พ.ศ.2557 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 39 / 47

หลักฐานธรรมาภายในคัมภิทิพทิพธฺโบราณ 1 ฉบับวิชาการ เป็นตัวอ่อนของโลกุตตรธรรม, เป็นตัวอ่อนของธรรมอันบริสุทธิ์ ที่อยู่ภายใน (Wayman and Wayman 1974: 106)¹ คำสอนในแนวคิดถากถากตรภาคีนี้ตรงกันกับคำสอนในพร

เนื้อหานี้อธิบายถึงหลักการของวิชาอธรรมาภิญญาและแนวคิดเกี่ยวกับจิตที่บริสุทธิ์ซึ่งเริ่มต้นจากความสกปรกเพราะกิเลส โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการเจริญสมาธิภาวนาเพื่อหลุดพ้นจากอุปกิเลส ทั้งยังพูดถึงการมี

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ในแบ่งมู้ด่างๆ ดังนี้66 1.ธรรมกายเป็นอลงฺคะธรรม เป็นนิ่งจัง สุ่ง อัตตา และบริสุทธิ์ 1.1. 善男子。 我經中說如來身凡有二種。一者身身。 二者。 言生身者。 即是方便應化之身。如是身者。 可得言是生老病死長短黑白。

เนื้อหานี้พูดถึงคอนเซ็ปต์ธรรมกายตามที่พระสูตรพุทธโบราณได้ระบุไว้ โดยแยกเป็นสองประเภท คือ รูปกายและธรรมกายที่มีลักษณะนิ่ง สุข อัตตา และบริสุทธิ์ ผู้เขียนได้นำเสนอว่า พระพุทธเจ้ามีการแสดงออกทางกายที่อิง

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์ทิพย์โบราณ 1 ฉบับวิชาการ ในคัมภีร์มหาปริญญาฉบับแปลภาษาจีนโดยท่านธรรมเกษมในปลายพุทธศตวรรษที่ 10 มีข้อความบู๊งถึงการสั่งฟังพระธรรมภายในสมาธิด้วย ดังนี้76 恐怖之人身體戰動。專心聽身則恬悅。悲泣之人淚涙

บทความนี้ศึกษาเกี่ยวกับหลักฐานธรรมภายในจากคัมภีร์มหาปริญญาฉบับแปลภาษาจีน โดยอ้างอิงจากข้อความในคัมภีร์ที่กล่าวถึงสภาวะต่างๆ ของผู้ฟังธรรม เช่น ความกลัวและความเศร้าโศก รวมถึงการเข้าใจว่าการฟังธรรมภายใน

หหลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ 3.2.8. ห้า-ส่วน-ธรรม-กาย ในคัมภีร์เอโกตราจมะภาษาจีน ที่แปลโดยพระโคตม สงฆเทวะ ชาวแคเมียร์ พบคำว่า ธรรมกาย (法身) อยู่หลาย แห่ง85 ส่วนใหญ่มพบเป็นกลุ่มคำ 五

ในคัมภีร์เอโกตราจมะภาษาจีน พบคำว่า ธรรมกาย แบ่งเป็น ห้า-ส่วน-ธรรม-กาย หรือ เบญจธรรมกาย ซึ่งประกอบด้วย ศีล สมาธิ ปัญญา วิปัณญา และวิญญาณ เช่นเดียวกับ ธรรมขันธ์ 5 ในพระไตรปิฎก เบญจธรรมกายนี้ถือเป็นคุณธร

และคณะศิษย์ 2525: 215) อันเป็นฐานที่ตั้งของใจ ตำแหน่งนี้พระมงคล เทพมุนี เรียกว่าเป็นจุดเริ่มต้นในการดำเนินจิตเข้าไปสู่เส้นทางสายกลางหรือ มัชฌิมาปฏิปทา นอกจากนี้เทคนิควิธีในการปฏิบัติทีู่่ดูเอง และผลกา

เนื้อหาเกี่ยวกับการปฏิบัติอนาปานสมถะในพระพุทธศาสนาซึ่งสรุปจากคัมภีร์อินีอีอุรงจิ๋ง ที่อธิบายการปฏิบัติการตั้งใจให้ใจอยู่ในกลางมหาจตุรูปสี่และอิทธิพลของการวางใจในกระบวนการสมาธิพบว่าสอดคล้องกับเทคนิคและ

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์ทุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ที่ 9 พบขึ้นส่วนเล็ก ๆ ขึ้นหนึ่งมีคำว่า พุทธูสมภาฏ (พุทธสมภาสติ) อยู่ แม้ว่าขึ้นส่วนคัมภีร์นี้จะเป็นส่วนเล็กจิ๋วที่มีข้อความอยู่เพียงคำเดียว ไม่มีคำอื่

เนื้อหาเกี่ยวกับคัมภีร์โบราณที่สะท้อนถึงการปฏิบัติธรรมในยุคก่อนและความสำคัญของการเจริญพุทธานุสติในสังคมพุทธ เช่น 'The Book of Zambasta' ที่สร้างขึ้นในภาษาไทนหรือต้นฉบับที่แปลจากภาษายินดีโบราณ นอกจากนี

หลักฐานธรรมภิายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ในการศึกษาเบื้องต้นเฉพาะในส่วนของพุทธรรพสติ105 อาจเปรียบเทียบความเหมือนและความแตกต่างของการปฏิบัติที่ปรากฏในคัมภีร์นี้กับการปฏิบัติในวิชาชรรมภิไต้ได้อย

เอกสารนี้ศึกษาถึงความเหมือนและความแตกต่างในวิธีการปฏิบัติที่ปรากฏในคัมภีร์พุทธโบราณ ซึ่งมีหลายแง่มุมที่น่าสนใจ รวมถึงวิธีปฏิบัติ ภาพในสมาธิ การตีความ และเกณฑ์การเข้าถึงธรรม. พุทธรรสติในคัมภีร์นี้ให้คว

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ มีบางอย่างคล้ายคลึงกับมหายาน จึงนำเสนอว่า น่าจะเป็นของมุสสรวาสติวาม ที่เป็นต้นสายของมหายานมากกว่า (Yamabe 2006: 326) แต่ไม่ว่าจะเป็นกรณีใดก็ตาม ยังไม่มี

บทความนี้สำรวจความคล้ายคลึงกันระหว่างหลักธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณกับแนวคิดมหายาน โดยชี้ให้เห็นถึงการเป็นรอยต่อระหว่างนิกายนิยมหลักกับมหายาน คัมภีร์ที่ศึกษาแสดงให้เห็นถึงการทำสมาธิของพระโพธิสัตว์ 3 ขั้นต

เดี๋ยวกั บ “อนุปิ สารี” ในมหาสติปฐมสูตรที่พระมงคลเทพมุนีแปลงไว้ว่า “เห็น เนื่องๆ” (ดู 3.3.2.1) ในขั้นตอนนี้ผู้ปฏิบัติจะรักษาระดับความต่อเนื่องของสมาธิซึ่งจะทั้งให้ “เห็นได้เนื่องๆ” และพัฒนาไปสู่ภาวะธร

ในขั้นตอนการฝึกสมาธินั้น ผู้ปฏิบัติจะรักษาระดับความต่อเนื่องของสมาธิที่ช่วยให้ ‘เห็นได้เนื่องๆ’ และพัฒนาไปสู่ภาวะธรรมที่ละเอียดอ่อนยิ่งขึ้น แนวทางนี้พบตั้งแต่พระสูตรการทำสมาธิของพระโพธิสัตว์และอาจเริ่

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์ พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ยามาเบะ (Yamabe 2010: 1049-50) พบว่าคัมภีร์นี้มีเนื้อหาบางตอนที่ตรงกันกับคัมภีร์อื่นๆ เช่น คัมภีร์ชื่อเหว่ยเล่าก่าวฝา (思惟要法 The Abidged Essential), คั

บทความนี้สำรวจหลักฐานธรรมจากคัมภีร์พุทธโบราณ โดยเจาะลงไปที่ความสัมพันธ์ระหว่างคัมภีร์ต่างๆ ที่กล่าวถึงการทำสมาธิ เทคนิคที่เน้นการรวมจิตใจและการศึกษาประสบการณ์ทางจิตวิญญาณจากการฝึกปฏิบัติเอาไว้. การปฏิ

ญาณและพุทธคุณต่างๆ ที่กล่าวไว้ในคาถาธรรมกาย และลงท้ายด้วยภควํวกาที่รวมอุณหิสรย์ชัยและคาถาบาลีที่แสดงความนอบน้อมต่อพระพุทธเจ้าในอดีตจำนวนมากได้ด้วย13 เนื้อหาของคาถาธรรมกายและบทอธิบายที่ปรากฏในค็าชมกิร

เนื้อหาในคาถาธรรมกายและบทอธิบายจากคัมภีร์พระธีรมกายทิที่แปลโดยพระครูธีรมกายลาลน ได้สรุปพุทธญาณและพุทธคุณที่เปรียบได้กับส่วนต่างๆ ของพระธรรมกาย การศึกษานี้เชื่อมโยงกับการเข้าใจบทบาทของพระพุทธเจ้าผ่านคา

สัมมาสุทธเจ้า โดยมีโครฏครู อธิบรรยายผล และวิมุตติพร้อมอยู่ในธรรมกายเดี่ยวดังกล่าว ส่วนวิชาธรรมกายกล่าวถึงกายธรรมหลายระดับ ตั้งแต่โครฏครูขึ้นไปจนถึงอรหันต์ ผลธรรมกายย่อบุคคลแต่ละระดับต่ำสังโยชน์ได้เป็น

เนื้อหาเกี่ยวกับวิชาธรรมกายที่อธิบายถึงกายธรรมหลายระดับ ตั้งแต่โครฏครูจนถึงอรหันต์ โดยมีการสื่อถึงผลธรรมกายซึ่งย่อบุคคลตามระดับมรรคและผล คัมภีร์พระธรรมนายกยานต์นำเสนอเนื้อหาคาถาธรรมในหลายระดับ ซึ่งส่ว

ท่านจงระลึกถึงพระพุทธเจ้า ผู้มีพระคุณหาปะมาณ มีได้ จักมีใจเลื่อมใส เป็นผู้มีสรรเสริญบิติถูกต้องแล้ว มีจิตเบิก บานแล้วเนื่องฯ29 เมื่อข้าพระองค์ระลึกถึงพระพุทธเจ้าผู้ฝึกพระองค์ดีแล้ว มีพระหฤทัยตั้งมั่น

ในบทความนี้มีการเน้นการระลึกถึงพระพุทธเจ้า ผู้มีคุณธรรมอันประเสริฐ โดยกล่าวถึงการมีจิตเบิกบานและการปฏิบัติสมาธิภาวนา ซึ่งมีการส่งต่อความรู้จากคัมภีร์วิธีสมาธิภาวนาของกัมพูชา เช่น คัมภีร์นิยายพระวิบาสส

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์พุทธโธปกรณ์ 1 ฉบับวิชาการ เนื้อหาของบทสวดสรรเสริญในภาคผนวกของคัมภีร์นี้ เป็นเนื้อหาเดียวกันกับ "คาถาธรรมกาย" ที่พบในประเทศไทย ครอบคลุมเนื้อหาหลักทั้งสองส่วน ตั้งแต่ข้อความ สัพ

คัมภีร์พุทธโธปกรณ์นี้รวมถึงบทสวดสรรเสริญที่เชื่อมโยงกับคาถาธรรมกายและความสำเร็จต่างๆ ในการปฏิบัติธรรม โดยมีข้อความที่สื่อถึงความสำเร็จจากการกราบไหว้และสวดธำสิก รวมถึงการนำเสนอหนังสือ ‘การเจริญธรรมาแบบ

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับ วิชาการ กว้างใหญ่ ไม่มีเวร ไม่มีความเบียดเบือน สัตว์โลกที่มีพุทธราณสุทธ์เป็นอารมณ์ ยอมเป็นผู้มีความบริสุทธิ์เป็นธรรมดา (อง.ฉุกก. 22/297/351) และตรงกับที่ กล่าว

บทความนี้อธิบายถึงหลักฐานธรรมในคัมภีร์พุทธโบราณ ซึ่งกล่าวถึงการมีพุทธราณสุทธ์เป็นอารมณ์และความบริสุทธิ์รวมทั้งการระลึกถึงพระพุทธเจ้าในทุกขณะ นอกจากนี้ยังพูดถึงการสวดเสริญพระธรรมเพื่อเป็นเหตุให้บรรลุนิ

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ การปฏิบัติสมาธิวานา และคาถา ที่ 30-31 กล่าวถึงวัตถุเป็นที่ตั้งแห่งความสังเวช 8 ประการ39 นิยมใช้สดเพื่อเจริญภาวนาในหมู่พระภิกษชาวศรีลังกาและชาวไทยในภาคเห

การศึกษาผลของการปฏิบัติสมาธิวานาและคาถาในคัมภีร์พุทธโบราณที่มีการกลั่นกรองข้อมูลจากเอกสารต่างๆ เช่น หนังสือสดบนดนจากศรีลังกาและใบลานอักษรขอม ซึ่งเป็นที่นิยมในการเผยแพร่ในกลุ่มพระภิกษุในประเทศไทยและศรี

พบคำว่าธรรมกายประปลายอยู่ในถิ่นอื่นๆ ด้วย และนี้ในนี้คือคัมภีร์อุปปาตสันติ หรือธรรมสันติหลวง47 ภาพที่ 21 คัมภีร์อุปปาตสันติ อักษรธรรมลาว พ.ศ. 2388 วัดใหม่ส่วนนะพุทธาราม บ้านป่าขาม เมืองหลวงพระบาง ลาว

คัมภีร์อุปปาตสันติ เป็นวรรณกรรมที่สำคัญจากอาณาจักรล้านนา โดยเขียนขึ้นโดยพระมหามังหวคลสีวังเสระในเมืองเชียงใหม่ มีแนวเนื้อหาเกี่ยวกับการขออานุภาพจากพระรัตนตรัยและผู้มีฤทธิ์ต่างๆ คัมภีร์นี้ยังถือว่าเป็น

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ 4.2.1. พุทธานุสติในเอเชียอเนย์ โดยเหตุที่การเจริญพุทธานุสติในเอเชียอเนย์มีหลักฐานเก่าแก่ที่สุดในพระไตรปิฎกและอรรถกถาบาลี ดังนั้น ก่อนจะไปศึกษาเนื้อหาคัม

บทความนี้สำรวจหลักฐานพุทธานุสติในเอเชียอเนย์ โดยเน้นการศึกษาเนื้อหาจากพระไตรปิฎกและอรรถกถาบาลีที่มีความสำคัญ ชี้ให้เห็นว่าคำว่า 'พุทธานุสติ' หมายถึงการระลึกถึงองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพุทธคุณต่างๆ ใน

หลักฐานธรรมาภายในคัมภีร์ภูมิโเบน 1 ฉบับวิชาการ อนิสสงส์การวานสมกรรมฐานมีมากกว่าการบริจาคทานด้วยของมีค่าอย่าง ละแสนชิ้น (มูลล 49.5) 4.2.3.4. การสอนพระกรรมฐานแบบโบราณในคัมภีร์โบราณเขม กัมพูชาในยุคโบ

บทความนี้สำรวจแนวทางการสอนพระกรรมฐานที่มีมรดกทางวรรณกรรมจากคัมภีร์ภูมิโเบน โดยการอ้างอิงจากการวิจัย “สมาธิวาวนาในคัมภีร์โบราณเขมร” ของพระอปม่า รมูรติ ซึ่งระบุถึงหลักสูตรการเรียนการสอนพระกรรมฐานที่มีกา

หลักฐานธรรมภายในคัมภีร์พุทธโบราณ 1 ฉบับวิชาการ ในพระไตรปิฎกว่ามีข้อคาวที่กล่าวถึงความเป็นของสูงส่ง ละเอียดประณีตของ "แก้วคือธรรม" (ธรรมรัตนะ) ได้แก่พานและสมอิันเป็นเครื่องนำเข้าสู่พาน ซึ่งสื่อความหมา

บทความนี้สำรวจความละเอียดประณีตของธรรมรัตนะและความสำคัญของสมาธิในพระไตรปิฎก พร้อมกับการศึกษาเกี่ยวกับคติธรรม “เกิดมาแก้ว” และนัยยะของ “ดวงแก้วที่ขามา” ที่แสดงถึงการบรรลุธรรมและการเอาตัวรอดจากกิเลส นอก