การบูชาพระสงฆ์และผลบุญ : หน้า 6/179

LD ทั้งหยาบและละเอียด ซึ่งเป็นผู้ควรแก่การ ค่านับ ควรแก่การต้อนรับ เป็นผู้ควรแก่ของ ทำบุญ ควรแก่การทำอัญชลี เป็นนาบุญอันเลิศ ของโลก ไม่มีนาบุญอื่นยิ่งกว่า ความเลื่อมใสใน พระสงฆ์นี้ ชื่อว่าเป็นความเลื่อมใสในสิ่งที่เลิศ ผลอันเลิศย่อมบังเกิดขึ้นแก่บุคคลผู้เลื่อมใสนั้น เมื่อมีใจเลื่อมใส สักการะเคารพ ทั้งกาย วาจา และใจ พร้อมทั้งบูชาด้วยสิ่งที่เลิศ บุญอันเลิศ คือ อายุ วรรณะ ยศ เกียรติ ความสุข และ พละกำลัง ย่อมเจริญแก่บุคคลนั้น ดังเช่น นางมัลลิกาผู้ได้บูชาสิ่งที่เลิศ คือ เครื่องประดับ มหาลดาปสาธน์แด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า แม้ หลังจากที่สามีและบุตรชายถูกประหารชีวิต เพราะพระเจ้าปเสนทิโกศลเข้าพระทัยผิด นาง จึงทูลลากลับมาอยู่ที่บ้านเกิด เมื่อเหล่ามัลลกษัตริย์ และมหาชน อัญเชิญพระสรีระของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผ่านมาที่หน้าบ้าน นางมีจิตเลื่อมใส ปรารถนา ที่จะบูชาพระสรีระของพระพุทธองค์ จึงเอา นํ้าหอมล้างเครื่องประดับมหาลดาปสาธน์ ของตน ซึ่งเป็นเครื่องประดับที่สวยงามและมีค่า มาก แล้วใช้ผ้าเนื้อดีจัดให้สะอาด พร้อมทั้ง นำดอกไม้ของหอมชนิดต่าง ๆ น้อมเข้าไป บูชาพระสรีระของพระผู้มีพระภาคเจ้า มหาชน จะบูชาพุทธสรีระซึ่งเสด็จดับขันธปรินิพพาน เห็นการบูชาอันยิ่งใหญ่ของนางเช่นนั้น ต่าง ไปแล้วก็ตาม แต่ผลบุญนั้นเป็นอจินไตย ส่งผล ให้นางได้ทิพยสมบัติมากมายอย่างคาดไม่ถึง ในวันที่พระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จ ดับขันธปรินิพพาน พวกเทวดาและมนุษย์ต่าง พากันทำการบูชาพระสรีระของพระพุทธองค์ ในสมัยนั้น นางมัลลิกาภรรยาของพันธุลเสนาบดี อนุโมทนาสาธุการ แม้เหล่าทวยเทพต่างพากัน สรรเสริญในทานอันเลิศของนาง 84 พระสรีระของพระองค์ ซึ่งมีพระ ฉวีวรรณดุจทองค่า เมื่อประดับด้วยมหาลดา ปสาธน์ที่ทำด้วยรัตนะ ๗ ประการ ก็ยิ่งรุ่งเรือง สว่างไสว นางมัลลิกาเห็นแล้วก็มีจิตเลื่อมใส ๐๔ อยู่ในบุญ กรกฎาคม ๒๕๕๙