มหาว : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 82 / 117

ปรโฏค - คติสนับสนุกการ ทรงถาพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้า 165 อุไชยามี อุปสัมปทปบะนะนั้น อันภิภูฟังว่าได้อุไชยามียัง อย่างนี้ว่า "ขอท่านเป็น…

บทความนี้นำเสนอการสนับสนุนการทรงพระวินัยในมหาวรรค ที่กล่าวถึงบทบาทต่างๆ ของอุไชยามีในการเป็นผู้ปกครองและการประมาณเวลาในกิจกรรมต่างๆ ของพระสงฆ์ โดย…

ประโยค - คติสงบสำหรับกิร ธรรมภาพระวินัย มหาวณ ด ตอน ๑ - หน้า ที่ 167 [๑๔๙] อูปสักขนฺธ ตวรณนา วินิจฉัยในอูปสักขนฺธ ในทวา อญฺญติกนฺถิ นี่ มีวิเคร…

ในบทนี้ เป็นการวิเคราะห์และอธิบายหลักการที่เกี่ยวข้องกับอูปสักขนฺธ โดยเฉพาะการตีความว่าด้วยธรรมที่สำคัญดังเช่น อญฺญติกฺถดฺถึ และรายละเอียดเกี่ยวกับอาบัติในวินัย โดยมีการพิจารณาความหมายของคำศัพท์และกรอ

ประโยค - คติสมฺปนาสากกา อรรถาธิบายพระวินัยมหาวรรค ตอนที่ 1 หน้าที่ 169 แม้โดยพระบาลวัลว่า "อุปสฺงของภิทฺทุงหลายผู้อื่นเป็นวันจาถุกสฺส, อุปสฺงของภ…

บทความนี้อภิปรายเกี่ยวกับการกำหนดนิมิตในพระวินัยมหาวรรค โดยเน้นวิธีการที่พระวินัยธรใช้ในการระบุตัวอย่างนิมิตที่ถูกต้องและกรณีการใช้นิมิตในชีวิตประจำวัน …

ประโยค - คติสนับสัปทักษิณ ธรรมะพระวินัย มหาวรรณ์ ตอน ๑ - หน้าที่ 178 เขตกำหนดสีมาแห่งวัดที่อยู่บน ๆ เวลสันนิกรมของวัดที่ อยู่ทั้งหลายผู้กล้า เว…

บทนี้กล่าวถึงการกำหนดเขตสีมาของวัดและบทบาทของภิฏกุในกระบวนการนี้ โดยมีการนัดหมายประชุมเพื่อเสริมสร้างความเข้าใจในหมู่ภิฏกุและป้องกันการออกนอกเขตที่กำหนดในขณะทำสมาธิ ซึ่งสะท้อนถึงความสำคัญของการรักษาขอ

ประโยค - คติสมุนปลาสำหรับ อรรถาภพระวิษณุ มหาวรร ต ตอน ๑ - หน้าที่ 190 สมาม้วยกรรมวาจา. ภิญญ์ผู้ดีอยู่ในเมฆา แม้ไม่มา ก็ไม่ทำให้เสียกรรม. ใน ขณะท…

ในบทความนี้มีการพูดถึงการกำหนดนิิมิตและแนวทางในการสร้างสมามีที่เกี่ยวข้องกับการประดิษฐ์วิหาร โดยระบุขั้นตอนที่ชัดเจนเกี่ยวกับการเชื่อมต่อและการกำหนดรูปแบบการทำงาน ซึ่งมีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ได้ผลที่เหมา

ประโยค - คติสมันต์ปาฐิ สภาพักกิรา อรรถาภพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ หน้า 191 สองบกว่า เอก สมุนฺติวา ได้แก้ ถอดเสียด้วยกรรมวาจา ข้อความ ยโต ปฏิญญา สุขาติ มีคว…

เนื้อหานี้กล่าวถึงหลักการและแนวทางการปฏิบัติของภิกษุในพระวินัย โดยเน้นความสำคัญของการทำอุโบสถและการถ่ายทอดคติผ่านกรรมวาจา รวมถึงการกำหนดนิมิตต่างๆ ที่ใช้ในพระพุทธศาสนาเพื่อช่วยให้ผู้ปฏิบัติได้เข้าใจแล

ประโยค - คติของสมเด็จปาเกี้ยว ถวากภาพพระวินัย มหาวรร คตอน ๑ หน้า 192 แม้ในข้อความ ยตุก วนาน เศษ โลญ ภิกษุ วิริยะ นี้ มีวิจินฉัยว่า ถ้่าวัดที่อยู่ของ…

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์ข้อความในพระวินัยซึ่งกล่าวถึงการดูแลและการทำอุุปสตในช่วงเวลาที่พระเถระพักอาศัยอยู่ในวัด โดยเน้นถึงความสำคัญของสถานที่ทั้งในด้านความสะดวกสบายและการให้โอกาสแก่พระสงฆ์ ในกรณีที

ประโยค - คดีสมบาปสำหรับภิกขิ์ อรรถาภาพพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 195 อวิปวาทสมา ไม่พึงถอนเมื่อลิขสิทธิ์สมาเหมือนกัน แต่ต้องยืนอยู่ในสมา ถอมขนสมา…

เนื้อหานี้กล่าวถึงแนวทางและวิธีการในการจัดการสถานะสมาและอวิปวาทสมาในพระวินัย โดยชี้ให้เห็นถึงความสำคัญของการรู้จักและเข้าใจในทั้งสองประเภทสมา เพื่อให้ภิกษุสามารถตัดสินใจในการถอนหรือผูกได้อย่างถูกต้อง

ประโโยค - คติสั้นบนปกสำหรับกิ อรรถภาพพระอวีย มหาวรร ตตอน ๑ - หน้าที่ 213 เมื่อแสงหาแล้วยไม่ได้ เป็นอันขออ้าง อีกอย่างหนึ่ง จะพึงคิด ไฟฟ้โพลงบนกระเบื…

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการสนับสนุนและการพูดคุยกันระหว่างภิกษุในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะความสัมพันธ์ระหว่างภิกษุที่เป็นมรรคชนและการช่วยเหลือของสังคม การทำให้ภิกษุรู้สึกเป็นที่พึ่งพิงและอบอุ่นในชุมชน

ประโยค - คติสํนับป่าสักกิจก ถรรกาภระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ หน้า 215 กัลเมื่ออาเปล่งวาจา ย่อมให้รู้ว่าวาจา เมื่ออาจทั้ง ๒ ประการ ย่อมให้รู้ทั้งกายวาจ…

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับความสำคัญของคำพูดและการกระทำในบริบทของพระวินัย โดยชี้ให้เห็นถึงการปฏิบัติที่ถูกต้องของภิกษุและสามเณร รวมถึงแนวทางการทำงานร่วมกันกลับเพื่อรักษาความบริสุทธิ์ของพวกเขาในสังคมสงฆ์

ประโยค - คดีสนิมพาล่าสุด กรรณากาพระเวน มหาวรรณฑ ตอน ๑ หน้า 219 ท่านเห็นอัปตันหรือ? ก็คำว่า อาม ปุณฺณสม์ นี้ แม้กล่าวอย่างนี้ว่า อาม ภูต ปุณฺณ…

ในบทนี้มีการอภิปรายเกี่ยวกับการแสดงและการรับรู้ตามความเชื่อทางศาสนาโดยเฉพาะคำว่า อาม ปุณฺณสม์ อันเกี่ยวกับภิกษุและการบรรยายที่ถูกต้องในการวิเคราะห์พระธรรม ทุกการตอบและการแสดงเหล่านี้ช่วยให้เกิดความเข้

ประโบก - คติสมน์ปาสีกิ อรรถกถาพระวินย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 222 เท น ชานนฺุดิ อฏฺฐโย โอมาณฺกุตา เหมือนคำที่ได้กล่าวแล้วใน อาวาสกิน อาวาสิก…

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงอรรถกถาในพระวินัยมหาวรรค โดยอธิบายถึงคำและความสัมพันธ์ของคำในวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับภิกษุและอาวาสิกา ที่มีความสำคัญในหลั…

ประโยค - คติสงเสน่ไปสักกิก อรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน ๑ - หน้าที่ 226 ของภิษุชาวโกสัมพ์, ๒๕๘๙ เว้นสงฆ์สามคีเห็นปานนั้นเสียดาย ก็แหง ในกาลนั้น สง…

บทความนี้เป็นการวิเคราะห์ความสำคัญของการทำอุโบสถในพระวินัยมหาวรรค โดยเน้นว่าจำเป็นต้องมีความร่วมมือกันในสงฆ์ แม้จะมีความขัดแย้งโลกเล็กน้อย ภิกษุที่มีความเป็นเอกภา…

ประโยค- คำตอบสมุนไพรคำ อธาภาวะวิธี มหาวรรณ ตอน ๒- หน้าที่ 231 ภิญญูควรไปเพื่อขนทัพสัมภาระเป็นต้นมา หรือเพื่อใหววจวกันให้ค่าจ้างและรางวัลเป็…

บทความนี้วิเคราะห์การกระทำและเงื่อนไขของภิกษุในการไปร่วมประชุมที่วัด และข้อพิจารณาเกี่ยวกับการไปเยี่ยมอาจารย์ รวมถึงประโยชน์ที่อาจได้รับจากความรู้เพื่อการฟังธรรม โดยเน้นว่าภิกษุควรคิดว่า 'เราจักซ้อมอจ

ประโยค - ตตอนบสนุนปาสำทิกา อรรถภาพพระวินัย มหาวรรคร ตอน ๒ - หน้าที่ 237 พระอุปัณฑะทศากายบุตร ได้ทำปฏิญญาว่า "เราขอจำพรรษาในวันเข้า พระรรตน ณ อาวาส…

ในบทนี้อธิบายเกี่ยวกับการจำพรรษาภายในอาวาส และความสำคัญของการปฏิญญาของพระภิกษุ โดยเชื่อมโยงข้อกฎและหลักการของพระวินัย อธิบายถึงความหมายที่ถูกต้องเกี่ยวกับการเข้าพรรษา การปฏิญญาที่ภิกษุทำ และอาบัติที่อ

ประโยค - ตลอดสนับสนุนทักษะ อรรถภาพพระนิย มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 238 แล้วกลับมาตายใน ๑ วัน [๒๒๑] วิจัยฉันในบ่อว่า ทวีทิฏฐิ วิสตูวา นี้ พึงทราบ …

ในบทนี้กล่าวถึงการสนับสนุนทักษะในการรักษาพรรษาและการวิเคราะห์หลักธรรมที่เกี่ยวข้อง โดยเน้นว่าการขาดพรรษาเกิดจากการทอดอาลัย หากมีความอาลัยในการอยู่ที่เดิม จะไม่ถือว่าขาดพรรษา และย่อมสามารถกลับไปยังสถาน

ประโยค - ตอบสนับปาส็กกิ อรรถกถาพระนิพนธ์ มหาวรรค ตอน 2 - หน้าที่ 243 นี่แล เป็นอันถือผู้กันปวงนา ได้ปวรณแล้วเพื่อประโยชน์แแก่ ภิกษุผู้มอบปวรณานั…

ข้อความนี้กล่าวถึงการมอบฉันทะและปวรณาในพระพุทธศาสนา ซึ่งมีความสำคัญเพื่อประโยชน์แก่ภิกษุและสงฆ์ การวิเคราะห์นี้ช่วยให้เข้าใจลักษณะและวิธีการของการมอบปวรณา โดยเฉพาะในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการเกิดขึ้นและผ

ประโยค - ตถิตสนฺตาปาสาทิกา ธรรมกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 244 ถ้าวันปวารณาเป็น ๑๔ คำ ภิกษุผู้อยู่รูปเดียวพึงอธิฐานอย่างนี้ ว่า อญฺญ ม …

บทความนี้เกี่ยวกับการอธิฐานปวารณาในวันต่างๆ ของสงฆ์ โดยมีการอธิบายถึงคำที่ใช้ในปวารณาและวิธีการทำบุญที่เหมาะสมในวันปวารณา ผู้เขียนได้เน้นไปที่ความสำคัญของการตั้งอัตติและการปฏิบัติตามพระวินัย รวมถึงการ

ประโยค - ตอนสนัมปาสักกั อรรถกถาพระวินัย มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 246 ผู้เข้าพรรษาหลังมากว่าภิกษุผู้จําพรรษาต้นซึ่งได้วารณแล้วในวัน มหาปวรณา หรือม…

เนื้อหาพูดถึงการปวารณาของภิกษุในวันมหาปวรณา โดยมีระเบียบการสำหรับภิกษุที่อยู่ในสำนักที่ต่างกัน และวิธีการจัดการช่วงเวลาของการปวารณาที่ควรกระทำ นักลงทุนควรที่จะแบ่งเวลาให้เหมาะสมในการดำเนินการปวารณาเพื

ประโคม - ตะดสน่ำปาสำทีกา อรรถภาพวีณย์ มหาวรรค ตอน ๒ - หน้าที่ 247 วันครบร ๔ เดือน, จะทำจากหลังหรือก่อนกำหนดนั้นไม่ควร. [ญัตติวิธาน] วิจัยฉันใ…

เนื้อหานี้พูดถึงแนวทางการบวราณภิกษุในธรรม โดยเฉพาะในข้อการงดบวราณทั้งสองประเภท คือ งดครอบไปและงดแบบบุคคล โดยมีการอธิบายถึงการปรับตัวของสงฆ์ที่ต้องทำเมื่อถึงเวลาบวราณ เพื่อให้มีความกระจ่างชัดและถูกต้อง