ห้า-ส่วน-ธรรม-กาย : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 71 / 177

บังเกิดในภพดั่งเสวยทิพยสมบัติในอากามพอรสอรรถรส โโดยอนุโลมและปฏิโลม ในเทพพุทธทั้ง 2 นั้น บิดาอยู่ในเทวโลกนั้นเอง (ส่วน) บุรุษจะดำเกินเทวโลกนั้นแล้ว บังเกิดในคัณฑโภครของพระราชาทิพระนามว่าสุมเมฆา แห่งพระ

เรื่องราวนี้เกี่ยวกับการประสูติของมหาปานะในพระราชวังแห่งกรุงมณีลา โดยภายใน 10 เดือนหลังจากที่พระราชาสุมเมฆา ปกครองอยู่นั้น มหาปานะได้เกิดขึ้นมาและเป็นที่รู้จักในหมู่เทพ ก่อนจะเริ่มต้นเส้นทางของการสร้า

ประโยค๖ - มังกรลำดับที่ปี่นี้กเปล เล่ม ๒ - หน้าเท่า 252 มดกฎแก้ธรรม" ดังนี้แล้ว ไปสูบ้าช่า เอกสิระมนุษย์ ๓ ศรีระ ทำก่อนเสา ติดไฟ เริ่มชาวข้าวสาร ขณะนั้นน้อง ท้าวสักกภาวา ทรงตรวจดูโลก เห็นนางจิอานี น

เรื่องราวนี้เกี่ยวกับนางกิอะนีที่ประสบทุกข์และความต้องการให้มดกฎแก้ธรรม โดยได้มีบทสนทนากับท้าวสักกภาวาและนำมาซึ่งการเรียนรู้ที่สำคัญเกี่ยวกับธรรมและความสัมพันธ์ในชีวิต การต่อสู้ของคามสี่น้อง ๒ รูปก็สะ

ประโยค๑ - มังคลัตถทีนี้เป็นเปล เล่ม ๒ หน้า 254 ไม่มีเลย นักรบเหล่านี้ มีลูกศรสิ้นแลว ก็หมดอุตสาหะ ได้ยิน นั่นทนาภู พระองค์เข้าใกล้ว่า "พระองค์อย่าทรงกลัว ราห- สมบัติของพระองค์ก็กลายเป็นของพระองค์อย่า

ในเรื่องราวนี้ นำเสนอเกี่ยวกับพระโพธิสัตว์และการสนทนาของพระมหากษัตริย์ที่เกี่ยวข้องกับการถวายราชสมบัติและการบูชามารดาบิดา พระเจ้าต่างๆ และการยกย่องคุณธรรมในฐานะลูกที่ดี การช่วยเหลือผู้ที่ต้องการความช่

ประโยค 2 - มังคลัตถที่เป็นเปล เล่ม ๒ หน้า 269 แห่งพระกัสสปพุทธเจ้าในปีนี้ ชนเหล่ามีวิตเป็นโลกเป็นต้นกำเนิดกระทบ กระทั่งแล้วนั้น บังเกิดในหมู่เปรตแล้ว. ครั้งนั้น มงคลนูยถวายทาน เพื่อประโยชน์แก่เปรตผู้เ

ในปีนี้ พระกัสสปพุทธเจ้าได้รับการถวายทานเพื่อประโยชน์แก่เปรตที่เป็นญาติ เปรตเหล่านี้มีความหวังว่าจะได้รับสมบัติจากการทำดีในอนาคต โดยมีการกล่าวถึงพระเจ้าพิมพิสารที่จะถวายทานให้แก่พวกเขาเมื่อถึงกาลที่ทำ

ประโยค ๔ - มังกัลติที่นี่นาเลย ๒ - หน้า ๓๔๙ ของเจ้ามีประมาณสักหน่อยหรือ ?" บูรพ. หามได้ พระเจ้าเข้า. พระราชา. มีกี่รามสักหรือ ? บูรพ. อย่างนั้น พระเจ้าเข้า. พระราชา. บูรพพูเจริญ ถ้าอย่างนั้น

เนื้อหาเกี่ยวกับพระเจ้าอัตตุมาสกที่ทรงให้ทรัพย์แก่บูรพา ในการแบ่งราชสมบัติ ซึ่งเกิดขึ้นในธรรมะและการสนทนาเกี่ยวกับการมอบทรัพย์สมบัติแก่ประชาชนในอรรถกถาภังคมาฎกเมื่อราบรื่นจึงพระราชาทรงตัดสินใจแบ่งราชส

ประโยค ๕ - มังคลิดาที่นี่นปเปลล เอ็ม - หน้า 353 เปยก ได้ข้าวเปลือกครึ่งอพหกะแล้วทุง ได้ข้าวสารทะนานหนึ่ง ใส่ ข้าวสารนั้นไว้ในหม้อ ฝังไว้ในแผ่นดินเพราะกลัวโจร วันหนึ่ง เมื่อ เศรษฐีไปสู่วงศ์กัลมามแล้ว ก

เนื้อหาเล่าถึงเศรษฐีผู้ที่ได้รับข้าวสารจากการเก็บเกี่ยวและมีความหิวโหย วันหนึ่งเมื่อเขาได้เจอกับคนที่ต้องการความช่วยเหลือ เขาได้แบ่งปันข้าวสารให้แก่ผู้ที่เดือดร้อน โดยมีพระปัจเจกพุทธเจ้าที่รู้ถึงวิกฤต

ประโคฃ - อันตราคารรมแปล - หน้าที่ 7 พระมหาปะ แถลงถ้อยชักชวนภิกษุวิริยา ให้ตั้งความเพียร ส่วน ตนก็อื่นหน้าบำเพ็ญเพียรมากอย่างใหญ่ ในเดือนแรกไม่ได้ฉันข้าวเลย ตา เกือบประทุน ในพระชนนีมีหมอมาเวชไว้ จึง

พระมหาปะได้แถลงถึงความสำคัญของการตั้งความเพียรให้กับภิกษุวิริยา โดยตนเองไม่นั่งเฉยและมีการบำเพ็ญเพียรมาก สิ่งนี้ทำให้พระมหาปะรู้ถึงปัญหาที่เกิดขึ้นเช่นการไม่สามารถฉันข้าวได้ สุดท้ายได้มีหมอมาช่วยรักษา

ประโยค ๓ - อินทราคาถาธรรมบท - หน้าที่ 50 สรรพางคณิถึงมงส่งผ่านเผย จะชมเชยมิได้ดี องค์อว๊ะวะทุกๆ ส่วน สมควรแก่นขนาด ยาวในที่ควรยาว สั้นในที่ควรสั้น จะพรรณนาให้มาก ไปสักเท่าไร เป็นวิสัยแห่งผู้ที่ชอบ เม

ในอินทราคาถาธรรมบทมีการพูดถึงความสำคัญของการเข้าใจซึ่งกันและกันในความรักและการสรรเสริญ รวมถึงการชื่นชมในตัวตนของกันและกัน นอกจากนี้ยังมีการกล่าวถึงความสุขที่ได้จากการมีคู่ชีวิตและประเด็นต่างๆ จากเรื่อ

ประโยค ๑ - อันตราธรรมแปล - หน้า 122 แก แล้วจึงเดินเข้าไปยืนอยู่หน้าบ้านของแกตายคู่นันแม้เห็น แล้วแต่ไกล ก็ทำเป็นไม่เห็นเพื่อจะแกล้งลองให้สนิท อีกสักครู่ หนึ่ง ก็ทำเป็นเห็น ต่างก็ลุกลี้ลุกลน ๆ บ้าง ๆ เ

ในเนื้อหานี้ เราเห็นการพรรณนาถึงสถานการณ์การกระทำและความรู้สึกของตัวละคร โดยมีการสนทนาเกี่ยวกับอาหารที่เป็นเกียรติและการประเมินค่าของแต่ละคนที่เกี่ยวข้องในเหตุการณ์นี้ รวมถึงเรื่องราวเกี่ยวกับพระมหากั

ประโชค - ชมพูปถมภา (สดๆโม ภาโค) - หน้า ที่ 129 น สกโกติ, อติ โช สสุ สฤา อุปรี อรปีร์ารวิอท อาโคติ ออ โค. เทสนาวสาวน พเข โตตาปุติผลทนี้ ปาปิสนส. โสปิ ภิกษู ลำแร สฏว ปา วีใส ส่วน ๆ ฑุตวาม อรทหัว ปา ฑิโ

เนื้อหาเสนอข้อมูลเกี่ยวกับธรรมะและหลักการในพุทธศาสนา โดยเฉพาะในส่วนของอริยสัจสี่และการสอนเกี่ยวกับการปฏิบัติธรรมของพระพุทธเจ้า การเข้าใจในหลักธรรมมีความสำคัญต่อการปฏิบัติในชีวิตประจำวัน เพื่อความสุขแล

ประโยค - พระธรรมปิฎกฐานาเปน ภาค ๕ - หน้า ๓ [ ทานของพระมหามนให้ผลตามตาเห็น ] พระเจ้าทันทิกโภคเด กำลังทรงฟังธรรม ได้เสียงนั้นแล้ว ตรัสว่า " พวกท่านถามพระมหามนธนันดุจอะไร ? " พระมหานั้นถูกพวกราชบูชาถาม

ในพระธรรมปิฎกฐานาภาค ๕ ได้บรรยายถึงการถวายทานของพระมหามน ซึ่งเป็นการแสดงความดีงามและจริยธรรมของการให้ของพระมหานี้ โดยได้สั่งให้พระราชาประทานผ้าสากเป็นการตอบแทน มีความหมายที่กระตุ้นให้ผู้ฟังหรือพวกมหาบ

ประโยคคต - พระอึมปตีฏีกาแปล ภาค ๕ - หน้าที่ ๕๖ ถิ่นที่ประสงค์แล้ว จึงพากันลงจากเรือหลังกไป [ ภาค ๓ รูป อาหาร ๓ วันในเง่า ] ภิกษุ ๓ รูปขึ้นพาหนึ่ง ไปจากปัจฉิมจนบ เพื่อเลิกการเผา พระศาคตา เวลเย็น เข้าไป

ในภาคที่ ๕ ของพระอึมปตีฏีกา มีการสอบถามเกี่ยวกับทริปของภิกษุสามรูปที่เดินทางไปยังวัดแห่งหนึ่ง แต่หลังจากเข้าไปในถ้ำ พวกเขาพบว่าแผ่นหินได้ปิดประตู ทำให้ไม่สามารถออกไปได้ ในวันที่สามแผ่นหินกลับคลี่ออกเอ

ประโยค - พระธัมม์ปิฎกฉบับแปล ภาค ๖ - หน้า ๑๖๙ พระเณร: พระผู้มีพระภาคนั้น เป็นพระศาสดา, ข้าพเจ้าเป็น สาวกของพระผู้มีพระภาคนี้ [ พฤกษ์ชมเชยพระศาสดา ] พระศาสดาประทับนั่งบนอาสนะแล้ว, หมู่อภิปรายคอง อัญช

เนื้อหาพูดถึงบทสนทนาระหว่างพระศาสดากับสาวกเกี่ยวกับความสำคัญของที่พึ่งในพระพุทธศาสนา เช่น พระพุทธ, พระธรรม, พระสงฆ์ และความสามารถในการขจัดทุกข์ โดยพระศาสดาได้สอนให้สาวกมองหาที่พึ่งในธรรมชาติ และชี้ให้

प्रโพค - พระธรรมปฐมที่ฤๅษีแปลภาค ๖ - หน้าที่ 199 6. เรื่องพระเจ้าปเสนทิโกศจ * [๑๒๒] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารถนาพระจ้า ปเสนทิโกศจ ครับพระธรรมเทศนานี้ยาวว่า "อาเรุ

ในบทนี้ พระศาสดาได้ตรัสสอนพระราชาเกี่ยวกับความทุกข์ที่เกิดจากการบริโภคอาหารมากเกินไป ขณะที่พระราชาทรงสัมผัสว่าตนเองยังไม่อิ่มหรือยังไม่บรรเทาความเมาจากการกิน พระศาสดาจึงเตือนให้รู้ว่าความทุกข์นี้เกิดจ

ประโยค - พระอธิษฐานทุข์ข้อความแปล ภาค ๖- หน้าที่ 285 [ สาวของพระพุทธเจ้าตั๊ดเสมอ ] พระศาสดา ทรงสั่งคำของนางปุณณานั้นแล้ว จึงสดัวว่า " ปูฉนฺเจ้าไม่หลบ เพราะอันตรายคือทุกข์ของตัวก่อน ส่วน สาวทั้งหลายขอ

เนื้อหาเกี่ยวกับพระอธิษฐานและคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า โดยเน้นเรื่องทุกข์และการเข้ามาของสาวทั้งหลายที่ไม่หลบหนีทุกข์ เนื้อหาทั้งหมดถูกนำเสนอในบริบทของการเรียนรู้ไตรสิกขาและการเข้าถึงพระนิพพาน เพื่อสร้าง

ข้อความในรูปภาพคือ: ปรโวค — พระปัจเจกะปฏิ+สกฏาแปล ภาค ๑ หน้า ๓๑ ๑. เรื่องอุบาล๓[ ๒๕๔๕ ] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเชตวัน ทรงปรารภอุบาล๓ ค น ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "โย ปาณมิาเปติ"

เนื้อหาเน้นที่การถวายบังคมของอุบาล ๓ แก่พระศาสดา และพระศาสดาทรงสอนเกี่ยวกับศีลที่ช่วยรักษาชีวิตสัตว์ คำสอนที่ได้รับคือการไม่ทำร้ายชีวิตและการถือเอาทรัพย์สินของผู้อื่น ซึ่งเป็นหลักธรรมที่ควรนำไปปฏิบัติ

ประโยค - พระปิฎกปรกบนปัญจุบรรทัด จักขุข้าวสวย, ก็คือเพียงพอเพียงมือเดียวเท่านั้น; ฉันจักขุขมอะไรมะ ? นาย. เศรษฐี. ปิจฉ่อย่างอื่นของพวกเราไม่มี, พวกเราต่อบริโภคข้าวสวยแล้วก็ฉีกขาด; หลอดจงจักขุข้าวสวย

เนื้อหากล่าวถึงการแจกจ่ายข้าวสวยของเศรษฐีเพื่อถวายพระปิฎก ระบุว่าความหิวไม่เกิดขึ้นเมื่อมีสมบัติ แต่ขณะที่ไม่มีความเป็นอยู่ก็เกิดปัญหา พร้อมทั้งยกตัวอย่างการทำอาหารเพียงพอสำหรับจำนวนคนข้างเคียง การถวา

ประโยค - พระอาทิตย์อัสดงกลายเป็นภาค ๑ หน้าที่ 49 ทำความสงเคราะห์แก่เราหรือบอแกล ? เห็นความทึบหล่านั้นเป็น ผู้มีศรัทธา ทั้งสามารถเพื่อจะทำความสงเคราะห์ จึงถืออาบัติวิจาร ไปแสดงคนยืนอยู่ที่ประตู (เรือน)

บทนี้กล่าวถึงการที่เศรษฐีคนหนึ่งประสบปัญหาและรู้สึกผิดจากการไม่ให้ทาน เมื่อได้เห็นพระปัจเจกพุทธเจ้าเข้า เขาจึงตัดสินใจถวายอาหารทั้งหมดที่ตนมี พร้อมตั้งจิตอธิษฐานเพื่อไม่ให้มีอุปสรรคในชีวิตอีก โดยแสดงใ

ประโฒค - พระมังปฏิญญาพิษฎาภาเสา ภาค ๑ - หน้า ที่ 55 เครื่องล้างการทั้งปวง เทียนโถ่งทองที่แหกทองคำด้วยเชือกทองคำ ถือตะด้านมะงอกทองคำ ให้ของหอมอันบุคคลพึงเจิมด้วยนิวทั้ง ๕ แก่ โถทั้งหลาย สวมปลอกทองคำที่

ในขณะที่พระสาดาเสด็จมา พระเศรษฐีได้เตรียมการรับเสด็จอย่างเฉลียวฉลาด โดยนำสิ่งของอันมีค่าและบุญกุศลขอโพธิสตาร์ จึงเกิดการสนทนาระหว่างพระสาดากับเศรษฐี ซึ่งในช่วงนี้ เศรษฐีได้รับความเข้าใจเกี่ยวกับโทษของ

ประโยค - พระบำบัดปัญญาแปล ภาค ๑ หน้า 68 "บุคคลไม่ชื่อว่าเป็นบัณฑิต เพราะเหตุเพียงพูดมาก;(ส่วน) ผู้มีความเมตตา ไม่มีเวร ไม่มีภัย เราก่าวว่า"เป็นบัณฑิต" [แก้อรรถ] บรรดาบทเหล่านั้น บทว่า ยาวา เป็นต้น

ในบทนี้มีการกล่าวถึงความหมายของบัณฑิตในพระพุทธศาสนา โดยเน้นที่การมีเมตตาและการไม่มีเวร ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่สำคัญกว่าการพูดมาก ในบริบทของการบูชาพนา ชนหลายคนบรรลุอริยผล เช่น โสดา-ปฏิสัมปันนาในยุคนั้น มี