หน้าหนังสือทั้งหมด

การบูชาพระและการปฏิบัติของภิกษุ
223
การบูชาพระและการปฏิบัติของภิกษุ
ประโยค(ตอน) - ดูต่อสมบัติจากกาปเทศา ภาค ๑ - หน้าที่ 222 "เอวมาวุโล" ดังนี้แหละ ได้ยินว่าการนำข่าวสาสน์ที่เป็นกับปะทะเห็นปานนี้ไป ย่อมควร เ…
การบูชาพระและการถวายบังคมในพระพุทธศาสนามีข้อกำหนดและระเบียบที่สำคัญ ภิกษุไม่ควรใช้ข่าวสารนั้นเพื่อเรียกร้องความสนใจหรือบังคับให้ผู้อื่นทำการบูชา ตามกระบวนการนี้ยังแสดงให้เห็นถึงการเข้าใจในธรรมโดยเฉพาะ
การอาบัติในพระธรรมคำสอน
224
การอาบัติในพระธรรมคำสอน
ประโยค (ช่วงสุดท้ายของปก): "ที่สุดสมดุลปาสกากับแปลง ภาค ๑ หน้า ที่ 223 ปฏิญาณวัตถุ พึงอาบัติขึ้นปรับ ถ้าปฏิญาณเฉพาะวัตถุ ไม่ปฏิญาณอาบัติ แม้ในการปฏิญาณอย่…
เนื้อหานี้พูดถึงการปฏิญาณวัตถุเกี่ยวกับการอาบัติในระบบธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า โดยเฉพาะการที่พระองค์ทรงปรับอาบัติให้เหมาะสมตามปฏิญาณที่กำหนด หากไม่มีการปฏิญาณก็ไม่พึงอาบัติ ข้อกำหนดที่เกี่ยวกับสิทธิในก
ข้อสมบัติสกุลก้านแปล ภาค ๑
225
ข้อสมบัติสกุลก้านแปล ภาค ๑
ประโยค(ตอน) - ดูข้อสมบัติสกุลก้านแปล ภาค ๑ - หน้า 224 เลย นะนี่แล. ข้อว่า เต สุมเมน ปุพพนีนายมภิกขาดา มีความว่า ถามว่า "สงมได้ระทำกรรมแก่พวก…
บทนี้พูดถึงความหมายของการกระทำกรรมจากพวกภิษุอัสสพบและปุพพุทธสกุล รวมถึงการปฏิบัติของสมณะที่ถือว่าเป็นเรื่องสำคัญในการพิสูจน์ความเหมาะสมในการรับปัจจัยจากตระกูลต่าง ๆ โดยอธิบายการกระทำกรรมและเหตุผลในการ
การพูดคุยเกี่ยวกับความผิดทางจริยธรรมในพระพุทธศาสนา
226
การพูดคุยเกี่ยวกับความผิดทางจริยธรรมในพระพุทธศาสนา
ประโยค (ตอน) - ดูท่อล้นปาสาทกานแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 225 พูดคุยเหล่านี้อ่อมไม่ประพฤติดีโดยชอบ ในวัตร ๑๘ ประการ ข้อว่า น โมห ปาเหตุดู มีคว…
บทความนี้พูดถึงข้อคิดเห็นเกี่ยวกับการกระทำผิดของภิกษุในพระพุทธศาสนา โดยมีการวิเคราะห์ถึง 18 วัตรที่ไม่ประพฤติดี และการแสดงถึงความเข้าใจผิดเกี่ยวกับทางจริยธรรมของภิกษุ ซึ่งจำเป็นต้องมีการปฏิบัติในทางที
คำอรรถาธิบายลูกสุกาโกร่ม
227
คำอรรถาธิบายลูกสุกาโกร่ม
ประโยค (ตอน) - ดูคำสมุนปลาสักกาแปลง ภาค ๑ - หน้า ที่ 226 [อรรถาธิบายลูกสุกาโกร่มมีการให้ดอกไม้เป็นต้น] ในคำว่า คาม นี้ แม่นคร ท่านก็ถือเอา…
บทความนี้กล่าวถึงคำอรรถาธิบายเกี่ยวกับลูกสุกาโกร่ม และการให้ดอกไม้ในศาสนา โดยเน้นไปที่คำศัพท์ที่เกี่ยวข้อง เช่น คาม, นิคม รวมถึงวิเคราะห์พฤติกรรมของภิกษุที่มีต่อชีวิตประจำวัน ความสำคัญในการให้และการทำ
การบูชาด้วยดอกไม้ในวัด
229
การบูชาด้วยดอกไม้ในวัด
ประโยค (ฉบับเต็ม): "ประโยค(๒) - ดูดซับน้ำปากกากาแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 228 พวกท่านจงไปเก็บดอกกรัณพิณกล้วยเป็นต้นนั้นมา ชเชด" พวกชาวบ้านถามกัณฑ์ทั้งหลายผู้ทำกา…
เนื้อหาพูดถึงการบูชาด้วยดอกไม้ที่วัด โดยมีชาวบ้านสอบถามเกี่ยวกับการบูชาซึ่งเกิดความล่าช้า เนื่องจากการเก็บดอกไม้ของสามเณร จากนั้นชาวบ้านได้นำดอกไม้ไปบูชาในวันถัดไป และมีการสนทนาเกี่ยวกับการให้ดอกไม้ขอ
การบริจาคและการให้ผลไม้ในพระธรรม
230
การบริจาคและการให้ผลไม้ในพระธรรม
ประโยค- ขุทธมณฑลปลาสักกัมแปล ภาค ๑ หน้าที่ 229 ไม่ได้เก็บดอกไม้ไว้ ถือเอาอายุและภัณฑ์เป็นต้นมาแล้วกล่าวว่า “ท่าน ทั้งหลาย จงให้สามเ…
บทความนี้ explores การบริจาคผลไม้และดอกไม้ภายในวัด โดยเน้นที่การฝึกฝนของสามเณรและนโยบายการให้ที่เหมาะสมตามหลักพระธรรม. การปฏิบัติในการเก็บและมอบผลไม้ให้แก่ผู้ที่ต้องการในชุมชนมีความสำคัญ โดยอาจจะต้องค
ข่าวสารและการสื่อสารในสังคม
232
ข่าวสารและการสื่อสารในสังคม
ประโยค(๑) - ดูอิทรศัพท์ปลากคุณสาเปเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 231 ข่าวสารตั้งแรก ภายหลังลงใจว่า "บันนี้ นี่ คือ บ้านนั่น เอาละ เราก็แจ้งข่าวสารนั้น" …
เนื้อหาเกี่ยวกับการส่งข่าวสารในสังคม และพฤติกรรมที่เกี่ยวข้อง เช่น ความถูกต้องของการสื่อสาร ปาปสมาธิ และผลกระทบที่เกิดขึ้นจากการไม่ส่งข่าวตามที่ควร โดยมีตัวอย่างของพวกสหกรณีต่างๆ และกรณีศึกษาที่เกี่ยว
การตีความบทกานะแห่งพระผูมี
233
การตีความบทกานะแห่งพระผูมี
ประโยค (ฉบับสมบูรณ์ตามภาพ) ================================== (ประโยค) - ทุ่งส้มแปลงปากกาปลาย ภาค ๑ - หน้า ที่ 232 ฉะนั้น ในบทกานะแห่งว่า คุลานิจ จ เตน ฑุฎฐานี พระผูมี พระภาคเจ้าจึงตรัสคำอธิบายว่า…
ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการวิเคราะห์บทกานะจากพระผูมี กับแนวคิดเรื่องความลำเอียงในการตีความคำอธิบายด้านธรรมะและการแสดงออกของวิญญาณ คำอธิบายเกี่ยวกับอุปกิตและบริบทต่างๆในพระไตรปิฎกจะถูกยกขึ้นมาอธิบาย พร้อมด
ทุ่งสมันป่าสักขามแปล ภาค ๑
234
ทุ่งสมันป่าสักขามแปล ภาค ๑
ประโยค (ตอน) - ทุ่งสมันป่าสักขามแปล ภาค ๑ - หน้าที่ ๒๓๓ ครั้งที่ ๑ เหมือนโรคไข้ช็อม (โรคผอม) มี (เป็น) ในวันที่ ๓ และที่ ๕ เขาเรียกว่า โรค …
เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงโรคไข้ช็อมที่เกิดขึ้นในวันที่ ๓ และ ๕ พร้อมทั้งการอธิบายความหมายของคำว่า 'ตาวดีที' และ 'อามา ปริจฉตูพุ' ซึ่งเกี่ยวข้องกับการไม่ต้องการอำนาจของตนเอง โดยมีการพูดถึงประโยชน์ให้ภิกษุ
ทัศนสมบัติสภากาแล็ก ภาค ๑
236
ทัศนสมบัติสภากาแล็ก ภาค ๑
ประโยค (ต่อ) - ทัศนสมบัติสภากาแล็ก ภาค ๑ หน้า 235 อนิยตาณวรรณนา ท่านผู้มีอายุหลาย ! องค์ ธรรม คืออนิยต ๒ ลักษณะ นี้แแล้ว ย่อมมาอยู่เทคฺ พ…
ในอนิยตสภากาแล็กที่ ๑ มีการวิเคราะห์และแสดงธรรมที่เกี่ยวข้องกับการกำหนดกาลและคำสอนที่เหมาะสมตามเวลา รวมถึงการพูดถึงนางวิสาขาที่มีบุตรมาก ซึ่งสะท้อนถึงคุณธรรมและค่านิยมในสังคม นอกจากนี้ยังกล่าวถึงความส
ความหมายและความสำคัญของลูกและหลานในงานมงคล
237
ความหมายและความสำคัญของลูกและหลานในงานมงคล
ประโยค(ตอน) - ดูตัวสนับสนุนจากกษัตริยา ภาค ๑ - หน้าที่ 236 วิสาขานั้น มีบุตรชายหญิง ๒๐๐ คน ฉันใดละ แม้บุตรชายหญิงของนางก็มีทารกคนละ ๒๐ คน ฉัน…
วิสาขานั้นมีบุตรชายหญิงจำนวนมาก และในบทนี้ได้กล่าวถึงความสำคัญของลูกหลานในบริบทของงานมงคล รวมถึงการถวายปาทังก่อนบุคคลทั่วไป ความเชื่อเรื่องการไม่มีโรคอายุยืน และประเพณีที่เกี่ยวข้องเช่น งานมหรสพและวัน
พระเถรและอุบาสิกาในวิหาร
240
พระเถรและอุบาสิกาในวิหาร
ประโยค(ตอน) - ดูดีตามปกติักษาแปล ภาค ๑ - หน้า ที่ 239 ปรับด้วยอาการอย่างนั้น. อธิบายว่า ไม่พึงปรับด้วยอาการสึกว่าด้อยคำของอุบาสิกาแม่…
เนื้อเรื่องเล่าถึงการเข้าใจและการตีความระหว่างพระเถรและอุบาสิกา รวมถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวิหาร เมื่อพระเถรนั่งอยู่บนอากาศ และปรากฏการณ์ที่สร้างความเข้าใจผิดแก่ผู้เข้ามาในสถานที่นั้น แนวคิดที่เน้นคื
บันฑิตพิ้งกับอำนาจแห่งหญิงกลุ่ม
243
บันฑิตพิ้งกับอำนาจแห่งหญิงกลุ่ม
ประโยค (ตอน) - ดูดีย์สมานปลาสากแปลก ภาค 1 หน้า 242 ดังนี้ บันฑิตพิ้งทราบอาบบิตหลายตัว ด้วยสามารถแห่งหญิงทั้งหลาย ผู้มาแล้ว ๆ และด้วยอำนาจนั…
บทความนี้กล่าวถึงบันฑิตพิ้งที่เป็นตัวแทนของอำนาจแห่งหญิงในสังคม โดยสนับสนุนการเข้าใจต่อจิตธรรมและความยินดีในการดูแลผู้หญิงที่ต้องการความเชี่ยวชาญในการทำงานที่สำนักงาน ทำให้เกิดการแลกเปลี่ยนความคิดระหว
จุดอ่อนดับตำราของแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 243
244
จุดอ่อนดับตำราของแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 243
ประโยค (ตอน) - จุดอ่อนดับตำราของแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 243 พรรณนาอิทธิฤทธิ์ลักษณบทที่ ๒ อิทธิฤทธิ์ลักษณะที่ ๒ ว่า ตน สมยล พุทธโอ ภาวาม เป็นตัน…
ในเนื้อหานี้มีการอภิปรายเกี่ยวกับอิทธิฤทธิ์ลักษณะที่ ๒ และการปฏิบัติในการนั่งใจของภิกษุ ในส่วนของภาวะภาพและคำอธิบายถึงความสำคัญของการรักษาการนั่งให้ถูกต้อง รวมถึงการสังเกตสถานที่ที่เหมาะสมในการนั่ง แส
วิเคราะห์และอรรถกถาพระวินัย
245
วิเคราะห์และอรรถกถาพระวินัย
ประโยค (๑) - ดูองค์สมุนปลาสากเปล่า ภาค ๑ - หน้าที่ 244 อยู่ในโอกาสภายใน ๑๒ คอ มิตฟังซ่านไปบ้าง เข้มไปบ้าง ก็อุ่น อาบติได้ ส่วนคนหุบนวา แม้…
เนื้อหานี้อธิบายถึงองค์สมุนปลาสากาและบทบาทของพระวินัยที่เกี่ยวข้อง โดยเชื่อมโยงไปถึงสภาพจิตและการดำเนินชีวิตในธรรมะ. กล่าวถึงสมุฏฐานและอาบัติของภิกษูในข้อบังคับที่เฉพาะเจาะจง ที่ส่งผลต่อการเผยแผ่พระพุ
ทุติยสมันตปาสาทิกา วิบูลวรรณนา
246
ทุติยสมันตปาสาทิกา วิบูลวรรณนา
ประโยค (๓) - ทุติยสมันตปาสาทิกา ภาค ๑ - หน้า ที่ 245 ทุติยสมันตปาสาทิกา วิบูลวรรณนา ติงสกนิทวรรณนา ธรรม ๑๐ เหล่าใด ชื่อว่านิสสัลสติ์ ท…
เนื้อหานี้กล่าวถึงการนำเสนอพระธรรมบทที่กล่าวถึงนิสสัลสติ์และรูปแบบการดำเนินการสู่การปฏิบัติพร้อมกับการให้คำอธิบายเกี่ยวกับการอนุญาตจากพระมหาบุรุษ และความสำคัญของหลักธรรมดังกล่าวในการฝึกฝนจิตใจและการใช
พระอานนท์และพระสารีตตร: การบันทึกรวมแห่งคุณวิเศษ
247
พระอานนท์และพระสารีตตร: การบันทึกรวมแห่งคุณวิเศษ
ประโยค (ตอน)- ดูชุดสมณปาปากะกาเปล ภาค ๑ หน้า ๒๔๖ ที่ใช้อรูปองอยู่ในวัด และสำรับที่ใช้ครองสงน้ำ ใช้ชีวิตวันละ ๘ ผัน ทุกวัน ด้วยอาการอย่างน…
บทความนี้กล่าวถึงการบันทึกรวมแห่งคุณวิเศษของพระสารีตตร โดยเฉพาะการถวายอาหารและการทำอนุสรามกรรมองในธรรมะ โดยเฉพาะพระอานนท์ และหน้าที่ในการบอกกล่าวคุณความดีที่มี พระอานนท์ได้แสดงถึงความเคารพและการถวายแล
กรรมและจุฬากรรมในพระพุทธศาสนา
250
กรรมและจุฬากรรมในพระพุทธศาสนา
ประโยคฯ - ดูแต่สมุนดูแลทากหมายแปลง ภาค ๑ - หน้าที่ 249 กรรมมีจุฬากรรมเป็นที่สุด. ที่อิว่า กรรมมีจุฬากรรมเป็นที่สุด ได้แก่ การทำกรรมที่ควร…
บทความนี้พูดถึงกรรมและจุฬากรรมซึ่งเป็นแนวทางในการทำกรรมที่ถูกต้องในพระพุทธศาสนา โดยกล่าวว่ากรรมมีจุฬากรรมเป็นที่สุด หมายถึงการกระทำที่ควรทำด้วยใจ บทต่างๆ ยังพูดถึงความสำเร็จและกังวลในการทำกรรม รวมถึงค
ดูดอัณฑะนาปาสกากแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 250
251
ดูดอัณฑะนาปาสกากแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 250
ประโยค (ตอน) - ดูดอัณฑะนาปาสกากแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 250 บรรดามติกิเกและเดาะในระหว่างนั้น มติกา ๔ แล้วใน กฐินันธิกาอย่างนี้ว่า "คุใต้อนไกยั…
บทความนี้สำรวจการเดาะกิยาและความเกี่ยวข้องกับมติกาในบริบทของสงฆ์ โดยเสนอแนะการพูดคุยและประมาณความเหมาะสมเกี่ยวกับการเดาะกิยาในหมู่บรรดาสงฆ์. บทนี้กล่าวถึงความสำคัญของบทสนทนาในสงฆ์และการสร้างสรรค์บรรยา