พุทธ-ปริพพาน : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 25 / 26

๑๒๗ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๓.๒๒ ชนทั้งหลายผักกระทำความผิด ฐานประทุษร้ายต่อพระราชากิดี ผู้ประทุษร้ายต่อราชสมบัติดี ผู้ยึดถือเมียนประชาชนดี ย่อมจะขอพระราชทานอภัยโทษได้ แต่หาทำอัจฉราให้ยอมหรรคุณปราศได

เนื้อหาในพระไตรปิฎกเกี่ยวกับอุปมาอุปไมยที่สื่อถึงการกระทำที่ผิดและถูกของมนุษย์ เช่น การขออภัยของผู้ประทุษร้าย การวิจารณ์สัตว์และมนุษย์ที่มีภัย รวมถึงการมีพิษและความสามารถในการรักษา รายละเอียดนี้ช่วยชี

๑๗๗ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๑๐.๑๔ ลูงทั่งคราบเก่าของตนจากร่างในระหว่างต้นไม้ ในระหว่างไม้ฟืน ในระหว่างโคนต้นไม้ หรือในระหว่างแผ่นดิน เหมือนคนถอดเสื้อแล้วไปตามต้องการ ฉันใด สัตว์ผู้มุ่นเวียนไปในลงสาร

ในพระไตรปิฎกมีการใช้เปรียบเทียบเพื่ออธิบายความหมายของกรรมและจิตวิญญาณ เช่น การเปรียบเทียบการละร่างเหมือนคนถอดเสื้อ รวมถึงความสำคัญของสติที่ช่วยให้คนสามารถดำเนินชีวิตได้อย่างมีความมุ่งหมาย นอกจากนี้ยัง

๑๑๑ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๑๑.๑.๓ สติการเข้าไปถือเอาเป็นลักษณะ เหมือนนายประชาของพระราชา ย่อมรู้จักกลั่นกรองบุคคลผู้มีประโยชน์เข้ามาพพระราชา กำจัดพวกไม่มีประโยชน์. มิฉะนั้น ๑๑.๑.๔ ธรรมดาพระเจ้าจักรพ

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก โดยเสนอความสำคัญของสติและสัมปชัญญะในการควบคุมกิเลส และการทำความดีในชีวิตประจำวัน เช่น การเปรียบเทียบกับนายประชาของพระราชา ที่ควรเลือกบุคคลที่มีประโย

๑๐๗ อุปมาคุ้มมวยจากพระไตรปิฎก ๑๑.๒.๗ เธอจงดักเตือนตนด้วยตน จงพิจารณาตนด้วยตน เธอนั้นมีสติ ปกป้องตนได้ แล้วฉันใดสุขาย ตนเหล่านั้นเป็นบางของตน ตนและเป็นตัวของตน เพราะฉะนั้นเธอจงสวนตนเหมือนอย่างพ่อค้าส่

ในบทนี้เสนอแนวทางการดักเตือนและพิจารณาตนเองเพื่อให้มีสติและปกป้องตนได้ จากข้อความในพระไตรปิฎกที่กล่าวถึงความสำคัญของการมีสติในการดำเนินชีวิต โดยเปรียบเทียบกับการซื้อขาย ซึ่งเป็นแนวคิดที่สามารถนำมาปรับ

๑๕๙ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๒.๓ ธรรมดาต้นหย่อมรีบสิ่งที่ดี และไม่มี ในมหาสมุทรได้ทั้งหมด ฉันใด ภิกษุผูปรารถนา ความเพียรควรจะรู้จักสิ่งที่เป็นกุศล และถูกต้อง มีโทษ ไมมีโทษ ควรเกี่ยวข้อง ไม่ควรเกี่ยวข

เนื้อหาสำรวจความสำคัญของการเคารพในพระสงฆ์และการเกี่ยวข้องกับสัทธรรม โดยเปรียบเทียบกับธรรมชาติ ที่บ่งบอกถึงผลแห่งการเคารพและการปฏิบัติตามหลักธรรม ตัวอย่างเช่น การเสื่อมจากสัทธรรมเหมือนปลาในน้ำที่น้อยลง

๑๙๙ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก 1. การพิจารณาณตน ๑.๑ ก็ย่อยเป็นผู้ลาภในวจนะจิตของตนเองอย่างไร ดูก่อนก็ให้ทั้งหลาย เปรียบเหมือนสต์รี หรือบุรุษที่เป็นหนุ่มสาว มีโพสต์ชอบแต่งตัวส่องดูหน้าอกหน้าของตนในกระจก

บทความนี้กล่าวถึงการพิจารณาตนเองตามหลักพระไตรปิฎก โดยใช้การเปรียบเทียบว่าคล้ายบุรุษหรือสตรีที่ชอบแต่งตัวและมองเห็นจุดด่างบนใบหน้า การสำรวจจิตใจและอารมณ์ เช่น ความสงสัย, ความโกรธ, และความเศร้าหมอง เป็น

๒. ความสำคัญของการฟังธรรม ๒.๑ ข้าพเจองค์ปธราณความเจริญของตนทางการศึกษา พวกสัตบุรุษผู้จงคบ ข้าพองค์ ข้าพองค์ไม่อ้อมด้วยสุภาษิต จดหมายสมุทรไรอ้อมด้วยแม่น้ำ ฉะนั้น ข.ช.า. (โพธิ) มก. ๒๘/๑๘ ๒.๒ ไฟที่

การฟังธรรมมีความสำคัญอย่างยิ่งในการพัฒนาจิตใจและการศึกษา การฟังคำสอนจากพระพุทธเจ้านำมาซึ่งปัญญาและความเข้าใจที่ลึกซึ้ง การได้ฟังธรรมช่วยให้บุคคลมีสติปัญญาและสามารถพัฒนาตนเองได้อย่างมีคุณภาพ การฟังคำสอ

๒๓ อุ้มบาดูมิแยจากพระเจดีย์ภูเขา ความอดทนต่อทุกข์ทน ๑. นรชนผู้ข่มผอม มีตัวละครั้งไปด้วยเส้นเอ็นดังเหตุนาง เป็นผู้รู้จักประมาณในข้าวและน้ำ มีใจไม่ย่อท้อ ถูกเหลืออยู่ทั้งหลายกอดอยู่ในป่าใหญ่ ย่อมเป็น

เนื้อหาเกี่ยวกับการอดทนต่อทุกข์และความเจ็บใจซึ่งมีบทบาทสำคัญในพระพุทธศาสนา บทเรียนจากตัวละครที่อดทนและการเข้มแข็งในธรรม นี้ชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการมีสติ การเข้าถึงใจคน และการหลีกเลี่ยงการทำร้ายผู้

๒๒๕ อุปมาอุปมัยจากพระไตรปิฎก ๑. คุณสมบัติของกิริยาที่ดี ๑.๑ พระสัมมนสัมพุทธเจ้า ทรงแสดงคุณสมบัติของมัชฌิมาย ซึ่งเป็นพื้นฐานของพระราชาเปรียบเทียบกับคุณสมบัติของกิริยา ๔ ประการ ได้แก่ ความซื่อสัตย์ ควา

บทความนี้พูดถึงคุณสมบัติของกิริยาที่ดีซึ่งถูกเสนอโดยพระสัมมนสัมพุทธเจ้า โดยใช้เปรียบเทียบกับมัชฌิมายและม้าอาชาไนยสื่อความหมายถึงความมั่นคง ความซื่อสัตย์ ความสงบ และความอดทน การบำเพ็ญธรรมเพื่อความก้าวห

๒๓๙ อุปมาอุปมัยจากพระไตรปิฎก ภาพ: ภูเขา ๑. ธรรมชาติดงจิต ๑.๑ เมื่อจิตพลังออกนอกทาง คือ จิตหมุนไปอารมณ์ต่างๆ เพราะเว้นจากสมาธิ... ท่านเหล่านี้ขาดสมาธิ เป็นเหตุที่จะจะได้โอกาส เปรียบเหมือนลิงในป่ากระโ

บทความนี้นำเสนออุปมาอุปมัยเกี่ยวกับการทำงานของจิตในทางธรรมจากพระไตรปิฎก โดยอธิบายถึงธรรมชาติของจิตที่ขาดสมาธิ เปรียบเทียบกับลิงในป่า การจับไม้ และร่างกระดูกที่เป็นที่อยู่ของจิต พร้อมกับการอธิบายถึงควา

246 อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก 4. โทษของการไม่สำรวมอินทรีย์ 4.1 การสมาทานวัตรทั้งหมด ยอมเป็นโมฆะสำหรับผู้ไม่สำรวมวัตร... เหมือนทรัพย์เครื่องปลิ้มได้ภูมิในความฝัน... ย่อมว่างเปล่า คำนั้นว่าขึ้นมาแล้ว ก็

บทความนี้นำเสนอแนวคิดจากพระไตรปิฎกเกี่ยวกับโทษของการไม่สำรวมอินทรีย์ โดยเปรียบเทียบข้อคิดผ่านภาพพจน์ที่แสดงถึงความว่างเปล่าของการกระทำที่ไม่ใช่การสำรวม และความเสี่ยงเมื่อไม่มีการควบคุมสัมผัสกับสิ่งเร้

25 อุปามาอุไม่จากพระไตรปิฎก 2.8 กสิลหลายมีฆ่า เป็นต้น เกิดแต่ความเมือยไอ เกิดในตน เหมือนย่านโทรเกิดแต่ ต้นไรนะ กสิลเสนี้อิ่มมาก ชนไปแล้วในกามทั้งหลาย เหมือนถ่านท่ารังไรยังไม่ไฟ ข.จ. (พุทธ) มค.

เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับการใช้ภาษาอุปมาอุปไมยในพระไตรปิฎกเพื่ออธิบายความคิดต่างๆ เกี่ยวกับกามราคะและความยากลำบากในการจัดการกับกามคุณทั้งห้า โดยการเปรียบเทียบกับสิ่งต่างๆ ที่สามารถเข้าใจได้ง่าย เช่น ไม้

254 อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก บุคคลมีใจไม่ฟังซานด้วยถามรคะ? ไม่ถูกถามรคะเหยียวรังไปและย่อมรู้ ย่อมเห็นอายเป็นเครื่องสลัดออก ซึ่งถามรคะทีบงกิดขึ้นแล้วความเป็นจริง ฯ. สัง.ม. (พุทธ) มก. ๓๐/๒๕ 2.15 ร่าง

บทความนี้สำรวจอุปมาอุปไมยในพระไตรปิฎก ซึ่งชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของความเพียรและจิตใจในเรื่องการหลุดพ้นจากกามและความทุกข์ อุปมาถึงร่างกายและจิตใจที่ปรากฏความงามแต่แฝงไว้ด้วยความหรืออารมณ์ที่มืดมน เช่นเ

๒๕๔๓ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๒.๒๖ สัตว์กำหนดแล้วด้วยราคะ ย่อมไปส่องแสงตนหา เหมือนแมงมุดตกไปยึดที่ตัว ทำไว้เอง ฉันนั้น ธรรมนั่นหลายต่อแสตนหาเบื้องนี้แล้ว เป็นผู้หมดห่วงใย และวันทุกข์ทั้งปวงไป.

บทความนี้นำเสนอการอุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎกที่อธิบายถึงความรุนแรงของราคะและโทษของการครองเรือน โดยใช้การเปรียบเทียบกับสัตว์และธรรมชาติ บรรยายถึงความยากลำบากในการละทิ้งความผูกพันอย่างการมีบุตรหรือภริยา แ

๒๖๐ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๔.๓๗ พระฉันทธมีกำลัง พระอาทิตย์มีกำลัง สนุนพราหมณ์มีกำลัง ฝนแหงสนพรหมมีกำลัง หญิงมีกำลังยิ่งกว่ากำลังทั้งหลาย. ๔.๑๘ สตรีได้ออกจากเรือนบวชเป็นบรรพชิตในธรรมวินายใด ธรรมวิน

เนื้อหานี้พูดถึงอุปมาอุปไมยในพระไตรปิฎกที่แสดงถึงกำลังของพระอาทิตย์และความสำคัญของหญิงในสังคม โดยเปรียบเทียบกับความที่สามารถดำรงชีวิตได้แม้ในสภาพต่าง ๆ พร้อมทั้งความไม่แน่นอนในความรักและคำพูดที่มีมาจา

๒๖ อุปมาผู้มาจากพระใครปรูปลา ๖.๖ ชายหญิงทั้งหลายถ่ายรูปส่งในที่ถ่ายอาจจะ ทั้งไปอย่างไม่อาลัย ไม่มีความ ต้องการอะไร ฉันใด เราจะตั้งกายที่เต็มไปด้วยกากพานชนิดไป เช่นคนถ่ายอาจจะแล้ว ละทิ้งสัมไป ฉะนั้น

เนื้อหาพูดถึงความซับซ้อนของกายมนุษย์ ซึ่งถูกเปรียบเทียบกับสิ่งต่างๆ ในธรรมชาติ โดยมีการอภิปรายเกี่ยวกับความไม่เที่ยงและการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย และความเป็นไปของชีวิต การอ้างอิงถึงบทคัดจากพระไตรปิฎก ชี

23 อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ดู ก่อนภิกษุทั้งหลาย คำว่าภาวะนํ้ามันอันเต็มเปี่ยม เป็นชื่อของกายตาศติ เพราะเหตุนี้ เธอพิสูจน์ว่ากายตาศติเป็นของอันเราจุรีแล้ว กระทำให้มากแล้ว กระทำไม่หยุด ส่งสมแล้ว ปริอณ

บทความนี้กล่าวถึงการใช้คำอุปมาอุปไมยในพระไตรปิฎกเพื่ออธิบายแนวคิดเกี่ยวกับกายตาศติ และการออกบวชของบุคคลซึ่งเป็นการแสดงถึงการหลุดพ้นจากกิเลสและการใส่ใจในประโยชน์สุขของจิตใจ โดยอุปมาเชื่อมโยงกับสภาพทางก

๒๒๑ อุมามุไม่จากพระใครผู้ใคร ๑๐.๑๒ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าร creo 3 ข้อ แกโพธิราชตามว่า - กายและใจยังไม่หล่ออกจากกาม เปรียบเหมือนผืนมัสติชุ้มด้วยยางทั่งอยู่ในน้ำ ๒. มีใยหลีกออกจากกาม แต่มีความพอใจในกาม เป

เนื้อหานี้สำรวจการปฏิบัติตามหลักธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้เกี่ยวกับการหลีกเลี่ยงกามและการลาสิกขา โดยเน้นที่การฝึกปฏิบัติที่แท้จริง เพื่อก้าวสู่ความเป็นบัณฑิต ผู้ที่รักษาความสำรวมและปฏิบัติธรรมต

๒๒๘ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๑๑.๕ พระผู้มีพระภาคเจ้ายามแก่กล้ากว่า บุคคลลำลังลงน้ำพึ่งหวังได้ภัย ๔ อย่าง เมื่อเทียบกับบุคคลล่างคนในโลกนี้อาจชเป็นธรรมวิถี คือ ๐.ภัย คือ คลัง เป็นชื่อของความคับใจด้วยค

บทความนี้นำเสนออุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก โดยแสดงถึงภัยที่มนุษย์ต้องเผชิญในชีวิต เช่น ความโกรธ, ความเห็นแก่ตัว, กามคุณ, และอุปสรรคอื่น ๆ ที่ทำให้จิตใจคับแค้น มุ่งหวังให้ผู้อ่านได้เข้าใจในความสำคัญของการ

๒.๑๓ เธอทั้งหลายธรรรมตามที่เราแสดงอย่างนี้ ถูกต้องแล้ว โลหิตที่หลังไหลออกของพวกเธอ ผู้ทองเที่ยวไปชั่งก่อศรีษะ โดยอาจานนี้แหละมากกว่า ส่วนนี้ในมหาสมุทรทั้ง ๔ ไม่มากกว่าเลย เมื่อเธอทั้งหลายเกิดเป็นโค..

เนื้อหาแสดงถึงการเวียนว่ายตายเกิดของสัตว์ในสงสาร โดยเริ่มต้นจากการเปรียบเทียบกับการไหลของโลหิตในมหาสมุทร และการเกิดในฐานะโค แกะ เนื้อ ฯลฯ เป็นการแสดงให้เห็นถึงความทุกข์ที่สัตว์ทั้งหลายต้องเผชิญ สัตว์ใ