ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 695 / 946

ประโยค - พระอึมปทิตดูดซึมแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 134 แล้ว ไม่มาสู่พึก ถอดต้นหทารพร้อมทั้งราก ปริฉาพานแล้ว." เม…

เนื้อหาในหน้านี้เสนอถึงการสนทนาระหว่างพระศาสตรและมาร รวมถึงการตั้งปณิธานของผู้มีศีลที่บริสุทธิ์ การไม่ประมาทในชีวิตและการเดินทางสู่ความบริสุทธิ์ ทำให้เห็นถึงข้อคิดและธรรมะในชีวิตที่สำคัญ โดยสื่อสารถึง

ประโยค - พระสมบัติปัทถุถูกแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 136 ๑๒. เรื่องครหานี้ [๔๔๔] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่…

ในกรุงสาวัตดี มีการสนทนาระหว่างสีริคุตต์และครหานี้เกี่ยวกับการเข้าไปหาพระสมณโคดม โดยครหานี้ตั้งคำถามว่าการไปหาพระสมบัติมีคุณค่าอย่างไร ทำให้สีริคุตต์เกิดความคิดและรำคาญต่อคำถามดังกล่าว.

ประโยค – พระอาทิตย์ทั้วดวงแปล ภาค ๑ – หน้าที่ 138 นิรนาถเหล่านั้น รำรำรินดีแล้ว กล่าวแล้ว “กิจของพวกเรา สำ…

เนื้อหาเกี่ยวกับกิจกรรมของนิรนาถในเมืองสีริคุตต์ ที่ดำเนินการตามคำสีริล โดยการจัดเตรียมสถานที่และของใช้สำหรับพระผู้เป็นเจ้า เช่น หลุมเพื่อการนั่งของอาณะ การเตรียมข้าวและขนม และการจัดการด้านพิธีการมากม

ประโยค- พระอธิการักรอฉบับแปล ภาค ๑- หน้าที่ 140 ได้รับว่า สีรวุฒนั้น ในทำพิธีนี้ ก็คือคิดว่า "เมื่ออินครณ์…

ในพิธีนี้ สีรวุฒได้รับการกล่าวถึงเมื่อมีความคิดว่าผู้หนึ่งอาจลงไปในหลุม และที่เหลืออยู่กับนิครณ์ที่เหลือ ในระหว่างที่นิครณ์ทำพิธี พวกเขาได้รับการสนับสนุนในการวางแผนเชิงกลยุทธ์ โดยเชื่อว่าความตั้งใจของ

ประโยค - พระสมัครเทพฤทธิ์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 141 [ครหาทินนีฟ้องสิริจุดดังพระราชา] ครหาทินนี เห็นปร…

ในหน้า 141 ของพระสมัครเทพฤทธิ์ฉบับแปล ภาค ๑ เราได้เห็นเหตุการณ์ที่ครหาทินนีได้มีบทสนทนากับพระราชาเกี่ยวกับการปรับสิ่งใหม่ให้กับสิริจตุ์ โดยครหาทินนีได้แสดงความเชื่อมั่นในพระผู้เป็นเจ้าที่สามารถให้ความ

ประโยค - พระอิฐมะทัณฑ์วัดอาแปลภาค 3 - หน้าที่ 142 พระราชา เจ้าบวชนิคมครรณ์ ผู้ไม่รู้แม้เหตุเพียงเท่านี้เท…

ในหน้าที่ 142 ของหนังสือ พระอิฐมะทัณฑ์วัดอาแปลภาค 3 มีการพูดคุยระหว่างพระราชากับครหินซึ่งแสดงให้เห็นถึงความยุ่งเหยิงในความสัมพันธ์และการไม่เข้าใจกันระหว่างตัวละคร เรื่องราวเกี่ยวกับครหินที่โกรธสิริคุต

ประโยค - พระฐัมม์ทัศรฉฉลูแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 143 กัน. ต่อมาในกาววันหนึ่ง ศรีอริฎุตต์ กล่าวว่าเครดหินว้า "ป…

ในหน้าที่ 143 ของพระฐัมม์ทัศรฉฉลู มีการสนทนาระหว่างศรีอริฎุตต์และผู้คนเกี่ยวกับการถวายทานและความรู้ของพระศาสดา ศรีอริฎุตต์ หวังให้พระศาสดารับภิกษาจากคฤหัปนในวันรุ่งขึ้น พร้อมด้วยภิกษุ 500 รูป และอธิบา

ประโยค - พระธรรมปิฎกวัดอับแตลิสา ภาค ๑ - หน้าที่ 144 ข้าพระองค์อ่อนไม่ทราบ แม้การทำตอบ แก่กรรมอ่อนข้าพระอ…

ในบทนี้ พระศาสดาทรงพิจารณาเกี่ยวกับการถวายภิญญาและบุญที่เกิดขึ้นจากการทำดี ทรงเห็นความสำคัญของการประชุมและการทำอนโมทนาในหมู่มหาชน นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงสิริคุตต์ที่รับรู้การรับของพระศาสดาและบอกให้ท

ประโยค - พระธรรมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๑ หน้า 145 [ครหาทินนต์เตรียมรับพระศาสดา] ครหาทินนต์ คิดว่า "บัดนี้ เรา…

ในบทนี้กล่าวถึงการเตรียมการของครหาทินนต์ที่มุ่งหวังจะทำการต้อนรับพระศาสดา โดยการสร้างสถานที่สำหรับการประชุมพร้อมทั้งการจัดเตรียมกลยุทธ์ในการรับมือกับผู้คนที่เข้าร่วม ซึ่งอาจเป็นผู้มีมิจฉาทิฐิหรือสัมมา

ประโยค- พระธรรมปาฐิโมกข์ แปลภาค ๑ หน้าที่ 146 จักกำหนดพุทธวิสัย พุทธศิลป์ ในวันรุ่งขึ้น พระศาสดา ได้เสด็จ …

ข้อความนี้พูดถึงการเสด็จเข้าของพระศาสดาไปยังเรือนของคร mphith และการสนทนาระหว่างพระศาสดากับคร mphith ซึ่งพูดถึงความรู้และการกำหนดจิตของสัตว์ พระศาสดาได้ทำการสนทนาเกี่ยวกับนิมิต 16 ประการ ข้อความยังบอก

ประโยค - พระอาทิตย์วิบูลูงแผลง ภาค 3 - หน้าที่ 147 ถ่านเพลิงแล้ว ถอยออกไปยืนอยู่ กราบทูลว่า "ขอพระองค์เสด…

บทนี้พูดถึงพระศาดาที่ทรงเผชิญหน้ากับเพลิงขณะที่มีการสนทนาระหว่างเขากับสิริฤดี เกี่ยวกับสถานการณ์และการทำสิ่งที่ถูกต้องในช่วงเวลาวิกฤติ โดยมีการเล่าเรื่องราวของดอกบัวที่ผุดขึ้นและพระภิกษุที่เข้าไปในหลุ

ประโยค - พระธัมม์บทฎกฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 149 ปูชุนเป็นดังทองหยกย่อมเกิดแล้ว ย่อมไฟโรจน์ ซึ่งปูชนมีผู…

บทนี้อธิบายถึงธรรมะพูดถึงการเกิดขึ้นของปูชุนที่เปรียบเสมือนทองหยก ดอกบัวที่งดงามแม้อยู่ในกองหยาก สื่อถึงความสำคัญของปัญญาในการผลิตความดีจากสถานที่และเงื่อนไขที่ยากลำบาก. พระผู้พระภาคตรัสว่าสาวกและผู้ท

ประโยค - พระธัมมปทุฒิถูกแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 150 การบรรพชา แม็กก (ตน) ขึ้นสู่สะ สมาธิ ปัญญา วิปัสสนา- วิป…

การบรรพชาของแม็กกุตสู่ความรู้และสมาธิเป็นจุดเริ่มต้นของการตรัสรู้ในพระพุทธศาสนา มีการบรรลุผลโสดาบดีโดยคฤหาถินีและสิริคุต และการเผยแพร่ธรรมที่นำไปสู่ความเข้าใจในโหราศาสตร์ มีการตรัสชี้แนะให้เห็นถึงความ

ประโยค = พระอัมปวิฒฺกุฎีแปลก ภาค 1 - หน้า 153 จันทร์เพ็ญเข้าไปสู่วิถึมเมฆ. ท้าวเธอ ทรงมีพระหลักปฏิพัทธ์ใน…

ในบทนี้ มีการพูดถึงพระราชาที่ทรงมีพระหลักปฏิพัทธ์ในหญิงในปราสาท และพระราชาได้สั่งให้อำมาตย์ไปตรวจสอบความถูกต้องเกี่ยวกับสถานะของหญิงนั้น ผลปรากฏว่าหญิงมีสามี ทำให้เกิดการสนทนาระหว่างพระราชากับอำมาตย์

ประโยค/ข้อความจากภาพ: "ประโยค๑ - พระอิทธิปลบฤทธิ์ฉบับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 154 แต่วานนี้ไป เธอจงบำรุงเรา" แล…

ในเนื้อหาได้พูดถึงการตีความและอ้างอิงจากพระอิทธิปลบฤทธิ์ โดยมีโครงเรื่องเกี่ยวกับพระราชาที่มีพระดำริในการยกโทษให้กับบูรพ์และการตอบสนองของสกถภายในราชสำนัก รวมถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาดังกล่าว โ

ประโยค- พระธัมม์ทัศน์ฉบับแปล ภาค ๑-หน้าที่ 155 หรือ ? " ภรรยา กล่าวว่าฉันตั้งอยู่บนเตา นาย." เขาไม่อาจจะร…

ในหน้าที่ 155 นี้มีการบรรยายเกี่ยวกับพระธัมม์ทัศน์ โดยมีการสนทนาระหว่างตัวละครและความเชื่อในบรรดาผู้ฟังที่มีอยู่ ซึ่งพระยานาคได้ยินเสียงเรียกและมีความสนใจเกี่ยวกับการบูชาด้วยดอกไม้ต่างๆ เป็นการสื่อถึง

ประโยค- พระอิ่มบัณฑิตภูมิใจแปล ภาค ๓- หน้า 156 จงให้ส่วนบุญนั้นแก่เรา" จึงกล่าวว่า "เราให้ นาย" เมื่อพระยา…

ในหน้าที่ 156 ของพระอิ่มบัณฑิตได้กล่าวถึงการให้ส่วนบุญที่เกิดขึ้นระหว่างพระยา นาคและพระราชา โดยที่พระยา นาคได้กล่าวว่า 'เราให้' เมื่อพระราชาได้ร้องขอสิ่งของต่างๆ และให้ความสำคัญกับการทำตามรับสั่งของพร

ประโยค- พระศิลปะถูกจูงใจแปล ภาค ๑ หน้าที่ 157 แม้วาความที่ภิกษุหลายมีอยู่ จะไปวิหาร; เพราะเหตุนัน แม้บ่งนั…

ในเรื่องนี้พูดถึงเหตุการณ์เกี่ยวกับภิกษุผู้เดินทางไปวิหารและความคิดที่ทำให้เขาเดินทางไปยังสถานที่ที่ไม่มีสันติสุข และมีกล่าวถึงทั้งการพบเจอและความรู้สึกวิตกกังวลเกี่ยวกับหญิงที่ต้องการบูชา ในขณะเดียวก

ประโยค - พระเครื่องทัศนูปภาค ภาค ๑ - หน้าที่ 158 เราไม่ทราบว่า 'อันตรายจักมีแก่ราษฎรมิติ หรือแก่พระเหสี แ…

บทนี้กล่าวถึงการสนทนาระหว่างพระราชาและผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับอันตรายที่อาจจะเกิดขึ้น และอธิบายเกี่ยวกับพระเวททั้งสาม โดยเน้นให้องค์ราชาทราบถึงการบูชายัญที่จะช่วยปลดปล่อยจากอันตรายนั้น นอกจากนี้ ยังมีการ

ประโยค- พระอิมปทุติฉัตรแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 160 ร้องเสียงดังแล้ว; เสียงนั้น ได้เป็นวรกะแว่าเสียงถล่มแห่งมหา…

ในหน้าที่ 160 ของพระอิมปทุติฉัตร มีการสนทนาระหว่างพระนางมัลลิกาเทวีและราชาเกี่ยวกับเสียงที่ได้ยินซึ่งเกี่ยวข้องกับอันตรายและชีวิตของสัตว์ต่างๆ พระนางมัลลิกากล่าวถึงการเสื่อมศักดิ์ศรีของราชาและตั้งคำถา