พระเจ้า : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 89 / 121

…่างไรกำ ต้องแค่เนี่ยไป ขอพระองค์ได้โปรดตรัสสอบแก้กิขุ สงฆ์แล้วรับสั่งให้ ๆ ส่วนบุญแห่พาขาพระองค์ฉัน พระเจ้าข้า พระ ศาสดา ทรงสดับคำของท้าวเธอแล้ว รับสั่งให้กุสุมา-สัมบุติประชุมกัน แล้ว ตรัสว่า "ภิกษุทั้งหลาย …

ในบทนี้พระศาสดาได้ตรัสถึงความสำคัญของการฟังธรรมและการสมาทานบุญ โดยมีการจัดประชุมให้ภิกษุทั้งหลายมีส่วนร่วมในการถวายบุญให้แก่สัตว์ โดยเน้นที่การปฏิบัติธรรมอย่างถูกต้องและมีอุปนิสัยที่ดี เพื่อให้บุญที่ส

…สะธรรมเทสนานี่ว่า "หนนิติ โภค ทุมเมธ" เป็นต้น. [ประวัติครั้งยังมีชีวิตของอุปตะเศรษฐี] ดังได้กล่าวมา พระเจ้าปสนิทิโคดสะ ทรงสดับการทำกฐิน ของเศรษฐีนี้แล้ว จึงสร้างถามว่า "ทรัพย์สมบัติที่ไม่บูรณ์ จะถึงแก่ใคร ?"…

ในบทนี้พูดถึงเศรษฐีที่ไม่มีบุตรชื่ออุปตะคะตราสะและผลของการทำกฐินที่เขากระทำ หลังจากที่พระราชาได้ยินเรื่องนี้ ทรงสนใจในทรัพย์สมบัติที่เศรษฐีมอบให้กับสังฆกุล ซึ่งนำไปสู่การตั้งคำถามถึงกรรมของทรัพย์สมบัต

…งนี้อยู่ในยอดรายรบรมราม." [โกศอ่อนมาคนบุญมาปัญญา] พระราช ทรงดับพระสำหรับของพระศาสดาแล้วจึงรำพูดว่า "พระเจ้าข้า น่าครรย์ นี้เป็นกรรมอันหนัก, เศรษฐีนี้ เมื่อ โกศอชื่อว่ามีประมาณเท่านี้ มีอยู่ ไม่ใช่สอยด้วยตนเอ…

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงเศรษฐีที่ไม่สามารถใช้ทรัพย์สมบัติได้อย่างมีควาามสุขจากกรรมที่เขาทำในอดีต พระศาสดาได้สอนให้เข้าใจถึงพลังของบุญและกรรมโดยการยกตัวอย่างสัตว์บุญและคนที่มีปัญญา รวมถึงความแตกต่างระหว่าง

…ได้ง่าย" แล้ว กล่าวว่า "พวกเราถือพระศาสดาแล้ว จักเป็นความนี้" จึง เข้าไปเฝ้าพระศาสดา คราบทูลถามว่า "พระเจ้าพระ ข้าพระ องค์รักษาวารมิมีภิกษุวารเป็นต้น อยู่ยังสำคัญว่า "วารที่ตน ๆ รักษานั้นแล เป็นสิ่งที่รักษาไ…

บทความนี้กล่าวถึงการรักษาวารที่สำคัญของภิกษุ ๕ รูป ซึ่งต่างยอมรับในการรักษาวารที่ยากและง่าย โดยมีการประชุมและสอบถามพระศาสดาว่าใครในบรรดาภิกษุเหล่านี้ที่สามารถรักษาวารได้ยาก เป็นการเปิดเผยถึงความเข้าใจ

…จาสทานโอวาท] พระศจาส ดรัสถามว่า "ภิญญู ได้ยินว่า เธอทำในดิบดีบรร จริงหรือ?" เมื่อเธอกราบทูลว่า "ริง พระเจ้าข้าริง"ตรัสว่า "ภิญญ เธอวาง ในพระศาสนาที่เป็นเหตุุสัตว์ออกจากทุกข์ เห็นปานนี้ ได้ทำแล้วอย่างนี้ เพรา…

เนื้อหาเกี่ยวกับอภิญญาที่มีการหารือในพระพุทธศาสนา โดยมีการแสดงให้เห็นถึงการปฏิบัติและความสำคัญของอภิญญาในชีวิต โดยมีการยกตัวอย่างเหตุการณ์จากอดีตที่มีพระโพธิสัตว์เป็นตัวหลักในเรื่องราวนี้ การพูดถึงควา

…็นกัลยาณีภิกษุ, อุปาระ ได้เป็นนvenzนิด, พระมาลัย ได้เป็นมารดา ของราหู, พระชนิน ได้เป็นพระนางมาเทวี, พระเจ้ากรุ ได้เป็นพระโพธิสัตว์; พวกเธอจง จำหนาดไว้ด้วยอภาราอย่างนี้" ดังนี้แล้ว ตรัสว่า "ภิกษุ มนติในครั้งก…

เนื้อหาเกี่ยวกับการอธิบายบทบาทของบุคคลในอดีต เช่น หญิงแพทย์และภิกษุ พร้อมคำสอนของพระพุทธเจ้าที่เกี่ยวกับการมีสติและการสร้างกรรมดี ซ้ำยังยกตัวอย่างการเป็นบุคคลที่มีจิตใจสงบและห่างจากความวุ่นวาย สิ่งเหล

…ลาแปลงภาค ๙ หน้า ที่ 117 ภูเขาทั้งหลาย เห็นความประพฤติริเยอทางกายของท่าน จึงกราบทูลแต่พระศาสดาว่า "พระเจ้าข้า ภูมิผู้เป็นกับพระสันตะเกาะ พวกข้าพระองค์ไม่เคยเห็นเลย ก็การคณะน้อมมือ คณะน้อมเท้า หรือการปิดกายข…

ในบทนี้กล่าวถึงการประพฤติของภูมิผู้สูง และการตอบคำถามจากพระศาสดาเกี่ยวกับความสูงทางกายและจิตใจ โดยศาสดาอธิบายถึงคุณสมบัติของผู้ที่สามารถเป็นผู้สูงได้ รวมถึงความมั่นคงในจิตใจและการไม่มีอคติในตัวแทนล็อค

…งนั้น จึงมินิมพระศาสดา ถวายทานแก่มิกษุสงฆ์มีพระพุทธเจ้าเป็นประมุขสิ้น ๓ วัน แล้วตั้งความปรารถนาว่า "พระเจ้าข้า แม้บำพระองค์พึงเป็นผู้สละว่ากุลทั้งหลายผู้มีพยาบัญ ในพระศาสนาของพระพุทธเจ้าหรือองค์หนึ่งในอนาคต.…

เนื้อหาดังกล่าวนำเสนอเรื่องราวของสมุทรามเณรที่เกี่ยวข้องกับการถวายทานและการตั้งความปรารถนาของพระศาสดาในช่วงเวลาที่สำคัญ ความพิสาดในพระพุทธเจ้าและความเชื่อที่ว่า การบำเพ็ญกุศลสามารถนำไปสู่ความสำเร็จได้

…มพระศาสดแล้ว กาบทูลว่า "ขอแสดงพระองค์ ผู้เจริญ ได้ยินว่า "พระองค์ให้น้ำพระองค์นำมาจากสระอนันด หรือ? พระเจ้าข้า" พระศาสดา ตรัสว่า อย่างนั้น สมณะ. สมณสามเณรนั้น เอามือจับมือใหญ่ในหนึ่ง ซึ่งน้ำได้ตั้ง ๖๐ หม้อ ใ…

ในบทนี้เล่าถึงความเข้าใจผิดของสามเณรเกี่ยวกับพวงดอกไม้และน้ำในสระอนันดา เมื่อพระศาสดามีพระประสงค์จะล้างพระบาทด้วยน้ำจากสระ หมายถึงการแสดงออกของศรัทธาและการสนใจในคำสอนของพระองค์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่

…วขึ้นอยู่. ลำดับนั้น พระศาดดรัสเสรว่า "สุมนะ เธอมีอายุ ได้เท่าไร ? สามเณร กราบทูลว่า "มืออายุ ๙ ขวบ พระเจ้า) พระศาสดาศว่า "สุมนะ ถ้ากระนั้น ตั้งแต่บัดนี้ เธอจงเป็น ภิกษุเกิด" ดังนั้น ได้ประทานทุ่งชุดสมบถ. "ไ…

ในบทความนี้กล่าวถึงเหตุการณ์ที่พระศาสดาทรงอุปสมบทสามเณรสุมนะที่มีอายุเพียง 9 ปี ซึ่งได้รับการยกย่องจากพระภิกษุทั้งหลายว่าเป็นความอัศจรรย์ นอกจากนี้ยังมีการตั้งคำถามเกี่ยวกับภาระของสามเณรและการนำเสนอส่

…"ภูฏฐ์ทั้งหลาย บัดนี้ พวกเธอสนทนากันด้วยเรื่องอะไรหนอ ?" เมื่อพวกเธอ กรุณาทูลว่า "ด้วยเรื่องชื่อว่า พระเจ้าข้า" ตรัสว่า "ภูฏฐ์ทั้งหลาย ในศาสนาของเรา บุคคลแม่เป็นเด็ก ปฏิบัติชอบแล้ว ย่อมได้สมบัติ เห็นปานนี้เห…

ในบทนี้ พระศาสดาได้ตรัสถามเกี่ยวกับเรื่องที่พวกภูฏฐ์สนทนา เมื่อได้ยินคำตอบเกี่ยวกับชื่อ เขาจึงได้เสด็จมาแสดงธรรมเกี่ยวกับการปฏิบัติของเด็ก ๆ ที่มีความเพียรในศาสนา พระองค์ได้บอกว่าผู้ที่ยังหนุ่มและตั้ง

…สว่า "ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุเธอยินดีว่าตะว่า เป็นพระอรหันต์อยู่หรือ" พวกภิกษุ พวกข้าพระองค์ไม่เยินดี พระเจ้าข้า. พระศาสดา เมื่อเป็นเช่นนั้น คำนี้ เป็นคำกล่าวด้วยความเลื่อมใสของมนุษย์ทั้งหลาย ภิกษุทั้งหลาย ไ…

ในบทนี้ พระศาสดาตรัสถามภิกษุทั้งหลายเกี่ยวกับการกราบบังคมพระศาสดาและความอับอายที่เกิดจากความรู้สึกต่างๆ รวมถึงการกล่าวด้วยความเลื่อมใสในพระอรหันต์ ซึ่งพวกเขาไม่รู้สึกเยินดี จากนั้นพระองค์ก็ทรงให้คำแนะ

…เห็นหูนิสัยแห่งพระอรหัตของภิกษเหล่านั้นแล้วยังเข้าไปฝาผนึกพระศาสดา ยืนอยู่เทียว ทูลถามปัญหานี้ยว่า "พระเจ้าบ้าง ธรรมทั้งหลายที่พระองค์ตัสสรีกล่าวว่า "ธรรม ๒ ประการ ๆ ดังนี้ ธรรม ๒ ประการนี้เป็นไฉนหนอเอย ?" ท…

ในพระธรรมปิฎกฉบับแปล ภาค ๙ หน้า 152 พระศาสดาได้ตรัสถึงความสำคัญของภิกขุที่มีศรัทธา และทำการสอนเรื่องธรรม ๒ ประการ ได้แก่ สริตบุคคมะและวิปัสสนา ผ่านการสนทนากับพระสารีบุตรเถระ ในการศึกษาธรรมมาจากมุมมองข

…ามเรื่องฝัง] ได้ยินว่า ในวันที่หนึ่ง มารนั้น ปลอมเป็นบุคคลคนหนึ่ง เข้าไปเฝ้าพระศาสดา แล้วถูกถามว่า "พระเจ้าข้า สถานที่อันพระองค์ตรัสว่า ฝัง ๆ ๆ อะไรหนอเถอะ? ที่ชื่อฝังนั้น." พระศาสดาทรงตรัสว่า "นี้เป็นมาร" จ…

ในพระธรรมเทศนานี้ พระศาสดาทรงตรัสเกี่ยวกับมารที่ปลอมตัวเข้ามาถามเกี่ยวกับการฝัง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความเชื่อมโยงระหว่างมารกับความบาปและความไร้ประโยชน์ของการมีฝัง. การสนทนานี้แสดงให้เห็นถึงแนวคิดที่ว่าผ

…ระธรรมเทคณานว่า "ทิวา ตติ อาทิตย์โจ" เป็นต้น. [รังมังของวัดฯ อย่างต่างกัน] "ได้อุว่า ในวันมหาปราฏเฏ พระเจ้าเสนานิโลกสถ ทรง ประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ครบถ้วน ทรงถือเอวด้านดูทั้งหลายมิ่งของ หอมเป็นต้น ได้เสด็…

…เหตุการณ์ที่สำคัญในวันมหาปราฏเฏ ซึ่งมีทั้งการบรรยายถึงพระอาทิตย์และการประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ของพระเจ้าเสนานิโลกสถ รวมถึงการบรรลุทางธรรมที่สัมพันธ์กับพระองค์

…าแล้ว ตรัสถามว่า "สารีบุตร นัยว่า เธอเที่ยวบอบน้อมทิคทั้งหลายอยู่อย่างไร?" เมื่อพระเถระ กราบคุณว่า "พระเจ้าข้า พระองค์ท่านน้อยทรงทราบความเป็นคือ อันบอบน้อมหรือไม่บอบน้อมทั้งหลาย ของข้าระองค์" ดังนี้ แล้ว, ตร…

เรื่องราวเกี่ยวกับพระสารีบุตรเถระที่ถ่ายทอดจากการฟังธรรมจากพระอัสสชิ โดยนำเสนอถึงความเป็นมาและการปฏิบัติที่แสดงถึงความนอบน้อมในการเรียนรู้พระธรรมและศรัทธาที่ยิ่งใหญ่ เพื่อเห็นถึงความสำคัญของการฟังและก

…เห็นท้าวสักกะ จึงกลับไปเสีย. ท้าวเธอถอดพระนต์เหลาๆนางผู้อยู่บางคนแล้ว กลับไปอยู่ ทูลถามพระศาสดาว่า "พระเจ้าข้า กิฎฐินนี้ชื่ออะไร? พอมาเห็นพระองค์แล้วก็กลัว." [นางกสิลาโคดมีเลิศทางร่างผ้าบังสุคล] พระศาสดา ต…

บทความนี้นำเสนอคำสอนของพระศาสดาที่ประทับอยู่ในจัณฑะกูฎ เกี่ยวกับนางกสิลาโคดมีและการปรากฏของท้าวสักกะ ขณะที่พระศาสดาได้ตรัสถึงคุณสมบัติของนางกสิลาโคดมีและการสนทนากับท้าวสักกะ โดยเนื้อเรื่องเป็นการเล่าถ

…่ในอากาศนิ่ง ถวาย บังคมพระศาสดาแล้วก็กลับไป. ท้าวสักกะ ทอดพระเนตรเห็นพระเมกิญฺญานั้นแล้ว ทูลถามว่า "พระเจ้าภิกฺขุเน้นชื่ออะไร ? มายืนอยู่ในอากาศนิ่งเอง ถวายบังคมพระศาสดาแล้วก็กลับไป." [ลักษณะแห่งพราหมณ์ในพระ…

เนื้อหาเกี่ยวกับการประชุมที่จิทธจักร โดยพระมหากษัตริย์ทรงตรัสธรรมเทศนาถึงพระเมกิฎิญฺญ และการสนทนาเกี่ยวกับความผิด, ศราระ รวมถึงคำถามที่ท้าวสักกเทวราชทูลเกี่ยวกับพระภิกษุในอากาศ และการตอบของพระตถาคตซึ่

…เผาควาว่าแล้วนั่น ไม่โกรธ หรือ?" กล่าวว่า "ผมไม่โกรธ." ภิญญาทั้งหลาย กราบนุตเรื่องนันแค่พระตกตว่า "พระเจ้าข้า ภิกษุนี้ย่อมพยายามพระอรหัตผล, แม้กุฏิพวกว่ากล่าวว่าคำ ชื่อย่อ ๆ ย่อกว่าได้ว่า "เราไม่โกรธ." [ลัก…

เนื้อหาเกี่ยวกับการสอนของพระศาสดาเกี่ยวกับความไม่โกรธในสภาวะต่างๆ ของภิกษุ รวมถึงเรื่องราวการมีสติของผู้บรรพชิตที่มีกำลังใจต่อความท้าทายและการทำงานเพื่อบรรลุอรหัตผล โดยมุ่งเน้นถึงการไม่เกี่ยวข้องทางใจ

…ม่เกิดขึ้นแก่รำ, ภิกษุนั้น ภิญญาหล่านั้น ไปสู่นัก ของพระศาสนา กราบทูลเนื้อความ นั่นแล้ว กราบทูลว่า "พระเจ้าข้า ภิกษุนั้น อันพะระองค์ดังหลาย กล่าวอ้าง 'ความโกรธย่อมเกิดแก่ท่านไหม?' ยังก่าวได้ว่า ท่านผู้มีอายุ…

ในบทนี้กล่าวถึงกรณีที่พระเถระถูกสามีของหญิงหนึ่งกล่าวหา โดยสามีเกิดความโกรธ พระเถระสามารถควบคุมอารมณ์ได้ไม่โกรธ และพระศาสดาได้ชี้ให้เห็นถึงธรรมชาติของภิกษุว่าเมื่อถึงสถานการณ์เช่นนี้ ความโกรธไม่สามารถ