ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 399 / 954

ประโยค (ตอน) - ทุ่งสมันปลาสากนกแก้วภาค ๑ - หน้าที่ 290 หวังว่าจะได้ อย่างนี้นิว้า เราจำได้ผาบังสลุก ก็ตาม.…

เนื้อหาเกี่ยวกับการบรรยายธรรมในพุทธศาสนา โดยพูดถึงความหวังในการได้มาซึ่งจิวรและการรักษาจิตใจไม่ให้หวั่นไหว รวมถึงการเตรียมตัวเผชิญกับวัฏจักรของจิวรที่มีทั้งที่หวังจะได้และสิ่งที่มีอยู่ในปัจจุบัน การรั

ประโยค(๒) - ดูชุดส่วนปลาสากลตามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 291 จิวเเดงให้เป็นบริจารโฉล แล้วเก็บจิวที่วังจะได้มันเเ…

เนื้อหานี้นำเสนอการศึกษาเกี่ยวกับจิวแดงและการเปลี่ยนแปลงภายในที่สัมพันธ์กับการบริจารโฉล โดยจะพูดถึงบทบาทและความสำคัญของจิวแดงในด้านต่างๆ ผ่านกระบวนการทางปรัชญาและจิตวิทยา การวิเคราะห์นี้ยังเชื่อมโยงกั

ประโยค (๒) - ดูดอีลมปลาสภากาแปลภาค ๑ - หน้าที่ 292 จีวจรรวรที่ ๑ สิกขาบทที่ ๕ พระธนาาปรานจิรวโรวาปสิกขาบท…

ในบทนี้มีการอธิบายความหมายของสิกขาบทที่ ๕ โดยอธิบายถึงการจำแนกญาติว่าใครบ้างที่ถือเป็นญาติและมิใช่ญาติ รวมทั้งเชื่อมโยงไปยังคำต่าง ๆ ที่ใช้ในพระบาลี เช่น ปีตมยะและปีตมหหยุด นอกจากนี้ยังสนทนาเกี่ยวกับบ

ประโยค (ตอน) - ฤดูสัตว์นกปลากาแปลง ภาค ๑ - หน้าที่ 293 มาตามที่อยู่คัน มิใช่ตอนถึงกัน ด้วยความเกี่ยวเนื่อง…

บทนี้กล่าวถึงความเกี่ยวเนื่องทางมรรคาระหว่างบรรพชนและสมาชิกภายในครอบครัว โดยระบุถึงปิฎก, มารดา, และความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องใน ๗ ชั่วอายุ ดูเหมือนว่าผู้เขียนจะชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการรู้จักเชื้อส

ประโยค - อุทาหรณ์สำหรับภาค ๑ - หน้า ๒๙๖ เมื่อภิญูให้ครูทำทั้ง ๑ วัดดู เป็นนิสสักดิ์ด้วยวัดแรก เป็นทุกข์ ๒…

เนื้อหาเกี่ยวกับบทเรียนและกรณีศึกษาในระบบของการซักและอาบัติที่กำหนดโดยภิญู ผ่านการกล่าวถึงการกระทำต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการซักและอาบัติ ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญในการปฏิบัติธรรม โดยมีการยกตัวอย่างเพื่อชี้ให้

ประโยค(ตอน) - ดูเหตุสมุนปลากาสิกามาแปล ภาค ๑ หน้า ๑๙๘ จิรวรรณที่ ๑ ศิกขาบทที่ ๕ พระธรรมนิวรเปลือกหนศิกขาบ…

บทนี้เกี่ยวกับการวิเคราะห์ศิกขาบทที่ ๕ ในจิรวรรปฏิกูลหนศิกขาบท โดยระบุให้เห็นถึงการบัญญัติและบทบาทสำคัญของพระเถรีในการสื่อสารและการปฏิสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับหัวหน้าโจรในบริบททางศาสนาและคำสอนที่สัมผัสใกล

ประโยค(ตอน) - ดูดซับมลทินดานสักภาค ๑ - หน้าที่ 299 ในที่นี้ไม่มีสมณะหรือพราหมณ์อื่นนอกจากเรา จึงได้อ้อมงัส…

บทนี้พูดถึงคำสอนของพระเถรีเกี่ยวกับการไม่ยึดมั่นและความอยากได้ในสิ่งต่างๆ โดยใช้คำพูดที่อ้างอิงจากพระธรรมสังกาหากราจน การแสดงออกถึงการเข้าใจและการควบคุมทิฐิของตนเอง เป็นการศึกษาภาวะการพัฒนาตนเองที่ไม่

ประโยค (ตอน) - ดูเดอสมันปลาบสกทานแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 300 บทว่า นิพุปัพิยาเมนา มีความว่า นางถูกพระอุทยิแสดง…

บทความนี้สำรวจการแลกเปลี่ยนจีวรในวงการพระพุทธศาสนา โดยมีการอภิปรายถึงสิทธิและข้อกำหนดเกี่ยวกับการรับจีวรของภิกษุณีและภิกษุ อีกทั้งยังเสนอแนวทางการประพฤติปฏิบัติที่ถูกต้องในการแลกเปลี่ยน ผ่านตัวอย่างกา

ประโยค - ทุ่งสมันต์ปลากาสำแปลง ภาค ๑ - หน้าที่ 301 และผ้าสีดำ ๆ มาวางไว้ใกล้เคียงแห่งภูมิคุ้มกัน หรือ ยืน…

เนื้อหาเกี่ยวกับการถวายผ้าของภิกษุณีและการแลกเปลี่ยนสิ่งของในบริบทของศาสนา โดยเน้นถึงวิธีการและข้อกำหนดที่ควรปฏิบัติ รวมถึงการอภิปรายเกี่ยวกับคำกล่าวที่ปรากฏในมาทีปจริง ความสำคัญของการปฏิบัติและการรัก

ประโยค(ย) - ดูดสมนปุปาสากนแปลภาค ๑ - หน้าที่ 302 สองบทว่า วิฬาลวา ปรีชาตู นี้ ผู้กษาแห่งกรม โดยความ วิปลา…

เนื้อหาในบทนี้สำรวจความหมายของคำว่า วิฬาลวา ปรีชาตู และอธิบายสิ่งที่เกี่ยวข้องกับจีวร รวมไปถึงลักษณะและขนาดที่เหมาะสม ทั้งยังพูดถึงสมุฏฐานที่เกี่ยวข้องในระบบอารมณ์และกิริยา ซึ่งเป็นแนวคิดที่ช่วยในการท

ประโยค(ตอน) - ดูเดิสมันปาตากามาแปลภาค ๑ หน้า ที่ 303 จิววรรณศักดิ ๑ สิกขาบทที่ ๖ พระธาตุนำอัญญาตกัญญุติ…

เนื้อหานี้ศึกษาเกี่ยวกับอัญญาตกัญญุติสิกขาบท ซึ่งกล่าวถึงความหมายและลักษณะเด่นของพระอุปันนศากยบุตร และการวินิจฉัยต่างๆ ในบทเรียนนี้ โดยมีการพูดถึงพระอุปัณฑศากยบุตรและภาษาบาลีที่เกี่ยวข้องเพื่อให้เข้าใ

ประโยค (ตอน): ดูเดิมสนับสนับกาสกแพล ภาค ๑ หน้า ที่ 304 บทว่า อญญูชียมาน ความว่า ภิกษุเหล่านั้นถูกท่านพระ อ…

บทเนื้อหานี้กล่าวถึงการสอบสวนภิกษุโดยพระอุบาลี พร้อมทั้งแนวทางการปฏิบัติที่เหมาะสมสำหรับภิกษุในการดำรงชีวิตทางพระธรรม รวมถึงการต้องระมัดระวังต่อพฤติกรรมที่อาจส่งผลกระทบต่อความสงบสุขของพระเณร, แม้ต้องเ

ประโยค(ตอน) - ทัศนะส่วนปลากภาค ๑ - หน้า ที่ 305 ทั้งหลายพึงหักกิ่งไม้และใบไม้เอามาเป็นต้นถักแล้ว พึงให้พว…

เนื้อหากล่าวถึงการนำกิ่งไม้และใบไม้มาใช้ในการถักผ้าเพื่อประโยชน์แก่พระเดชะและกิญจุหนุ่ม พร้อมเสนอแนะว่าผ้าดังกล่าวสามารถใช้ได้ตามความต้องการ โดยไม่ต้องมีการอาบัติ การใช้ชีวิตในสังคมไม่ได้มีปัญหา หากรั

ประโยค(๑) - จุดตอมหินปลาสากแปลง ภาค ๑ - หน้า 306 ควรที่จะภูมะนุ่งไหมได้ไม่รับเอาสิทธิ คือ แม่นุ่งไหมแล้ว …

บทนี้กล่าวถึงการใช้ภูมะนุ่งไหมและจิรารับิฐานในศาสนาพุทธ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการใช้สิทธิในวัดของชาวบ้านที่สร้างวัดและจัดเตรียมทรัพย์สินต่างๆ สำหรับการทำบุญ เช่น การใช้เครื่องลาพื้นลุ่ง การปลาดเปลือกฟูกอ้า

ประโยค(ตอน) - ดูยอดสมุนปลาสากแกะแปลง ภาค ๑ - หน้าที่ 307 เป็นปรกติเดิมที่เดียว ภิกษุไปยังต่างถิ่นแล้ว พึงเ…

เนื้อหาเกี่ยวกับการเก็บรักษาและการใช้จ่ายของจีวรโดยภิกษุในอาวาส รวมถึงการจัดการกับวัสดุบริหารที่ชำรุดหรือสูญหาย มุ่งเน้นที่บทบาทของอาจารย์และการสงเคราะห์ภิกษุ รวมถึงบทบาทของการบริหารกิยุษและประเด็นสำค

ประโยค (ตอน) - ข้อคิดเห็นในปาฐกถา แปล ภาค ๑ - หน้าที่ 308 แท้จริง ไม่มีอาบัติหรืออนามัย แก่กยู่ทั้งหลายที…

บทความนี้เสนอข้อคิดเห็นเกี่ยวกับการปวรนาและการไม่มีอาบัติใด ๆ สำหรับบุคคลที่มีจิตปวรนา โดยเน้นไปที่การบริจาคสิ่งของและการปฏิบัติตามวินัยของสงฆ์ รวมถึงการปฏิกิริยาที่จะเกิดขึ้นเมื่อมีการขอปวรนา โดยอธิบ

ประโยค(ตอน) - ดูเหตุสมมุติการแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 309 ในคำว่า อนุญาสุสตายู this มีรธอย่างหนึ่ง ดังนี้ว่า "ไ…

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการไม่เป็นอาบัติในบริบทของการปฏิบัติธรรมในพระพุทธศาสนา โดยมีการนำเสนอวิธีการและข้อกำหนดที่เกี่ยวข้อง เช่น การถอดถอนที่เกิดจากความประสงค์เพื่อประโยชน์ส่วนตัวหรือส่วนรวม การวิเคราะห์

ประโยค (๒) - ดูที่สุดสมบัติปาสาทกามาแปล ภาค ๑ - หน้า 310 จิววรรณ์ที่ ๑ สิกขาบทที่ ๑ พรรณนาถุตตทิสริกาขนบ ถ…

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์อรรถในสิกขาบทที่ ๑ โดยเฉพาะในคำว่า อภิฤทุซึ ซึ่งมีความหมายว่า 'เพื่อถือเอา' โดยมีการอธิบายถึงความปรารถนาและการนำไปรับจีวรในบริบทของผู้ที่ปรารถนา และอธิบายความหมายของบทต่างๆ

ประโยค(ตอน) - คู่อสนั่นปลาสานกาแล ภาค ๑ - หน้าที่ 311 พวกข้ามเจ้า เติมบารมีรื่น ท่านต้องการจิรเท่าได ถึงง…

เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับการอธิบายคำสั่งสอนของพระผู้พระภาคเจ้าที่เกี่ยวกับการใช้จิวรรในชีวิตประจำวันของภิกษุ โดยมีการกำหนดวิธีการใช้และจำนวนของจิวรรที่เหมาะสม หลีกเลี่ยงการเกินควรและแสดงให้เห็นถึงความสำ

ประโยค- ดูข้อสมุนปลาสากแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 312 ภิณฐนนไม่ควรยืนดี แต่บรรดาจิว ๒ ผืน ของภิณฐใจหายผืนเดียว, เ…

การตีความการวิเคราะห์ข้อสมุนปลาสากในภาค ๑ แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการเข้าใจลักษณะในองค์และการตั้งอยู่ในความเป็นผู้มีอุตรสงคลัมอันตราสก การพูดถึงจิวรทั้งหลาย มีการกล่าวถึงการขอและการพอประมาณในบริบททา