หน้าที่ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 425 / 747

ประโยค - ทุติยัมมปสาทิกาาเกลา กาด - หน้าที่ 75 หลายบทว่า มายฺย อิมฺ ภูาวริ อวารียํ ความว่า คุณอยู่อย่างสอย เด็กหญิงนี้ อย่างใช้สอยทองเสมย. ด้ว…

ในหน้าที่ 75 ของ ‘ทุติยัมมปสาทิกาาเกลา’ กล่าวถึงการอยู่ร่วมกันในสังคมและความสำคัญของการไม่ทะเยอทะยานในทางโลก …

ประโยค - ทฤษฎีสนับปาสากาเปล กาด - หน้าที่ 77 บทว่า ชารุตตนา คือ ในความเป็นชู้. อธิบายว่า เมือ้อภิญญ บอกความประสงค์ของชายแก่หญิง ชื่อว่ามบอกใน…

บทนี้อธิบายถึงความหมายของคำว่า 'ชารุตตนา' เชื่อมโยงกับความเป็นชู้และความเป็นภรรยา โดยมีการอธิบายถึงวิธีการแสดงความประสงค์ระหว่างชายแก่หญิง ด้วยการกล่าวถึงการมีความสัมพันธ์ทั้งสองลักษณะในฐานะของภรรยาแล

ประโยค-ฤดิบูรณ์นาฏศิลป์จานกาเปล ภาค ๑ หน้าที่ 78 แก้ชายอย่างนี้ว่า "เธอจับเป็นหัวขั้วคราว." บ่นติชมทราบว่าต้องส่งทีก็เสสด." [อธิบายหญิง ๑๐ จำพวก…

บทความนี้กล่าวถึงการวิเคราะห์หญิง ๑๐ จำพวกในนาฏศิลป์จานกาเปล โดยพระผู้มีพระภาคเจ้าได้แสดงให้เห็นถึงธรรมชาติและบทบาทของผู้หญิงในแง่ต่างๆ ซึ่งแบ่งออกเป็น 10 ประเภท เช่น หญิงที่มารดารักษาและลักษณะของการอ

ประโยค (ตอน) - ทัศสนัณนปาสาทิกาเปกก - หน้าที่ 79 โคตรเสมอกัน และอันชนผู้ประพฤติธรรมร่วมกัน คือ ชนผู้ชอบศีล พระศาสดาพระองค์เดียวกัน และชนผู้นันท้อ…

ในบทนี้พูดถึงหญิงหลายประเภทที่มีความสำคัญในการรักษาศีลและธรรม ในขณะที่การคบหากันระหว่างชายหญิงยังมีลักษณะต่างๆ แตกต่างกันไป โดยเฉพาะการมีความพอใจในคู่ครองว่ามีผลต่อความสุขและการเป็นภรรยา. เนื้อหายังกล

ประโยค - ทูเดย์สนั่นป่าสกีกเปล กาด - หน้าที่ 81 บางคนทำศรีนั้นให้เป็นภรรยา, ศรีนี้ชื่อว่า ราชาภู. ศรีที่บุรี พึงอยู่ร่วมเพียงชั่วครู่หนึ่ง มีนิ่…

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์เกี่ยวกับบทบาทของภิกษุชายและหญิงในบริบททางศาสนา โดยมีการกล่าวถึงการรับคำ `ภิกษุ` และการตอบสนองของหญิงในวัฒนธรรมที่จัดตั้งขึ้น การวิเคราะห์นี้รวมทั้งการพูดคุยและความรู้สึกของ

ประโยค - ทูดสนับปาสถากาเปล กาด - หน้าที่ 83 ความอยู่ร่วมกันมีทิศอย่างนี้ว่า " ได้ยินว่า หล่อจงเป็นภรรยา ชาย ปาชบดี มารดาของบิดร แม่เรือน แม…

เรื่องนี้กล่าวถึงความอยู่ร่วมกันในชุมชน โดยมุ่งเน้นไปที่การวิเคราะห์ความผิดและอาบัติในเชิงพุทธศาสนา โดยเหตุผลที่ว่าสิ่งใดสามารถเป็นอาบัติและการปฏิบัติตามแนวทางของพระบวรสัน ด้วยการยกตัวอย่างและวางกรอบแ

ประโยค (ตอน) - ทูเดย์สนั่นป่าสำหรับกะเปล กาล - หน้าที่ 84 [ อธิบายเรื่องภิกษุบรรจงหญิงผู้ว่านเป็นต้น ] บรรดาแต่ล่ะั้น วาทว่า รับ ได้แก่ รับคำสั่งของผู้ว…

เนื้อหาในบทนี้อธิบายถึงการสื่อสารที่ซับซ้อนระหว่างตัวละครในวรรณกรรมไทย โดยเฉพาะการรับคำสั่งและการไม่สามารถบอกต่อได้อย่างมีประสิทธิภาพ ตัวละครหญิงมีบทบาทสำคัญในการส่งสารและแสดงความรู้สึกซับซ้อน ด้วยการ

ประโยค- ทุติยสนับสนุกกาเปลา กาค - หน้าที่ 85 บอกโดยยืนต้น " ได้ยินว่า หลอนองค์เป็นภรรยาของชายชื่ออา " แล้วกลับมาบความชอบใจ หรือ ไม่ชอบใจของหญ…

บทนี้กล่าวถึงการทำความเข้าใจเกี่ยวกับภิญญาและการบอกกล่าวข่าวสารในพระพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงความหมายของคำว่า 'ไมรับ' และ 'ไมบอก' รวมถึงบทบาทของหญิงและชายในการสื่อสาร โดยอิงจากคำสอนในคัมภีร์วิรา นอกจากนี

ประโยค) - ทุติยสัมผัสดาอ่านเกลาะกาล - หน้าที่ 86 คำว่า "อาบัติ ๒๔ ตัว" ในคาถานี้ พระผู้มีพระภาคตรัส เพื่อความสะอาดสงบแห่งอัตตา แต่เมื่อภิกษุนี้ท…

ในบทความนี้กล่าวถึงคำว่า 'อาบัติ ๒๔ ตัว' ที่พระผู้มีพระภาคตรัสไว้เพื่อความสะอาดสงบของอัตตา โดยเน้นความสำคัญของการกระทำและผลของการกระทำที่อาจส่งผลให้เกิดอาบัติหลายตัว โดยเฉพาะเมื่อชายคนเดียวไปยังสถานที

ประโยค - ทฤษฎีสนับปละนักกาวาเปล ภาค ๓ - หน้าที่ 87 ในบทท้ายแห่งฏูกะนัน พึงทราบวิจฉัย ดังนี้:- หลายบทว่า อันตวาสิกอบแล้ว กลับมาบอกภายนอก มีความว่า อ…

บทนี้เสนอวิจฉัยเกี่ยวกับทฤษฎีสนับปละนักกาวาเปล โดยเน้นการแบ่งประเภทในการบอกและไม่บอกแก่อาจารย์ และการรับคำภายใต้หลายสถานการณ์ รวมถึงบทบาทของอุปสกาในบริบทของการดำรงชีวิตของภิกษุ โดยมีการอธิบายความละเอี

ประโยค (ตอน) - ทุษย์สมนันปัจจากาเปล ภาค 1 - หน้าที่ 88 (พวกช่าง) ในการสร้างอุปลาสถานเป็นต้นนั้น เมื่อภิญูไปด้วยกรณียะของสงฆ์ชนนี้ ไม่เป็นอาบัติ. เมื่อใ…

เนื้อหานี้กล่าวถึงการสร้างอุปลาสถานและหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับการไม่เป็นอาบัติของภิกษุซึ่งออกจากสถานที่ไปยังสำนักอุปลาส รวมทั้งการสื่อสารข่าวสารระหว่างภิกษุและการวิเคราะห์ความเข้าใจในกระแสคำสั่งเพิ่มเติ

ประโยค - ทุ่งสนั่นป่าสำกากเปล ภาค - หน้าที่ 90 ซังสักค่ะ: ฉะนั้น แม้ในทุกจุลสิกาขาขามเป็นตันนี้ นางยักษ์นี้และ นางเปรตบันฑิตพingราบว่า "เป็นวั…

ประโยค - ทุดสัตย์ปาสาทิกาเปล ภาค ๓ - หน้าที่ ๙๓ วิหารมีการบางอย่างจำเป็นต้องทำ พวกท่านจงให้ทำกิจกรรมในวิหารนั้น." การที่ภิกษุขอหัตถกรรมบางอย่างก…

บทความนี้กล่าวถึงความจำเป็นของการทำกิจกรรมในวิหาร โดยเฉพาะการที่ภิกษุประสงค์จะสร้างปราสาท และวิธีการติดต่อและทำงานร่วมกับช่างต่าง ๆ เช่น ต้นไม้ อิฐ และวัสดุอื่น ๆ การประสานงานเพื่อให้ได้วัสดุที่ต้องกา

ประโยค- ทัศสนสนปสากาเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 95 แล้วรับมาตรไปทานน้ำมัน บรรจุข้าวต้มหรือ ข้าวสวยให้เต็มแล้วถวาย, ไม่ชื่อว่าเป็นวิญญุติ, จะรับรอย …

เนื้อหาพูดถึงวิธีการปฏิบัติของภิกษุในพระพุทธศาสนา รวมถึงการบอกล่ำก่อนที่จะออกจากสถานที่ การรับบริจาคอย่างถูกต้องและมารยาทในการปฏิบัติที่ควรมีในการใช้ชีวิตของภิกษุ การบอกลาก่อนมีส่วนสำคัญในการหลีกเลี่

ประโยค - ดูดซับมันปลาสังเกตุแกนปลากด - หน้าที่ 96 เกิดในที่นี้ ถ้าพวกเธอจะให้นำงานบางอย่างนำนาม ควรจะให้นำด้วยอำนาจแห่งหัตถกรรมแล้วฉัน แต่ไม่ควรใ…

บทความนี้พูดถึงการดูแลและการคืนของในงานหัตถกรรม โดยเห็นว่าการให้และการรับนั้นมีความสำคัญในบริบทของความสัมพันธ์ระหว่างผู้ทำงานและเจ้าของของ การสนับสนุนและการรักษาความสัมพันธ์ที่ดีกันนั้นเป็นสิ่งที่ควรใ

ประโยค (excerpt) - เรื่องสนับปาสากาเปล กาล ฉ - หน้าที่ 97 มีเหตุมูลเป็นต้น ที่พอเป็นครูบาเท่านั้น จึงเป็นวิญญุติต ต่าง-thanนั้นหาเป็นไม่. แต่กูจะให้บ่อนไอ…

บทความนี้ได้พูดถึงวิญญุติตซึ่งเป็นแนวคิดสำคัญในพุทธศาสนา โดยเน้นถึงความสำคัญของปริกา โอกาส และนิมิตกรรมในการดำเนินชีวิตสงฆ์ และการปฏิบัติศาสนากิจต่างๆ การสนทนาระหว่างภิกษุเกี่ยวกับสถานที่ในการปฏิบัติศ

ประโยค (ตอน) - ดูตุ้มสนับปลากาเปล ภาค ๑ - หน้าที่ 98 ของนั่นของภิญูเหล่านั้น ว่า อุภูชินติปี มีความว่า ย่อมได้รับความหวาดสะง้ง คือ ไฉน หวั่นไวว่า "จ…

เนื้อหาพูดถึงคำศัพท์และการตีความคำสอนในพระพุทธศาสนา โดยแสดงคำนิยามที่สำคัญและวิธีการที่พระผู้มีพระภาคเจ้าได้สอนให้แก่ภิกษุทั้งหลาย เพื่อสร้างความเข้าใจในเรื่องราวต่าง ๆ และอรรถศัพท์ในบริบทของการศึกษา

ประโยค - ทุ่งสมุนไพร สากกาเกลอาก - หน้าที่ 99 เพราะเหตุนั้น พญานาคนั่นจึงขึ้นมาจากแม่ นำ นิริตเทศเป็นเทวา นั่งในสำนักแห่งภูมินั้น กล่าวส้มโมท…

ในบทนี้กล่าวถึงพญานาคที่ขึ้นมาจากแม่และการเป็นเทวดาของนิริตเทศ ซึ่งมีการอธิบายถึงคำสำคัญต่างๆ เช่น มนุษฺปาน, วิฬุ, และ อุฟาร ที่แสดงให้เห็นถึงความหมายและความสำคัญในบริบทของวรรณกรรมไทยโดยเฉพาะการชี้ชอว

ประโยค (ต่อ) - ดูต่อมราปาสำหรับแปล ภาค ๑ - หน้าที่ 100 ขออนุญาตก่อเรา ทำให้เราหวาดเสียวย เหมือนบุรุษมีาคมในมื้อนั้น ทำให้คนอื่นหวาดเสียวย จะนั่น. ข้อว…

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์และตีความของกลอนในวรรณกรรมประจำชาติ โดยยกตัวอย่างบทสนทนาที่มีการใช้ภาษาที่ลึกซึ้ง เพื่อให้ผู้อ่านเข้าใจถึงแนวคิดและบริบทของการสื่อสารในสมัยก่อน โดยเฉพาะในเรื่องเกี่ยวกับสัตว

กระโปง) - ทัศนสมันดป่าเขาสำหรับกเปน ภาค ๑ - หน้าที่ 101 อธิบายว่า "เธอเป็นผูงามแล้วแต่ว่าไหน?" แม้ในคำว่า ตโต อะ ควา อาจอาจมิ นี้ ก็มิ่น้อยอย่างนั้น …

บทความนี้เน้นการวิเคราะห์ความหมายของคำต่างๆ ในพระธรรม แสดงให้เห็นถึงการสื่อสารทางศาสนาและการเสวนาระหว่างภิกขุและประชาชน ตัวอย่างคำพูดและการใช้ภาษาที่มีความสำคัญต่อการเข้าใจภาษาในบริบทที่แตกต่างกัน เนื