปรัญญาเล่ามีในลำดับแห่งภูมิปัญญา…

บทความนี้สำรวจหลักการของวิสุทธิมรรคและปรัญญา 3 ประเภท ได้แก่ ญาณปรัญญา, วิปาสนาปัญญา และปานปรัญญา โดยเน้นการทำความเข้าใจลักษณะเฉพาะและความสำคัญในทางธรรม เพื่อให้นักปฏิบัติสามารถใช้ในชีวิตประจำวันและเข

ประโยค - วิสุทธิธรรมแปดก ค ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 44 [ภูมิของปริญญา] ภูมิ (คือชั้น) ของญาณปริญญา เริ่มตั…

เนื้อหานี้กล่าวถึงภูมิของญาณปริญญาที่เริ่มตั้งแต่ส่งสารปริจฉาไปจนถึงปัญญาปริญญา โดยเน้นความสำคัญของการละทิพพธรรมและการเข้าใจความทุกข์และสุข เพื่อให้พระโยคีสามารถบรรลุญาณปริญญาได้อย่างแท้จริง และเสนอกา

ประโยค - วิสุทธิมรรวมเปล่า ๓ ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้าที่ 45 ไฉ เมื่อถือรินปริญญาเป็นไปอยู่ มักคามคุญจึงเกิดขึ้…

ในบทนี้กล่าวถึงความสำคัญของสัมมสมะญาณและการศึกษาเพื่อให้ถึงวิสุทธิมรรวม โดยเน้นการทำโยคะและการศึกษาผ่านคำบ่งในธาตุธรรมทั้งหลาย ทั้งในอดีตและปัจจุบัน สัมมสมะญาณมีความสำคัญในการกำหนดความไม่เที่ยงและอนัต

ประโยค - วิฑูรย์ธรรมหรือ 3 (ตอนจบ) - หน้้าที่ 46 วิญญาณทั้งที่เป็นอดีตอาณาคตและปัจจุบันไม่เที่ยง ฯลฯ" ชื่…

เนื้อหานี้กล่าวถึงความไม่เที่ยงของวิญญาณที่มีทั้งอดีต อาณาคต และปัจจุบัน โดยนำเสนอว่าสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นของที่เปลี่ยนแปลงได้ด้วยปัจจัยต่างๆ ที่ส่งผลให้เกิดความเสื่อมสลายและดับไปตามกาลเวลา ยกตัวอย่างถ

ประโยค - วิสุทธิมรรถเปล ภาค 3 (ตอนจบ) - หน้าที่ 47 กาลอธิษฐานแม่ในกาลอนาคต "ชื่อสัมมนาสัญญา ความรู้จึง ชื…

ในเนื้อหาเล่มนี้พูดถึงการอธิษฐานแม่ในอนาคตและการศึกษาธรรมในปัจจุบัน พร้อมเชื่อมโยงกับปัญญาที่สามารถเรียนรู้ได้จากธรรมชาติของจิตใจ ปัญญาในอนาคตโดยการสงเคราะห์ธรรม ทั้งนี้ยังเสนอภาพรวมของกลุ่มธรรมชาติที

ประโยค - วิสุทธิธรรมะแปลก ตอน ๒ (ตอนจบ) - หน้า 48 "อุณกภูทั้งหลาย สิ่งที่บงบงเป็นสิ่งพิสูจน์ อุณกภูทั้งหลา…

ในบทนี้พูดถึงความเป็นจริงของโลกในแง่มุมต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับอุณหภูมิและการพิสูจน์ รวมถึงการกระทำของอารมณ์ที่เกิดจากปัจจัยสัมผัส ความสัมพันธ์ระหว่างรูปและวิญญาณก็เป็นสิ่งพิสูจน์ที่สำคัญ นอกจากนี้ยังก

ประโยค- วิสุทธิธรรรมเปล่า กาด ๓ (ตอนจบ) - หน้าที่ 49 สิ่งพึงยิ่ง เอกโวภาฎ จตุโวภาฎ ปัญญโวภาฎ เป็นสิ่งพึงยิ…

ในบทนี้กล่าวถึงความสำคัญขององค์ประกอบต่าง ๆ ที่นำไปสู่การทำสมสมะ โดยเน้นถึงสิ่งพึงยิ่ง เช่น ปัญญาและเมตตา สอดคล้องกับคำสอนของพระผู้มีพระภาคเจ้า เรื่องธรรมที่ถือว่าเป็นโลคุตธรรมและการเข้าเกณฑ์สมสมะ การ

ประโยค- วิสุทธิธรรมนำแปล คาถา 2 (ตอนจบ) - หน้าที่ 50 "หญิงภิญจิ รูป - รูปทุกอย่าง" โดยโอกาส 11 (คือคัดเป็น…

เนื้อหานี้พูดถึงการวิเคราะห์รูปและความไม่เที่ยงตามหลักพระพุทธศาสนา โดยแสดงให้เห็นว่ารูปไม่สามารถเป็นอัตตาได้ เน้นการสังเคราะห์ความเข้าใจเกี่ยวกับร่างกายและรูปทั้งภายในและภายนอก รวมถึงอธิบายถึงรูปในอดี