อ.ว.าร : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 222 / 3706

15 อุปมาอุปเมจากพระไตรปิฎก ๑. ประเภทของญาติ ๑.๑ ดินพืนเผาคไฟไหม้ปลาย ขึ้น ตรงกลางก็เป็นญาติ ย่อมไม่สำเร็จประโยชน์ที่จะใช้ในบ้านในป่า ฉันใด เรากล่าวบุคคลผู้ไม่ปฏิบัติ เพื่อประโยชน์ตน ไม่ปฏิบัติเพื่อปร

บทความนี้กล่าวถึงอุปมาอุปเมจากพระไตรปิฎกที่นำเสนอประเภทและลักษณะของญาติ โดยมีการเปรียบเทียบและอธิบายถึงคุณค่าและประโยชน์ของการเป็นญาติและมิตรที่ดี ผ่านคำสอนที่ลึกซึ้งและมีความหมายในชีวิตประจำวัน โดยยก

๑๕๗ อุปมาอุปมัยจากพระไตรปิฎก ๑. ทำงานไม่มีโทษ ๑.๑ ผู้มีมิตร เมื่อไม่ปลอบผลมะขว้างที่มีเลือกแข็งออก จะทำให้มีรสอร่อย ข้าแต่พระราชา บุคคลเมื่อปลอกเปลือกเป็น จะทำให้มีรสอร่อย

เนื้อหาถึงอุปมาอุปมัยจากพระไตรปิฎกที่ใช้เปรียบเทียบการทำงานและผู้นำ โดยเฉพาะการป้องกันการเบียดเบียนผู้อื่น และการสร้างความสุขให้แก่สังคม พระราชาที่ดีไม่ควรใช้ความรุนแรง แต่ควรปฏิบัติด้วยธรรมะ ทำให้เกิ

13 อช อุปสมาบิยจากพระไตรปิฏก ๑. คนทำบาป ๑.๑ บุคคลผู่มีความละอาย กล้าเพียงดังกล่าว มีปกติำจัดคุณผู้อื่น มักเอาหน้า. ข.ธ. (อรรถ) มก. ๔๙/๗ ๑.๒ ผู้ใดผินหน้าหนีบงก็สามารถได้ แม้ภาษะนะสำริจ ผู้ผู้นี้พึงนำไ

เนื้อหาเกี่ยวกับการทำบาปในพระไตรปิฏกชี้ให้เห็นถึงคุณลักษณะของบุคคลที่ทำบาป รวมถึงผลและการตระหนักถึงกรรมที่ตนทำ โดยการอุปมาด้วยธรรมชาติและความรู้ตามที่ระบุในพระไตรปิฏก บทสัมภาษณ์นี้ช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจ

๑๗/๙๙ อุบาสูมิจากพระไตรปิฎก ๔.๒ ผู้มีปัญญาดี เมื่อชวนทั้งหลายปะมาแล้วไม่ประมาท เมื่อชวนทั้งหลายกลับแล้ว ตื่นอยู่โดยม าก ย่อมและบุคคลผู้มีปัญญามาทราบไปเสีย คงฉลาดมีเท่าเร็วฉะนั้นตัวหาว่างามมีไป ฉะนั้น

เนื้อหาพูดถึงการรับรู้ถึงความจริงของชีวิต เช่น ความแก่ ความเจ็บ ความตาย ที่ทุกคนต้องประสบในชีวิต กล่าวถึงการเตือนสติผ่านตัวอย่างและคำสอนในพระไตรปิฎก โดยมีการเปรียบเทียบธรรมต่างๆ เช่น ดอกบัวและไม้เหล็ก

๓๗.๑ ภาชนะในดินที่ชำรุดหมดอายุ ทั้งเล็กทั้งใหญ่ ทั้งสกักขดบกทุกชนิด มีความแตกเป็นที่สุด ฉันใด ชีวิตของสัตว์ทั้งหลาย ก็ฉันนั้น ที่ม. (พุทธ) มก. ๑๓/๒๙ ๓๗.๑ ชีวิตของสัตว์ทั้งหลายในโลกนี้ มีจำนวนร้อยปีเป

ชีวิตของสัตว์ทั้งหลายมีความชำรุดและไม่ยืนยง เปรียบเหมือนภาชนะที่แตก การเป็นอยู่ในโลกนี้จึงไม่ยั่งยืน ชีวิตมีวันหมดอายุไม่เกินร้อยปี ซึ่งมีความเปราะบางเหมือนกับสิ่งอื่นในธรรมชาติ เช่น ต้นไม้และแผ่นผ้า

๑๗๗ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๑๐.๑๔ ลูงทั่งคราบเก่าของตนจากร่างในระหว่างต้นไม้ ในระหว่างไม้ฟืน ในระหว่างโคนต้นไม้ หรือในระหว่างแผ่นดิน เหมือนคนถอดเสื้อแล้วไปตามต้องการ ฉันใด สัตว์ผู้มุ่นเวียนไปในลงสาร

ในพระไตรปิฎกมีการใช้เปรียบเทียบเพื่ออธิบายความหมายของกรรมและจิตวิญญาณ เช่น การเปรียบเทียบการละร่างเหมือนคนถอดเสื้อ รวมถึงความสำคัญของสติที่ช่วยให้คนสามารถดำเนินชีวิตได้อย่างมีความมุ่งหมาย นอกจากนี้ยัง

๒. ความสำคัญของการฟังธรรม ๒.๑ ข้าพเจองค์ปธราณความเจริญของตนทางการศึกษา พวกสัตบุรุษผู้จงคบ ข้าพองค์ ข้าพองค์ไม่อ้อมด้วยสุภาษิต จดหมายสมุทรไรอ้อมด้วยแม่น้ำ ฉะนั้น ข.ช.า. (โพธิ) มก. ๒๘/๑๘ ๒.๒ ไฟที่

การฟังธรรมมีความสำคัญอย่างยิ่งในการพัฒนาจิตใจและการศึกษา การฟังคำสอนจากพระพุทธเจ้านำมาซึ่งปัญญาและความเข้าใจที่ลึกซึ้ง การได้ฟังธรรมช่วยให้บุคคลมีสติปัญญาและสามารถพัฒนาตนเองได้อย่างมีคุณภาพ การฟังคำสอ

๒๑๙ อุบาสมาไมใชจากพระใครจึงถูก ธรรมะ คือ ขันธ์ และโสธจะตั้งอยู่ในบุคคลใด บุคคลผู้นั้นบูชา ผมปัญญา มี ความประพฤติดีเงียบพระอริยะ แม้นชาติชำฉา ฉันนั้นเหมือนกัน สัง.สม. (ทฤษฎี) มก. ๒๕๖๑ ๔.๒ เหมือนอย่างว

เนื้อหานี้สำรวจความสำคัญของธรรมะในชีวิตประจำวัน โดยระบุว่าบุคคลที่มีจิตใจสงบและพิจารณาในธรรมจะสามารถบูชาความเป็นเลิศได้ แม้จะพบกับอุปสรรคต่างๆ เช่น ความโกรธ การดำเนินชีวิตอย่างมีเมตตา และการพัฒนาจิตใจ

262 อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ม้าอาซาในโยมที่ไม่กลัวงงปัก การถูเทด้วยปักที่ชมและที่ผิวหนัง แต่พอกถักด้วยปักถึงกระดูกหัวไหว สันนิษฐาน จะเจาะให้ฆ่างอะไร เปรียบเหมือนบุรุษอาชาในยุคประสม ทุกข์นันก็ล

บทคัดย่อนี้กล่าวถึงการเปรียบเทียบในพระไตรปิฎกที่สะท้อนถึงคุณสมบัติและคุณธรรมของบุรุษ อาทิ การเปรียบเทียบเมื่อต้องเผชิญกับภัยและการใช้ชีวิตอย่างมีสติ ในเรื่องของการฟังและการดำเนินชีวิต ผู้ริเริ่มให้รู้

สมรสาคร ฉันใด คุณ ๕ ข้อนี้คือ ความมักน้อย ความสันโดษ ความขัดเกลากิเลส ความเป็นผู้ถึงง่าย และการปรารถนาความเพียร ของกิฐนั้นก็ฉันนั้นเหมือนกัน คือ บริบูรณ์แล้วก็ช่วยให้คุณธรรมเริ่มตั้งแต่กวด ๑๐ จนกระทั่

บทความนี้นำเสนอเกี่ยวกับคุณธรรมที่สำคัญในพระพุทธศาสนา ซึ่งได้แก่ ความมักน้อย ความสันโดษ ความขัดเกลากิเลส ความเป็นผู้ถึงง่าย และการปรารถนาความเพียร โดยมีการอ้างอิงถึงคำสอนต่างๆ ในพระไตรปิฎกที่เกี่ยวข้อ

๒๒ อุปมาดูปัมจากพระไตรปิฏก ๑. ฉลาดในฉาน คือ มีศีล ๒. ยิงลูกศรไกล คือ การพิจารณาขบฉันตรงรูปล เป็นต้นตามความเป็นจริง ๓. ยิงไม่ผิด คือ การรู้จุ๊กทุกข์ เป็นต้น อันเป็นหลักอริยัล ๔ ๔. ทำลายกองขนาดใหญ่ คือ

บทความนี้นำเสนอการอุปมาจากพระไตรปิฏกเกี่ยวกับคุณสมบัติและการปฏิบัติของภิกษุในทางธรรม โดยให้อุปมาเป็นภาพลักษณ์ที่ชัดเจน เช่น การทำลายวิชา การปรารภความเพียรภิกษุ การมีศีล และการเจริญในอาจารคุณ ศีลคุณ วั

อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๑. ภิกษุวรรคงาม คือ มีศีล สมาทานในศาลาขาว ๒. ภิกษุเข้มแข็ง คือ มีความเพียร ๓. ภิกษุมิชเชวา คือ รู้ทันถึงความเป็นจริงในอริยสัจ ๔ องค์ ๓ แห่งพ่อค้าที่ได

เนื้อหาเกี่ยวกับอุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎกได้อธิบายถึงคุณสมบัติของภิกษุที่ดี รวมถึงความสำคัญของการศึกษาและการปฏิบัติในธรรมซึ่งเป็นแนวทางสู่ความสำเร็จ และ บรรลุคุณในธรรม นอกจากนี้ยังยกตัวอย่างการซื้อขายท

2220 อุบาปุปมอยจากพระไตรปิฎก 2.2 นายสารฝึกม้าฝึกฉลาด เป็นอาจารย์ฝึกฝนม้า ขึ้นสุดอันเทียมมาแล้ว ซึ่งมีแต่ล้วนวางไว้แล้ว ถือเชือกด้วยมือซ้าย ถือเส้าด้วยมือขวา ขับไปทางซ้ายก็ได้ ถอยกลับขวาก็ได้ ในถนนใหญ่

ในพระไตรปิฎกได้กล่าวถึงการฝึกฝนและการศึกษาของอภิญญู ซึ่งต้องมีการควบคุมตนเองและใช้ความตั้งใจในการเรียนรู้เพื่อบรรลุธรรมตามที่มีการอธิบายไว้ โดยการเปรียบเทียบถึงม้าในการฝึกฝน ที่มีอาจารย์ช่วยในการอบรม

246 อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก 4. โทษของการไม่สำรวมอินทรีย์ 4.1 การสมาทานวัตรทั้งหมด ยอมเป็นโมฆะสำหรับผู้ไม่สำรวมวัตร... เหมือนทรัพย์เครื่องปลิ้มได้ภูมิในความฝัน... ย่อมว่างเปล่า คำนั้นว่าขึ้นมาแล้ว ก็

บทความนี้นำเสนอแนวคิดจากพระไตรปิฎกเกี่ยวกับโทษของการไม่สำรวมอินทรีย์ โดยเปรียบเทียบข้อคิดผ่านภาพพจน์ที่แสดงถึงความว่างเปล่าของการกระทำที่ไม่ใช่การสำรวม และความเสี่ยงเมื่อไม่มีการควบคุมสัมผัสกับสิ่งเร้

๒๗ อุปมาดูไม่จากพระใครครูภูฏ โมหnakลนแล้ว ถ้าเมริปอันจักวิธูอาจจะแจ้ง ซึ่งมีประมาณน้อย มาปรากฏในจักของอภิภพหรือ ภิภพนั้น ก็ยังครอบงำจิตของภิภพหรือภิภพนั้นได้. สง.สพท. (พุทธ) มก. ๒๕/๔๕ ๔.๘ อินทรีย์ทั้ง

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงการเปรียบเทียบธรรมในพระพุทธศาสนา โดยใช้รูปแบบของการเปรียบเทียบและอุปมานิยายในการอธิบายแต่ละประเด็น เช่น อุปมาเกี่ยวกับจิตใจที่ต้องถูกควบคุมและฝึกฝนเพื่อไม่ให้เกิดความทุกข์ และการ

๒๕๗ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ๓.๖ ราคะผู้อภิปรายของบุตรของเรานั้น ตกแต่งร่างกายงามผ้าใหม่เดินมา เป็นดูงบ่มงามจรรตักไว้. ชุ.เถระ (เถระ) มก. ๒๕/๖๒ ๓.๗ มุตตยึดอยู่อานนท์ ผู้มั่งเมาในคุณธรรมและสัตว์เลี้ย

เนื้อหาในบทนี้กล่าวถึงอุปมาอุปไมยที่ทรงคุณค่า มาจากพระไตรปิฎก ซึ่งอธิบายถึงความสำคัญของราคะในจิตใจของมนุษย์ และการอธิบายเปรียบเทียบการมีความหวังและการทำดีให้บริสุทธิ์ โดยอ้างถึงคำสอนจากพระพุทธเจ้าเกี่

๒๒๑ อุมามุไม่จากพระใครผู้ใคร ๑๐.๑๒ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าร creo 3 ข้อ แกโพธิราชตามว่า - กายและใจยังไม่หล่ออกจากกาม เปรียบเหมือนผืนมัสติชุ้มด้วยยางทั่งอยู่ในน้ำ ๒. มีใยหลีกออกจากกาม แต่มีความพอใจในกาม เป

เนื้อหานี้สำรวจการปฏิบัติตามหลักธรรมที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสไว้เกี่ยวกับการหลีกเลี่ยงกามและการลาสิกขา โดยเน้นที่การฝึกปฏิบัติที่แท้จริง เพื่อก้าวสู่ความเป็นบัณฑิต ผู้ที่รักษาความสำรวมและปฏิบัติธรรมต

๒.๑๓ เธอทั้งหลายธรรรมตามที่เราแสดงอย่างนี้ ถูกต้องแล้ว โลหิตที่หลังไหลออกของพวกเธอ ผู้ทองเที่ยวไปชั่งก่อศรีษะ โดยอาจานนี้แหละมากกว่า ส่วนนี้ในมหาสมุทรทั้ง ๔ ไม่มากกว่าเลย เมื่อเธอทั้งหลายเกิดเป็นโค..

เนื้อหาแสดงถึงการเวียนว่ายตายเกิดของสัตว์ในสงสาร โดยเริ่มต้นจากการเปรียบเทียบกับการไหลของโลหิตในมหาสมุทร และการเกิดในฐานะโค แกะ เนื้อ ฯลฯ เป็นการแสดงให้เห็นถึงความทุกข์ที่สัตว์ทั้งหลายต้องเผชิญ สัตว์ใ

๒๗๙ อุบามาอุบไมจากพระไตรปิฎก ๓.๒ ธรรมดาสัตว์เหล่าอื่นจะมีกรรมชวดฟัดเอาทันข้างบน เอาศรีษะลงข้างล่าง ผ่านช่องคลอดเสวยทุกอย่างใหญ่หลวง อุปมาเหมือนตกลงไปในหนองสิ่งตัวร้อยคน หรือเหมือน ช้างที่เขาดอออกจากช

เนื้อหานี้มีการอธิบายความทุกข์ของสัตว์และคนผ่านคำเปรียบเทียบในพระไตรปิฎก เช่น การเปรียบเปรยถึงต้นไม้ไม่มีพิษเป็นที่อยู่ของโรค และอธิบายถึงอาการเจ็บที่เกิดจากกรรมที่กรรมชวนให้มากเอนเอียงไปสู่โทษ ทั้งนี

๒๔๕ อุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ยกมือขึ้นแล้วยังไม่อาจเก็บได้ ความพยายามชอบเหมือนเกลาที่น้อมหลังให้ ความมะลึกเหมือนเกลา ที่ขึ้นให้จงอธิบาย สมถีก็เมื่อวิริยะกำลังทำหน้าที่ประคับประคองให้สำเร็จ และสติก็

บทความนี้นำเสนออุปมาอุปไมยจากพระไตรปิฎก ผ่านการเปรียบเทียบการพัฒนาทางจิตใจและธรรมะ เช่น การเปรียบเทียบระหว่างรอยเท้าของสัตว์และการทำความดี โดยระบุให้เห็นถึงความสำคัญของสัมมาสังกัปปะและสัมมาวาจา การใช้