เล่ม : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 153 / 208

ประโยค - มังคีดยติในนี้แปล เล่ม ๔ หน้าที่ 79 ใหญ่ อันสามารถให้รื้อโลดขึ้น (จนได้) บทว่า อุปสุติย คือ มีความสำเร็จน้อย ได้แก่ มีควา…

บทความนี้ทำการวิเคราะห์และแปลความหมายของข้อความในพระไตรปิฎกเกี่ยวกับผลแห่งอุบายกรรมที่มีผลต่อการมีหรือเสียสตรีจำนวนมาก โดยอ้างถึงความสำเร็จในรูปแบบต่างๆ ที่เกิดจากการกระทำและความหมายของแต่ละคำในบริบทข

ประโยค - มังคลตกติบทนี้มีแปล เล่ม ๔ หน้า 80 ภูมาสังกัปติสุดว่า " บทว่า ถูกิ ได้แก้ จักอันคมดูมิได้โกน. บทว่า อาสโก ความว่า ย่อมามินดี…

บทความนี้วิเคราะห์ความอยากและทุกข์ในชาดก โดยมีเรื่องราวเกี่ยวกับแม่ตัวหนึ่งที่ประสบกับความอยากที่จัดจ้านจนต้องออกจากป่า ข้อคิดเกี่ยวกับความทุกข์ที่เกิดจากความโลภ และการเข้าใจในความหมุนวนของชีวิต ที่สา

ประโยค- มังคลดาภิเษกปีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า 82 [๒๐] อรรถกถา-เทวดาเอกนิบาตอ้างคตตรินิยกล่าวว่า "ที่ซ่อว่า มหิจ-ฉตา ได้แก่ ความโลกใหญ่ ที่…

เนื้อหามุ่งเน้นไปที่ความหมายของความอยากและความเป็นผู้ออกใหญ่ตามที่กล่าวไว้ในอรรถกถาเทวดาเอกนิบาต โดยเน้นถึงความปรารถนาที่เกิดจากความเป็นไปของความอยากและวัตถุที่มากมาย ซึ่งส่งผลต่อการต้องการของบุคคลในเ

ประโยค- มังกีคติทับนี้นั้นแปล เล่ม 4 หน้า 83 โดยอรรถ ความเป็นผู้ปรารถนาใหญ่ๆ นี้คืออาระนั่นเอง เหตุนัน ท่านจึงกล่าวว่า ราโคาสารโคเป็นต…

เนื้อหานี้กล่าวถึงแนวคิดเกี่ยวกับความปรารถนาใหญ่ในพุทธศาสตร์ เช่น ความเป็นผู้มีความปรารถนาใหญ่ (มหิฏฐา) ได้被อธิบายว่าเป็นการที่บุคคลมีความปรารถนาสิ่งที่ยิ่งใหญ่ บทความยังอ้างถึงอรรถกถาและสูตรต่างๆ ที่

ประโยค & มังกรคติบทนี้นี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๘๔ [๒๒๒] อรรถถาถาวังกว่าว่า "จริงอยู่ บุคคลผู้อุปถัมภ์อธิษฐาน ใหญ่ ย่อมเป็นผู้ปรารถนาจะประกา…

บทนี้กล่าวถึงบทบาทของบุคคลในการประกาศคุณธรรมและศีล โดยยกเสนอภาพเปรียบเทียบกับพ่อค้าที่ย่อมดึงดูดคนให้เห็นของที่ตนมีและเรียกร้องให้ร่วมรับรู้ พร้อมทั้งอธิบายถึงโครงสร้างความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยต่าง ๆ

ประโยค ๔ - มังคลัตถาทีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๘๕ นั่น มีเรื่องเหล่านี้ (เป็นอุทาหรณ์) [เรื่องกิริยาหนุ่ม] ได้ยินว่า กิญญหนุ่มผู้หนึ่ง ช…

เนื้อหาเกี่ยวกับพฤติกรรมของกิญญหนุ่มที่ติดขนมเปี๊ยะ และการทดลองถวายขนมจากมารดาซึ่งแสดงให้เห็นถึงการไม่รู้จักประมาณในการรับประทาน นอกจากนี้ยังมีการบรรยายถึงพระเจ้าสิมหราชที่ถวายทานในทุกสัปดาห์ โดยถูกปร

ประโยค ๕ : มังคลิดิติบทนี้เป็นแปล เล่ม ๔ - หน้า 86 มาตร." ภิญฺ ญ ถวายพระพรว่า "อย่าเลย มหาบพิตรภิญฺ ทั้งหลายจงรับภิญฺ โดยประมาณของตน" ด…

บทความนี้พูดถึงการหาอภิญฺในบริบทของพระราชาและการใช้ชีวิตร่วมกัน โดยเน้นถึงการแบ่งปันอย่างมีประมาณ ไม่ให้เกิดความโลภ และขีดเส้นแบ่งการพอใจในสิ่งที่มี ลดความเบียดเบียนและช่วยสร้างความรักในสังคม สิ่งสำคั

ประโยค - มังกรดำนี้เริ่มแปล เล่ม ๔ หน้า ๘๙ ภายในท้องทางทางของช่างนั้น ด้วยอำนาจแห่งความมัวหมอง เมื่อวาริปิด ไม่อาจจะออกได้ อยู่เป็น…

บทความนี้วิเคราะห์ความมัวหมองตามหลักพระธรรม โดยระบุว่าผู้ที่มีความไม่รู้จักประมาณในการรับรู้จะมีพฤติกรรมที่แสดงออกในทิศทางที่ผิดและมีอาการของความไม่เชื่อมั่นในศรัทธา นอกจากนี้ยังอธิบายถึงความปรารถนาลา

ประโยค - มังกดตำนี้เป็นแปล เล่ม ๔ หน้า ๙๐ ในวันฉลองวิหาร ย่อมภาววิหาร เหตุอย่าเอือ รู้ว่ามีหล่านั้น เห็นแล้ว ไปสู่พระเจดีย์ กวาดแล้…

เนื้อหาเกี่ยวกับเหตุการณ์ในวันฉลองวิหารที่พระอิณาสพถูกเข้าใจผิดโดยมนุษย์ จนทำให้เกิดคำถามเกี่ยวกับความเชื่อ ความตั้งใจ และการแสดงออกของพระพุทธสาสนา ในเรื่องนี้มีการพูดถึงเด็กชาวบ้านที่พูดถึงพระอรหันต์

ประโยค๕ - มึงคลึกกี้นี้แปล เล่ม ๔ หน้า ที่ 91 ทั้งหลาย ย่อมไปสู่ที่ ๆ ตนปรารถนา ๆ." เรื่องอรหันต์ผสม จบ. [เรื่องอรหันต์อ่านในร] [๓…

เนื้อหานี้กล่าวถึงเรื่องอรหันต์และตัวอย่างของบุคคลที่โกหก ซึ่งตั้งอยู่ในศาลใกล้ต้นไทร โดยมีคนทั่วไปให้ความสนใจและสอบถาม เขาแสดงตนอย่างผู้มีศักดิ์ศรี แต่กลับถูกเปิดเผยความจริงและต้องหนีไป เรื่องนี้สื่อ

ประโยค- มังคลัตถบืนนี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๙๒ ความไม่ประมาณ ของภิกษุผู้มีความปรารถนามากและมัวมากไว้ ด้วยประกาศนี้ จริงอยู่ ปาปุคคลเหล่า…

เนื้อหานี้กล่าวถึงปัญหาความไม่ประมาณของภิกษุผู้มีความปรารถนามาก ซึ่งอาจนำไปสู่ความไม้แน่นอนในการรับรู้และปฏิบัติ พระผู้พระภาคได้แสดงธรรมแก่ภิกษุทั้งหลายเพื่อให้เข้าใจถึงการรับมือกับความปรารถนานั้น โดย

ประโยค - มังคลัตถกาในนี้แปล เล่ม ๔ - หน้าที่ 93 อัปปิจฉาตาสุทธิในสัตวรรณะ ในเอกนิบาตองค์ดุจตฤณายน และในอรรถ- การวินิจฉาสุทธิว่า "บุ…

อัปปิจฉาตาสุทธิในสัตวรรณะเป็นแนวคิดที่เกี่ยวข้องกับการเข้าใจในปัจจัย ๔ และการบริจาคจากทายก โดยชี้ให้เห็นว่าผู้ที่มีความปรารถนาน้อยในปัจจัยนี้มีความสามารถในการรับรู้และประเมินสิ่งต่างๆ ได้อย่างชัดเจน ร

ประโยค๕- มังคลิตคล้ายนี้แปล เล่ม ๔ หน้า 95 สามเณร อาตมภาพถวายสัตย์เหล่านี้ แก่สมภารมิผู้ร่วมอุปชามะกัน. พระราชา ข้าพเจ้าอวยเวรแม่น…

บทความนี้นำเสนอการสนทนาเชิงลึกระหว่างสามเณรและพระราชา ซึ่งเปิดเผยถึงคำสัตย์ที่สามเณรได้กล่าวในฐานะผู้อุปชามะ ตลอดทั้งความเชื่อมั่นในพรมณีที่เกี่ยวข้องกับการให้บริโภคและการถวาย ในสถานการณ์ที่พระสงฆ์ต้อ

ประโยค - มังคลัตถทีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า 97 [๑๔๒] มาลัยอัปปิญญาสูตรในบทสมวรรค เอกนิบาต อังคุตตร- นิทาย (มี) คันนี้ว่า " ภูษาทั้งหลาย…

มังคลัตถทีนี้แปลในเล่มที่ ๔ หน้า ๙๗ พูดถึงพระศาสดะและความสำคัญของความเป็นผู้มากน้อยเพื่อการดำรงอยู่ของพระศาสนา โดยอ้างอิงถ…

ประโยค ๕๕- มังคลัตถทีนี้แปล เล่ม ๔ หน้า ๑๙๘ ดังนี้แล้ว คำสุขสวัสดิ์ฮากา แล้วคำว่า "ธรรมคาถิก" พึงเป็นผู้ มักน้อยเหมือนนิคมคามวสีสะเก…

บทความนี้นำเสนอการตีความคำสุขสวัสดิ์ฮากา และความหมายของพระคาถาที่เกี่ยวกับความมักน้อยในบริบทของพระพุทธศาสนา รวมถึงเรื่องราวของพระสีสสะฌะที่บรรลุอรหัตในที่แห่งหนึ่งในประเทศหิมพานต์ ตั้งแต่การไม่มีความท

ประโยค ๕๙- ม้างดึกดำบรรพ์ เล่ม ๔ - หน้า 99 เรื่องกัณหาดาบ มาในกัณหาดาบ ในสกนิบาต เรื่องผู้มักน้อยในปัจจัย จบ [๔๕๕] อรรถกถากฤษฎส…

เนื้อหาภายในหน้า 99 ของเล่ม 4 ของเรื่องกัณหาดาบ กล่าวถึงการสอนทางธรรมในบริบทของพระเถระพี่น้องและความสำคัญของฤดูกาลในพระธรรม มีก…

ประโยค๑ - มงคลกิติที่ป็นเปล่า เล่ม ๔ หน้า ๑๐๑ ความที่เกรงมหาสุนะรู้ว่า พระเดชผู้ลากำธรรมกถาในกลางคืน คือ รูปนี้." เรื่องกิขผู้มีควา…

เนื้อหานี้พูดถึงพระเดชผู้ลากำธรรมกถาในยามค่ำ ซึ่งแสดงถึงความมักน้อยและการบรรลุผลทางธรรม โดยการพูดถึงการจัดการในสังคมยุคนั้นและการประพฤติตนของพระสงฆ์ ซึ่งมีพระราชาที่ให้เกียรติ ในขณะที่พระเดชได้รับการย

ประโยค ๕๖ มังคลัตถทีปิเปนปลู เล่ม ๔ หน้า ๑๐๒ พึงปรารถนา ว่า ขอชนนักหลาย จงรู้ว่าเราเป็นพระเจ้านาภ พมนุษย์ ทั้งหลายก็ไม่พึงกล่าวว่า พ…

ประโยคนี้กล่าวถึงคำสอนในพระพุทธศาสนาที่ไม่ให้กล่าวถึงพระเจ้านาภในแง่ลบ และเน้นความสำคัญของความมักน้อย ในการที่บุคคลมีความปรารถนาในสิ่งต่าง ๆ ซึ่งอาจส่งผลต่อจิตใจของผู้คน การเข้าใจและการไม่ปรารถนาในปัจ

ประโยค - มึงคลิดที่ปืนเปล เล่ม ๕ หน้า ๑๐๓ จึงกล่าวว่า เอกทูติ เป็นมัน. พึงชนะเป็นประพันธ์ว่ามีส่วนเหลืออยู่ เพราะ อปป ศัพท์ ปรากฏอ…

บทความนี้กล่าวถึงการสันโดดในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในองค์ประกอบของภิกษุที่ยังคงปฏิบัติตนตามแนวทางของพระผู้มีพระภาค อีกทั้งเน้นถึงความสำคัญของการมีมงคลในการดำเนินชีวิต โดยอ้างอิงจากการวิเคราะห์ใ

ประโยค ๙ มักคลิกท่านนี้เป็นเปล่า เล่ม ๔ หน้า ๑๐๔ [๗๔๑] กิทธรรมาคิภูนู้สั่นโดน ย่อมเป็นผู้ปะพฤติดั่งนอนเรีบ เหตุนั้น ในอรรถกถาสมบูรณ์สูตร…

เนื้อหาอธิบายถึงภิกษุผู้สันโดษที่มีการบริโภคและการอยู่ในอารามตามบทพรรณนาในอรรถกถาสมบูรณ์สูตร โดยกล่าวถึงลักษณะการดำรงชีวิตที่มีความโดดเดี่ยวและความสุขในกิจทั้ง 4 อ้างอิงถึงพระปัจเจกสัมพุทธองค์ที่วางหล