ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 361 / 946

ประโยค - ปฐมมัณฑปลาสักการะแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 102 บทเดียว ปราศจากบทแวดล้อมเสี่ยงแล้ว ย่อมไม่ไพระ เพราะเปร…

เนื้อหาส่วนนี้พิจารณาถึงความสัมพันธ์ระหว่างการบอกสิกขาและการทำให้แจ้งความเป็นผู้ทรงบอย โดยยกตัวอย่างเกี่ยวกับพระพุทธเจ้าที่ตรัสถึงการไม่ทำให้แจ้งความเป็นผู้ทรงบอย ซึ่งเป็นหัวใจหลักในการเข้าใจสิกขาอย่า

ประโยค - ปฐมสัมผัสคำถามแปล ภาค 2 - หน้าที่ 103 ไม่ทำให้แจ้งความเป็นผู้ทรงพล" นี้ ตามสมควรแก่กล่าวบ้าง พึงท…

ในบทนี้เป็นการอธิบายถึงความเข้าใจในลักษณะของคำถามและความหมายในบริบทของพระพุทธศาสนา พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงจำแนกคำและอธิบายถึงความเป็นผู้ทรงพล รวมถึงการทำให้แจ้งความเป็นผู้ทรงพลในสฤทธิ์ต่างๆ โดยเฉพาะอย่า

ประโยค 1-104 เราจะไปพรุ่งนี้ เราจะไปจากนี้ เราจะไป ณ นี้นี้." บทว่า อนุภิโต ได้แก่ ผู้นิรจากความยินดีอันใน…

เนื้อหานี้นำเสนอการวิเคราะห์คำสอนทางพระพุทธศาสนาเกี่ยวกับภิกษุและความหมายของบทต่างๆ ในการเข้าถึงความเข้าใจที่ลึกซึ้ง ทางศาสนา การละวางความยินดีและการวิเคราะห์คำสอนจากพระผู้มีพระภาค และการแสดงออกโดยบุค

ประโยค- -ปล.ชุดมณีปาลาสถานที่แปลง ภาค ๒ -หน้าที่ 105 ปีอักษรในบทว่า "เอวมิ" นี้ มีองค์ประกอบน้องความข้างนอ…

บทความนี้วิเคราะห์แนวคิดจากบทพระธรรมคำสอน โดยเฉพาะองค์ประกอบในคำว่า 'เอวมิ' และการทำให้แจ้งความเป็นผู้ทรงพล รวมถึงการไม่มีการบอกศิลาขา บทพระธรรมที่กล่าวถึงความสำคัญของพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ ในการส

ประโยค 3-1 ปฐมสมันปฏิสังขารแปล ภาค 2 - หน้าที่ 106 สมานาจาริิก ปจจุฤมลัย ข้าขเจ้าพึงบอกคืน พระผู้รวมอาจาร…

บทนี้กล่าวถึงบทบาทของพระสงฆ์และความสำคัญของการบอกลาในพระพุทธศาสนา โดยมีการนำเสนอครอบคลุมถึงบทต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการเป็นพระสงฆ์และการปฏิบัติหน้าที่ โดยเฉพาะที่มีการกล่าวถึง 'อสุ' และ 'คีรี อุลสา' รว

ประโยค - ปฐมสันต์ปลาสกพาแปลภาค 2 - หน้าที่ 107 ยติ ปนาหํ พุทฺธํ ปจฺจุณเขยยํ ก็กล่าวว่า ข้าพเจ้าพึ่งบอกคือ…

เนื้อหานี้กล่าวถึงการสื่อสารเกี่ยวกับพระพุทธเจ้าและธรรม ซึ่งได้แก่คำที่เกี่ยวข้องกับการบอกและการสนทนาเกี่ยวกับพระพุทธเจ้า รวมถึงการอ้างอิงถึงทบทวนข้อเขียนต่างๆ ในบทวิสัณญูปุก มหาวงค์ ที่เน้นถึงความสำค

ประโยค ๑ ปฐมสัมผัสภาพกายแปล ภาค ๒ หน้าที่ 108 "มาต ณ สรมิ" "ข้ามเจ้าจะลักลิถึงมารกา" ซึ่งเป็นไปโดยเน…

เนื้อหานี้นำเสนอการสัมผัสภาพกายในมนุษย์ โดยมุ่งเน้นไปที่บทความที่กล่าวถึงลักษณะต่างๆ ของการมีอยู่ เช่น มารดาและความผูกพัน ตลอดจนการทำความเข้าใจในบริบทต่างๆ ของการเลี้ยงดูและการมีอำนาจในการแสดงออกถึงคว

ประโยค- ปฐมมัญจาปาสก้าแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 110 หลักวิหาริก ปัจจุบันามี ข้าพเจ้าบอกคืนพระสัทธรรมวิหาริ…

ในเนื้อหานี้จะพบกับการอธิบายเกี่ยวกับ ชีวิตและการปฏิบัติของภิกษุ รวมไปถึงการสื่อสารและการแสดงความคิดเห็นในพุทธศาสนา ซึ่งเน้นการรักษาความถูกต้องในคำพูดและการแสดงออกถึงความนิ่งมั่นในสูตรที่ศึกษา โดยมีตั

ประโยค - ป prizably 141 เจิญได้กล่าวเนื้อความนี้" ขึ้นชื่อว่าการกล่าวผิดพลาด ย่อมไม่มี, เป็น อันหยั่งลงสู่…

เนื้อหานี้กล่าวถึงแนวคิดการบอกลาในภาษาและวรรณกรรม โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริบทของการสื่อสารและการแสดงออกทางสัญลักษณ์ เช่น การใช้มือเป็นเครื่องหมายในการบอกลา การอธิบายถึงความต้องการและความประสงค์ของผู้พูดต

ประโยค- ปฐมสัมผัสทางแปล ภาค ๒- หน้าที่ 112 การบอกเลิกอาณาจักรในบุคคลมากหลาย บัณฑิตก็ควรทราบดังธิปามา แล้ว…

บทความนี้กล่าวถึงการบอกเลิกอาณาจักรในบุคคลจำนวนมากและการกระทำที่เกี่ยวข้อง เช่น การตะโกนบอกเลิกและความเข้าใจของผู้ที่อยู่ใกล้เคียงเมื่อได้ยินเสียงนั้น การบอกเลิกอาณาจักรนี้มักนำไปสู่การเข้าใจบางอย่างใ

ประโยค - ปฐมสัมปทานคำแปล ภาค ๒ - หน้า 113 ฉันนั้น ก็เพราะสัตย์ขอมนเป็นอันสัญญาบอกลาในกาลใด ในกาลนั้น แม้มก…

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของคำสัญญาในบริบทของพุทธศาสนา โดยเฉพาะการทำให้แจ้งถึงความเป็นผู้ทรงพล บรรยายคำทางศาสนาในลักษณะที่ช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจถึงอำนาจและความหมายในการปฏิญาณในคำสอน คำพูดที่ใช้ได้แก่ '

ประโยค - ปฐมุมนต์ปาลิศากาแปล ภาค ๒ - หน้า 115 จึงตรัสว่า "ยานี วาปญฺญาณิ" เป็นต้น. บรจดบเหล่านั้น ว่าว่า …

ในหน้านี้มีการอธิบายคำว่า ยานี วาปญฺญาณิ ที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธเจ้าและความหมายของคำต่าง ๆ ที่ใช้อ้างอิงถึงพระศาสดา พระธรรม และพระสงฆ์ พร้อมทั้งการบอกลาอภิฏิทธรรมพระนาม ซึ่งส่งผลให้ผู้ปฏิบัติสามารถเข้

ประโยค - ปฐมสัมผัสกาลทาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 117 สุวาทชาติ ธมฺม ปัจจุญฺญามิ ข้าพเจ้าบอกคืนพระธรรมที่ พระผู้…

เนื้อหาในหน้าที่ 117 ของปฐมสัมผัสกาลทาแปล ภาค ๒ ถ่ายทอดถึงเหตุผลและหลักการในการบอกคืนพระธรรมตามที่พระผู้พระภาคตรัส โดยยกตัวอย่างพระธรรมที่มีลักษณะต่างๆ เช่น อกาลิก, อสงฺขต และเป็นพระธรรมที่สามารถเห็นไ

ประโยค 3 - ปฐมสมเด็จพระสกลาสภาแปล ภาค 2 - หน้าที่ 118 มุฑิตนิภาย ปฐมอาภามิ ข้าพเจ้าบอกคืนมัชฌิมนิภาย มูป…

…ปฏิบัติศาสนา เพื่อให้ผู้ที่สนใจได้รับรู้และเห็นค่าความสำคัญของธรรมแต่ละข้ออย่างถ่องแท้ โดยอ้างอิงจากประโยคในพระธรรมที่มีความหมายลึกซึ้ง

ประโยค - ปฐมสมัญ ปลาาสักกะแปลภาค ๒ - หน้าที่ 119 [วิธีสาธิกาะระบุกำไหลพบพระสงฆ์] การบอกลักษณะว่า "สมุุุ ปจ…

วิธีการบอกลาให้กับพระสงฆ์ในศาสนาพุทธนั้นมีความสำคัญและต้องใช้คำที่มีความหมายอย่างเหมาะสม เช่น 'สมุุุ ปจฉากามิ' ซึ่งไม่ได้แค่การบอกลา แต่เป็นการสื่อถึงความเคารพที่มีต่อพระสงฆ์ที่มีคุณธรรมและปฏิบัติสติอ

ประโยค - ปฏิจจัยสมันตปลา สากลกาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 121 คติย ปราชาชิต ปัจจุจาภามิ ข้าพเจ้าบอกคืนคติยปราชาช…

ในหน้าที่ 121 ของเอกสารนี้มีการอธิบายเกี่ยวกับการบอกและการสื่อสารในกรอบของปฏิจจัยสมันตปลา โดยได้แนะนำถึงการใช้คำไวพนต์อย่างมีประสิทธิภาพ เพื่อให้การสื่อสารทำได้รวดเร็วและตรงประเด็น การใช้รูปแบบต่างๆ ใ

ประโยค - ปฐมสัมผุทาอาสาฯ ภาค ๒ - หน้า 122 คติย ปฐมฤกษ์ทุกาล ปัจจุบัญามิ ข้าพเจ้าบอกคืนปฐมฤกษ์-ฤกษ์ที่ ๑ จ…

เนื้อหาในหน้าที่ 122 ของปฐมสัมผุทาอาสาฯ ภาค ๒ กล่าวถึงปฐมฤกษ์ต่าง ๆ และอุณหสถานของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า รวมถึงอุณหสถานของพระอนัณตพุทธเจ้าและพระโพธิปัญญาเจ้า โดยมีการบอกคืนถึงฤกษ์และเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เก

ประโยค - ปฐมสัมผัสกาถากแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 123 การบอกกล่าวด้วยคำว่า "อุปฌาย์ ปจฺุญาภิม" ไม่ใช่เป็นการบอกก…

เนื้อหานี้พูดถึงการบอกกล่าวในพระพุทธศาสนา โดยเน้นการใช้คำว่า 'อุปฌาย์ ปจฺุญาภิม' และ 'อาริยะ ปจฺุญาภิม' ที่เป็นการสื่อสารความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับการบรรพชาและอุปสมบทในฐานะของอาจารย์และสามเณร โดยมี

ประโยค - ปาฐกถาและปฐมมนต์ปาถากเขาแปล ภาค ๒ - หน้า 124 การบอกกล่าวด้วยคำว่า "อนุวาสิลิป ปุญญามิ" ไม่ใช่เป็น…

เนื้อหาเกี่ยวกับการบอกกล่าวและการให้อนุญาตในบริบทของพระภิกษุและสามเณร โดยมีการกล่าวถึงคำที่ใช้ในการบอกกล่าว ซึ่งเป็นการสื่อสารที่เกี่ยวข้องกับการอบรมและพิธีกรรมต่างๆ ในพระพุทธศาสนา การบอกกล่าวนั้นมีคว

ประโยค - ปฐมมนต์ปลาสักกาแปล ภาค ๒ - หน้า ที่ 125 การบอกกล่าวด้วยคำว่า "สรพุทธมาจิริ ปจจุามิ" ไม่ใช่เป็นกา…

เนื้อหานี้อธิบายการบอกกล่าวในปฐมมนต์ปลาสักกา รวมไปถึงการใช้คำในการบอกกล่าวและลักษณะต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับพระเพื่อนพรหมจรรย์ เช่น การบอกด้วยคำว่า 'สรพุทธมาจิริ ปจจุามิ' และการใช้คำเฉพาะต่าง ๆ เช่น 'คี